jak zerwać nadal kochając?

Lub gdy trzeba zerwać nie dla własnego dobra, ale dla dobra partnera...
Jak to zrobić?

Rozstanie to chyba jedna z najtrudniejszych decyzji jakie czasami musimy w życiu podjąć.Nawet gdy wiemy,że związek nie ma większej perspektywy na poprawę.Myślę,że nasz strach przed byciem samemu jest jednym z problemów.Zastanawiamy się co zrobię z czasem,z kim wyjdę do kina,do kogo się poprzytulam.I ten głos z serca,że przecież nadal kochamy swoją drugą połówkę,ale czy aż do tego stopnia aby dać się upokarzać,okłamywać, abyśmy byli ranieni mimo,że przecież kochamy.Czy warto poświęcać się,aż tak bardzo,a nasz partner nadal nie wykazuje żadnej chęci aby coś zmienić w swoim zachowaniu.

Nie myśl może o teraźniejszości,a pomyśl o przyszłości, czy będziesz szcześliwa w takim związku. Jeśli wiesz, że On jest naprawdę nie w porządku to po co poświęcać własne życie, własne szczeście dla kogoś takiego. Pamiętaj,  że życie mamy tylko jedno i trzeba je przezyć jak najlepiej. Nie pozwól by On Ci je zmarnował. Jeśli Cię zdradza, okłamuje to nie jest wart Ciebie a Ty będąc z nim i przebaczając mu te niedpopuszczalne rzeczy, które robi nie szanujesz samej siebie, więc i On Ciebie nie szanuje. Ludzie traktują nas tak jak sobie na to pozwalamy. Wydaje mi się, że szkoda już więcej Twojego czasu, czasu młodości. Zakończ to jak najprędzej i czas, który marnowałabys dalej z nim niech już będzie czasem na leczenie ran po tym nieudanym związku, po to by pokochać i dac się kochać prawdziwie komuś kto na to zasługuje, a są tacy mężczyźni. Teraz będzie Ci ciężko, ale przyjdzie czas, że będziesz szczęśliwa z tej decyzji i nie będziesz potrafiła sobie wyobrazic, że mogłabys dalej tkwić w tym niszczącym związku. Wszystko leży w naszej głowie, tylko od Ciebie zalezy jak przejdziesz przez ten trudny dla Ciebie czas. Nastaw się, że teraz może być juz tylko lepiej...

pamiętam, jak zerwałam, kiedy kochałam. wmawiałam sobie, że tak będzie lepiej, że przecież ciągle się kłócimy, tyle razy mnie skrzywdził... i co? nie potrafiłam przestać płakać. dosłownie wyłam NON STOP! jedząc, śpiąc, jadąc tramwajem do szkoły, w szkole o__O ale jak tylko podjęłam decyzję, że wrócę, przestałam... no i wróciłam. zerwałam już na amen po pół roku - nie mam pojęcia jak to się stało, ale ja chyba wymusiłam na swojej psychice, by się odkochać, on zresztą zmienił się na chwilę, potem było jeszcze gorzej i to też miało wpływ, bardzo stopniowo, bo trwało to ok. pół roku, odkochiwałam się. a kiedy zdałam sobie sprawę, że nie tęsknię, że nie chce mi się z nim nawet spotkać, zakończyłam związek. chłodno, bez większych emocji.

anusia jak Ci idzie zrywanie? Mi strasznie kiepsko wiem, że w końcu będę musiała to zrobić, bo wiem, że z nim nigdy nie będę szczęśliwa, za dużo krzywdy wyrządził. Od 3 miesięcy spotykam się z pewnym chłopakiem, który bardzo mnie kocha i wspiera, wytłumaczyłam mu całą sytuację. Powiedział, że mnie nie zostawi, tylko będzie stał za mną murem. Czasami gdy tamten zadzwoni strasznie chce mi się płakać, kiedy widzę go w kamerce (mieszkamy bardzo daleko od siebie) jest jeszcze gorzej. Nadal z nim rozmawiam, bo nie potrafię tego tak zakończyć pomimo tych wszystkich jego kłamstw i zdrad. Nasze kontakty są coraz rzadsze, ja również przestałam do niego pisać. Czasami tylko wspomni, że chce być ze mną, że mnie kocha- i to jest najgorsze.

jestesmy razem juz 4 lata.On zaopiekowal sie mną i moim dzieckiem.Teraz syn ma 7 lat.Jest zżyty z moim partnerem.Przywiązał sie i przyzwyczaił.Tak samo jak ja.Niestety nic oprócz tego nie czuje...i chyba nie mogę budowac na tym zwiazku...który sie nie rozwija..stoi w miejscu..nic sie nie zmienia.Mimo ze moj partner nie klamie nie pije itp...to jednak ja nie mam tych motyli w brzuchu...czuje ze to nie to..denerwuja mnie jego zachowania:(kurcze mam takiego doła..prosze Was o rade

Witam !niestety  bardzo trudna decyzja choć ta druga strona uważa ze olałyśmy już dawno delikwenta i pewnikiem jest już zastępca .

Mam podobny problem i nie wiem jak z tego wyjsc jak zakonczyc:( mowie sobie  ze to dalej sensu nie ma ale jakos nie potrafie tym bardziej ze mieszkamy ze soba:( moze sie mi uda teraz na swieta kiedy bedziemy osobno...choc nie wiem:(