Pożyczony mąż

Jesteś zwykła kochanką i nic więcej.
Zdradza z Tobą żonę, bo ona mu nie daje z powodu tego, że się oddalili.

Czyżbyś, Autorko, była świeżo po lekturze "Zdrady" Paulo Coelho, tego latynoskiego mądrali?
Zachowania kochanka "po" to, wypisz wymaluj, instruktaż kochanka głównej bohaterki...

Czujesz się jak dziwka.. A jak się masz czuć? To w sumie dobrze, że wiesz, kim jesteś. Bo tak to w sumie wygląda. Ma ciebie bo w małżeństwie czegoś tam mu brakuje. Może i by to miał, gdyby potrafił się z żoną komunikować. A ty jesteś tylko po to, żeby mógł sobie uprzyjemnić czas, pogadać, pointelektualizować, spuścić z krzyża, ulżyć... W dodatku za darmoszkę i jeszcze jakiś prezent może dostać, bo ty lubisz dawać prezenty . A w domu żonka opierze, żarcie zrobi i zejdzie z drogi na swoją połowę... łóżka, bo że domu to głodny kawałek ci sprzedaje, żebyś mu jeszcze podawała - siebie na tacy.
Otwórz oczy, babo. Zacznij myśleć. Zacznij się szanować.

Tkwię dokładnie w takiej samej relacji.
Powiedz tak szczerze...
czy Ty na jego miejscu ryzykowałabyś rozwód i problemy?
Postaw się w jego sytuacji. Dlaczego miałby to zrobić? Po co?

Tak, są leniwi. Wolą iść na łatwiznę. Banał łatwiej łyknie jedna z drugą, a jak historia będzie skomplikowana, to panienka zacznie coś podejrzewać. A lepiej, żeby nie rozkminiała. Bo przestanie się oddawać tak łatwo. I trzeba będzie się znów wysilać z szukaniem następnej naiwnej.

poza tym
po co zmieniać coś co sparwdziło się juz tyle razy
i nadal działa
tak to widzę

"Zasada 8126 – „Światów się nie miesza”…

Do ciężkiej cholery! Co ja mam zrobić?! Wczoraj dostałem od Iwony maskotkę do samochodu – pieska puchatego. Kupiła go specjalnie dla mnie na Krupówkach sobie kupując tego samego… no przecież nie powiem żonie, że właśni taki pudel mi się spodobał i nie zawieszę go przy lusterku, a o to właśnie prosiła Iwona…

Nie ma sensu liczyć na pamięć o zdejmowaniu go przed żoną i wyjmowaniu przed spotkaniem z Iwoną – przecież tak łatwo o wpadkę, tak łatwo o takiej pierdole zapomnieć…

Od kiedy kilka miesięcy temu ponownie spotkałem w swym życiu moją odskocznię od codzienności tyle razy powtarzałem sobie, że nie będzie ona obecna w moim życiu codziennym i nie będę ani odbierał od niej telefonów ani smsował będąc w domu …

Tyle razy mówiłem jej też, że nasz powrót do związku ma charakter spotkań dwojga dorosłych ludzi, którzy nie mają szans być ze sobą… przyjmowała te reguły bez mrugnięcia okiem pragnąc jedynie, bym co jakiś czas ją zaspokoił i poprzytulał. Jest osobą bardzo twardo stojącą na ziemi i żadne uczucia trochę wyższe nie wchodziły w grę – sama powtarzała, ze jeśli w jej życiu pojawi się ktoś inny to ode mnie odejdzie, a ja zgodziłem się z tym bez wahania. Byliśmy parą zwyczajnych kochanków na godziny i jej to odpowiadało, a teraz ten piesek!

