Rozstanie ale zostajemy kochankami

Miłość jest i to po obu stronach. Ale skoro widzimy się często i wtedy się kłócimy,to lepiej widzieć się rzadziej. Bycie kochankami,to nie tylko seks. Wakacje,imprezy,restauracje,hotele,kino,itp... Może kiedyś się nauczymy rozwiązywać domowe problemy .

No co Ty...przecież się kochamy. Zresztą...ja z inną? Nie wyobrażam sobie. Brrr. Mamy problem z dogadaniem się jako "rodzina" . Ja oczekuję  od takiej kobiety wsparcia. Teraz obrywałem za to,że się rozchoruję i musiałem jechać do mamy,żeby mi podala szklankę herbaty jak leże z gorączką w łóżku...

Dla mnie to też trochę dziwne, bo skoro doszliście już do pewnego etapu w związku, to nie można się "cofnąć wstecz"! Albo się niedługo zejdziecie i będzie tak, jak było, albo jedno pójdzie w swoją stronę. Na to się przynajmniej zapowiada.

Tak nawiasem przypomina mi to trochę moją sytuację. Ale to nie jest do końca normalne, więc ten rok rozpoczęłam twardym postanowieniem poprawy. Pewne rzeczy trzeba w końcu zostawić poza sobą.
Zwłaszcza, że w mojej sytuacji on twierdzi, że kocha mnie nadal, a ja myślę już o kimś zupełnie innym

No przyznaję,że to nietypowe i to jest"cofnięcie" o krok.  Może ten krok był za szybko,nie byliśmy gotowi? Bardzo się kochamy ,szkoda to zepsuć. Dlatego taki krok wstecz trzeba było zrobić. Może uda się to poukładać lepiej.

Facet jak jest chory to czasem umiera a czasem nie. Ale zwykłe ludzkie odruchy opieki są mile widziane. Najlepiej na poziomie,którym ja się wykazuję w odwrotnej sytuacji. No i nie choruję często. Zdarzyło się drugi raz a znamy się trz lata.

Przecież to jest to, o czym ja tu mówiłam już nie raz: młodzi ludzie za szybko zaczynają mieszkac razem. Marcin jest klasycznym dowodem na słuszność mojego stanowiska w tej sprawie. ))

Mało napisałeś o swoich relacjach z dziewczyną..  więc ciężko mi tu oceniać jej zachowanie.. nie napisałeś dlaczego nie podała ci tej herbaty..

No właśnie, miłość jest na dobre i złe,w bogactwie i biedzie,zdrowiu i chorobie.  My sobie w tych trudnych momentach nie radzimy,ale i żyć bez siebie nie umiemy. Dziwne to jakieś.

To u mnie było dokładnie odwrotnie. To ja się opiekowałem,obsypywałem kwiatami,dawałem prezenty, nawet dałem Jej najnowszego luksusowego  passata,zabierałem na kolacje i wczasy, podawałem śniadanie do łóżka i to ja snułem plany na przyszłość. W zamian jak się rozchorowałem,to się okazało,że nawet święty spokój mi nie przysługuje.

Tyle,że my nie daliśmy sobie spokój, tylko zrobiliśmy krok do tyłu. Ja Ją naprawdę kocham , zresztą  myślę ,że ona mnie też. Może po prostu nie wyniosła z domu odpowiednich wzorców ? Może matka miała gdzieś , czy ojciec  umierał  z gorączką , czy nie ? U mnie , zawsze mama się nami opiekowała i my mamą też  jak było trzeba. Może dlatego ja się opiekuję mojądziewczyną , jak potrzebuje pomocy  a ona mną nie ? Tylko ,że ja mam wtedy poczucie krzywdy.Nie jestem jakimś Supermenem odpornym na wszystkie choroby i w takich chwilach chcę mieć wsparcie w partnerce. Wydaje mi się to najzupełniej narmalne.

Naprawde dziwne. Rozstajecie się, jesteście kochankami, kochacie się, ale nie zamierzacie wchodzic w zwiazek z innymi? Toć to... em. Dziwne. Nie rozumiem takowego myślenia, zbytnio kombinujecie. Bądźcie razem, a ze sie troche poklucicie, to normalne, przeżyć ;] pozdrawiam.

Myślę że jeśli oboje się kochacie to, to wszystko jest jeszcze do uratowania. Wystarczy tylko szczera rozmowa. Przykro to stwierdzić ale taki układ jak ten na który oboje sie zgodziliście jest bez sensu. Albo się rozstajecie albo jesteście razem. Bo jeśli się rozstajecie to dajecie sobie wolną rękę ( w sprawach łóżkowych także ), takie ograniczanie się nie jest dobre. Nigdy się od siebie nie uwolnicie. A co będzie jeśli ona będzie chciała związać się z kimś innym? Proponuję szczerą rozmowę.

To może przestań się tak starać i wrzuć na luz. Spróboj tak na próbe ograniczyć te spotkania "dla przyjemności" (wierze że wytrzymasz) i zobaczysz jak ona będzie się zachowywała, czy będzie jej zależało. Ty ją kochasz, ale pomyśl o tym że może ona pewnego dnia oznajmi Tobie "sorry ale poznałam kogoś i chce z nim być a co się z tym wiąże koniec z naszymi spotkaniami" i co wtedy zrobisz? Będziesz cierpiał a nie o to chodzi.

k