Averyl napisał/a:Ostatnio byłam na wakacjach i usłyszałam historyjkę o gościu, który od 26 lat, co roku przyjeżdża w Jurę i robi rundkę od Częstochowy do Krakowa i z powrotem do Częstochowy (czy może punktem startowym jest Kraków - nie pamiętam, ale to nie jest ważne), mam znajomych, którzy mają domek na wsi - i rok w rok, od wielu lat, spędzają tam wakacje. Inni mają swoje ulubione miejsca, do których lubią przyjeżdżać na weekendy.
Było wiele takich miejsc, które bardzo mi się podobały, albo trochę brakło czasu, by jeszcze coś zobaczyć i z chęcią wróciłabym... ale rzadko wracam, przede wszystkim dlatego, że jest tyle nowych, niepoznanych ciekawych miejsc. Ciekawość bierze górę i jadę w nieznane.
Lubicie wracać do starych miejsc?
A i owszem... Ja lubię - mam wiele takich właśnie "ulubionych", do których chętnie wracam... Powód? Sentyment, bo z czymś szczególnym się wiążą; wygoda, bo są sprawdzone i dobrze wiem "gdzie co jest"; pewność, że znajdę tam to czego potrzebuje. Dam przykład, ok wielu lat (fakt, nie co roku, ale często) jeżdżę w znane mi miejsce nad naszym morzem. Mała mieścinka, którą znam prawie na pamięć... Stamtąd można robić wycieczki w okolice (Hel, Gdańsk itd...), gdzie zawsze cos nowego można zobaczyć i poznać... To "moje" miejsce jest na tyle sprawdzone, ze planując wakacje w tamtych rejonach biorę je w pierwszej kolejności pod uwagę, tym bardziej, że jadę ze swoim psiskiem. Owszem, kiedyś postanowiłem zrobić rekonesans i wybrałem się w szukanie innych miejsc na wybrzeżu, ale po paru dniach zawróciłem by jednak tam spędzić resztę czasu... I tak już zostało jeśli chodzi o wybrzeże. Podobnie ma się sprawa z innymi regionami, bo dotyczy to Mazur, Bieszczadów, Sudetów, Gór Świętokrzyskich itd. Wracając w takie miejsca zawsze traktuję je jako bazę wypadową i za każdym razem poszerzam teren zwiedzania.
Być może wszystko zależy od tego czego oczekuje się od wypoczynku: czy nowych atrakcji, przygody i ciągłych niespodzianek, czy też spokoju i wytchnienia? A te oczekiwania w pewnym sensie związane są z wiekiem i trybem codziennego życia. Przykład ze znajomymi jest raczej - według mnie - zrozumiały, bo trudno często zmieniać umiejscowienie domku 
Ale fakt, taka "stałość" (jak ów człowiek od 26lat...) jest zastanawiająca i trochę porażająca, ale każdy ...ma swojego świra