Taka pierdoła, a może spowodować, ze będę bał się z nią spotykać. Tak – bał, bo mnie w życiu nie potrzebna nowa żona, a tylko odskocznia od codzienności, ktoś, kogo mógłbym spokojnie poczarować swym urokiem, jakby wypróbować własną męskość bez konieczności głębszego zaangażowania. Na to jestem za stary – nie chce mi się tworzyć niczego nowego, chcę mieć spokój i luz – komfort, że mam i rodzinę (żonę i dzieci) i niegroźny dla mniej romansik na boku. To wszystko miałem przez tych parę miesięcy – Iwona, jako moja była, nadawała się do roli kochanki i sama nie chciała wiele więcej – k…, idealny układ seksualny korzystny dla obydwu stron, który może się rozpaść przez takiego małego pieska za parę złotych…

No tak, piesek – co z nim zrobić? Moja żona do głupich nie należy i kiedy zobaczy tę maskotkę pod lusterkiem w samochodzie od razu się domyśli, że kogoś mam. Jak Karwowska w „Czterdziestolatku” – przypomniałem sobie teraz ten odcinek, zgroza. Po co mi to, no, k…, po co? Jak go schowam to Iwona będzie niezadowolona i pomyśli, że mam ją tylko do jednego, a w życiu codziennym o niej nie chcę myśleć, obrazi się, zacznie żądać większej lojalności, konsekwencji słów i czynów, może w przyszłości rozwodu, a jeśli się nie zgodzę pójdzie dalej… a było tak spokojnie!

Światów się ze sobą nie miesza – dom to dom, kochanka to kochanka – jest od czego innego. Od telefonów, sekretnych sprośnych smsów, umawiania się i planowania kolejnych spotkań – by po wszystkim wracać do domu z błogą miną i przeświadczeniem o własnej wartości jako ogiera niesamowitego… Świat rodzinny to zupełnie inna bajka – tu są kłopoty codzienne, żona, dzieci, rachunki, wyjazdy do hipermarketu… kochanka to poczucie swobody i bycia wciąż na topie, seks, rozmowy o niczym, wielkie słowa, których przed żoną już nie ma sensu powtarzać… każde wtargnięcie jednego w drugi świat jest zagrożeniem dla istniejącego układu i dla jego stabilności… takie są zasady i żadna kochanka nie może ot tak sobie kupować pieska pod lusterko…"

ze strony:
http://slawek34.blog.onet.pl/2007/05/14 … ie-miesza/

Mówi Ci, że ma problemy z żoną? to tylko jego wersja, każdy kto zdradza tak się tłumaczy. On nie zostawi dla Ciebie żony, jeśli nie zrobił tego do tej pory. Będzie okłamywał i Ciebie i ją a w konsekwencji i tak zostanie przy żonie. Z drugiej strony zastanawiam się jak można żyć ze świadomością że niszczy się czyjeś życie? Jeśli zdradza swoją żonę, to myślisz że Ciebie nie będzie? To raczej klasyczna sytuacja, żona niebawem się dowie, bo takie kłamstwa zawsze prędzej czy później wychodzą. Nie trać czasu dziewczyno dla takiego faceta, szkoda życia i własnej godności.

