Czy kochając Męża, mam prawo się zauroczyć?

Pomocy , bo zwariuję. Może ktoś mi doradzi, a może powie parę ostrych słów i wyleje kubeł zimnej wody. Mam 30 lat I jestem 3 lata po ślubie. Niedawno zaczęliśmy starać się o dziecko. Z Mężem jest nam na prawdę dobrze. Bardzo go kocham, dogadujemy się, w łóżku również niczego nie brakuje. Jeszcze do niedawna nie było opcji,żebym zwróciła uwagę na jakiegoś faceta. Mogli dla mnie nie istnieć. To utwierdzało mnie, że Mąż jest miłością mojego życia. Jakieś 3 miesiące temu, przypadkiem poznałam pewnego Pana. Często jestem u moich rodziców i kiedy wychodzę z psem na spacer, czasem go spotykam, bo również spaceruje ze swoim. Facet zadbany, przystojny, tak na oko po 50, bardzo kulturalny. I tak się zaczęło. Jedna gadka, druga gadka. Rozmowy o głupotach, ale jakoś tak fajnie się rozmawia. Facet ma w sobie coś,  co mnie przyciąga do niego jak magnes. Nogi mi się uginają,  kiedy się uśmiecha. Mam wrażenie, że on też rozmawia ze mną w taki sposób, jakbym mu się podobała. Ostatnio nawet w sklepie specjalnie podszedł i udawał, że czegoś szuka obok, po czym zaczął gadkę . Coraz częściej o nim myślę i nie mogę się z tych myśli pobyć. Patrzy na mnie w taki sposób, że czuję się jak zawstydzona natolatka Tak na prawdę, to nawet nie wiem, czy ma żonę.Czy ktoś z Was miał podobną sytuację?
Nigdy bym nie zdradziła Męża. Nie zrobiła bym mu tego, chociaż teraz czuję, że właśnie to robię,myśląc o tym facecie. Czuję się z tym okropnie! Zawsze myślałam, że takie sytuacje zdarzają się,  kiedy w związku czegoś brakuje, a ja naprawdę nie mam na co narzekać. Pomocy !

Halina3.1 napisał/a:

Skryta1 napisał/a:

Pomocy , bo zwariuję. Może ktoś mi doradzi, a może powie parę ostrych słów i wyleje kubeł zimnej wody. Mam 30 lat I jestem 3 lata po ślubie. Niedawno zaczęliśmy starać się o dziecko. Z Mężem jest nam na prawdę dobrze. Bardzo go kocham, dogadujemy się, w łóżku również niczego nie brakuje. Jeszcze do niedawna nie było opcji,żebym zwróciła uwagę na jakiegoś faceta. Mogli dla mnie nie istnieć. To utwierdzało mnie, że Mąż jest miłością mojego życia. Jakieś 3 miesiące temu, przypadkiem poznałam pewnego Pana. Często jestem u moich rodziców i kiedy wychodzę z psem na spacer, czasem go spotykam, bo również spaceruje ze swoim. Facet zadbany, przystojny, tak na oko po 50, bardzo kulturalny. I tak się zaczęło. Jedna gadka, druga gadka. Rozmowy o głupotach, ale jakoś tak fajnie się rozmawia. Facet ma w sobie coś,  co mnie przyciąga do niego jak magnes. Nogi mi się uginają,  kiedy się uśmiecha. Mam wrażenie, że on też rozmawia ze mną w taki sposób, jakbym mu się podobała. Ostatnio nawet w sklepie specjalnie podszedł i udawał, że czegoś szuka obok, po czym zaczął gadkę . Coraz częściej o nim myślę i nie mogę się z tych myśli pobyć. Patrzy na mnie w taki sposób, że czuję się jak zawstydzona natolatka Tak na prawdę, to nawet nie wiem, czy ma żonę.Czy ktoś z Was miał podobną sytuację?
Nigdy bym nie zdradziła Męża. Nie zrobiła bym mu tego, chociaż teraz czuję, że właśnie to robię,myśląc o tym facecie. Czuję się z tym okropnie! Zawsze myślałam, że takie sytuacje zdarzają się,  kiedy w związku czegoś brakuje, a ja naprawdę nie mam na co narzekać. Pomocy !

Masz prawo sie zauroczyc, bo nad tym raczej nie ma sie kontroli ale pytanie co z tym zrobisz. Bo jak ci zalezy na mezu to nie bedziesz doprowadzac do spotkan i gadek i wygasisz znajomosc zeby zauroczenie przeszlo. Jak radosnie kontnuujesz i dodajesz do pieca zeby sie to zauroczenie rozwijalo, no to nie jest to fair, i moim zdaniem paskudne zachowanie w stosunku do meza.

