jak zaufać????? jak?

ja wiem, ze Wam się może wydawać, że to nie jest żaden problem...ale mnie to dręczy i nie wiem co zrobić, bysmy mogli sobie nawzajem zaufać. Dla mnie ta sytuacja jest całkiem nowa, bo jeszcze przez to nie przechodziłam, proszę...
podzielcie się doświadczeniem i jakimiś pomysłami.

Nie mialam takiej sytuacji w związku, ale wydaje mi się, że powinnaś być poprostu sobą. Piszesz, że zalezy Ci na nim, że go kochasz więc nie powinno to być dla Ciebie trudne. Rób to co podpowiada Ci serducho, chcesz go przytulic, przytul, chcesz pocałowac, powiedzieć cos miłego, że go kochasz itp, itd, zrób to. Okazuj mu swoje uczucia. On może miec blokadę po poprzednich nie udanych związkach, nie umie się zaangażowac. Nic dziwnego.
Powinnaś też z nim o tym porozmawiac. Powiedz mu co czujesz i że chciałabyś żeby uwierzył w Twoją miłość. No i że również chcesz być kochana. Powiedz mu to co napisałas na forum.

Tez tak mam. I coraz częściej po prostu nie mówię głośno tego co czuję.
Ale Tobie zależy jak widać, więc chyba powinnaś.
Ja wiem ze to nie jest łatwe, ale z czasem sie nauczysz ; ]

Mój problem nie zniknął.

Skąd mogę wiedzieć, czy facet się zaangażował, skoro tego nie mówi? W ogóle mi nie mówi, że mu na mnie zależy, że się cieszy, że mnie ma. Nie mówi mi komplementów...Czy dla facetów to logiczne, że skoro są z laską to znaczy że im się podoba i właśnie jej chcą? Bo może to dla nich logiczne i dlatego tego nie mówi...nie wiem.
Ale czuję jakby trochę dystans od niego, jakby bał się zupełnie zatracić w uczuciu i wycofywał, jakby zostawiał sobie rezerwę i nie dawał mi świaodmie odczuć 100% pewności, że chce mnie już na zawsze i tylko mnie.
Ja mu to mówię dość częśto i zapewniam go jak bardzo mi zależy. Nie mówię - kocham, bo uważam że skoro to on ma wątpliwości to on powinien zrobić to pierwszy kiedy przestanie je mieć i będzie to czuł. Poczekam...
Zastanawiam się czy nie powinnam teraz ja przystopować z okazywaniem uczucia? I się trochę wycofać...żeby zobaczyć, czy zauwazy różnicę i on zacznie się starać.

Nie wiem co robić. Do tego dochodzi fakt, że ja wcale nie ufam mu w 100%, jestesmy ze sobą dość krótko a wczesniej sie nie znalismy, są sfery jego przeszłego życia, o których on nie chce mówić, a ja nie chce z niego na siłe wyciągać.
Denerwuje mnie, że pisze smsy z drugiego telefonu przy mnie(dla mnie ma osobny bo w innej sieci) i wiem że pisze z jakąs martusią, czy justynką. Kiedy mu powiedziałam o swoich obawach co do telefony i zazdrości, powiedział że jestem tylko ja, a martusia to kolezanka z innego miasta, która z tego co podejrzewa podkochuje sie w nim...
Może moja zazdrość jest bezpodstawna, ale pod jej profilem na nk( wiem że to dziecinne) pisze miłe komentarze  i wysyła buziaczki, a pod moim mimo iz jestesmy razem i ostatnio dodałam zdjecie z dedykacją dla niego, o czym go poinformowałam, nie napisał ani słowa.

Nie wiem...może wyolbrzymiam i po prostu chce 100% jego uwagi, a przecież nie mam prawa sie o tyle ubiegać, bo ma prawo mieć swoje życie...ale co myślicie? O tym braku zaufania i jego dystansie?

Amelia

Problem w tym, że rozmawiałam z nim o tym. Powiedzialam, że mnie to boli, powiedziałam, że nie może mnie traktować przez ich pryzmat.... mówi że stara się jak może, ale i tak się boi.

A jeśli chodzi o jego metodę to masz rację, tylko że ja jestem taka głupia, że nie umiem sie zdystansować, jak już się z nim widzę, to tak sie cieszę, że nie mogę... ale muszę się postarać.
Jeśli chodzi o swoje zajęcia i dbanie o siebie to nietrafiona rada, bo on dobrze wie i widzi jaką ma fajną, ładną zadbaną dziewczynę. Myślę że po prostu ma jeszcze większy problem z uczuciami i emocjami niż ja.

To się dobraliśmy ;p
Zauważam lekka zmianę, ale niesądze by mi zaczął ufać w 100%, myslę że mimo wszystko zachowuje dla siebie taką rezerwę, że " ona mnie i tak może zostawić, a ja powinienem być na to przygotowany".
Poza tym problem z zaufaniem, wszystko inne jest w nim wspaniałe i uwielbiam go.
Dzieki Amelia za głos.

Black
tak myślałam...dzięki.