hmmm...wiem na czym opiera się nasza relacja. Doskonale zdaję sobie z tego sprawę jakie miejsce w niej zajmuję. Jestem niezależną kobietą, zawsze byłam, dobrze zarabiam, jestem silna psychicznie, więc nie muszę się wypłakiwać w koszulę facetowi. Dlatego nasza początkowa relacja mi odpowiadała, ale nie sądziłam, że zacznie mi na nim aż tak zależeć, że zacznę być zazdrosna. Nie wiem jak to nazwać, nie czuję, że jest mój. Co do szczerości i jego relacji z żoną. Napisałam wcześniej, że nie sypia z nią, nie rozmawia, nie żyją jak typowe małżeństwo. Doskonale rozumiem, że 80% mężczyzn wchodzących w zdrady tak mówi swoim naiwnym kochankom, ale to nie on mi to powiedział, tylko wiem, ponieważ z racji wykonywanego zawodu miałam sposobność poznać małżonkę. Wpierw znałam tylko jego, więc powiedział, że jest żonaty, ale łączyła nas tylko znajomość. Późniejsze sprawy zawodowe chcąc czy nie chcąc doprowadziły do poznania żony. A że żona lubi sporo mówić i jak tylko dopadnie wolnego słuchacza to opowiada całą historię swojego życia, to sporo się nasłuchałam, przez te kilka spotkań spędzonych razem. Mówiła np "Moja droga kobieta, to powinna się w życiu umieć ustawić. Pani jest jeszcze taka młoda, to ma Pani jeszcze szansę. Złapać jakiegoś bogatego męża i korzystać ile się da. Z taką buźką i figurką to bez problemu Pani złapie jakiegoś, tylko trzeba myśleć" - taką oto radę dostałam. Nie ukrywała, że jak tylko wyszła za mąż, to rzuciła pracę, ponieważ to mąż jest od przynoszenia pieniędzy, od zarabiania, powinien tyle zarabiać by utrzymać siebie i  żonę, dzieci i by jeszcze by dla wnuków starczyło. Sama też powiedziała, że obecnie z mężem ją nic nie łączy, nie mają już wspólnych tematów, że kiedyś to jeszcze dziecko ich łączyło to stwarzali jeszcze pozory, a jak się wyprowadziło to zdecydowała, że ona zajmie jedną część domu, a mąż drugą, że się mijają każdego dnia. Dlaczego nie sypiają razem? Szanowna małżonka stwierdziła, że rozbieżność w rozkładzie dnia, on wstaje rano do pracy (przecież jest pracoholikiem), a ona lubi pospać do 11, to ją rano budzik przed 8 budził. Obowiązki żony? Żona nie gotuje, nie pierze, nie sprząta. Zatrudnia Ukrainkę do sprzątania, gotowania, prania, i robienia zakupów. Jak jest  większe przyjęcie zamawia catering. Jak sama powiedziała: "Ona Kopciuchem nie jest by przy garach stać". Dlatego wiem, jak wygląda ich codzienne życie. Dlatego jego nie pytam, bo sama miałam sposobność dowiedzieć się tego od żony. I może jestem egoistką, ale nie żałuję tej kobiety. Nie czuję, że robię jej krzywdę, że rozbijam rodzinę. Kobieta jest nieprzyjemna, bardzo wyniosła, i pewna siebie. Fizycznie, też wątpię by go pociągała, jest zwyczajnie bardzo obfitych rozmiarów. A on dba o siebie, ma swoje pasje i zainteresowania, jak mówi ulubionym zajęciem jego żony jest oglądanie seriali i siedzenie na pudelku.  Kiedyś jakiś czas temu rozmawialiśmy - spytał się czego chcę, jak sobie to wszystko wyobrażam, że muszę być pewna na 100% że się nie rozmyślę po roku, dwóch latach, ponieważ jak ruszy tę całą machinę, jak podejmie jakieś kroki, to że później już będzie za późno by się wycofać. Wtedy zaskoczył mnie tą rozmową, nie byłam gotowa. Wiem, że całe  życie ciężko pracował, na to co ma, że nikt mu niczego nie dał. I ciężko będzie mu podzielić się tym wszystkim. Dlatego nie nalegam na rozwód, ale coraz bardziej mi ta  sytuacja doskwiera.

