Chce rozwodu! Pomóżcie.

Mąż dostał nauczkę od życia gdy był bez pracy, a więc bez kasy. Skoro teraz załapał się do jakiejś roboty to ma przed oczyma wizję posuchy. To że teraz pracuje nie oznacza że nie należy oszczędzać.b To tak jak u chomika zbiera zapasy na zimę.
Pomyśl tak na chłodno. Jeżeli teraz straci tę pracę to możecie znowu być bez środków do życia.

No i reasumując. Jeżeli z tego powodu chcesz się rozwieść to widać że ty wcale go nie kochasz.
Kasa dla ciebie jest ważniejsza niż mąż.
Co do seksu............
Nie zawsze facet może i musi. Czasem potrzeba do tego sprawnej ręki kobiecej .........
Właściwie to szukasz dziury w całym. Mąż ci się znudził i po ptokach.
Czarno widzę to twoje małżeństwo. Już się chcesz rozwodzić.
Pewnie za chwilę spotkasz jakiegoś starego znajomego, zaczniesz mu się żalić na męża zamiast z mężem porozmawiać i wtedy znajomy zacznie cię pocieszać aż zdradzisz męża.
A wtedy będziesz skamleć że popełniłaś wielki błąd, że znajomy (czytaj - kochanek ) cię omotał i zmanipulował, a w ogóle to wina męża że się nie starał, że nie dbał o ciebie.
Zamiast mówić ci "moja piękna" to on ci wypomina pulchne kształty...........

Ogarnij się kobieto, idź do pracy, zajmij się sobą poćwicz trochę, jakiś ruch zrób w celu przypodobania się mężowi.
Zacznij z nim rozmawiać o wszystkim co dotyczy was.
Zamiast się żalić na forum, zacznij od rozmowy z mężem. Nie na zasadzie wymówek i pretensji, ale rozmowy jak partnerka z partnerem.
W głowie ci się przewraca.

Anitko,
Dlaczego nie pracujesz?

Też mi się wydaję, że te powody trochę błahe.
Skoro tylko on pracuje to mógł Cię ograniczać z perfumami czy ciuchami (no bo flakonik perfum miesięcznie to wydaje mi się dużo).
Co innego jeśli Cię ograniczał w podstawowych rzeczach potrzebnych do egzystencji.
Zresztą, idź do pracy to rozwiążą się Twoje problemy z kasą. Dlaczego nie zamkniesz firmy skoro nie przynosi profitów?
Widzisz jakakolwiek szansę na poprawę tej sytuacji?

A za swój wygląd weź się sama dla siebie, a nie żeby przypodobać mężowi.

Zbyt delikatnie traktujesz małżeństwo skoro tak ją namawiasz do rozwodu z powodu błahostek.
Mąż na razie nie chciał dzieci. Stracił pracę, dopiero się gdzieś zahaczył i nie wiadomo czy to nie "umowa śmieciowa" czyli taki układ na pół czarno.
Facet myśli trzeźwo, ale żonka to jakaś z Harlekina wzięta.
Chciałaby milionera, księcia z bajki i służby do podcierania.

Na jej miejscu poszedłbym nawet za 1200 czy 1500 do jakiegoś sklepu.
Nawet byle gdzie żeby mieć na waciki czy na perfumy.
Chociaż uważam że czysta woda i trochę mydła dają więcej urody niż przepocony zapach perfum.

A gdyby mąż mi się znudził jak mówisz to racja - znalazła bym sobie kochanka i dalej żyła z mężem i rozwód nie byłby mi do niczego potrzebny. Gdybym leciała na kasę jak mówisz to siedziałabym cicho i robiła swoje. Ale tak nie jest. I jesli chodzi o seks to nie wymagam żeby było 4 razy po 2 razy ale dlaczego ja mam spełniać tylko jego potrzeby? Dlaczego moje potrzeby w tej kwestii muszą być ignorowane?

Madowa co do wyglądu to wcześniej robiłam coś i dla siebie i dla niego. Od ślubu w ciągu 3 lat przytyłam jakieś 8 kilo ale półtora roku temu postanowiłam coś zmienić i na dukanie schudłam 12 kilo w ciągu 3 miesięcy (od czasu diety przytyłam 1 kilo). Teraz w tej wadze czuje się dobrze i uważam że nie ma za bardzo co zmieniać. Fakt płaskiego brzucha to nie mam ale fałd tłuszczu też nie. Jak mówią znajomi: wyglądam ok, niczego mi nie brakuje ale też niczego nie mam za dużo. Dla męża jednak jestem spaszona mimo utraty w sumie 11 kilo. Przy czym ja mu jego kilogramów nie wypominam a dodam że Adonisem to on nie jest.

