Zainicjować kontakt?

Od kilku tygodni nie utrzymujemy ze sobą kontaktu. To nie były długie rozmowy, było ich dosłownie kilka (3-4). Teraz nie ma szans, żebym gdzieś ją zaprosił, gdyż pojechała do domu na wakacje.

Przerżnąłeś na samym początku. Z rozmów przez fb nic nie wynikło - ta sarna uciekła. Pogódź się z tym.

To w końcu jak było? Była zainteresowana czy nie była?
Dwa zdania, które jak dla mnie się wykluczają: wrażenie że była zainteresowana i wrażenie, że jest tylko miła i traktuje jako kolegę.

A co dla Ciebie miało być tym wyraźnym sygnałem? Na serio pytam? Miała Ci zaproponować spotkanie? Jaki sygnał byłby dla Ciebie wystarczająco wyraźny, biorąc pod uwagę okoliczności, tj. nie pokazujesz, że Ci się podoba.

Serio? A czy pisanie pracy licencjackiej to robota w kamieniołomach i kajdanach, że się nie da spotkać?
Chyba że zapraszałeś ją gdzieś, a ona wiecznie była zajęta...

Czyli jednak pamiętała o Tobie.

Wiesz, niektóre osoby nie lubią wiecznego facebookowania. Chociaż w tym momencie to faktycznie ona już mogła po prostu mieć dość.

Skomentowałam Twój post kawałek po kawałku, bo chciałam Ci zwrócić uwagę na kilka spraw z Twojego posta. Podchodziłeś do sprawy jak pies do jeża i zostawiłeś ją niedkończoną, co teraz Cię męczy. Gdybyś wtedy zdecydowanie okazał dziewczynie zainteresowanie, np. chociaż spróbował ją gdzieś zaprosić, to byś się dowiedział, czy ma ochotę czy nie ma ochoty z Tobą się spotykać w innym charakterze niż kolega.

Czy warto odnawiać kontakt? Ja akurat uważam, że próbować zawsze warto - najwyżej czegoś się nauczysz. Byle nie przesadzić z nagabywaniem. Zapytaj nawet przez FB co u niej słychać, jak jej mijają wakacje i jak jakiś odbiór będzie to zaproponuj, że pogadacie przez telefon, bo ile można pisać. Jeśli reakcja na Twoje propozycje będzie pozytywna, to zaproponuj spotkanie. Może się uda. 
Ale jeśli dziewczyna nie będzie specjalnie chętna do konwersacji, będzie się migać, od kontaktu i generalnie "nie mieć czasu', to odpuść. Może być tak że od czasu waszego korespondowania już sobie kogoś znalazła (wcale nie musi być widać na FB) a może mogła sobie pomyśleć, że Ty jesteś wybredny/niezdecydowany/ciepłe kluchy i po prostu Cię olać. Cóż, mogła też nie być od początku zainteresowana. Wtedy potraktuj to jako lekcję, ze następnym razem, jak Ci się dziewczyna spodoba, to podejmiesz ryzyko szybciej, zanim - jak ktoś ładnie napisał - sarenka ucieknie.

navelbina, no właśnie nie mam jej numeru. Za to ona powinna mieć mój, gdyż kiedyś jej dałem. Też myślałem nad podobną treścią wiadomości, tylko że na fb. Boję się tylko jej reakcji na to.

Harvey, po tym gdy przestaliśmy się widywać, fb był jedyną narzędziem przez który mogliśmy się kontaktować. Z resztą ja wcale nie ciągnąłem w nieskończoność, po kilku próbach nawiązania rozmowy, po wymianie kilkunastu wiadomości podczas każdej z tych rozmów, widząc, że raczej nie ma ochoty na kontakt ze mną, dałem sobie spokój.

GosiaSrosia, też uważam, że to żałosne, ale jednak cały czas myślę o tej dziewczynie, dlatego założyłem ten temat, chcąc poznać Wasze zdanie.

robingirl, od początku naszej znajomości odnosiłem wrażenie, że jest mną zainteresowana, jednak nie dostałem wyraźnego sygnału, który by świadczyło o tym, że się nie mylę. Dlatego też bałem się, że to wszystko może mi się tylko wydawać. Może podobała mi się do tego stopnia, że chciałem widzieć jej zainteresowanie.