Właśnie to zawieszenie jet najgorsze. Takie poczucie, że nie ma się drugiej osoby tylko dla siebie. Nie mogę powiedzieć, że nie daje mi siebie, swojego wolnego czasu. Byłam w kilku związkach, jedne dłuższe, drugie krótsze i prawdę mówiąc nigdy żaden facet nie dawał mi tyle od siebie, co ten obecny, mimo że zajęty. Na żadnego nie mogłam tak liczyć, przed żadnym się tak nigdy nie otworzyłam. Mam problem czy mniejszy czy większy, czasem banalny, ale zawsze mogę na niego liczyć. Często nie chcę mu zawracać głowy jakimiś błahostkami, ale on od razu wyczuwa i mówi: "Smutas zaraz coś zaradzimy. Tylko uszy do góry". Wydaje mi się, że to coś silniejszego niż tylko przelotny romans, bycie kochankami. Często spędzamy czas tak zwyczajnie: spacer po starówce, galeria, teatr, piknik w parku lub wyjazd po za miasto itp. Często nie ma czasu nawet na seks. Odwozi mnie do domu i daje tylko pożegnalnego buziaka. Będąc w związkach z wolnymi facetami różnie to bywało: czasem drobny problem i już, że zawracam mu głowę, że za dużo gadam, że więcej zarabiam, że za mało zarabiam, a to że z kolegą/koleżanką się spotkałam, za późno wróciłam, a to głowę zawracam, teatr nudzi, a co można robić w galerii...I niby wolni, chętni do zbudowania relacji, tylko po czasie jakoś wszytko się sypało. Nie mówię, że tylko z ich winy. Mam ciężki charakter. Sporo wymagam od siebie i innych. Żyje pracą. W wolnej chwili pochłaniają mnie swoje zainteresowania, więc ciężko mi się dopasować. A z obecnym partnerem mamy podobne charaktery, podobne patrzenie na świat, podobnie odbieramy życie. Z początku luźna znajomość, zaczęła się zacieśniać i pogłębiać. Kiedy dłużej się nie odzywam, zaraz się martwi, dzwoni czy wszystko w porządku. Jak jestem chora przyjeżdża z lekami, z zakupami. Jak dopada chandra przysyła baloniki lub kwiaty. I może to od tak. Może tak traktuje się kochanki, ale to miłe gesty. Ktoś przytoczył historię pieska puchatego, nie powiem że kupiłam pieska, ale inne prezenty, które nosi i nie tylko jak się ze mną spotyka. Zwyczajnie podpytuję, co chciałby dostać, czy może ostatnio coś mu się spodobało i później robię niespodziankę. Nie wiem czy to coś złego, sprawić mężczyźnie przyjemność jakimś drobnym gestem. Często nie myślę, że ma żonę. Ona nie dzwoni do niego, nie wysyła smsów, nie pyta kiedy wróci do domu. Ale podświadomie, wiem, że istnieje w jego życiu, jest jego częścią. Myślałam, że skoro jesteśmy już tyle czasu, skoro tak nam się układa, i skoro kiedyś sam zaproponował, to może powinnam powiedzieć, że coraz bardziej zaczyna mi doskwierać ta sytuacja. Tylko nie chcę zrzędzić i naciskać, wymuszać czegokolwiek. Wiem, że ciężko byłoby mu podzielić się tym wszystkim. Przywiązany jest do tego co ma, na co pracował. Nie wiem czy mam tyle prawa by o to prosić. I żyć później ze świadomością, że któregoś dnia mógłby wypomnieć, że to przeze mnie wszystko stracił.

No nie wiem,gdyby naprawdę cię kochał i chciał być z tobą, to by rzucił to wszystko w czorty i odszedł od żony. Szkoda mu tego na co zapracował, więc woli trzymać cię na boku i pracować nadal żeby żona żyła sobie jak księżniczka ? Coś mi tu nie pasuje.

Ale co nie pasuje? Facet ma i zonę (rodzinę) i kochankę, która nic nie wymaga (do czego sama się przyznaje). Nie musi wybierać, nic zmieniać, stara się o nią, może o nie obie? Jest mu po prostu wygodnie, jak jest.
Problem by się zaczął gdyby 1. żona się dowiedziała i robiła sceny (ale póki co nie robi), albo 2.  Autorka zaczęła od niego wymagać więcej niż bycie tą drugą (ale też do tego się nie śpieszy). Więc co ma sobie facet sam życie komplikować, skoro mu tak dobrze i teoretycznie jego kobietom też? Jednak każde z nich żyje w iluzji i nie zauważa tego co tak naprawdę się w ich życiu dzieje. Każde (tak jak autorka) stara się zauważać tylko plusy i dopowiadać sobie resztę... nie zauważając że to "bańka" złudzeń która prędzej czy później pęknie... a może i nie? Może da się tak funkcjonować przez lata? Nie wiem.

Najczęściej kochanka, ale też żona... zwykle facet spada na 4 łapy...
Nawet czytając to forum zauważam w zdradzonych żonach które wybaczyły że nienawiść jest przerzucana na kochanki, koleżanki (jak zwał tak zwał),  męża się jednak usprawiedliwia, bo jego się kocha i on jest bliską osobą..(tak się składa, że dla obu).  A tak naprawdę to on w 99% perfidnie zdradził i uwiódł tą trzecią.
Takie myślenie... Może wtedy łatwiej wybaczyć? Nie wiem.

