granice flirtu w związku

Czyżbyś dalej mieliła temat swojej ubzurzonej "winy" w tym, że ośmieliłaś się zwrócić uwagę ex-znajomemu, by nie łapał wspólnych koleżanek za pupy, nie obciągał im spódniczek i nie komentował tego dodatkowo na Twoich oczach? :>

Powiem jak to wygląda zgodnie z tym co ja uważam.
Otóż nie wyobrażam sobie by Mężczyzna - nawet nie tyle, z którym jestem w związku, co spotykamy się - w mojej obecności próbował się dowartościować w tak żenujący sposób i tym samym testował moją cierpliwość, poczucie wartości, reakcję itd.

Nie zdarzyło mi się zresztą nigdy z nikim takim spotykać, nawet jednorazowo.
Jest dla mnie podwójnie zadziwiające, że:

a) facet o tak skandalicznym zachowaniu wzbudził w Tobie tyle pożądania, zamiast je ugasić niczym wodospad z piany, tak jak to się dzieje gdy ktoś np. wpieprza w naszym towarzystwie kozy z nosa z wielkim smakiem czy zdejmuje skarpety na środku restauracji żeby podłubać sobie w pięcie..

b) Analizujesz ten przypadek i nie jesteś ciągle pewna czy zareagowałaś właściwie, z podświadomą nadzieja, że ktoś wstanie i powie: "Ty tępa ..., jak mogłaś tak przereagować?!! i zepsuć tak wspaniale rokująca znajomość z tym uroczym młodzieńcem!!!!"

Niepojęte.

No wątek - w sensie temat - oddzielny, ale powód trafiłam. Co sama potwierdzasz:

Kobieto, NAPRAWDĘ potrzebujesz opinii 100 niezależnych osób n/t tego, że NIE, nie jest normalne łapanie za dupę innych kobiet w obecności tej, z która przyszedł (a tym bardziej tej, o której względy rzekomo się stara)????

No kto jeszcze ma Ci powiedzieć, że tamten facet to dno.

Czy gdyby na Twoich oczach robił którejś z nich minetę, też musiałoby się zebrać wielkie gremium/Rada Starszych byś dopuściła taką możliwość, że reagując nie zrobiłaś nic złego??

Kuź.. no jak faceci mają szanować kobiety, które mają wątpliwości takiej natury?? Obudź się, dziewczyno z tego jobla!

K.wa..Wiedziałam, że się o to przysadzisz. Jakby takie detale: Czy złapał czy klepnął, czy tylko głośno przyznawał, że chciałby sobie klepnąć, zmieniały wszystko..
Ty jesteś ZDESPEROWANA żeby usłyszeć, że to Twoja wina.

Podejrzewam, że tata nie mówił o tym, że zaraz ją złapie za cycka albo tyłek, więc mama nie musiała reagować.. Podejrzewam, że ew. rozmawiał, uśmiechał się - wiesz, jak normalni ludzie.
Ale zaraz mnie wyprowadzisz z błędu..

Nie mam pojęcia jak to wyglądało   W każdym razie nie była zadowolona, typowy flirt a nie zwykłą rozmowa.

Ja w ogóle nie chciałam tu poruszać tego mojego wątku

Czy serio nigdy wasz facet nie przesadził z życzliwością do koleżanek??

W sumie sam temat nawet ciekawy... Interesuje mnie zwłaszcza na jak dużo "pozwalają" Wam Wasi faceci

Zgadza się.
Tylko problem w tym, że autorka wybiera sobie gości takich o Twoim podejściu - tj. "nie da mi na 3 randce to se inną znajdę, która da.. najwyżej potem zostawię, bo przecie głupia, że tak szybko dała - desperatka jakaś"  i taka Iga chcąc żeby on jej nie uciekł potem godzi się na wszystko, a jak już - w wielkich bólach - zdecyduje się zwrócić jaśniewielmożnemu uwagę, to on jej mówi: "Spadaj, mała.. nie będziesz mnie ustawiać".