Nie wiem właśnie co miałoby być tym sygnałem, może bardziej wylewna rozmowa, może to gdyby kiedyś pierwsza zagadała.

Po tym gdy przestaliśmy się spotykać w gronie znajomych nigdzie jej nie zapraszałem.

To nie było wieczne facebookawanie, wymieniliśmy łącznie kilkadziesiąt wiadomości na przestrzeni kilku tygodni. Po tych czterech konwersacjach, które zainicjowałem, z każdą wiadomością odczuwałem brak chęci do rozmowy, więc dałem sobie spokój. Nie chciałem się narzucać. Stwierdziłem, że jeśli by chciała, to sama by napisała.

Wiem, że zepsułem na samym początku, dziewczyna przymilała się do mnie od pierwszego spotkania, a ja bałem się jej reakcji na mój pierwszy krok może gdybym zaprosił ją gdzieś wtedy gdy się jeszcze widywaliśmy, to teraz wiedziałbym, na czym stoję.

AmożeNie, też mi się wydaję, że gdyby miała ochotę to sama by wykazała zainteresowanie. Dokładnie, ja zaczynałem poprzednie konwersacje, więc chyba ona też powinna coś dac od siebie.

Mszcz,

Twój ostatni post trochę rzeczy dla mnie wyjaśnia.

I podtrzymuję - spróbować zawsze możesz, choćby po to, żeby wiedzieć na czym stoisz. Wiesz, zawsze można się bać, ale lepiej ponieść porażkę i czegoś się nauczyć niż pół roku wirtualnie rozkminiać niczym Bella ze Zmierzchu i czekać na znak od Edwarda czy jak on się tam zwał...

Ale wydaje mi się, że tutaj szanse są już minimalne. I chyba sam o tym wiesz, bo non stop o tym braku zainteresowania z jej strony piszesz. Że początek udany, ale potem już  tylko starania z Twojej strony w celu podtrzymania kontaktu. Tylko może lepszej opcji niż ona akurat nie ma na horyzoncie i się nakręcasz, że może coś jednak z tego będzie. Moim zdaniem lepiej byłoby przełknąć i spróbować poznawać kolejne dziewczyny. I następnym razem pokazać więcej zdecydowania. A do tego patrzeć i słuchać i uczyć się.
Ale decyzja należy do Ciebie.

Rozmowa sie kleila bo przepisalismy tak kilka miesięcy no ale może ona ma jakąś blokadę przed facetami, albo cokolwiek. Moze jest tez po prostu karierowiczka i facet jej niepotrzebny bo znam ją juz ponad 3 lata i wiem, ze w tym czasie na pewno nie miala nikogo, wiec to cos znaczy.

mszcz, tak to już jest, ze ludzie czesto lubią grac na uczuciach innych i wysyłają im dwuznaczne sygnały żeby podbudowac swoje ego. Ja tez kiedyś 2 razy sie tak naciąłem i czułem sie jak kretyn. Niby kilka dobrych lat minęło bo to bylo jeszcze w liceum a ja nadal jakoś nie chcę robic zadnych powaznych kroków żeby historia sie nie powtórzyła. Tak to już jest. Najpierw sie Tobą bawią, a później mówią, że jestes dupkiem i nie umiesz zagadać.

Panowie, jak zaczynacie rzępolenie na nutę 'wszystkie są takie same zimne złe i podłe" to mi się odechciewa coś Wam konstruktywnie pisać.
Ale jeszcze spróbuję.

