mieszkać z rodzicami czy osobno

Ja byłabym za opcją pierwsza i jeszcze za kawalera. Czemu? Ja wiem że teraz o tym nie myślisz, ale życie różnie się układa. Przy ewentualnym rozwodzie dom nadal jest twój. Znam niestety przykład, gdzie facet po ślubie postawił dom za swoje kawalerskie pieniądze. Żona go zdradziła, zostawiła. Ona mieszka w domu, facet, 42,lata z mamusia.

Jeśli przyszlosc wiążesz z dziewczyną, warto ją tez zapytac, co o tym myśli.

Poczekać-Też to biorę, pod uwagę. Ale chce działać, żeby widziała, ze jestem zaradny i umiem sobie w życiu radzić. Swoją drogę, chce zainwestować za kawalera ze względu na to, że jak jej się odwidzi to żebym z palcem w d. nie został.

Pytałem się co ona myśli. Ona mi odpowiada, to są Twoje pieniądze, Ty decyduj, ja każdą Twoją decyzję zaakceptuje. Mówiła, że kiedyś o domku myślała, to było jej marzenie - ale widać nie wie jakim ciężarem to jest obarczone i wyrzeczeniami.

Próbowałem jej podpytać, czy z rodzicami mieszkać. Opowiedziała, że teściowa dobra na odległość. Potem było spotkanie z moimi rodzicami (zapoznanie) i stwierdzała ,ze mama ok jest. ale wiem to nie jest podstawą do tego, żeby mieszkać w domu dwu-lokalowym....

Pewnie będzie tak, że kupie działkę, będę załatwiał sprawy projektu przygotowania itd. Tym samym nie kupie mieszkania. Do czasu wybudowania domu będę mieszkał w domu rodziców, ew oni mi się zwalą na głowę do swojego domu czego im nie bronie-chciałbym, żeby byli szczęśliwi).  W tym czasie chce z nią ogarnąć zaręczyny i ew. ślub (oczywiście jeśli będziemy się kochać). Tak, żeby wykończenie domu razem już robić. Projekt oczywiście z nią skonsultuje i wysłucham argumentów. Rodzice będą mieszkać w swoim domu na starość, a my będziemy mieszkać 25km od nich. To dużo i nie dużo, bo to będzie bezpieczny dystans a zawsze można się spotkać. Kiedyś chciałem, żeby mieszkali 3-5km ode mnie to jest najlepiej, ale widzę, że dla mnie nie osiągalne...

Dokładnie.

Moim zdaniem opcja numer 3 jest ok, ewentualnie nr. 1.
Nie pchaj się we wspólny dom z rodzicami, to się prawie zawsze źle kończy.

Akurat mieszkamy z mężem u teściów, ale to są wyjątkowo dobrzy i ugodowi ludzie, więc nie mogę narzekać, ale od paru lat odkładamy pieniążki na coś swojego. Swój kąt to jedna swój kąt.

A mi się wydaje że Ty masz problem z odcięciem się od rodziców.

JA mieszkam w domu dwu lokalowym,niby wszystko oddzielnie,nikt nikomu w gary nie zagląda i z rachunkami nie ma problemów,jednak to nie nie to.
Nawet mój mąż gdzie właściwie ten 200 m dom do niego należy,stwierdził że lepiej było się wybudować.

Wiadomo że nie jest łatwe jak się nie ma za co, albo jak trzeba wziąć kredyt.

Tak zrobie bede realizował moje pomysly, a kobiete "potestuje":)

Z Waszych komentarzy widze, że nie ma co się pchać w dzielenie domu dwulokalowego z rodzicami i inwestować w coś swojego. Tak, też myśle jak inwestować to za młodu puki ma się siły.

Za nic w świecie nie pakować się w mieszkanie z rodzicami!

Dziękuję Ci za komentarz MamaMamusia! Wszystko się zgadza co piszesz.