Anastacjoo,
ale tutaj nikt nikogo perfidnie nie uwiódł, nie okłamał, ze chce odejsc od zony...
Tutaj przekaz jest jasny. Nie rozwiodę się, nie chcę niczego zmieniać.
A życie kochanki, jej przyszłość ..... tu o przyjemnośc chodzi.
Nie wiem, czy tak zony wybaczają, bo w większosci to one wnoszą o rozwód,
ale czasami wybaczają bo jednak wciąz kochają
W większości są nieświadome, a ze obwiniaja kochankę... wszak ona wiedziała, że to nie jest wolny mężczyzna,
że ma rodzinę , dzieci. Nie musiała ulec albo jego uwodzić. Nie dziw się temu. Ponadto męzczyzna zazwyczaj zrzuca winę na kochankę,
a zona zraniona, otumaniona tym wszystkim chce w to wierzyc, aby móc spróbować być dalej razem.
Tutaj to nie jest romans, który ma się skończyć przed ołtarzem i facet to mówi wprost.

No nie wiem ale wkurza mnie (wiadomo dlaczego), że kobiety zdradzane zwalają winę na tę trzecią wybielając męża. Choć wiadomo, że jak facet przyszedł ze skruchą i podkulonym ogonem a jeszcze nawymyśla na tą kochankę to już jest ok. Ona zła, sprowadziła na złą drogę a on Biedny miś.
Ale co w tym przypadku tak naprawdę wiadomo skoro sama Autorka przyznaje, że się boi poważnych tematów?
Może rzeczywiście życie w iluzji wystarcza każdemu...

Wiemy też, że jest ode mnie dużo, dużo starszy - ponad 20 lat. Wydaje mi się, że tutaj tkwi problem. Jak sam mówi, że jestem taka młoda, że wszystko jeszcze przede mną, że pewnie kogoś poznam, zakocham się i odejdę, że pewnego dnia zrozumiem, że ta różnica jest za duża, że zacznie mi przeszkadzać. Tylko ja nie czuję tej różnicy...inni tak, widzę jak patrzą na ulicy i jego to krępuje, mnie nie. Nie przejmuje się opinią obcych ludzi, szkoda na to życia i myśli.

Czyli jesli np nie zamkniesz drzwi i wejdzie złodziej to nie bedziesz miała zalu do złodzieja? W końcu to Ty nie zamknełaś drzwi....Twoja wina
Czyli, jesli np pojawi się problem w małżeństwie, ciche dni i trochę sie oddalicie, bedziecie mieli problemu z komunikacją, z dziecmi
i pojawi się przyjaciółka- kochanka- pocieszycielka, która nie zwazając na to, że czasami się ludziom nie układa ....zacznie adorować Twojego męza, to nie bedziesz miała żalu? W końcu w idealnych małżeństwach ludzie zawsze, ze soba potrafią się dogadać, nawet problemy ich nie oddalaja od siebie.....Twoja wina.
Wciąż myslisz jak kochanka, a nie jak zona

Anastacjoo,
tak sie tylko wydaje, że nigdy sie nie uwierzy, ze nigdy to, czy tamto... a życie i tak swoje.
Obys nie musiała się o tym przekonać. Życzę Ci tego

Byłam zdradzona więc aż tak się nie ekscytuj zawiścią...

Nie musisz. Nie mam w tym celu.
a jadu mam mniej niż Ty do mnie z pewnością....

Tak wiesz lepiej
masz jakiś problem ze mną? możesz nie czytać tego co piszę..