Alecrim - Twoja sytuacja jest tu nakreślona tylko kilkoma zdaniami, ale one tym bardziej świadczą o tym, że nic z tego.Zobacz, znasz dziewczynę trzy lata, kilka miesięcy facebookowania, odrzucanie zaproszeń i ty się zastanawiasz, co jej jest? Moim zdaniem: BRAK ZAINTERESOWANIA TOBĄ jako facetem. Powodów może być parę. Natomiast przyjmij do wiadomości - koledzy też - że ogólnie dziewczyny mogą widzieć w facecie tylko kolegę i nic więcej.
Najczęściej powód jest prosty - facet nie pociąga dziewczyny fizycznie. Plus jeszcze parę innych rzeczy, ale nie będę powtarzała rzeczy przedyskutowanych w innych wątkach wzdłuż i wszerz.
Nawet idąc Twoim tropem, że ma "blokadę na facetów" (WTF?) albo "jest karierowiczką" to w sumie wszystko jedno. Skoro efekt ten sam - jakoś nie pali się do spotkań z Tobą. Czyżbyś żywił nadzieję, że jak już się spotka, to tak jej w głowie zawrócisz, że totalnie zmieni swoją osobowość, odblokuje się albo zacznie myśleć o Tobie? No chyba nie bardzo, skoro w ciągu kilku miesięcy nic w niej nie drgnęło...
Rozumiem, że niepowodzenia zniechęcają, ale nie ma co generalizować i warto się raczej zastanowić, co poszło nie tak. Ja bym (uczciwie i dla siebie) zapytała, co było w tych dziewczynach i jak się zachowywały ew. jak się Ty zachowywałeś, że się dwa razy naciąłeś. I za trzecim razem zrobić może inaczej. Na przykład znaleźć obiekt adoracji, który CHCE się z Tobą umówić, a nie nakręcać się na taki, za którym trzeba latać...
A swoją drogą, jeśli 2 słownie (dwie) porażki tak Ci podcięły skrzydła na całe życie, to warto jednak też popracować nad sobą  i nad swoją pewnością siebie.

Skoro jego odrzuciła, to na pewno miłośniczka penisów...
Jakby nie odrzuciła, to anioł z niebios, co penisa na oczy nie widział
Ekwilibrystyka umysłowa w pełnej krasie...

Alecrim,  przeczytałam Twój wątek, ale odpiszę tutaj, żeby wszystko było w jednym miejscu. I dodam, że różnica w opisie zdarzeń tutaj i tam to jest to dla mnie dowód, jak mocno jednak szczegóły mogą decydować na ocenę sytuacji.

Twoje odczucia mogą być podobne do odczuć Autora tego wątku, ale jesteś jak dla mnie w zupełnie innej sytuacji. Ty straciłeś z dziewczyną kontakt, bo ona wyjechała. Dla mnie to różnica niż "oj taka zarobiona jestem o prace pisze". Po prostu wpada się za granicą w zupełnie inne życie i nie chce zawracać głowy sobie i facetowi zostawionemu w innym kraju. Dla mnie jakos zrozmiałe.
Po drugie, ona odezwała się sama do Ciebie po powrocie - tutaj Autor musiał cały czas wychodzić z inicjatywą.
Po trzecie, jeśli dobrze czytam Twój własny wątek, to jak na razie jedno spotkanie z dwóch możliwych Wam nie wypaliło, a Ty dopiero się zastanawiasz nad proponowaniem kolejnego. Więc nie rozumiem, czy Twoje "wykręca się od spotkań" dotyczy tylko jednego spotkania, czy o czymś nie napisałeś w pierwotnym wątku? Autor nie zaprosił jej nigdzie, więc nawet nie miała się z czego wykręcać. Jego dziewczyna olała już na poziomie rozmów na fb.
Serio uważasz, że macie IDENTYCZNE sytuacje? Na serio, największa analogia między Wami to jest w poziomie rozkminiania...

