Tak jak w tytule. Rozstaliśmy się po 3 letnim związku. Po dwóch miesiącach zamieszkaliśmy ponownie razem. Tylko że nie wygląda to tak jak powinno. Razem opłacamy mieszkanie, prąd, jedzenie. Do końca nie wiem co to za układ. Jednego dnia jest dobrze a drugiego o 180 stopni inaczej. Co chwilę się pyta czy ją dalej kocham odpowiadam że oczywiście TAK. Odpowiedź od niej jest : a ja Ciebie nie.
Mówi to w tonie żartobliwym. Chociaż czuję od niej lekki od czasu do czasu dystans. W domu jak jesteśmy razem jest okey. Przytulamy się, całujemy. Sex jak na razie rzadko ale jest. Ma nową koleżankę, która podejrzewam ma na nią taki wpływ jak ma. Po spotkaniu z nią jest nie do poznania. Tak mi się wydaję że ona jej robi pranie mózgu. Nie wiem co z tym wszystkim zrobić. Czy skończyć to w cholerę czy próbować dalej ratować. Jak myślicie ? Jak do tego podejść czy ona się w końcu ogarnie. Zaznaczam że po rozstaniu wiele pracowałem nad sobą. Pewne zachowania wyeliminowałem ze swojego życia. Ona to widzi. Tego samego o niej tak do końca nie mogę powiedzieć. Cała winę za rozstanie zrzuciła na mnie, i ja to dźwigałem na barkach. A sama nie była święta. Zależy mi bardzo ale momentami mam ochotę odciąć się od tego. Mam 28 lat ona 23.
1 2016-06-22 13:59:42 Ostatnio edytowany przez kuba1987 (2016-06-22 14:25:29)
Podobne tematy
Tak jak w tytule. Rozstaliśmy się po 3 letnim związku. Po dwóch miesiącach zamieszkaliśmy ponownie razem. Tylko że nie wygląda to tak jak powinno. Razem opłacamy mieszkanie, prąd, jedzenie. Do końca nie wiem co to za układ. Jednego dnia jest dobrze a drugiego o 180 stopni inaczej. Co chwilę się pyta czy ją dalej kocham odpowiadam że oczywiście TAK. Odpowiedź od niej jest : a ja Ciebie nie.
Mówi to w tonie żartobliwym. Chociaż czuję od niej lekki od czasu do czasu dystans. W domu jak jesteśmy razem jest okey. Przytulamy się, całujemy. Sex jak na razie rzadko ale jest. Ma nową koleżankę, która podejrzewam ma na nią taki wpływ jak ma. Po spotkaniu z nią jest nie do poznania. Tak mi się wydaję że ona jej robi pranie mózgu. Nie wiem co z tym wszystkim zrobić. Czy skończyć to w cholerę czy próbować dalej ratować. Jak myślicie ? Jak do tego podejść czy ona się w końcu ogarnie. Zaznaczam że po rozstaniu wiele pracowałem nad sobą. Pewne zachowania wyeliminowałem ze swojego życia. Ona to widzi. Tego samego o niej tak do końca nie mogę powiedzieć. Cała winę za rozstanie zrzuciła na mnie, i ja to dźwigałem na barkach. A sama nie była święta. Zależy mi bardzo ale momentami mam ochotę odciąć się od tego. Mam 28 lat ona 23.
No wiesz.... Sytuacja - jak dla mnie - śmieszna. Albo jest rozstanie i każde z dotychczasowego związku "coś" w sobie zmienia chcąc spróbować wrócić i naprawić związek, albo jest rzeczywiste rozstanie i ...koniec. To, co opisałeś to jakieś ...qui pro quo, którego nie da się ogarnąć rozumem. O ile Ty sam "coś" w sobie zmieniłeś i stałeś się "lepszym" partnerem, o tyle ona w sobie nie zmieniła nic. A nie zmieniła, bo nie miała takiej potrzeby...