Sama nadpisałaś się pierwsza nad moim postem o takich kochankach jak ty.
Idż zrób to, do czego są stworzone kochanki - ułóż się wygodnie

Kobieto czytam co wypisujesz i jedyną osobą, która kipi jadem i nim ocieka jesteś Ty sama!!!! Czytałam Twój post "List do kochanki mojego męża" i sądzę, że właśnie stąd w Tobie tyle nienawiści, tyle wrogości, widocznie rany się jeszcze nie zabliźniły i mimo tego co sama piszesz, to jesteś jeszcze w przeszłości. Nie każda kochanka, ta druga czy jak tam zwał jest tylko od nóg rozkładania. Owszem są mężowie, mężczyźni, którzy poza sypialnianym łożem szukają innego i głownie w celach zaspokojenia siebie wchodzą w takie relacje. Owszem są kobiety, które głupie, próżne i płytkie, które rozbijają małżeństwa tylko dlatego, żeby pokazać, że to ona jest górą. Aczkolwiek istnieje też grupa kochanków, którzy zwyczajnie się odnaleźli. Mimo, że ona czy on, a może oboje są już w innych związkach. Połączyło ich coś głębszego, żywszego, jakieś więzy i chcą stworzyć coś razem. Kilka lat mieszkałam w Stanach i może mam takie luźne patrzenie na pryzmat rodziny. W Polsce jest jeszcze widoczny jakże zaściankowy schemat - jak sama napisałaś w owym liście, pozwolę sobie zacytować: "Wobec kobiety, której ślubował przed Bogiem, rodziną, przyjaciółmi i znajomymi. " Kobieto, a cóż to jest takie ślubowanie - kilka słów wypowiedzianych, aktualnych w momencie wypowiadania - tak czuł, kochał Ciebie, chciał być z Tobą, więc wypowiedział. Ale życie się zmienia, my się zmieniamy, więc i słowa wyblakły. Skoro poznał kogoś, z kim jest szczęśliwy, kogoś kto daje mu coś, czego może sama mu nie dawałaś, może ta druga go uzupełnia, dowartościowuje, może seks jest lepszy, to myślisz, że facet myśli o jakimś ślubowaniu złożonym lata temu, przed grupką cioć i babć. Rozumiem, inna sytuacja, gdy skoczył w bok by się zbawić - bo ten typ tak ma. Raz jedna, raz druga, a zaraz trzecia, ale wtedy też żona musi sobie uświadomić czy chce być z takim bawidamkiem, czy trzymać go na siłę skoro z niego takie wolny ptak. Wiadomo wpierw szok, niedowierzanie, obwinianie siebie, jego, ale przede wszystkim tej trzeciej. Bo jakże ona mogła się połakomić na żonkosia, jakże mogła zaostrzyć swoje umalowane pazurki, jakże mogła tknąć. A co to na nim wymalowane "Żonaty"?Czy żonaty jest jakoś oznakowany? Wiele kobiet dowiaduje się, że jej partner jest zajęty już po fakcie. Tylko nieliczni mają odwagę się przyznać. Ale cóż stało się. Takie życie. A że dzieci są - no cóż to nie te czasy, że rozwód był wstydem, hańbą, plamą na honorze. Teraz to coś normalnego, że są dwie mamy, dwóch tatusiów i ośmioro dziadków. Swoją drogą, dlaczego żony nie widzą w sobie problemu. Kiedyś rozmawiałam z moim dobrym znajomym właśnie na temat zdrad. Pytam się "M. dlaczego faceci zdradzają? Czego im brakuje?". Powiedział mi, że to proste. Większość kobiet zapuszcza się po ślubie, nie dbają o siebie, aby się umalować, uczesać, włożyć seksowną bieliznę, ostry seks też odpada. Kiedyś się kochały na ławce w parku, w samochodzie, windzie, a teraz jako żonom im już to nie przystoi - łóżko i pozycja, albo na jeźdźca, albo klasyczna. Eksperymenty też odpadają. Żona, matka dwójki dzieci i seks analny, oralny, SM? No proszę. I ciągle te same rozmowy, a co w pracy, a co na obiad, a wykąp dzieci, a mień pieluszkę, a zrób zakupy, a kredyt trzeba zapłacić, a kran się popsuł. Co rok to dwa kilo więcej. I co takiego męża ma pociągać? Siedzenie na kanapie, wcinanie kanapek i oglądanie Prawo Agaty?.......wiele w tym prawdy. Widzę po swoich przyjaciółkach (sama nie mam męża, ale byłam w