Naprawde jestem taka beznadziejna? :(

Ja uważam , że nie jesteś . A oni tak mówią , bo przykro mi trafiło Ci się , że ludzie z takim charakterem to Twoja rodzina. Skoro się dobrze uczyłaś , to znaczy , ze jesteś madra i pracowita . Moim zdaniem powinnas mimo wszystko zmienić prace , która nie bd w domu , nwm jak wyglądasz , ale zacząć dbac o wygląd z tych pieniędzy , które zarobisz , zacząć się spotykać z przyjaciolmi ,znajomymi , znaleźć milosc i stamtąd uciekać .

najgorsze co może być to , to , jak rodzina Twoja własna zaczyna CI mówić ,że : jesteś beznadziejna, ,ze się wstydzisz , że nic z ciebie nie będzie . To są najgorsze rzeczy jakie rodzice , dziadkowie babcie itd itp. może popełnić w stosunku do dziecka . Potem jest się zamkniętym , wszytskiego sie człowiek boi , boi sie potem mówić prawdy , to potem okłamuje w strachu przed wspomnainymi wyżej osobami . Mówię /pisze to zwłasnego doświadczenia. Po latach ... gdy jestem na swoim , mam prace , jestem zupełnie inna;) Nie daj się dziewczyno tłamsić !!!

Dobrze ci wszyscy radzą, nie daj sobie czegoś wmówić. Czy nieśmiałe i ciche osoby nie mają prawa do życia? Twoja rodzina jest jakaś toksyczna, nie wiem po co dalej mieszkasz w rodzinnym domu. Na twoim miejscu szukałabym czegoś w większym mieście, tak, żeby im pokazać na co cię stać!

Zacznij upominać się o swoje. Stawiasz innych na pierwszym miejscu, a dopiero później pomyślisz o sobie. Zacznij robić na odwrót, bądź asertywna. Nie pozwalaj, by wszystkie obowiązki spadały na Ciebie

No pewnie, dla nich to jest wygodny układ, po co go zmieniać. Zadbaj o siebie, wysyłaj cv, masz przecież wykształcenie. Jak widać z tego co robisz w domu, jesteś materiałem na dobrego pracownika.

Powiem Ci tak, że pracuję zdalnie a raczej mam swoją firmę i współpracuje z firmami z całej Polski. Bardzo dużo siedzę przy komputerze. Mam problem z ojcem, który tego nie docenia. Uważa, że tylko się bawię Musisz popatrzeć na to z innej strony. Osobiście proponowałbym Ci zaszycie się w jakimś korpo z duża ilością ludzi. To pomaga. Sam o tym myślę, ponieważ ostatnio żyję tylko pracą. Zatraciłaś pewnie równowagę praca/dom co jest ciężko przezwyciężyć.

Nie rezygnuj z wysyłania CV. Ktoś już tutaj napisał, że będąc inżynierem w Polsce masz ogromne szanse na na prawdę fajnie płatną pracę. Odradzam ucieczkę w korpo świat. Tam trzeba być głośnym i wyszczekanym, żeby nie zgubić siebie i nie zniszczyć własnego charakteru. Powinnaś jednak zdecydowanie szukać dalej pracy, nie tylko dla pieniędzy, ale też, żeby móc przebywać z ludźmi. Ja również na Twoim miejscu wyprowadziłabym się z domu. Powoli odzyskasz spokój ducha. Na prawdę przykro jest słyszeć, że tak się odzywa do Ciebie Twoja rodzina. Ja sama mam wokół siebie ludzi, którzy mnie zawsze wspierali dlatego ciężko jest mi sobie wyobrazić co czujesz. Ale musiałabyś być okrutnie silna, żeby słysząc to wszystko nie zwariować. Myślę też, że jak będziesz ich słuchać to zniszczysz sobie życie bo zamykając się w sobie zamykasz się również na ludzi. Słuchaj konstruktywnej krytyki i nie daj sobie wszystkiego wmówić. Trzeba iść na przód! Powodzenia!