Obecnie stanowicie jakąś parodię związku, bo oficjalnie i wobec siebie "nie jesteście razem", ale jest i wspólne mieszkanie, łózko i intymność... Taki wygodny układ "bez zobowiązań" Jeśli to Ci pasuje - może ciągnąć dalej, tylko za parę lat będziesz sie zastanawiał po co zmarnowałeś tyle czasu na nic...
Ja skończyłbym to definitywnie albo określił :w te czy wewte. Stan takiego zawieszenie nie sprzyja jakimś dalszym planom i poczuciu stabilności, pewnosci.
1. Jeśli to Twoje mieszkanie - co ona w nim robi?
2. Jeśli jej - ja bym się wyniósł.
3. Jeśli wynajmowane - patrz punkt 2.
W chwili obecnej zarówno Ty jak i ona (a przede wszystkim ona) jesteście w przedziwnej sytuacji "zjeść ciastko i mieć ciastko" - ale na dłuższą metę to wyjdzie Wam bokiem...
No, chyba, że taki wolny "układ" mimo wszystko Tobie pasuje...?
3 2016-06-22 14:50:14 Ostatnio edytowany przez kuba1987 (2016-06-22 15:46:37)
Mieszkanie jest wynajmowane. Ani jej ani moje. Sytuacja faktycznie porąbana. Ciężka sprawa. Bo mi zależy jej podejrzewam też, czas pokaże co z tego chyba wyjdzie. Układ chwilowo mi odpowiada bo strasznie za nią tęskniłem i mam ją aktualnie przy sobie. Marne to pocieszenie ale jakieś jest. Zaznaczam że też nie chce w tym tkwić w nieskończoność bo ktoś w końcu pęknie. Może ona się jeszcze nie pozbierała po tym rozstaniu. Nie wiem jak już mam to sobie tłumaczyć
Ty jesteś facet czy dziecko? Laska ustawia sytuację jak jej wygodnie, a Ty zamiast podjąć decyzję i załatwić to, to płaczesz po kątach. Trochę szacunku dla swojej męskości.
5 2016-06-22 16:00:26 Ostatnio edytowany przez kuba1987 (2016-06-22 16:05:15)
Ale ja wcale chłopie nie płaczę po kontach. Tylko mnie to powiedzmy irytuję i powoli zaczyna męczyć bo zamiast normalności jest jakieś dziwactwo. I też nie jest tak że jak zagra tak zatańczę. Myślę żeby to na razie zostawić tak jak jest..nie raz potrzeba czasu żeby się sytuacja wyjaśniła. Oczywiście jak dalej to nie pójdzie do przodu to dostanie tym razem solidnego "kopa" aż otrzeźwieje bo moja cierpliwość też ma swoje granice. Swój szacunek mam i godność. I nigdy nie zamierzam się poniżyć. Chodziło mi bardziej czy ktoś miał podobną sytuację i jakie znalazł rozwiązanie. Bo tak drastycznie tego kończyć definitywnie nie chce bo jednak mi zależy. Dużoooo przeżyliśmy razem. Dlatego szukam porad na takim tu forum
Oczywiście żadnej pewnie złotej rady nie dostanę. Zdaję sobie z tego sprawę
Srokowiec chyba Twój problem najlepiej ogarnął.
Laska się Tobą bawi, bo jej wygodnie. Układ jak dla mnie troche chory, jeśli chodzi o uczucia, bo jeśli tylko o wspólne gospodarstwo - to ekonomicznie bez zarzutu + jako "friends with benefits" na jakis seksik się od czasu do czasu załapiesz. Ale czy o to Ci chodzi?
Rusz trochę wyobraźnia i pomyśl jaki będziesz po - na przykład - 3 latach takiego układu? Jaja stracisz, życia nie ułożysz, bo za wygodnie Ci będzie.
Podsumowując - ja bym się z takiego związku wymiksowała. Szkoda by mi życia było na taki związek bez perspektyw, choć niewatpliwie pod pewnymi względami wygodny. Ale to juz zalezy wyłącznie od Twojej konstrukcji psychicznej i temperamentu - przebojowości, inicjatywy i perspektywicznego myślenia.