Gdybym pisała w Twoim wątku na podstawie tamtych informacji (jednak odbiegających od tego, co pisałeś tutaj) to bym Ci napisała "Nie rozkminiaj jak Bella ze Zmierzchu, tylko odezwij się do dziewczyny zanim totalnie zmarnujesz szanse. Najwyżej się sparzysz, bo jak nie będize miała czasu i się wymigiwała, to będziesz przynajmniej wiedział na czym stoisz". Resztę pozwole sobie przekopiować z postu do Mszcz
"Bo nigdy nie będziesz wiedział, czy dziewczyna jest zainteresowana naprawdę czy rzekomo póki tego nie sprawdzisz!!!
I można sprawdzać czekając na jej gest niczym wspomniana Bella ze zmierzchu a można przejąć inicjatywę i samemu coś zrobić, biorąc ewentualną porażkę na klatę, wyciągając wnioski i idąc dalej. Nie muszę pisać, która opcja powinna być bliższa facetowi z jajami? I nie chodzi o to, żeby za kimś ganiać, ale o podejmowanie ryzyka i przyjęcie do wiadomości, że czasem nie wyjdzie. Ze czasem wybierzesz kogoś, kto nie będzie chciał Ciebie. A może zdarzy Ci sie być obiektem uczuć kogoś,kogo Ty nie chcesz.
Generalnie też zalecam pracę nad swoim życiem i budowanie pewności siebie. To na pewno ułatwia podejmowanie inicjatywy i znoszenie ewentualnych porażek. Jak człowiek ma fajne życie, to ma czym się zając poza myśleniem o dziewczynie, która z jakiegoś powodu (czasem zupełnie bzdurnego) nie jest zainteresowana.
"

Mszcz, przepraszam za off-top

robingirl, masz rację, dziękuje bardzo za te porady, postaram się do nich zastosować. Wiem też, że na początku będzie mi to trudno przychodziło, ale spróbuję Wczoraj nawet wpadłem do empiku w jednej z galerii handlowych, chciałem kupić książkę. Myślałem, że może uda mi się zagadać do jakiejś dziewczyny. Pomimo iż były tam taki co mi się podobały, to jednak nie odważyłem się zagadać, z resztą i tak nie wiedziałbym jak to zrobić, ale mam nadzieję, że z czasem zrobię ten pierwszy krok

Klio, AmożeNie, ona raczej nie jest z takich kobiet co to mają co tydzień innego penisa w ustach, tudzież w innym otworze ciała. Mogę się mylić, ale sprawia wrażenie bardzo skromnej o porządnej dziewczyny. Jej przyjaciółka mówiła, że dawno nie miała żadnego faceta. Ale rozumiem też punkt widzenia AmożeNie, często można spotkać takie kobiety, co odrzucają wartościowych facetów, a kilka godzin później już wypinają tyłek w kierunku kutasa jakiegoś innego. Chyba o to Ci chodziło, AmożeNie?

Ogólnie to możecie śmiało korzystać z tego wątku, mi już chyba nie będzie potrzebny. Dostałem już to czego oczekiwałem. Większość z Was mi radzi, że raczej nie ma sensu, żebym do niej się odzywał, tak też zrobię. AmożeNiie ma rację, gdyby chciała, to sama by nawiązała kontakt, nie będę się narzucał. Szkoda tracić godność i nerwy dla dziewczyny, którą widziałem kilka razy w życiu.

Hej, życzę ci powodzenia w pracy nad sobą. Nie gwarantuje to automatycznie sukcesów i szczęścia we wszystkich dziedzinach życia, ale na pewno nie zaszkodzi ;)

Dodam jedynie od siebie, że ćwiczenie pewności siebie na zagadywabiu dziewczyn na ulicy/w sklepie to MOIM zdaniem jest dość ryzykowne. Tutaj trzeba mieć gadane level hard  i mega pewność siebie. Bo jednak większość kobiet reaguje bez entuzjazmu i to z roNych powodów. Był zresztą wątek na ten temat.

Powodzenia

Hej, zacznę od końca. Linku do tematu nie wstawię, bo nie pamiętam tytułu. Musiałbyś przejrzeć kilkanaście stron wątków ostatnich i może sam go znajdziesz.
A miałam na myśli to, że zagadywanie ludzi w miejscach publicznych jest ćwiczeniem na ogólne przełamywanie nieśmiałości, ALE moim zdaniem trudnym, jeśli chodzi o poznawanie dziewczyn.  Dlaczego? Bo jest cały szereg przyczyn, dla których dziewczyna może nie zareagować na zaczepkę pozytywnie. Może się spieszyć, uznać zaczepkę za nagabywanie, Ciebie za desperata, co nie ma żadnej innej opcji, że na ulicy laski zaczepiać musi,  albo być nieśmiała (jedna dziewczyna założyła wątek, gdzie napisała jak ją wcięło po tym, jak ją facet zagadnął i jak teraz szuka sposobu na odkręcenie swojej reakcji) itd, itp. Do tego jakiś procent będzie niezainteresowany bo zajęty (albo Ci powie, albo nie) i jakiemuś procentowi nie przypadniesz do gustu. Pomijam już fakt, że nawet jak się zaczepi dziewczynę, to trzeba mieć w miarę luzu, żeby potem tę konwersację spontanicznie poprowadzić... Podsumowując, ja uważam, że trzeba mieć dużo szczęścia, żeby przy takiej metodzie działania mieć efekt w postaci nawiązanych znajomości. Prędzej się człowiek sfrustruje. Oczywiśćie to tylko moje zdanie, może znajdą się panowie, którzy wypróbowali i coś z tego wynieśli.

