Zazdrosna dziewczyna

Jakoś małonormalna sytuacja.
To zwyczajne ograniczenia życia...
CZy Ty tez tak ograniczasz dziewczyne,kontrolujesz?

Mnie się Tomku zdaje że musisz ją trochę ustawić, jeśli myślisz o niej poważnie i wiążesz z nią przyszłość.
Mogę rozumieć gdybyś chciał jechać do kumpla na jakąś imprezę albo coś ale jeśli ona ogranicza twoje kontakty z rodziną to nie wróży dobrze. Podam Ci przykład mojego szwagra. Jego kobieta histerią, obwinianiem, pretensjami tak go sobie ustawiła że większego pantoflarza nie widziałam, nastawiła go przeciwko jego rodzinie, nie skończył przez nią studiów bo dzwoniła i histeryzowała po 3 godz. przez telefon( studiował w innym mieście) żeby do niej przyjechał bo ona tęski i ją samą zostawia itp. Po czym on zrezygnował wynajeli mieszkanie ona zaczęła swoje studia i je skończyła a on pracował żeby ich utrzymać. Nastawiła go przeciwko jego matce( mojej teściowej) ej rodzina tylko się liczy i jest najważniejsza!!
Myślę że powinieneś z nią porozmawiać, powiedzieć że to nie Twoja wina że ma tyle lat i rodzice jej z Tobą nie puszczają i że powinna mieć zaufanie do Ciebie i do Twojwj siostry.
Z resztą przez rok związku  tylko raz się na Tobie ,,zawiaodła" jeśli to w ogóle można tak nazwać, na prawdę przesadza:/
Z resztą jest jeszcze młoda nie potarfi chodzić na kompromis, może się nauczy.
Pomyśl czy chesz z nią być w przyszłości jeśli tak to ,,popracuj" trochę nad nią, jeśli to nic nie da, nie męcz się. Nie będzie sensu. Pozdrawiam

Zgadzam się z szerkiem. Zauważyłam, że dziewczyny w jej wieku maja to do siebie, że są strasznie dziecinne i zazdrosne o błahostki, pragna być centrum wszechświata dla swojego chłopaka i każda inna osoba/zainteresowanie, a nawet szkoła czy praca staje się powodem wybuchu ich zazdrości. Nie masz się za co winić Tomaszu, to normalne, że chcesz mieć dobry kontakt z siostrą. Tak jak napisała szerek - nie możesz dac sobą manipulować. Pokaż jej, że musi zachowywać się dojrzalej i nie robić problemu z niczego skoro chce być z Tobą. Musisz być konsekwentny bo inaczej to się nigdy nie skończy. Znałam już taki przypadek, gdzie dziewczyna (również mająca 17 lat) każdego dnia wydzwaniała do swojego chłopaka z coraz to nowszymi i głupszymi pretensjami. Wiecznie cos jej nie pasowało. Sama z siebie naprawdę nie wnosiła nic budującego do związku - jezdziła z byłym chłopakiem na dyskoteki mając daleko gdzieś uczucia swojego partnera. W końcu ten nie wytrzymał i gdy poznał dojrzalszą i starszą od niej dziewczynę bez wahania z nią zerwał. Trudno się dziwić. Dlatego Tomku musisz być stanowczy i zdecydowany. A czy Ona nie ma jakichś swoich znajomych, z którymi gdzieś wychodzi? Cały swój czas spędza tylko z Tobą?? Jeśli nie, zwróć jej na to uwagę. Ona nie ma prawa wymagać od Ciebie abyś był dla niej na wyłączność!