Wierzę, że takie zachowanie rodziny bardzo podcina Ci skrzydła. Dlaczego godzisz się na takie traktowanie? Oni Cię poniżają, a Ty jeszcze im usługujesz. Zdecydowanie wysyłaj CV, gdzie tylko się da. Myślę, że najrozsądniejszym rozwiązaniem byłoby wyprowadzić się od nich.  Obawiam się, że ta sytuacja nie ulegnie zmianie, dopóki będziesz tkwić w tym domu. Jesteś młoda, wykształcona- zacznij żyć swoim życiem. Nie daj sobie wmówić, że jesteś beznadziejna, bo tak nie jest. Nawet jeśli bliscy w Ciebie nie wierzą, olej to. Kiedyś jeszcze zobaczą, jak bardzo się mylili.

Powodzenia.

Ja nie widzę w tym problemu, wszystko leży tak na prawdę w odpowiedniej komunikacji między ludźmi. Po co z góry zakładać ze to jest problem, dziewczyna pracuje zdalnie i raczej nie przejdzie tak szybko na swoje, nie twórzcie sztucznych problemów które są nie do rozwiązania.

Problemem jest zaburzona samoocena. Niewiele ludzi ma w sobie taką wewnętrzną siłę, żeby się bronić przed cudzym zdaniem. To jaka jesteś esmeralda_90 to tylko wiesz Ty sama.

Pamiętajcie ze każdy człowiek "żyje tylko swoim życiem" i mówi to co mu się "wydaje". Jak człowiek sobie to uświadomi to wtedy już to nie jest osąd tylko opinia.

Jeżeli Ty uważasz ze nie jesteś nie śmiała, to powiedź tak : Mamo, Ja wcale nie uważam, żebym była nie śmiała i koniec tematu. Nie można dać ludziom się zgnieść, brat to Ci pewnie mówi tak dla jaj i pewnie jak byś robiła cuda na kiju to i tak by opinia się jego nie zmieniła, bo po prostu jest taki uszczypliwy i tyle.

Jeżeli czujesz ze nikt nie docenia tego co robisz, to po prostu przestań to robić. Trzeba zawsze pamiętać ze robimy coś dla siebie a nie dla kogoś. Ludzie mają coś takiego, ze przestają szanować osoby które robią dla nich wiele i to jest mechanizm instynktowny, chcesz mieć szacunek otoczenia, to zacznij najpierw szanować siebie i nie godz się na pewne zachowania u innych osób.

Jest taki ładny cytat: "To smutne, że głupcy są tak pewni siebie, a ludzie mądrzy tak pełni wątpliwość"

Droga Esmeraldo nie daj sobie wmówić, że jest źle. jesteś bardzo wartościową osobą. masz swoje wartości. Tworzysz swoje życie i rzeczywistość wokół. Także dalej z podniesioną głową to rób i z nadziejami na lepsze jutro pokonuj trudności. Nie słuchaj ludzi, którzy źle życzą Ci lub po prostu zazdroszczą.

Esmeraldo nie słuchaj rodziny tylko szukaj pracy, na początek nawet takiej blisko żebyś miała dobry dojazd, poznasz nowych ludzi, będziesz mniej pracować w domu za innych to może docenią Ciebie, a jak nie to się wyprowadzisz i zostawisz ich i niech sobie sami wszysto robią a nie Ty za nich będziesz ciągle zasówać, rodzina się przyzwyczaiła do służącej i nie chcą zmiany tego stanu.

Zacznij doceniać sama siebie! Nie jesteś nikim, a KIMŚ, sama napisałaś, ile robisz w domu, ciężko pracujesz, nie prosisz nikogo o jałmużnę, masz dom, kwiaty, pracę i relaks. Jesteś fantastyczną dziewczyną, której udało się do czegoś dojść. Nie przejmuj się innymi, tylko wierz w siebie jeszcze bardziej. gdybyś rzeczywiście była do niczego, to siedziałabyś na garnuszku u rodziców i nic nie robiła, nie skończyłabyś studiów, do niczego byś nie doszła.