Ale ja wcale chłopie nie płaczę po kontach. Tylko mnie to powiedzmy irytuję i powoli zaczyna męczyć bo zamiast normalności jest jakieś dziwactwo. I też nie jest tak że jak zagra tak zatańczę. Myślę żeby to na razie zostawić tak jak jest..nie raz potrzeba czasu żeby się sytuacja wyjaśniła. Oczywiście jak dalej to nie pójdzie do przodu to dostanie tym razem solidnego "kopa" aż otrzeźwieje bo moja cierpliwość też ma swoje granice. Swój szacunek mam i godność. I nigdy nie zamierzam się poniżyć. Chodziło mi bardziej czy ktoś miał podobną sytuację i jakie znalazł rozwiązanie. Bo tak drastycznie tego kończyć definitywnie nie chce bo jednak mi zależy. Dużoooo przeżyliśmy razem. Dlatego szukam porad na takim tu forum
Oczywiście żadnej pewnie złotej rady nie dostanę. Zdaję sobie z tego sprawę
Jeśli Cię to irytuje to zakończ to, jeśli chcesz zamienić to w normalny związek to postaw sprawę jasno wóz albo przewóz. Na razie to zachowujesz się jak dziewica bardzo chcę, ale się boje. Ludzi i oczekiwań nie zmienisz ot tak sobie, jeśli ona nie chce związku to nic nie zrobisz. Zostaje Ci tkwienie w tym co jest albo zaryzykowanie jak facet.
Laska jest nieźle porąbana, A Ty jeszcze wierzysz, że coś z tego będzie? HAHAHA Cóż, tak to wygląda.
A rozumiem nie pasuje Ci ten układ? To masz okres wypowiedzenia pewnie miesięczny - wypowiadasz umowę i już z nią nie mieszkasz - po temacie.
Nie powiedziałabym, że jest porąbana - mieszka z osobą, którą doskonale zna, dzielą się opłatami, może na niego liczyć, również kiedy potrzebuje bliskości - ot, seks dla zaspokojenia popędu.
Może zbyt wrażliwy jesteś na taki układ i tyle.
Jeśli Cię to irytuje to zakończ to, jeśli chcesz zamienić to w normalny związek to postaw sprawę jasno wóz albo przewóz. Na razie to zachowujesz się jak dziewica bardzo chcę, ale się boje. Ludzi i oczekiwań nie zmienisz ot tak sobie, jeśli ona nie chce związku to nic nie zrobisz. Zostaje Ci tkwienie w tym co jest albo zaryzykowanie jak facet.
A co mi sugerujesz ? Że nie zachowuje się jak facet. Problemu dopatruję się ciut głębiej w niej. Ona nie szuka nowego boy-a, nie szaleje, widać po niej że również jej zależy. Podejrzewam że mocno się pogubiła w tym wszystkim. Relacja z dnia na dzień w moim przekonaniu się poprawia. Chcę jej dać trochę czasu na unormowanie tego co jest. Nie chcę na nią naciskać, bo pomalutku widzę światło w tunelu. Zobaczymy co czas pokaże
Hah wcale się nie boję jak dziewica. Po prostu chcę to zrobić z głową. A nie na łapu capu.." nie chcesz ze mną być to bujaj się na drzewo"
A rozumiem nie pasuje Ci ten układ? To masz okres wypowiedzenia pewnie miesięczny - wypowiadasz umowę i już z nią nie mieszkasz - po temacie.
Nie powiedziałabym, że jest porąbana - mieszka z osobą, którą doskonale zna, dzielą się opłatami, może na niego liczyć, również kiedy potrzebuje bliskości - ot, seks dla zaspokojenia popędu.Może zbyt wrażliwy jesteś na taki układ i tyle.