Ja jednak czuje, że nie mam swojego miejsca. W domu rodziców się czuje jak intruz trochę, o oni tam wpadają podlewać ogródek itd.Chce mieć coś swojego. Obecnie nie mieszkamy razem, a jak nadejdzie taki czas to ona pewnie do mnie się wprowadzi i Ci rodzice dalej będą wpadać. Bezsensu... Dlatego myślałem, żeby ten dom podzielić na poł jasno określić zasady. Ale już są głosy, że nie pchać się w mieszkanie z rodzicami. Znowu kupić od developera kupa pieniędzy nie warta tego na co się wydaje. Najchętniej bym budował dom jak będę miał żonę. I tak masło maślane, a ja mam mętlik w głowie i czuje, że mi zycie przez palce przelatuje a ja chce zyć i cieszyć się życiem.

ja bym wybrała opcję numer 3. z rodzicami kiepsko się mieszka w dłuższej perspektywie czasu, bo wtrącają się do wielu spraw

Patrząc racjonalnie i obiektywnie, ten ogródek nie jest zadnym problemem. Twoja mama ma prawo go doglądać, a że zapyta przy okazji co u ciebie...Ty podnosisz rangę ogródka i w twoich oczach urasta on do wielkiej sprawy, ponieważ dla ciebie jest on symbolem czegoś co łączy cie ciągle z rodzicami, co jest resztkami pępowiny.  Tu sie zaczyna twoje motanie...bo niby nie jest tak źle z tym ogródkiem i mimo pewnego dyskomfortu jest dużo plusów tej sytuacji, ale jednak gdzieś to uwiera i jest niewygodne. dlatego rozpisujesz plany na resztę życia, dlatego próbujesz przyspieszyć tempo rozwoju swojego związku. Zaważ jednak, że w każdej twojej opcji pojawia się jakiś ślad ogródka, więc nie chcesz pozbyć sie go zupełnie...chcesz go mieć, ale na swoich warunkach, co jest oczywiście zdrowe i naturalne oraz świadczy o właściwym kierunku twojego samorozwoju.Zapytaj swoja dziewczynę wprost - masz jakiś problem z tym, że moja mama wpada tu czasem bez zapowiedzi i plewi ogródek? Jestem bardzo ciekawa co odpowie.

Tak, masz rację - nie ma złotego środka. postąpisz właściwie jeśli będziesz ze sobą szczery i uczciwy.  Każdy może ci doradzać, ale  tak naprawdę nikt nie chodzi w twoich butach

Twoja dziewczyna powinna wiedzieć, że dom, w którym mieszkasz jest również domem twoich rodziców, że mama zajmuje się ogródkiem i czasem wpada niezapowiedziana. to naprawdę nic strasznego i myślę, że to zrozumie. Jeszcze nie jesteście małżeństwem, nawet ze sobą nie mieszkacie, więc na razie to ona jest u ciebie gościem. Nie bój się aż tak bardzo, że coś zakłóci twój związek, bo jak zapewne wiesz, nie ma związków idealnych i "zakłócenia" zdarzają się w każdej relacji. Daj tej dziewczynie trochę poznać siebie, niech zobaczy też, że nie zawsze jesteś taki do przodu . nie zawsze musisz imponować.

Ona mówi, że od teściowej to lepiej z daleka...i ma racje. Ja o ciebie w tej kwestii sie nie martwię, bo uważam, że jesteś i emocjonalnie i finansowo gotowy na wyfrunięcie z gniazda i że zrobisz to gdy nadejdzie pora. a ty o co sie martwisz?że to nie dzieje sie już? Na razie twoja sytuacja jest naprawdę dobra. mieszkasz sam, związek masz na etapie zakochania (czyli na najfajniejszym ), masz kasę....To, że mama cie czasem niespodziewanie odwiedzi, to nie jest aż taka tragedia. Ja ponownie radze ci - nie śpiesz się. Zobacz, w która stronę pójdzie twój związek,.życie samo ci podpowie.

Ja rozumiem tą sytuację tak, że mama przyjeżdża tam jak do siebie, bo to jest jej dom. Mam rację? Jest przepisany na ciebie, ale ty rozumiesz, że tak naprawdę mentalnie należy do twoich rodziców i wiesz, że oni być może zechcą do niego wrócić i tam zamieszkać na stałe. Nie masz też zamiaru im tego utrudniać, ani zabraniać. Tak wnioskuję z twoich wypowiedzi. No więc jeżeli mama przychodzi niezapowiedziana DO SIEBIE i swobodnie czuje się U SIEBIE własnie, to co jest w tym złego lub dziwnego? Gdyby robiła tak samo w domu twojej dziewczyny, albo w waszym wspólnym, to co innego, ale ona robi to w swoim domu. Ja nie widzę tu żadnej niegodziwości ani złośliwości z jej strony.