Ja wiem jak Ci pomóc. Zajmuje się fotografią i jeśli tylko zechcesz robię Ci takie zdjęcia, że wszystkim, którzy je zobaczą szczena opadnie, że to ty. Poza tym, musisz uwierzyć w siebie. Prawda jest taka, że 90 procent ludzi czerpie zadowolenie z czyjegoś nieszczęścia (NIC NIE CIESZY TAK JAK CZYJAŚ PORAŻKA - tak mówił mój niegdysiejszy szef). Jeżeli jesteś w czymś lepsza od innych ludzi, zrobią wszystko, żeby Twoją "lepszość| zniwelować, a więc będą Cię ignorować, pomijać Twoje sukcesy, porównywać Cię do innych (albo o wiele gorszych, albo o wiele lepszych). Wszystko to ma jeden cel: sprowadzić Cię na ziemię, czyli zrównać Cię z niskim poziomem osób, z którymi się stykasz, jesteś spokrewniona. NIE SZUKAJ WIĘC uznania w oczach innych, nawet rodziców - bo najczęściej tam go nie znajdziesz. Jeżeli rodzice są przeciętni, nie docenią dziecka bo widzą, że może ono dokonać więcej niż ONI SAMI i to ich przeraża, bo to w jakiś sposób przekreśla ich życie. Pogódź się, że bliscy nie dadzą Ci tego czego od nich oczekujesz, akceptacji dla Twoich NIEWĄTPLIWYCH SUKCESÓW, tę możesz znaleźć jedynie u ludzi, którzy sami mają jakieś osiągnięcia, pod warunkiem, i do momentu, aż sama NIE PRZESKOCZYSZ ich osiągnięć. Takie jest życie i tacy są ludzie. Nie uczą o tym w szkole i nie piszą w podręcznikach bo to nie pasuje do definicji CZŁOWIECZEŃSTWA. Prawda jest taka, że ludzie NIENAWIDZĄ LEPSZYCH OD SIEBIE. Pogódź się z tym i z tym, że jesteś lepsza od nich (takie są fakty). Nie daj się zmanipulować innym. Pozdrawiam.

Kochana,
jestem pewna, że jesteś wspaniałą i wartościową osobą. Smutne, że Twoi bliscy tego nie dostrzegają...
Może spróbuj jednak z inną pracą. Może praca zespołowa byłaby dobrym wyborem ? Jako część grupy zawsze czułabyś się potrzebna i chciana.
Jeśli chodzi o stosunki z rodziną, która Cię nie docenia... czy rozmawiałaś z nimi o tym ? Może dobrze byłoby im wyjaśnić, że Ciebie to boli ? Może warto im uzmysłowić, że wykształcenie które posiadasz i praca którą wykonujesz mają dużą wartość ? (Bo tak jest !) Spróbuj pogadać z rodziną... może oni nie wiedzą, że Cię krzywdzą. 
Trzymaj się !

Twojej rodzinie odpowiada ta twoja nieśmiałość, bo gdybyś była odważna i przebojowa, dawno by Cię w domu nie było. Kto zatem, by wtedy sprzątał, gotował i prał? Weź się w garść i pokaż wszystkim na co Cię stać. Nie daj się zamknąć w czterech ścianach. Pytasz jak sobie pomóc, przede wszystkim nie słuchaj tych bredni, ze nic nie potrafisz. Przecież to ty skończyłaś szkołę średnią i studia i to z bardzo dobrymi wynikami. Czy to dla twojej rodziny nic nie znaczy? Dziewczyno obudź się i uciekaj z takiego domu jak najdalej i jak najprędzej i udowodnij wszystkim na co cię stać, czego Ci z całego serca życzę.