Czy mówicie bliskim osobom o tym, co dzieje się w malżenstwie?

Byli to nasli bliscy znajomi, z którymi spotykaliśmy się ponad 5 lat przed naszym slubem. Wszystkie sylwestry wspolne, wakacje itp. Tym bardziej zabolalo mnie, gdy dowiedzialam się, juz po slubie, że wyciagneli bardzo klamliwe wnioski na moj temat. Maż traktował ich bardzo poważnie i wlasnie dlatego czuli się tacy pewni. Gdy sprawa wyszła na jaw, załamalam się i postanowiłam to wyjaśnić. Po tej sytuacji tamte osoby stwierdziły, że jak ja moge o jego prywatnych sprawach mówić.

Tak, przejmuję się co mowią o mnie inni ponieważ to byli nasi jedyni znajomi. Okazalo się, że nie mamy nikogo. Dlatego mnie to bardzo zabolalo. Fakt jest taki, że jak wzieliśmy slub to wielu osobom nie bylo to na rękę, i  teraz nie mamy praktycznie nikogo.

Maż jest osobą raczej uległą dla otoczenia. Duzo dla nich robił i pokazywał, że są ważni. Gdy postanowiliśmy, że weźmiemy slub towarzystwo poczuło się zagrożone. Były teksty, żeby nie był pantoflem, żeby się nie dawał. Problem jest w nim, bo miał takie otoczenie i sie nie postawił.

Ode mnie miał się odwrócic a od fałszywych znajomych nie? Ciekawe.

dorula, prosiłam o poradę jak się zachować w takiej sytuacji. Oceniać jest łatwo, ja też to potafię- zwłaszcza innych. Czy jesteś w stanie odnieść się do pytania, które zawarłam w temacie?

Ja nie załuję fałszywych znajomych, w żadnym wypadku. Tylko zastanawiam się jak miałam się zachować. I czy inne młode mężatki miały podobne problemy do moich. Odnoszę ważenie jakby otoczenie nie mogło pogodzić się z naszym ślubem.

Jeżeli nie masz zadnej porady dla mnie, to co wnosisz do wątku? To co napisałaś to ja to wiedziałam wcześniej i napisałam o tym.

Dorula, chyba masz problemy z czytaniem ze zrozumieniem. Temat brzmi? "Czy mówicie bliskim osobom o tym, co dzieje się w malżenstwie?"   A nie: " jak nie rozumiem pytania to się wypowiem" :-)

BłękitnyPacyfik, moim zdaniem popełniłaś fatalny błąd. Nie wiem, czy dobrze zrozumiałam, ale z tego co piszesz, wynika, że chcąc poprawić swoją ocenę w oczach tychże znajomych, obrobiłaś tyłek mężowi?
Jeżeli oni znali Was kilka lat przed ślubem, to mogli sobie wyrobić jakieś zdanie na Twój temat.
Piszesz, że nie spodobała im się Wasza decyzja o ślubie, być może uznali, że jesteś zołzą, a Twój mąż biednym misiem, który będzie miał teraz ciężko w życiu, może jako przede wszystkim jego przyjaciele martwili się o niego, ewentualnie mieli jakąś korzyść ze znajomości z nim, a Ty mogłaś stać na przeszkodzie - nie wiem.
Jednak...
nie mieli prawa wtrącać się w Wasze sprawy, obmawiać Cię, buntować męża przeciw Tobie. Czy jesteś pewna, że tych sytuacji nie prowokował sam Twój mąż, żaląc się nie Ciebie?
To co zrobiłaś - tłumaczyłaś się przed nimi, żaliłaś na męża, obnażyłaś jego wady? jeśli tak, to dałaś plamę i to ogromną.
Co możesz teraz zrobić? Dużo rozmawiać z mężem, być może przeprosić go za swoje zachowanie, być świetną żoną, a "przyjaciół" skreślić i tak jesteście spaleni w ich oczach.
Zastanawiam się jaki Twój mąż ma stosunek do tej całej sprawy, a przede wszystkim do tego towarzystwa.

Zależy o co dokładnie chodzi. Dla mnie wszelkie sprawy, które dotyczą mnie i mojego męża są przeznaczone tylko i wyłącznie dla naszych uszu i nikomu nie zamierzam się z tego zwierzać. Gdy jesteś w związku, ale takim normalnym, to człowiek podchodzi trochę inaczej, luźniej do pewnych spraw. Jest intymność, owszem, ale tak naprawdę dopiero po ślubie zacieśniają się więzi i związek się umacnia. Wtedy to też ludzie stają się sobie rzeczywiście bliscy, otwierają się na siebie, szczerze ufają. Dla mnie zatem wszystko to, co dzieje się w życiu osobistym, powinno pozostać miedzy małżonkami.
Tak więc z bliskimi znajomymi warto trzymać dystans. Nie powinno się roztrząsać wśród nich swoich problemów.