budowa domu jest twoim marzeniem i coś mi sie zdaje, że tak łatwo tego marzenia nie odpuścisz. Tak więc spełnij je. kup działkę jeśli chcesz i masz taką możliwość.dom możesz wybudować teraz, lub po ślubie, za rok lub za pięć lat...To sie okaże. Związek twój dopiero sie rozwija, jeszcze nie do końca wiesz co z niego wyniknie. Marzenie natomiast masz już mocno ugruntowane i wiesz, że tego chcesz. Powtarzam więc - spełnij je! Z żoną lub bez żony. Zrób to dla siebie

Czyli jednak trochę synus mamusi, pozwalający się obslugiwac. Na miejscu dziewczyny włączylabym radykalne działanie

Na ten luksus będziesz mógł sobie pozwolić jak zamieszkasz u siebie, w swoim domu. Na razie dzielisz dom z rodzicami (choć oni na stałe mieszkają gdzie indziej) i twoja mama czuję sie w nim zupełnie swobodnie.
Ja przyjeżdżam do swojej teściowej dwa razy do roku, na dwutygodniowe wakacje. Podczas tego pobytu mam buty poustawiane w równiutkim rządku...czasem też znajduję ubranka moich dzieci śnieżnobiałe , uprasowane i wyprane w proszku po którym zawsze dostają wysypki . U siebie nie pozwoliłabym jej na takie manewry, ale u niej w domu rządzi ona i jej zasady. U ciebie rozkład sił jest nieco inny, bo ty sam sobie gospodarzysz na co dzień, a mama tylko wpada od czasu do czasu. większość "dojrzałych" mam tak ma , że sprzątają niemal odruchowo. Gdyby robiła to w twoim domu, to jest inna para kaloszy, ale ona przecież jest u siebie....

Dlaczego problem? Sytuacja ta jest raczej normalna. Jeszcze raz mówię - gdyby to dotyczyło waszego wspólnego gniazdka, to byłby to problem i twoja dziewczyna miałaby powody do zmartwień, ty również, ale na razie tak nie jest. Czy twoja dziewczyna nie wie jak wygląda wasza (twoja i rodziców) sytuacja mieszkaniowa?
Ja proponowałabym nie robić z tego wielkiej sprawy. Powiedz jej, że dom , w którym mieszkasz dzielisz w jakis tam sposób z rodzicami i tyle. Możesz dodać, że jest to sytuacja przejściowa, ponieważ  zamierzasz stworzyć swój dom. Mnie się wydaje, że ten ogródek, układanie butów itp to jest kwestia problematyczna jedynie dla ciebie, o czym pisałam już wcześniej. Być może wpływ na twoje postrzeganie maja też złe doświadczenia z poprzedniego związku. Ja osobiście nie widzę w tym nic niezwykłego.
Gdybym zobaczyła, ze moja teściowa nie sprząta w swoim domu wszystkiego co widzi, nawet tego co sprzątania nie wymaga, gdybym spostrzegła, że nie układa butów i nie ma w pobliżu żadnej ściereczki...to chyba zaczęłabym sie o nią martwić. Twoja mama jest raczej klasycznym przypadkiem i jak na moje oko to z nią wszytko jest w porządku. Problem ogródka leży w tobie.

Nie jest mi wygodnie, bo chce być na swoim. Jak by mi było wygodnie to bym nie zakładał tego wątku. Interpretacja mojego wątku przez MamaMamusia jest bardzo trafna.

Piszesz, że pozwalam mamie na interwencje w moje sprawy... Jak MamaMamusia zauważyła to tak czy inaczej MAMY dom o którym marzyła i go wybudowała. ona tam przyjeżdża dłubać w ogródku i cholera nie mogę jej zabronić wchodzenia do domu.

Wątek jest po to, żeby podjąć ważne decyzję w moim życiu gdzie mieszkać (bo jak widzicie sytuacja jest skomplikowana, niby wszystko dobrze ale to strasznie pomotane). Bo obecny stan rzeczy skłania mnie do myślenia, że to nie jest poukładane więc nie pisz że mi taki stan rzeczy pasuje:)