Dzień dobry wszystkim ![]()
Długo zastanawiałam się czy napisać, ale stwierdziłem, że bardzo często pojawiają się tu rady od osób, które potrafią powiedzieć coś mądrego i bardziej znają się na różnych zachowaniach.
Jestem studentem i ponad pół roku temu poznałem dziewczynę - również studentkę lecz niestacjonarną - poprzez internet. Mieszkamy od siebie ponad 400 km, lecz średnio na miesiąc widzimy się dobrych kilka dni (ona przyjeżdża do mnie, ja do niej).
Często czytając podobne historie ludzie piszą "jej ufasz, ale pomyśl czy jemu ufasz?".. już przechodzę do sprawy.
Po sporym czasie stwierdziliśmy, że chcemy ze sobą spróbować i jak najszybciej ze sobą zamieszkać (za około rok - dwa). Doszliśmy do wniosku, że jest między nami silna chemia i chcemy stworzyć rodzinę, mamy palny, codziennie m.in. o tym rozmawiamy i tak dalej.
SEDNO SPRAWY.
Mam do Was pytanie, które ostatnimi czasy mnie męczy. Nie mam zamiaru kontrolować mojej dziewczyny (jak to mi proponowano) bez przesady ! Ale stresuje mnie fakt, że niedawno (ona jest na 1 roku studiów) zaczął do niej często zgadywać pewien gość (starszy z 3 lata, ale na tym samym roku).
Jako, że ona jest wierząca zaproponował jej w zeszłą niedzielę wspólny wypad do.. Kościoła.
Innego dnia odprowadził ją na przystanek i mimo, że był autem czekał z nią 50 minut na busa, opowiadał historie z życia co on nie przeszedł, jakie choroby jakie przygody etc..
Stwierdził, że jest świetnym praktykiem masażystą (kierunek studiów to fizjoterapia) i zaproponował wspólną naukę - na co ona nie przystała..
Kolejnego dnia odwiózł ją samochodem do miejscowości w której ona mieszka, bo dla niego to nie ma różnicy czy do siebie będzie dłużej czy krócej jechał, a po co ma czekać.
Po tym jak powiedziałem dziewczynie, że to dziwne, że on tak chce z nią spędzać czas, dzisiaj odmówiła mu jak zaproponował "romantyczną przejażdżkę jego samochodem do jej miejscowości". Ale oczywiście nie odpuścił okazji aby z nią spędzić czas, gdy mieli długą przerwę, jak gdzieś idzie to też nie przepuści okazji, alby specjalnie w jego samochodzie zostawiała swoje rzeczy, bo "po co ma nosić taboły".
Ja powiedziałem dziewczynie, że nic jej nie zabraniam, przecież mamy do siebie zaufanie ..
A ona na to, że nie chce kusić losu i nie bd z nim wracać więcej tym autem, ale zobaczy.. Zaproponowałem, że nic na siłę i jeśli będzie długo musiała czekać na busa to lajt, bo faktycznie po co ma marznąć (też się o nią martwię) więc stwierdziła, że zobaczy może jutro zapyta, ale pewnie on sam zaproponuje i ona się zastanowi wtedy.
Echh przepraszam za tak długą wiadomość, ale męczy mnie to.. On nie ma dziewczyny, ja jestem daleko.. Co z tego, że codziennie rozmawiamy - boje się, że jak tak dalej będzie to może jej namieszać w głowie.. sam nie wiem - niby prawdziwa miłość przetrwa wszystko, ale wiadomo...
Boje się, że jutro historia zatoczy koło.. Znowu pójdą do Kościoła, on ją odwiezie do jej miejscowości, spędzą ze sobą kolejne chwile.
Ona wczoraj mi powiedziała, że dzisiaj mieli wracać w 3 (on, ona i jej koleżanka, bo ta koleżanka poprosiła go), ale nic z tego nie wyszło, bo ten facet pisał jednak poprawkę.. Dlaczego o tym mówię, bo moja dziewczyna na to, że woli jak są tylko w 2, bo czasami robi różne wtopy i wie, że w razie czego (nawet jak on bd się z niej śmiał) to wszystkiemu będzie mogła się wyprzeć, a tak jak ktoś bd z nimi to zawsze jest świadek.. dziwne.
Jak myślicie ? Przesadzam ? Nie mam zamiaru nic jej zabraniać, bo to dobrze, że nie marznie na przystankach i wg, a najważniejsze jest jej szczęście, ale czy ten gościu nie ma żadnych intencji hmm ? To moja dziewczyna powinna czuć gdzie jest granica, ona nie jest moją własnością i nie chcę jej nic kazać i wg!
Tydzień temu, nawet nie odpisywała mi na smsy przez jakoś 3 godzinki - z tego co potem mówiła - była w tym czasie z nim.
Co według Was powinienem zrobić ? Zluzować pośladki ? Czy jak ? Kurcze, ale to mnie stresuje, mimo faktu, że co wieczór rozmawiamy i rozmawiamy bardzo czule.. Jednak słuchanie opowieści o tym facecie (opowiadanych z dużym entuzjazmem) daje człowiekowi dużo do myślenia i powstaje mu w głowie dysonans myślowy.. tym bardziej, że ona zawsze powtarza, że gdybym ja miał taką koleżankę to ona czułaby się zazdrosna więc mnie rozumie..
Ciekawe jak skończy się jutrzejszy dzień..
PS. Bardzo przepraszam jeśli nie wstawiłem postu tam, gdzie trzeba, ale kompletnie nie wiedziałem gdzie zamieścić ten wpis.
Pozdrawiam serdecznie i jeszcze bardziej dziękuję za jakąkolwiek odpowiedź, to dla mnie wiele znaczy ; *