Narcyzi są wśród nas

Dla mnie narcyzi sa bardzo drazniacy, wiadomo ze osoby ciagle uzalajace sie rowniez sa drazniace bo ile mozna sluchac "jaki ja nieszczesliwy jestem" " bo wszyscy sie na mnie uwzieli" "bo swiat je be" od tego mozna dostac depresji;) a gdy slucham jak ludzie o sobie maja wielkie mniemanie i pieja peany na swoja czesc ze jest sie cudownym, wspanialym, pieknym, i jak mnie wszyscy kochaja az wszystko sie we mnie przekreca;) ale to mozna uslyszec od osob ktore nie maja dystansu do siebie albo maja duze kompleksy i w ten sposob probuja sobie wmowic ze jednak sa cudni;)) na umiar jeszcze nikt nie umarl;) a dystans do siebie tez dobrze miec:)

Jest roznica jesli ktos sie podzieli jakas wiadomoscia ze cos mu sie udalo, ze jest zadowolony z jakiegos powodu, ze ktos po prostu lubi siebie a jest roznica jesli ktos ma o sobie wysokie mniemanie bo narcyzi czesto nie widza w sobie wad, widza tylko czubek wlasnego nosa i te wszystkie ochy i achy nad soba czesto mijaja sie z prawda...

Burzowy o ile mi wiadomo kazdy ma prawo do swoich opinii

Ale duzo ludzi w jakims stopniu jest narcyzami tak mi sie wydaje.
No ogolnie jest pytanie jak bardzo to komu przeszkadza.
Moze wcale nie przeszkadzac albo np irytowac albo bawić.

Rzeczywiście, nigdy się nad tym nie zastanawiałam, ale z narcyzami wbrew pozorom dobrze się współpracuje. Pracuję teraz z kilkoma osobami, które mają o sobie bardzo wybujałe mniemanie (zresztą ono nie jest przesadzone) i nie mam żadnego powodu do narzekań. Inspirują cały zespół. Natomiast bardzo nie lubię pracować z narzekaczami, bo psują atmosferę, nie są tak pracowici itp. Szczerze mówiąc nie zatrudniłabym takiej osoby, nawet gdyby miała fajne kwalifikacje.

Dla mnie świadomość swoich osiągnięć, a bycie samochwałą to jednak kompletnie różne sprawy. Uważam, że prawdziwa  wiedza, czy kompetencja bronią się same, szczególnie w dłuższym okresie i wszelka autoreklama jest zbyteczna. Peany wypowiadane przez niektóre osoby  pod własnym adresem wywołują u mnie co najwyżej uśmiech pobłażliwości, ponieważ odnoszę nieodparte wrażenie, że osoba posiadająca tak silną  potrzebę podkreślania swojej "cudowności", tak naprawdę przekonuje do tej opinii bardziej samą siebie niż innych...

Chociaż obie postawy są raczej irytujące, to jednak nie są one wcale od siebie takie różne. Taka wiecznie zakompleksiona, przewrażliwiona, narzekająca osoba może być paradoksalnie...bardzo z siebie dumna. Jest to tzw kreowanie się na świętą, kompleks męczennicy. Ile razy, nawet na forum, były takie tematy pod tytułem "Dlaczego jestem samotna/y kiedy przecież jestem super inteligentna, skromna, dobra, poświęcająca się?". Robią z siebie centrum uwagi, wszem i wobec ciągle narzekając na zły los, każdą konwersację sprowadzając na swój temat, ciągle podkreślając swoją nieziemską wyższość nad innymi.

Z dwojga złego, to już wolę samochwałę, bo przynajmniej nastrój jest lepszy i do jakiegoś produktywnego działania dochodzi.

Ktoś chyba nie wie czym jest narcyzm
Narcyzm jest zaburzeniem psychicznym, czasami pojawia się osobowość dysocjacyjna
Narcyzm może się rozwijać u dziecka nadmiernie rozpieszczanego, ale także bardzo zaniedbywanego.
Wszelkiego rodzaju narcyzi próbują skupiać na sobie uwagę otoczenia i nie przyjmują negatywnych opinii na temat własnej osoby, czasami wykorzystują innych do osiągnięcia swoich celów i inne tego typu historie W sumie narcyziki nie przeszkadzają mi wcale, ale ich unikam, ponieważ pochłaniają za dużo energii, a jako prawie 100% introwertyk jestem, na to wyczulony. Intuicja podpowiada kto mi najlepiej pasuje i z kim będę się dobrze czuł.
Prawda jest taka, że podświadomie wybieramy sobie otoczenie trochę podobne do nas samych więc jeśli ktoś lubi środowisko narcyzów, to pozostaje nic innego jak tylko się cieszyć

Troszkę narcyzków na forum by się znalazło, ale jeśli nie wchodzimy sobie w drogę jest OK

Narcyzi bardziej pozytywni niż ci marudzący? No nie wiem. Ja poznałem w życiu paru narcyzów i z reguły są to osoby co prawda ekstrawertyczne, otwarte, głośno wyrażające swoje emocje, ale przy tym mocno zakompleksione, rozpieszczone za dzieciństwa i lubiący kłaść kłody pod nogi, kiedy osiągniesz coś więcej lub zrobisz coś lepiej, niż oni. Stają się zawistni. Choć w przypadku marudzących też to się może zdarzyć, ja jednak takich nie spotkałem. Mam kumpla który jest straszną marudą ale lubimy się mimo to, mamy wspólne tematy zawsze do dyskusji, jak osiągnąłem w czymś sukces to normalnie szczerze gratuluje itd. nie ma żadnej zawiści. Narcyzi zazwyczaj to aroganty, którzy może jedynie sprawiają wrażenie pozytywnych.

Akurat lanie kogoś w młodym wieku w dobrym imieniu zawsze było na propsie. Kiedyś z kumplem się zebraliśmy i spuściliśmy manto dwóm cwaniaczkom, którzy wraz z dwoma innymi, bardziej agresywnym kolesiami, zaczepiali nas i naszych kumpli. Potem poszliśmy do kumpla który op0owiedział swojemu ojcu o całej akcji i ten ... kupił nam dwie tabliczki czekolady xDDD To jest wychowanie męstwa i hartowanie, nic w tym akurat złego. Ale masz rację co do takich samolubów i indywidualistów. Tyle tylko, że raczej nie wynikało to z tego, o czym piszesz. Indywidualiści to prędzej właśnie byli zdani na siebie. To o czym Ty piszesz to rozpieszczenie, które właśnie reprezentują takie typowe narcyzy (mówimy o typowych, nie o jakichś pozytywnych przypadkach).

Moim zdaniem ktoś, kto na zewnątrz sprawia wrażenie osoby sobą zachwyconej, usilnie podkreśla własne walory i zasługi, w gruncie rzeczy może mieć spory problem z samooceną, stąd tak silna potrzeba dowartościowywania się.
Oczywiście są i tacy, którzy naprawdę uważają, że są cudowni i wspaniali, a wszyscy inni nawet do pięt im nie dostają. Ci bywają nieznośni i irytujący, choć czasem wywołują uśmiech politowania.

Ujęłaś w słowa dokładnie to, co sama chciałam napisać. Osoba o wysokim poczuciu własnej wartości, popartym rzeczywistymi osiągnięciami i wiedzą, zwykle zupełnie nie czuje potrzeby, aby to podkreślać.