E tam od razu pokarało, ludziom zdarzają się duzo gorsze rzeczy i idą dalej do przodu. Nie zawsze przecież w zyciu będzie z górki. Czasami trzeba się ,,powspinać,,;) Kurczę, nie wiem co mogę Ci doradzić z tą dziewczyną bo ja na Twoim miejscu straciłabym już pewnie cierpliwość. Skoro rozmowy, tłumaczenia nie pomagają bo ona od razu zaczyna płakać... Chociaz myslę, że to jest jej sposób na Ciebie - nie masz prawa walczyć o swoje prawa, sprzeciwić się jej bo ona zaraz wybuchnie płaczem, a znając Twą słabośc do niej jest pewna, że zawsze jej ulegniesz. Jejku, jakie to dziecinne... Może spróbuj chociaż raz pokazać jej, że nie wzruszają Cię jej łzy bo nie ma powodu by wiecznie tak histeryzować. Bądz twardy choć raz i zobaczysz jak zareaguje. Ja nie widze innego wyjścia bo naprawdę jeśli ona się nie zmieni to Ty biedny się w tym związku wykończysz...

witam. wiesz co tomku kiedyś też byłam w tym wieku i cholernie byłam zazdrosna o swojego chłopaka z tym ze on miał strasznie dużo znajomych a ja nie często się kręciły obok niego koleżanki nie dziwie się wcale bo zawsze dla wszystkich jest miły przez 4 lata sie udręczałam co ze mną jest nie tak ze nie ma dla mnie tyle czasu co bym chciała czyli codziennie miałam dość rozstaliśmy się na prawie rok z czego nie dawałam sobie rady ze sobą. wróciliśmy do siebie po roku się pobraliśmy teraz jesteśmu rok po ślubie ale nie zmienia to faktu ze jestem chorobliwie zazdrosna o niego był czas ze sprawdzałam jego telefon czy coś nie ukrywa cały czas wydawałomi się ze mnie okłamuje. do czego zmieżam zakochana 17 latka walczy o to żeby nie stracić swojego chłopaka dlatego panikuje twierdzi ze ciągle nie masz dla niej czasu ze ją olewasz ja tez tak pisałam do swojego też go zadręczałam ale po rozmowie jaką przeprowadziliśmy sprawy kompromisu dni dla mnie dni dla kolegów wcześniejsze poinformownie mnie o spotkaniu ze znajomymi. teraz gdy pracuje wyjeżdza w delegację do warszawy ja zostaję w kraku poprostu dostaję histerii mam obawy ze się ktosz przypelenta do niego i takie tam tak ze zazdrość nie przechodzi niestety ale szczera rozmowa na które znów nie mamy czasu.
pozdrawiam

zawsze można ratować związek dziewczyna jest zazdrosna jak każda nastolatka z tym ze może nie rozmawiają zesobą zbyt dużo.
jeśli on ją kocha ona jego kurcze ciężka sytuacja ale jak dla mnie to szczera rozmowa trzeba jej wszystko wytłumaczyć dziewczyna cuje się niepewnie. jeśli ona nie zrozumie twoich potrzeb ze chcesz spedzać czas ze siostrą czy kumplami to fakt bez sensu się męczyć