W mojej opinii jeśli gość tak reaguje to są 2 możliwości: 1. Od początku nie traktował jej jako potencjalnej partnerki, tylko kogoś typu "opcji na teraz" - to jest typowe zachowanie gdy uważamy kogoś z jakiejś przyczyny (niekoniecznie wynikającej z przesłanek natury fizycznej) za mniej atrakcyjną 'partię' od siebie. Wtedy gdy taka osoba nagle zaczyna wymagać, "stawiać się" to dostaje wilczy bilet, bo jej zadanie było ściśle określone od początku: "To ona miała być dla przyjemności pana, nie odwrotnie".
Najgorzej, że Idze się ta rola spodobała na tyle, że nadal ma obsesyjne fantazje n/t tego pajaca

2. Jest skrajnym socjopatą - ale ta opcja odpada juz z samego opisu autorki w poprzednim wątku, gdzie gość ewidentnie jak chciał to potrafił być miły i doceniał inne kobiety (szkoda, że  w obecności Autorki)

Mary - to nie flirt jak dla mnie, tylko dążenie do romansu, koleś się zakochał w młodej dziewczynie, sam mając kryzys wieku sredniego, okropne, faceci to świnie

Elle - nawet socjopaci mają swoje sympatie i antypatie. Zastanawiałam się, czy on nie jest socjopatą, ale chyba nie. Ma na przykład w pewien sposób rozwinięte poczucie bezwzględnej sprawiedliwości, którą wymierzyłby złoczyńcom, "gdyby tylko dorwał się do władzy".

Wielokrotnie zastanawiałam się nad momentem, w którym nastąpiła jego zmiana stosunku do mnie, i nieodmiennie zawsze przychodzi wniosek, że po tym flircie ze spódniczką w tle, kiedy sie wkurzyłam. Wtedy zafiksował się że "zaraz o wszystko będę się czepiać", że mam paranoję.

Wayne. Czytałam Twój wątek (na razie 1 stronę) i bardzo mógłbyś być moim byłym. W pewnym momencie pomyślałam paranoicznie, że wziąłeś mój wiek i imię swojego kumpla geja, i z tego skleciłeś swoją tożsamość na forum.

igga: a Ty dalej swoje.. Dalej żyjesz w zaprzeczeniu i wmawiasz sobie, że DO SYTUACJI "ze spódniczką" to był w Ciebie wpatrzony jak w obraz.. Baju baju, będziesz w raju
Projektujesz na niego swoje zadurzenie. Dla niego nie byłaś na tyle wyjątkowa, by odmówić sobie ostrych zaczepek z innymi dziewczynami. Czytaj:  już na tym etapie Cię nie szanował, inaczej 5 razy by się zastanowił zanim odwalił by numer, którym ryzykowałby Twój dyskomfort w jakiejkolwiek kwestii.

Na początku relacji zasada jest taka, że jeśli ludziom zależy to każdy stara się wypaść jak najlepiej. A on miał to w nosie, traktował Ciebie na zasadzie "łatwo przyszło, łatwo poszło", a Ty sobie wkręciłaś, że jakbyś pierdnęła z wiatrem, a nie pod wiatr to on by się nie "odkochał". Siedzisz i wymyślasz nowe powody by czuć się winna i nie chcesz przyjąć do wiadomości najprostszego i prawdziwego wytłumaczenia: nie zależało mu.
Bo Tobie wciąż zależy, dlatego będziesz gówno rozszczepiać miesiącami na atomy i oglądać przez mikroskop, doszukując się tam grudek złota (złoto = strzępki jakichś uczuć z jego strony).