Pasuje i nie pasuję. Zaraz powiecie że jestem niezdecydowany, ciepła klucha bez jaj etc. ale uwierzcie że tak nie jest
Ma ewidentnie problemy emocjonalne ale naprawdę z niej fajna dziewucha. Myślę, że czas będzie tu najlepszym lekarstwem. Ekspertem nie jestem i mogę się mylić. Fakt faktem że pod skórą jestem wrażliwym człowiekiem, na co dzień nie daję po sobie tego rozpoznać.
"Co chwilę się pyta czy ją dalej kocham odpowiadam że oczywiście TAK. Odpowiedź od niej jest : a ja Ciebie nie."
Odpowiedz tak samo jak ona, zobaczysz jak zareaguje.
A tak poza tym, to zawsze dobrze wiedzieć na czym stoisz.
- czy ona będzie uważała przygodę z innym za zdradę, czy nie.
Oczywiście Vice versa.
Na razie to nawet nie wiesz czy jesteś w związku, czy w wolnym związku czy może friends with benefits.
Jak chcesz czekać aż się samo wyjaśni, to czekaj al potem nie narzekaj.
"Co chwilę się pyta czy ją dalej kocham odpowiadam że oczywiście TAK. Odpowiedź od niej jest : a ja Ciebie nie."
Odpowiedz tak samo jak ona, zobaczysz jak zareaguje.
A tak poza tym, to zawsze dobrze wiedzieć na czym stoisz.
- czy ona będzie uważała przygodę z innym za zdradę, czy nie.
Oczywiście Vice versa.Na razie to nawet nie wiesz czy jesteś w związku, czy w wolnym związku czy może friends with benefits.
Jak chcesz czekać aż się samo wyjaśni, to czekaj al potem nie narzekaj.
Widać u niej reakcję jeżeli zachowuję się nie raz w podobny sposób jak ona. Jest zdziwiona, mówiąc jej jak ją kocham a zachowuję się odwrotnie i w podobny nie raz sposób jak ona.
Ogólnie mimo mojego uczucia do niej staram się zachować do tego dystans i myśleć racjonalnie. Co ma z tego wyjść to wyjdzie. Idą wakacje, mam powodzenie u dziewczyn. Dwie mnie mocno atakują. Na razie trzymam je na dystans, ona była w związku często chorobliwie zazdrosna. Nie daj Boże ktoś do mnie napisał sms lub na fb, potrafiła się zrywać z łóżka i sprawdzić (co mnie śmieszyło) . Teraz też co chwilę się pyta kto pisze kto dzwoni. Aktualnie ma 'sim-locka' na mój telefon co ją widzę drażni i bardzo dobrze
. W związku mogła mi grzebać i czytać co chciała nie miałem nic do ukrycia zresztą teraz też nie mam. Ona sama się też z nikim nie spotyka (mieszkamy w małej dziurze) . Ma tam jakiś kumpli ale nie czuję w nich zagrożenia. Generalnie rozmawiałem z duża ilością znajomych. Poluzowałem już portki i nie będę się "spinał".
14 2016-06-27 10:38:43 Ostatnio edytowany przez robingirl (2016-06-27 10:43:11)
A mnie to wygląda trochę na fazę testową dla Waszej relacji.
Nic nie piszesz o powodach waszego zerwania, ale mam przeczucie, że to ona zerwała i że jakieś konkretne powody były. A potem - może widząc Twoją zmianę, może nie mogąc znaleźć nikogo lepszego - zdecydowała się spróbować i wrócić. Bo pewnie najgorszy w tym związku nie byłeś, a w małej dziurze, może nie znalazł się od razu kolejny kandydat. Teraz po prostu chce się przekonać, co może z tego jeszcze wyjść.
Moim zdaniem w takich sytuacjach nie ma dobrych rad, bo wszystkich szczegółów nie da się w necie przedstawić. Jeśli Ci zależy, to daj sobie jeszcze trochę czasu, zanim podejmiesz radykalne kroki. Ja bym sobie dała w Twojej sytuacji maksymalnie pół roku. W tym czasie próbowałabym popracować trochę nad relacją i poobserwować, czy są jakieś zmiany. U Was jakoś podskórnie wyczuwam słabe umiejętności komunikowania, o co chodzi. Mogę się oczywiście mylić, ale mam wrażenie, że dużo jest "nie wiadomo o co chodzi". Albo coś wypracujecie razem - nową jakość, nowe zasady, albo po prostu się okaże, że się nie możecie dogadać.