Mszcz,
jak dam do zrozumienia/powiem facetowi, by wyszedł z inicjatywą, to to już nie jest jego inicjatywa, z własnej woli, tylko moja.

Jak dam wyraźny sygnał, by się starał, to on już się nie musi starać, bo już wie, że ma mnie na talerzu.

Chcesz zwyczajnie iść na łatwiznę, nie chce Ci się poflirtować z dziewczyną, pobawić się, tylko od razu chcesz wiedzieć, że ona jest zainteresowana, to wtedy Ty możesz bezpiecznie wkroczyć do akcji. Nie chce Ci się starać, spróbować poznać dziewczynę. Dlaczego nowo poznana dziewczyna ma Ci dać zielone światło, skoro dopiero co Cię poznała i sama jeszcze nie może być pewna, że Cię chce? Trzeba zaryzykować, poznać się, poflirtować, by zobaczyć, w jakim kierunku to idzie.

Będę się cieszyć, jeśli moje pisanie okaże się pomocne. I póki po drugiej stronie widać gotowość do zmiany myślenia i pracy nad sobą zamiast szukania wymówek i zwalania na świat i wszystko inne, to mi się chce.

Temat poznawania dziewczyn też tu się już niejeden raz przewijał, więc poszukaj.

Teoretycznie naprawdę można poznać dziewczynę wszędzie I nie chodzi o to, że miejsca publiczne odpadają. Tylko że po pierwsze trzeba się liczyć z tymi wszystkimi czynnikami o których pisałam wcześniej.  Dodatkowo moim zdaniem różnicę robi sposób. Co innego jest poznanie się w miejscu publicznym "przy okazji", spontanicznie,a co innego ruszanie na łowy z myślą "muszę zdobyć numer telefonu co najmniej jednej laski".  .
"Jestem w księgarni, widzę fajną dziewczyne, to zapytam, czy coś ciekawego mogłaby polecic na urodziny dla siostry - zobaczymy, czy się uda pogadać a jak nie to kupię to, co uważam" - to inna sytuacja niż "dziś robię najście na księgarnię, wyszukuję min. 2 laski w moim typie, jedną zagadam w sprawie książek histroycznych drugą o językowe."  Rozumiesz różnicę? Mnie wydawało się, że Twoje zamiary zagadywania mają więcej z tego drugiego i to najczęściej moim zdaniem kończy się fiaskiem, bo wychodzi sztucznie i na spięciu. Oczywiście może i taki plan działania dla niektórych jest skutecznym sposobem, ale tutaj niech się wypowiedzą osoby, które może coś takiego wypróbowały.

Więc nie do końca chodziło o to, żeby miejsca publiczne zupełnie skreślić, ale chciałam bardzej zwrocić uwagę, że jest to metoda z duzym ryzykiem Spokojnie można próbować, ale nie dziw się, jesli efekty nie będą takie jak oczekujesz. 