Oldorado: W tym co napisał kolega powyżej jest sporo prawdy - bo zobacz: Igga twierdzi, że zwróciła mu uwagę i niby ok, ale co zrobiła po chwili , kiedy on wyjechał z tekstem, że i tak będzie robił co chce, a z nią jest coś nie halo? Ano schowała uszka po sobie, spuściła grzecznie wzrok i wzięła na siebie winę. Po prostu wyzerowała zupełnie potencjał tego, co chciała przekazać -wyszła na miękką kluchę bez swojego zdania, która ugina się i wycofuje z tego co chce pod wpływem 1 srogiego spojrzenia tego chłopca
= zero szacunku do siebie. I dopiero w odpowiedzi na to - on reaguje brakiem szacunku do niej. Wcześniej nie miał go zbyt wiele, ale ona go taką reakcją utwierdziła, że dobrze ją ocenił.

Co innego gdyby on taki numer odwalił, a ona powiedziała SZCZERZE i SPOKOJNIE, co jej się nie podoba i czego nie będzie tolerować i.. odwróciła się na pięcie i czekała na JEGO znak, najlepiej przeprosiny
Gość po prostu wyczuł słabą psychikę i czuł się bezkarny.
To jest niestety zupełnie naturalna reakcja człowieka, gdy widzi, że druga osoba jest zaangażowana nadmiernie, a się nie odwzajemnia - wtedy następuje etap tzw. "testowania", czyli sprawdzania na ile ta druga osoba sobie pozwoli. Im mniej, tym szanse mogą się z czasem wyrównać im więcej, tym ten szacunek spada. To naprawdę nie jest matematyka na poziomie akademickim.. tak działa ludzka psychika, wystarczy to zakodować na przyszłość

O.. To zakazów chciał panicz..Faktycznie coś było takiego.
Czyli tak jak od początku mówiłam - marzy mu się układ, gdzie baba "trzyma go za mordę" twardą ręką. czyli Igga odpada w przedbiegach.

Tylko już pal licho ten gość - nie pasowali charakterologicznie, ale ona ma do przepracowania to poczucie winy i inne sprawy, a skupia się na detalach, kiedy fundamenty nie były nawet postawione.

No i nie wiem juz co myśleć. Czuje sie nic niewarta i jakby nikt nie mógł mnie pokochać. Moim pierwszym tak naprawdę 'moim' facetem był koleś któremu tez przestało zależeć szybko, bo nie chciało mu sie po mnie wyjechać i odebrać mnie gdy wracalam do miasta z zagranicy, a po wszystkich innych ludzie wyjeżdżali. Potem pisalismy na GG i stwierdzilismy ze nie chcemy tego tak kończyć, ale potem juz się żadne z nas nie odezwalo. Ja miałam wtedy większą dumę , choć bardzo cierpialam jeszcze przez pol roku.
Moim drugim facetem z ktorym miałam moj 1 raz był ktos, kto od poczatku mówił ze nie chce związku, a ja myslalam ze tez nie chce, po prostu byliśmy sobą zafascynowani, ja byłam w obcym kraju, on mi dużo pomógł w trudnych początkach ( był Polakiem), a ja chciałam mieć to za sobą bo uznalam ze długo juz sie naczekalam na tego super odpowiedniego, a taki sie nie pojawił, iglupio mi było byc dziewica w wieku 22. Było fajnie, ale niestety szybko sie zakochalam, nie wiedziałam ze 'tak to działa', no a on zobaczył zaangażowanie i sie zmyl. W dodatku obarczył mnie wina za to, bo podobno zachowałam sie nieodpowiednio na imprezie na której byliśmy w klubie ( uwiesilam sie na nim i go pocalowalam). Powiedział ze tam byli jego znajomi i pewnie cos sobie o mnie pomyśleli, a jak mu  przypomniała ze sam mówił, ze mnie polubili, to wypalił 'a co mieli powiedzieć'. I to zachowanie jedno spontaniczne urosło do takiej  rangi, ze podobno stalam sie jak samochód z rysami. Można zalakierowac, ale rysa zawsze przebije (on mi tego nie zapomni).
Moim następnym facetem był koleś którego poznalam na studiach i z którym trochę za szybko do wszystkiego doszło, w dodatku po pijaku, wlasciwie to nie planowalam tego, po prostu bardzo mnie upil... wiec... I wyszlo ze on tez nie szuka związku tylko przyjaźni z profitami, tyle ze on to wyjawił dopiero potem, wiec nie wiedziałam w co sie pakuje. Po kilku miesiącach sie skończylo,tez okropnie cierpialam. Bo oczywiscie zaczelo mi zalezec. Zadzwonił po miesiącu z propozycja spotkania, ja głupia sie ucieszylam, ze mu mnie jednak brakuje. Zgodziłam sie. Potem odwołał. Sprawdzał czy po prostu dalej ma mnie w odwodzie. Odzywał sie potem kilka razy na fb, pytał co u mnie, kilka razy wysyłał zaproszenie. Konsekwentnie ignorowalam. Czulam sie głęboko zraniona.
Potem miałam ten jeden związek z przerwami z Eksem, szczęśliwa ze jest ktoś komu w koncu na mnie zależy. Ale ten związek z życiową dupa zupełnie mnie nie satysfakcjonowal. Ja i moja niska samoocena poprzez wcześniejsze doświadczenia oraz on - jeszcze niższa, chciał bym nim kierowała, czulam ze niose ciężar. Nie imponował mi niczym.  Czulam ze sie duszę. Ja sama zawsze ciężko pracowalam nad tym, by cos soba reprezentować. Wiec jedne, drugie studia, kursy językowe, pasje, aktywności. Chciałam, by ludzie uważali mnie za wartościową osobę a nie za pusta nadeta laske. Kolezanka powiedziała ostatnio, ze jestem taka ładna, a wydaje jej sie, ze ja zupełnie nie zdaje sobie z tego sprawy. Nie no wiem, ze fizycznie prezentuje sie ok. Otrzymuje duzo komplementow. Chciałam do tego dodać wszystko inne, a i tak jestem ciągle odrzucana.