Duzo ostanio sie zmieniło. Rozmowy były przeprowadzone. Bylem stanowczy. Nic to nie dało!
Za kazdym razem płacz i atak na mnie, ze juz mi sie znudziła i, ze mi nie wystarcza i szukam wrazen. Powedzialem, ze uwazam, że jej zachowani jest niedojrzałe, ze odchodze. Że odchodze, na zasadzie, ze daje jej czas na zrozumienie i przemyslenie, bo probowalem ratować, ale dopoki ona nie zrozumie bledu sam nic nie wskóram.
Wtedy sie zaczeło. Najpierw zadzwonila do mojej siostry i powiedziala, UWAGA :  'Ty kur..., szm..to, rozj..ałaś moj zwiazek!!!! '
Że siostra jest osobą madrą, nie znizyla sie do tego poziomu by wdać się z nią w pyskówkę, spokojnie z nia porozmawiała i wyjasniła wiele rzeczy. Siostra mi mowila, że wydawałoby się jakby ona troche zrozumiała. Na koniec powiedziała jej (siostra dziewczynie mojej ) ze nie ma zamiaru uczestniczyć w naszym zyciu, że sami powinnismy swoje problemy rozwiazać, a to, ze wlasnego brata do siebie zaprosiła nie swiadczy o zadnym psuciu czyjegos związku. I powiedziała, ze nie zyczy sobie takich oskarzen i ze powinna rozmawiać ze swoim chlopakiem a nie z nią i , że gdyby zrozumiala swoj problem, to zawsze moze na nią liczyć, zadzwonić do niej, pogadać czy cokolwiek. Ale nie takim tonem i nie z gadaniem  takich głupot.
Wtedy dziewczyna mi napisała, że chce ze mną porozmawiać, ze zrozumiala.
Przyjechałem do niej, chwile bylo fajnie, a zaraz sie zaczelo... ,,jak mogles mnie zostawić ?? Jak jest problem to ty od razu uciekasz!! "
No to ja jej mowie, ze usilnie probowalem z nia rozmawiać ! Pojechałem znow do domu. Powiedzialem, zeby nie dzwonila do mnie nastepnego dnia mowiac ze zrozumiala bo nic nie zrozumiala. Dalej powiedzialem, ze jesli dojrzeje i nie bedzie sie tak zachowywała to dam jej szanse.
Nastepny chwyt: sprowokowała mamę swoją zeby do mnie zadzwonila! No masakra. Zadzwonila do mnie, tak ze mną cisnela przez kilka minut, ze nie dopuscila mnie do słowa. Kiedy wreszcie ucichła wyjasnilem jej wszystko. Ze nie uwazam ze skrzywdziłem jej córkę tym, że pojechalem do wlasnej siostry. mama jej zrozumiala mnie, stanela po mojej stronie i chwyt mojej dziewczyny odwrocil sie przeciwko niej bo to ona dostała opierdziel od mamy.
dziewczyna teraz mi napisała, ze mnie przeprasza i bla bla czułe słowka. Ale nie odpisuje. nie wierze. Poczekam jeszcze.
Teraz to mi sie wydaje, ze po prostu mama na nią nakrzyczała, czuje sie smutna i samotna i szuka pocieszenia, kogos na swoją stronę.
Wiec niech siedzi i niech płacze. Moze sie zmieni, a jesli sie nie zmieni to mam ją gdzieś.
Dobrze, ze tu napisałem do was, bo pchnelo mnie to do tych rozmow i rozwiązywania problemów a to pokazało duzo wiecej karygodnych zachowan mojej dziewczyny. Sama zazdrość u niej rozumiałem. Zreszta widziałyscie jak pisałem i jej broniłem, ale to dalej to przesada.
Ciesze sie, bo dało mi to siłe. Pokazało, ze najwazniejsze to w tej sytuacji samego siebie postawić na 1szym miejscu.