A gdzie jest to wszędzie, gdzie można poznawać? Siedząc w domu, będzie trudniej

Podsumowując natommiast:

- wychodzenie na imprezy ze znajomymi, na piwo, do klubów, na koncerty. jak nie masz znajomych, to spróbuj poodświeżać kontakty. jak na imprezy nie chodzisz, to ZACZNIJ
- zainteresowania - sa grupy zainteresowań, ludzie się spotykają w klubach dyskusyjnych, na rowery, na wycieczki itd. - kursy tańca i kursy językowe są najczęściej zdominowane przez dziewczyny (wiem, że to moze mało modne, ale jak się ma ochotę czegoś spróbować i nauczyć, to dlaczego nie )
- mimo wszystko na uczelni - po pierwsze uczelnię kedyś skończysz, więc nawet jak sytuacja będzie napięta to minie.
- w pracy  - rozumiem obiekcje, ale z drugiej strony czy pracy też nie można kiedyś zmienić?
-  sa oczywiście internety i portale. Temat szeroki, ja nie jestem zwolenniczką, więc tylko nadmieniam.

Wiesz, zaryzykuję stwierdzneie, że jak nie czujesz, że dziewczyna Ci pomaga, to być może to nie jest ta dziewczyna? Naaprawdę się zastanów, bo może na tym problem polega. Chyba, że dla Ciebie to zielone światło to musi być jak latarnia morska Najlepiej, Ej Ty, weź mnie gdzieś zaproś? No bywają i takie, może trafisz
A z tymi koleżeńskimi stosunkami, to pomyśl, czy naprawę dana dziewczyna jest aż taką fajną koleżanką, że nie chcesz tego układu psuć. Mnie sie wydaje trochę bez sensu  chcieć się kolegować z dziewczyną, która bardzo Ci się podoba i której wcale jako koleżanki nie widzisz.
Z byciem desperatem to już trudniejsza sprawa, trzeba by rozpatrywać zaleznie od sytuacji. Moim zdaniem facet próbujący raz czy dwa gdzieś dziewczynę zaprosić, jest ok. Wtedy wypada na desperata, gdy robi to przy jednoznacznych komunikatach o braku zainteresowania. Na pewno o braku zainteresowania świadczy ciągłe wykręcanie się brakiem czasu/nauką/pracą/chorym psem/bolącym zębem itd. od rozmów i spotkań indywidualnych. Cóż, nie przekonasz się, jak nie spróbujesz zaprosić.
Do grupy oczywistych desperatów dodałabym jeszcze facetów, którzy próbują się umówić z KAŻDA wolną nowopoznaną dizewczyną. Ktoś nawet na tym forum pisał, że zupełny brak wymagań ze stron faceta wcale nie sprawia, że predzej kogoś pozna. Bo wtedy daje sygnał, że zadowoli się byle kim. No więc jak się z nim umówię, to bedę trochę takim "byle kim". Ale jakoś mam wrażenie, ze nie należysz do tego typu,więc tylko sygnalizuję, na wypadek, gdybyś wpadł na jakiś genialny pomysł "zrobię alfabetyczna listę wolnych koleżanke i po kolei kazdą zaproszę do kina". 
No i na konie dodam, że łatwiej wyjśc na desperata, jak się zaprasza kogoś z myślą "to ona moja przyszla love of my life". Otwarte podejście, że poznajesz kogoś fajnego, z kim chcesz fajnie spędzić czas, trochę zdejmuje presję. A jak nie będizesz miał poczucia, że zapraszasz kogoś fajnego, to może się dwa razy zastanów, czy nie szkoda czasu.

No to kiepsko. Finalnym testem jest pytanie, "to kiedy masz czas, jeśli nie możesz teraz". Wszelkie mniej lub bardziej grzeczne wymijające odpowiedzi (mam czas po wakacjach/teraz to nie, ale sie odezwij za dwa tygodnie/zobaczymy, jak mi chomik wyzdrowieje itd.) oznaczają, że trzeba sobie odpuścić próby podrywu i zostać na stopie koleżeńskiej.
Dla chętnych - za jakiś czas testowo można jeszcze ostatni raz spróbować. I jeśli historia się powtórzy, to znaczy że już nie ma mowy o niezrozumieniu i dziewczyna nie chce się spotkać. Wszelkie dalsze próby uznałabym za narzucanie się.
Tak ja to widzę.

Do autora postu: ja na Twoim miejscu bym spróbowała się do niej odezwać.  Może ona na to czeka, może cały czas chciała, żebyś ją gdzieś zaprosił, może podczas waszych rozmów tylko udawała niedostępną. Nic nie tracisz