Tuz przed przeprowadzka do tego miasta zatrzymał mnie na ulicy jeden koleś, pol Polak pol Kanadyjczyk. Ze w ogóle wow i tak mu sie podobam i zaprosił mnie na wino do baru na wieczór. I prowadzilam z nim ciekawa rozmowę , był bardzo elokwentny, wykształcony, mądry ale... Totalny zbok i najwyraźniej szukał kogoś do jakiegoś chorego ukladu sado maso. Mial bardzo zle zdanie o kobietach. Czulam sie coraz gorzej w tej rozmowie, wiedzialam zeby wiac. Na koncu stwierdził ze za dużo myślę. Wróciłam  do domu czując zupełną pustkę, rozczarowanie facetami, światem, tym ze nikogo normalnego dla mnie chyba nie ma, ze tak oto żegna mnie to miasto i dobrze ze wyjezdzam. Ze może gdzie indziej jest lepiej. Totalne wypranie emocjonalne.
I tu w końcu pomyslalam ze moja kolej aby być szczęśliwa. I tak to był pierwszy koleś od którego slyszalam takie słowa, który zaproponował związek, który był we mnie wypatrzony, który mi imponował, który wpraszal sie ciagle, dopytywal co robię, który rzucał aluzje co do przyszłości i w ogóle bardzo bardzo mi sie podobał. Przez miesiąc ta sielanka. I znowu zimny prsznic? Na forum ciągle tylko wyczytuje ze mu wcale nie zależało nawet chwile, ze nie miał do mnie szacunku. A ja sie otworzylam, obdarzylam go zaufaniem, moje serce trzepotalo.
Znów nie zależało i znów brak szacunku podczas gdy ja tym razem wlozylam cala siebie,  staralam sie nie spieprzyc tego i żeby żadnej rysy nie było... Konsultowalam każdy krok z koleżankami, no od kiedy zaczęło sie psuć.
Miałam swoje życie, nie poswiecalam mu tak dużo czasu jakbym mogła. Dalam siebie i swoje uczucie.
Kiedy doznalam szoku po sytuacji z tylkiem to zareagowalam dumnie.gdy powiedział ze będzie robił co chce, odpowiedzialam 'tak sadzisz'? I wyszlam z pokoju. Gdy przyszedł, zapytalam go o ten tekst. Wtedy od razu przewrócił oczami i wyszedł. Potem zarzucil mi zaborczosc i inne moje przewinienia, a ja na to, ze chyba nie widział zaborczej dziewczyny. Gdzie tu polozylam uszy po sobie? Gdy gadalisny przez telefon powiedzialam, ze nie powinien mnie kontratakować w takim przypadku i wtedy uslyszalam po raz pierwszy ze to on ma zawsze racje. Zaniemowilam wtedy. Gdzie tu miejsce na pazura którego on sie domagał? Nie rozumiem!