długim poważnym związku, mieszkaliśmy razem, nie wierzę w małżeństwa, śluby, ślubowanie, przysięganie itp), jak wygląda ich życie po ślubie - przed uśmiechnięte energiczne, zadbane kobietki, a po ślubie, większość już 10 kg w górę, włosy w stylu ach umyję i uczeszę jutro i tylko "kochanie podaj smoczka, kochanie wynieś śmieci, kochanie kup papier toaletowy jak będziesz wracał, a i nie zapomnij Pipka zawieźć do weterynarza". I facet tak dzień za dniem się tuła między pracą, biedronką i domem. A żonka jeszcze dzisiaj na seks nie ma ochoty, no teraz to zmęczona, a dzieci usłyszą. Więc nie dziwne, że facet zaczyna szukać. Jeden tylko przelotnie chce coś wyrwać, by pokazać, że on jeszcze może, a drugi szuka przyjaciółki, partnerki, z którą pogra w tenisa, albo kręgle, która będzie się śmiała z jego żartów, i sama opowiadała swoje. Mądry poszuka kobiety inteligentnej, ambitnej i zaradnej, a przy tym powabnej, żeby kumple z pracy zazdrościli i mówili "No stary, gdzie Ty taką sztukę wyrwałeś? Moja to się nie umywa". A do tego otwartej na seks, nie wstydzącej się paradować nago po domu, taka co to umie go pobudzić, nie wstydzi się swoich potrzeb i fantazji. Oczywiście już słyszę, jak rzesze żon mówi, że taka kobieta to na żonę się nie nadaje, no bo przecież, to dziwka bo seksem ocieka, a i suka, bo męża odbiła. Zwyczajna głupota i zaściankowe myślenie. Faceci lubią kobiety niezależne, nowoczesne, a takie kobiety umieją o siebie zadbać, Są silne, ale i ciepłe. Umieją stworzyć silny i pogodny dom. I taka kobieta nie będzie biadoliła mężowi cały dzień wolny, aby trawnik skosił. Są mężczyźni, którzy lubią słodkie, naiwne idiotki, takie co to żadnego rozumu w sobie nie mają. Z taką łatwo zdradzić żonę. Szybko nogi rozłoży, kupi jej się jakiś drobiazg i będzie cicho siedziała. Jak się znudzi to inna, a jak zacznie marudzić to się obieca, że rozwód w toku, na wakacje zabierze, albo też wymieni. To jest typowa kochanka, kochanka-zachcianka, na chwilę by się oderwać, zrelaksować, ona ma po po prostu być. I taki typ mężczyzn próżnych, zdradzających żony (wierne, ślubowane przecież) jest najgorszy, najpodlejszy. Ale są też mężczyźni, którzy zwyczajnie się zakochali w kobietach (a obecnie ich kochankach) mądrych, z którymi coś je łączy, nie tylko chemia, ale jakaś nić porozumienia. Tacy ludzie zdają sobie sprawę ze swojego położenia, z trudności sytuacji i muszą zdecydować. Czy taka kobieta od razu jest dziwką? Czy ona jest tylko od rozkładania nóg? No przecież ona tylko umie się wygodnie rozłożyć, pewnie do trzech ledwo policzy i przez przypadki odmieni. Przecież ona odbija, rozbija rodzinę, odciąga tego ślubowanego, ojca dzieci, żywiciela rodziny, tego co to zlew przepcha i dywan wytrzepie, do sklepu podwiezie i na urodzinach cioci Stasi pochwali się awansem, tego co to mamusi płot pomalował...Jak taka wywłoka śmie w ogóle oddychać, pewnie śpi do południa, a później się to po sklepach chodzi, głupie to jak but i taka to sernika nie upiecze, ani kaczki w pomarańczach, która mężuś ubóstwia.A jak się dowiaduje taka żonka, ze kochanka to po dobrych studiach, że dobrze zarabia, ma własne mieszkanie i samochód, że zadbana i zgrabniutka, elegancka, a i ugotować umie, to zazdrość  jeszcze większa i taka żonka przez to że czuje się malutka to obrzuca na prawo i lewo błotem...Jak czyta się te wszystkie żale, te oszczerstwa, takie szukanie winy w każdym tylko nie w sobie, rzucanie wszystkich kobiet do jednego worka...to widać od razu czemu ten mąż w bok spojrzał...no ale przecież ślubował w kościele, przed cioteczką Stasią i wujkiem Rysikiem...