Tu nie jest tylko niedojrzałość,bo każda z nas miała 17 lat i dorastała do związków,wszystkie byłyśmy zazdrosne, ale to co wyrabia ta dziewczyna nie jest normalne nawet u nastolatków. Ta dziewczyna na poważne zaburzenia osobowości, jest bardzo egoistyczna, zaborcza, traktuje tego chłopaka przedmiotowo, ona nie wie co to miłość....zwyczajnie nie umie kochać, umie tylko o tym mówić. Ona jest chorobliwie zazdrosna a na to już są terminy psychiatryczne, ( syndrom Otella)jej centralnym uczuciem jest egoizm i własne Ja, nie ma zahamowąń ( telefony do siostry, nasyłanie mamy, wyzwiska) w przyszłości może być niebezpieczna i  szantażować Cię emocjonalnie.
tomasz jakie ma prawo dzwonić do Twojej siostry i wyzywać ją od najgorszych??Jak możesz po czymś takim jeszcze z nią rozmawiać?? Czy ją w ogóle było stać aby przeprosić twoją siostrę??Jesteś tu zbyt delikatny jak na faceta i zupełnie niezdecydowany.
Powinieneś absolutnie odciąć się od niej inny by dawno uciekł z takiego związku, bo miłość nie polega na trzymaniu się za wszelką cenę" oprawcy"...Tylko ty sam  swoją bierną swoją postawą sprawiłeś ,że całkowicie straciła do ciebie szacunek, zresztą nigdy cię nie szanowała..jeszcze trochę a będziesz żałosnym trzęsącym się ze strachu facecikiem, pośmiewiskiem kolegów i otoczenia...
Musisz to zmienić, zrobiłeś już pierwszy krok, ale to stanowczo za mało....już po aferze z wyzywaniem siostry powineneś odpuścić na dłuższy okres, nie odpisywać , nie odbierać telefonu... a nie, po jednym jej telefonie    do niej jechać, myślisz,że ludzie zmieniają się w  w jeden dzień??....
i  nie rozmawiać z mamami, bo przedszkole dawno skończyłeś...Ciekawe czy pochwaliłeś się "teściowej" jakiego języka wobec Twoich najbliższych używa Twoje kochanie??
Odetnij się i poczekaj, nie odbieraj telefonów , sms, przestań się płaszczyć,jeżeli w jakiś sposób nawiąże kontakt i zacznie jazdy psychiczne i oskarżenia, powiedz,zę sobie tego nie życzysz i się po prostu rozłącz,wyjdz do kolegów, spotkaj się z nimi..nikt nie ma prawa cię ograniczać!!
Miałam podobnego byłego, no nie aż tak, ale coś koło tego, wytrzymałam trzy miesiace...wiałam gdzie pieprz rośnie, dotąd mnie boli żołądek jak zobaczę choć jego cień,nawet sobie nie wyobrażasz co to znaczy być w związku z kimś normalnym, kimś kto ci ufa..bo również miłość to wzajemne zaufanie..miłość to szacunek,miłość to nie tylko dawanie ale również branie, Ty wyłącznie dajesz, ona wyłącznie bierze..Współczuję bo w tym wieku miłość powinna cię uskrzydlać ..a ty masz rozwaloną psychikę...jeszcze trochę a skończysz z syndromem maltretowanego faceta.
Postaw się jej zdecydowanie i stanowczo, albo zakończ ten związek i znajdz  sobie normalną dziewczynę...bo z tą sobie najzwyczajniej nie radzisz.

dziewczyna jest młoda głupiutka i w sumie dobrze zrobiłeś odchodząc ale teraz sie do niej nie oddzywaj nie odpisuj bedzie wiedziała ze przez własną głupotę cię straciła z tym ze jest opcja ze zacznie wypisywać ze coś sobie zrobi zebyś ja miał na sumieniu i co wtedy? daj jej czas jak ochłoniecie porozmawiajcie albo bedziecie razem na twoich warunkach albo wogule

Tomku,
Przede wszystkim zaznaczam ze to co powiem jest tylko i wyłącznie moim zdaniem, ale chce w pewien sposób wytlumaczyc zachowanie Twojej dziewczyny. Szczerze, to jestem chyba trochę podobna do niej. Moje relacje z chłopakiem też są wypełnione zazdrością i oskarżaniem. Różnimy się chyba tylko tym, że nigdy nie zadzwoniłabym do jego siostry z zadnymi pretensjami, nigdy nie poprosilabym mamy o to zeby do niego dzwonila. Jesli robie mu wyrzuty to tylko jemu. Jeśli przyjdą do niego koledzy to też ciągle wisi na telefonie i pisze ze mną. Bywałam naprawde okropna, wielokrotnie chcialam go zostawic za byle bzdury, szantazowalam itd. Wiem wiem ze to chore.
Ale jest pewien typ dziewczyn, napewno to mniejsza mniejszosc. U mnie polega to na tym ze kompletnie nie ufam swojemu chlopakowi i to jest przyczyną...

Tomku,
Trzymaj się i nie dawaj za wygraną, nie odzywaj się i nie pisz bo to nie ma najmniejszego sensu. Jak ona mogła zadzwonić do Twojej siostry z takimi pretensjami, co jak co , ale rodziny się nie obraża, do tego świadczy to o jej braku jakiejkolwiek kultury i wychowania. Nie ma co sobie nią zaprzątać głowy, maja84 trafiła w sedno sprawy, mam takie same zdanie na ten temat.
Trzymaj się ciepło i nie poddawaj:D

No i widzisz, lepiej późno niż wcale.
A teraz idź się wyszalej i poszukaj kogoś normalnego i ,,dorosłego" do poważnego związku:)
Trzymam kciuki