Ale biorąc pod uwagę Twój wiek i Wasz staż, to nie czekałabym za długo, bo możesz żałować, że w momencie swojego życia, który dla innych jest często tym momentem podejmowania ważnych decyzji życiowych, Ty zmarnowałeś czas na nie wiadomo co...
A mnie to wygląda trochę na fazę testową dla Waszej relacji.
Nic nie piszesz o powodach waszego zerwania, ale mam przeczucie, że to ona zerwała i że jakieś konkretne powody były. A potem - może widząc Twoją zmianę, może nie mogąc znaleźć nikogo lepszego - zdecydowała się spróbować i wrócić. Bo pewnie najgorszy w tym związku nie byłeś, a w małej dziurze, może nie znalazł się od razu kolejny kandydat. Teraz po prostu chce się przekonać, co może z tego jeszcze wyjść.
Moim zdaniem w takich sytuacjach nie ma dobrych rad, bo wszystkich szczegółów nie da się w necie przedstawić. Jeśli Ci zależy, to daj sobie jeszcze trochę czasu, zanim podejmiesz radykalne kroki. Ja bym sobie dała w Twojej sytuacji maksymalnie pół roku. W tym czasie próbowałabym popracować trochę nad relacją i poobserwować, czy są jakieś zmiany. U Was jakoś podskórnie wyczuwam słabe umiejętności komunikowania, o co chodzi. Mogę się oczywiście mylić, ale mam wrażenie, że dużo jest "nie wiadomo o co chodzi". Albo coś wypracujecie razem - nową jakość, nowe zasady, albo po prostu się okaże, że się nie możecie dogadać.
Ale biorąc pod uwagę Twój wiek i Wasz staż, to nie czekałabym za długo, bo możesz żałować, że w momencie swojego życia, który dla innych jest często tym momentem podejmowania ważnych decyzji życiowych, Ty zmarnowałeś czas na nie wiadomo co...
Dramatu przy rozstaniu żadnego nie było (kłótnie się pojawiały nie raz bardzo często, zdrad nie było) . Po prostu po tych 3 latach może wdała się rutyna, przewidywalność, wzajemne znudzenie. Rodzaj testu ? Dla mnie się trochę wydaję dziecinne. Ale tak jak piszesz dam sobie i jej trochę czasu jeżeli nic się nie unormuję to zwijam się z tego mieszkania i postaram się zerwać kontakt.
Dramatu przy rozstaniu żadnego nie było (kłótnie się pojawiały nie raz bardzo często, zdrad nie było) . Po prostu po tych 3 latach może wdała się rutyna, przewidywalność, wzajemne znudzenie. Rodzaj testu ? Dla mnie się trochę wydaję dziecinne. Ale tak jak piszesz dam sobie i jej trochę czasu jeżeli nic się nie unormuję to zwijam się z tego mieszkania i postaram się zerwać kontakt.
Dramatu mogło nie być, ale zakładam, że rozstanie było na poważnie. Mnie się wydaje naturalne, że jak się wraca po rozstaniu do siebie, to chyba nie może być tak samo jak było przed...
Test to może nie do końca trafne określenie. Chodziło mi o to, że jeśli - jak podejrzewam - decyzja o rozstaniu nie była kaprysem, to może potrzebować czasu, żeby się przekonać, która z decyzji - ta o rozstaniu czy ta o powrocie była słuszna. Nie oceniam, czy to dziecinne czy nie, bo za mało tu danych, ale wydaje mi się, że chyba nie chodzi o świadome gierki, tylko raczej po prostu sprawdzenie siebie i Ciebie w tej nowej edycji.
Powodzenia życzę i wpadnij napisz, jeśli się coś zmieni.
Jak dojdzie do finału sprawy to dam znać ![]()