amber za długo siedziałaś w tych Stanach i mózg ci sprało od tego wyzwolenia to po pierwsze. a po drugie - jak wyjdziesz za mąż, urodzisz dzieci i pożyjesz z mężem kilka lat, to dopiero możesz podyskutować z nami na te tematy, o których w tej chwili nie masz zielonego pojęcia.

Piszcie, piszcie....

Nareszcie jakis watek humorystyczny...:-) :-) :-) :-) :-)

Idź zrób to, do czego są stworzone samotne i zgryźliwe kobiety - obejrzyj telenowelę i lulu.
Przyjemnie?

Rozumiem, że nie lubisz kochanek, ale minimum szacunku chyba można zachować?

Nieprzyjemnie.
Uderz w stół a nożyce...
Rozumiem cyniczna, że ty też z ekipy z ,,,historią

Idź zrób to, co robią DOBRE matki - zajmij się dzieckuem i nie produkuj nic nie wnoszących postów do już zamkniętej dyskusji.

Amber....mam pytanie:

Czemu ci faceci wybieraja na zony takie beznadziejne baby( te od kaczki i trawnika), a nie takie super laski ??

No, chyba zanim dojda do oltarza, to znaja wybranke, no nie??

PS... I po cholere sie zenia w takim razie, zamiast zyc w wolnym zwiazku....??

Bo nie rozumiem, serio....

Oczywiście, że chodzą, a czy powiedziałam, że nie chodzą? Wiesz, niektóre kobiety nie mogą mieć dzieci, czekają na adopcję, wiadomo niemowlaki każdy chętnie przygarnie, starsze już niekoniecznie, ale są rodziny, które i starszym dzieciom chcą dać dom, czy takie kobiety wychowujące dzieci od czwartego, szóstego czy dziesiątego roku życia nie mają prawa czuć tego samego, co kobiety które urodziły....Wg Ciebie nie - bo przecież one nie wiedzą, jak to jest być w ciąży, jak to jest wychowywać niemowlęta, jak to jest rodzić, one już mają podane wszystko na tacy...

Noooo, do czegos dochodzimy:

Z takimi babami sa faceci malo ambitni, malo wymajacy i wygodni...

Dobra- kupuje to., tylko czemu ten sam facet( malo ambitny i wygodny), nagle staje sie amatorem luksusu- nadal nie placac ani za garazowanie, ani za serwis, ani za paliwo...?

Slowem- jak mu sie zmienia apetyt na luksusowe autko, to czemu nie berze go w calosci, razem z utrzymaniem, tylko chce sie " od czasu do czasu przejechac"
.......bo pozostaje nadal wygodny...i kaczka nadal jest w cenie..;-)

Wniosek jest prosty:
Jak jestes kobieta luksusowa, to szukaj faceta, ktorego stac na luksus.
Jak kobieta " daje sie przejechac", to frajerzy, bo oddaje cos, co jest w cenie za darmo...
I to probuje uzmyslowic autorce- robi sobie kuku.
Jest luksusowym autem, jest chetny na przejazdzki....a ona nic z tego nie ma, ba jeszcze manifestuje, ze nic za to nie chce, i ze chetnie bedzie robic kaczke w pomaranczach....ale on juz ma pania od kaczki.....

Amber Ty masz rację. Facio cacy, żonka be. Już z racji tego, że stała się żoną.
Powiedz proszę dlaczego Twój związek się wypalił. Dzieci nie rodziłaś, włosy myjesz, zainteresowań i pasji wiele, wykształcona, zadbana, trawy mu kosić nie kazałaś i jeszcze to cudowne SM w parku na ławce jak z roboty wróciłaś. Czego zabrakło?

A z tym ślubowaniem...no to weź kredyt w banku, podpisz umowę na 30 lat ( bo teraz czujesz, że chcesz spłacać), a po 5 latach powiedz, że już Ci się odwidziało i żeby bank się od Ciebie odczepił, bo Ty się zmieniłaś i płacić nie będziesz. Rozmawiać o tym też nie będziesz, bo to nudne.