Tak , wiem, że paskudne, dlatego czuję się podle, a z drugiej strony  "dodaje do pieca". Dzięki !Niby to wiedziałam, ale właśnie chyba potrzebowałam to usłyszeć. Czas się ogarnąć.

Pomocy , bo zwariuję.

Halina3.1 napisał/a:

Zerwij te "przypadkowe" gadki i po kilku tygodniach ci pewnie przejdzie. Wiekszosc takich zauroczen jak przechodzi, to potem sie czlowiek dziwi co on w ogole widzial w tej osobie. Tym bardziej w takim dziadku.

Prawda, tylko niepokojące jest to dlaczego to zauroczenie powstało? Jednym z najczęstszych czynników powodujących zauroczenie jest głęboko zakorzeniona potrzeba emocjonalna. Osoby cierpiące na niską samoocenę, nieśmiałość lub stres emocjonalny są bardzo podatne na zauroczenia. To mogą być osoby zwykle nawet bardzo odbiegające od naszych wyobrażeń o kimś, kim moglibyśmy się zainteresować seksualnie, czyli np. osoby sporo starsze, niebyt piękne, albo w ogóle w pewien sposób kalekie. Co dzieje się z tobą, że masz niby kochającego męża i jesteś szczęśliwa a twoj umysł wygenerowal pożądanie do jakiegoś faceta 50 lat? Spróbuj to sobie uzmysłowić, bo albo to czysty przypadek, albo coś jest na rzeczy.

Halina3.1 napisał/a:

Mozliwe ale czasem to chyba tylko hormony tak dzialaja albo jakies feromony czy inne cuda. Jak nie bedzie przechodzic albo bedzie co rusz jakies zauroczenie to bym sie zaczela zastanawiac dlaczego szukam wrazen i co brakuje w zwiazku.
Jak sie dlugo staraja o dziecko to tez moze nadwyrezyc zwiazek, frustruje sie czlowiek i oddala od siebie. Skupilabym sie na poprawie relacji z mezem i wlozyla wiecej energii w to co juz mam, latwo cos spraprac swoja glupota a szkoda by bylo jak to porzadny zwiazek.

W punkt, ale czasem dochodzą jeszcze inne rzeczy, których sobie n ie uświadamiamy.

To, że autorka przekazuje nam swoją wizję jej świata nie znaczy że ona taka jest. Gdyby taka była, to ten 50 letni facet nie miałby szans zaistnieć nawet w jej najczarniejszych snach. Jednak się pojawił i im szybciej ona sobie odpowie dlaczego tak się stalo, tym szybciej będzie mogła z tym zawalczyć, bo nie ma dymu bez ognia. Zamiatanie problemu pod dywan nic nie da, on z czasem się znowu pojawi. Może w innej formie, w innym temacie, ale na pewno. No chyba że autorka chce to zostawić tak jak jest i zdać się na los, tak też można.

Halina3.1 napisał/a:

Mozliwe ale czasem to chyba tylko hormony tak dzialaja albo jakies feromony czy inne cuda. Jak nie bedzie przechodzic albo bedzie co rusz jakies zauroczenie to bym sie zaczela zastanawiac dlaczego szukam wrazen i co brakuje w zwiazku.
Jak sie dlugo staraja o dziecko to tez moze nadwyrezyc zwiazek, frustruje sie czlowiek i oddala od siebie. Skupilabym sie na poprawie relacji z mezem i wlozyla wiecej energii w to co juz mam, latwo cos spraprac swoja glupota a szkoda by bylo jak to porzadny zwiazek.

W punkt, ale czasem dochodzą jeszcze inne rzeczy, których sobie n ie uświadamiamy.

To, że autorka przekazuje nam swoją wizję jej świata nie znaczy że ona taka jest. Gdyby taka była, to ten 50 letni facet nie miałby szans zaistnieć nawet w jej najczarniejszych snach. Jednak się pojawił i im szybciej ona sobie odpowie dlaczego tak się stalo, tym szybciej będzie mogła z tym zawalczyć, bo nie ma dymu bez ognia. Zamiatanie problemu pod dywan nic nie da, on z czasem się znowu pojawi. Może w innej formie, w innym temacie, ale na pewno. No chyba że autorka chce to zostawić tak jak jest i zdać się na los, tak też można.