RAK ;-((((

Bardzo Ci współczuję trudnego doświadczenia, które stało się Twoim udziałem. W takiej chwili wszystko wydaje się straszne i przygniata człowieka jak lawina. Nie daj się załamaniu i nie poddawaj właśnie dla Twojej córeczki. Postaraj się choć o odrobinkę optymizmu, by pielęgnować nadzieję. Ja wierzę, że nastawienie człowieka to połowa sukcesu, że zwyciężamy "w głowie". Życzę Ci siły wewnętrznej, takiej siły wielkoluda. Podejdź do operacji z pozytywnym nastawieniem. Przecież musi się udać. Musi wszystko być dobrze, bo masz jeszcze tyle do zrobienia w życiu. Mam świadomość jakie to wszystko trudne do ogarnięcia, jak niewiele potrzeba by łzy zakryły świat. Proszę, trzymaj się.

Pisz jak najwięcej, będziemy Cię wspierać.  Dodatkowo poszukaj metod wspierania walki z rakiem (kuracje warzywne, ziołowe ect) trzeba pomóc systemowi odporności. Będzie dobrze!

Alicjo ja bym ci proponowała kontakt z poradnią psychologiczną dla osób chorych na raka, nie wiem skąd jesteś, ale takie poradnie są w Centrum Onkologii, możesz zapytać w szpitalu, w którym się leczysz.Działa też w każdym mieście tzw.interwencja kryzysowa - ma na celu udzielenie natychmiastowej pomocy osobie, która znalazła się w traumatycznej sytuacji, np. właśnie dowiedziała się, że ma raka.Zorientuj się w tym, to bardzo by ci pomogło.Moja znajoma też miała raka nerki, żyje i to całkiem normalnie Bullinka też daje radę , moja koleżanka w wieku 28 lat miała operację na dwa nowotwory, żyje już wiele lat, pracuje,jest niesamowicie radosna Głowa do góry, będzie dobrze. Najważniejsze, że wykryty w porę, że operacyjny, a to już droga do zwycięstwa.

Miesiąc temu u bardzo bliskiej mi osoby zdiagnozowano nowotwór krwi, siłą rzeczy mam więc bliski kontakt z tematem, lekarzami i wiedzą onkologiczną. Po pierwszym szoku przyszło opamiętanie, determinacja, by walczyć i nadzieja. Ogromna, choć przecież już kilka razy słyszałam, że rokowania są złe. Faktem jest, że mam kontakt z wybitnymi lekarzami, którzy leczą w bardzo dobrej, nowoczesnej klinice, ale jest jedno zdanie, które w trakcie kolejnej, trudnej rozmowy kilka dni temu powiedziała do mnie pani profesor, a którego bardzo mocno się trzymam - przy dzisiejszym stanie wiedzy medycznej, udaje się ratować pacjentów z takich opresji, że jeszcze kilka lat temu nawet nam się o tym nie śniło. I rzeczywiście każdego dnia obserwuję, że robią i dzieją się tam cuda.

Walczcie, bo walka, nastawienie psychiczne też ważne. Może nie zawsze da efekt, ale też jest ważne, do tego terapia, próbować warto, bo lekarka ma rację, teraz często i z ciężkich raków można się wyleczyć. No oczywiście nie zawsze, ale póki jest nadzieje warto walczyć.

Martainn, to ładnie u wujka, rak jelita ma chyba naprawdę kiepskie rokowania, więc tym bardziej super. No jak widać udać się jak najbardziej może. Na raka nerki coś słyszałam, że są dobre leki, ale nie wiem czy one są dofinansowane, jak nie, to pewnie warto spróbować takich zbiórek, bo ludzie podobno pomagają chętnie, bo tu chodzi o ludzkie życie, to wiele ludzi wspomaga i być może na taką terapię jak nawet może się uzbiera.

Alicjo31, walcz, nie poddawaj się. Strach, łzy są całkowicie normalne, zrozumiałe jest to co czujesz. Dalej jednak najlepiej po prostu postaraj się myśleć pozytywnie, walczyć. Będą gorsze chwile, no tak, każdy je ma, ale jak będziesz walczyć to zawsze masz szanse, na pewno to, że masz małą córkę Cię tym bardziej zmotywuje, organizm będzie jeszcze silniej walczył, a to dobrze.

Obejrzyj ten film, jeśli nie cały, to chociaż od 59:45.
https://www.youtube.com/watch?v=3a4PjWT_lS0

Życzę Ci powrotu do zdrowia A wszystkim innym kobietom polecam się badać, póki nie jest za późno. Własne zdrowie jest najważniejsze. Co Ci da jak masz kase, wille, i 5 extra aut w garażu jak żyjesz z myślą , że masz raka i zostało Ci kilka miesięcy? To wszystko są rzeczy materialne, ulotne. Dlatego trzeba się badać. Teraz jest tak szeroki wybór badań, nawet pod kątem predyspozycji zachorowań na raka piersi, jajnika. Poczytajcie chociaż o tym, wszystkiego możecie dowiedzieć się na zdrowegeny.pl. Pozdrawiam.