znowu dostaje od życia po pysku. Ciężko mi to pisać, tak jak ciężko uwierzyć ze na cokolwiek zasługuje.

forumowiczki mają racje

autorko, ile już czasu nie szuka z tobą kontaktu??

Olej go, nawet jak sie odezwie, jak odezwie sie jescze raz-olej.

nic tak nie działa jak olewka

Anakonda, nie odzywa sie miesiąc. A wtedy to nawet nie miał jaj żeby powiedzieć ze zrywa, tylko najpierw zachowywał sie odpychajaco tak, żebym sama go odepchnela (X, jestem zmęczona twoim zachowaniem! On: nic dziwnego ze jesteś zmęczona. Ja: czemu nie zlapiesz mnie za rękę? On: jestem zmęczony, a co nie mogę być zmęczony??? Ja: możesz... Ale czy można być zmęczonym az tak żeby nie moc złapać za rękę? On:...... No bo ja mam wątpliwości... (Po pierwszych wyjaśnieniach) oczywiście jak chcesz mogę cie zlapac za rękę ( podkreślenie ze to z laska i bez zobowiązań)

I wyjaśnianie ze on nie jest zdecydowany , ze nie wie czego chce, ze nie chce mnie skrzywdzić, bo sie zaanagazuje ,bo powiem ze mnie skrzywdził... Ze chce sie dalej spotykać, jakby co

A potem olewka.

Oldorando, ja se to wydrukuje
Chodzi o to ze wiem, ze należy zachować dystans na początku, a ja go stracilam w fazie miodowego miesiąca kiedy widziałam jak za mną lata. Chciałam mu pokazać ze może być mnie pewny, ze go nie odrzuce, ze jestem lojalna. Bo wczesniej trafiał na takie lafiryndy. Zdawało mi sie ,ze gdy będę sie zachowywać ok, to on sie uspokoi.
Np nie odbieralam telefonów od byłego na naszej randce, bo po co. A na to sie wkurzyl. Ze trzeba było odebrać. On odebrał od byłej telefon jak byliśmy razem.chciała żeby ja gdzieś odwiózł. Potem kurna! Widziałam jak mnie prowokował rozważając czy podwiezc ja czy nie i karmił sie tym ze nie czulam sie komfortowo i mowilam ze przeciez są inne środki transportu. W koncu powiedziałam żeby robił co chce, mnie to nie interesuje. A on 'akurat , pewnie nie chcesz żebym jechał i potem będzie!' ja go zdemaskowalam ze wcale mu sie nie chce jej odwozic i sie przyznał ze nie.

Poza tym powiedział ze chciałby żeby jego dziewczyna flirtowala z innymi 'niech sie cieszy' , oczywiście za zdradę by zabił. I on tez nie zdradza. Tylko lubi sobie pozartowac .
I o to sie z tymi flirtami rozchodziło.

\

NO WŁAŚNIE!
Autorko, przeczytaj książkę "Kobiety, które kochają za bardzo" i idź na terapię.

To jest normalne, że chcesz żeby facet Ci czymś imponował i fascynował -bez tego niemożliwe jest nawet zauroczenie, co dopiero zakochanie.
Nienormalne jest to, że automatycznie stawiasz się w pozycji podnóżka.

Brawo!!
To tez do wydrukowania!!!