Masz dużo racji w tym co mówisz tylko jak mam z nim rozmawiać skoro on nie chce? On uważa że wszystko jest ok, mimo że ja uważam inaczej. Gdy zaczynam rozmowę np na temat tego gdzie pojedziemy na wakacje to słyszę że tu i tu i koniec, nie ma dyskusji. Gdy mówię że np ja bym chciała gdzieś indziej to słyszę że mi się w dupie przewraca, albo że jestem pier...nięta. Gdy zaczynam mówić dlaczego tak do mnie mówi to słyszę: ale o co ci chodzi? I nie chodzi o to pewnie jak zaraz zripostujesz że mi się kanary marzą bo nie. Ja chce np. gdy jedziemy w góry pochodzić trochę po nich, zobaczyć coś a on nie bo cytuję: nogi mnie bolą. Jeśli chodzi o zbliżenia (nie tylko w łóżku) to gdy podchodzę do niego żeby tak zwyczajnie się przytulić, albo mówię mu że tego potrzebuje to słyszę: odejdź, przeszkadzasz mi, jestem zajęty (przeglądając allegro). Więc o jakiej czułości mam mówić? Ja nie czuje się kochana, tylko jak przedmiot, który jest mu do czegoś potrzebny a z przedmiotami przecież się nie rozmawia. A jak sam zauważyłeś bez rozmowy nie ma nic. I masz racje nie kocham go już - i nie chodzi o to ile czasu jesteśmy małżeństwem ale o to jakie ono było i jest. W małżeństwie kłótnie się zdarzają i wręcz są potrzebna bo potem można się pogodzić ale gdy tego godzenia się nie ma i są same kłótnie? Co to za małżeństwo? To prawda ostatnio tzn od jakichś 9 miesięcy w ogóle ze sobą nie rozmawiamy bo albo on nie ma czasu bo jest zajęty albo jest zmęczony i nie ma ochoty. On przychodzi do domu z pracy, je obiad i siada przed laptopem.
A co do picia - ty imprezujesz tak ostro raz na parę lat - mój mąż przynajmniej raz w miesiącu, czasami częściej. Gdy widzę że ma już "w czubie" to podchodzę do niego, biorę na bok i proszę żeby trochę zastopował ale on to ma w dupie i potem muszę się użerać z nieprzytomnym mężem. Ja mu nie bronie pić w ogóle tylko proszę o trochę umiaru. I tak jak prosząc o wszystko słyszę odpowiedź: jesteś jeb...ta, będę robił co będę chciał albo w dupie ci się przewraca.
Ja nie chce tak żyć. Nie chce do końca życia być pomiatana i wyzywana. Nie zrobiłam nic żeby sobie zasłużyć na takie traktowanie.
U ciebie to twoja żona trzyma pieniądze ale pewnie gdy chcesz albo potrzebujesz na coś to za bardzo prosić się nie musisz bo tworzycie wspólnotę. U nas zawsze było on i ja: on zarabia i to są jego pieniądze, a ja tylko wydziwiam i ciągle czegoś chce (a to przytulenia, a to pocałunku - a tak na marginesie ostatni raz całowaliśmy się 2 lata temu - od tamtej pory nawet podczas seksu się nie całujemy a co dopiero pocałować się tak poprostu). On (według niego) mieszka w naszym domu ale ja jeżdżę jego autem - to co należało do mnie jest wspólne ale wszystko inne jest jego i tylko jego.
Tak się nie tworzy małżeństwa, chyba że obojgu z partnerów to odpowiada. Mi to nie odpowiada i nie mam nawet szans aby tak na poważnie z nim o tym porozmawiać.  Dlatego chce rozwodu - bo chce czuć się kochana i szanowana a nie mam już siły ciągle dopominać się o to. I jak już powiedziałam nie chce być noszona na rękach tylko szanowana: żeby partner słuchał tego co mam do powiedzenia i liczył się z moim zdaniem i bardzo mocno wierzę w to że są faceci na świecie którzy potrafią tak traktować kobietę i chce mieć szanse spotkać kogoś takiego.

Coś się nawarstwiło przez jakiś czas a ty chcesz załatwić to 5 minut.
Łatwiej zwalić głaz z góry na dół niż wepchnąć go z powrotem na górę.
O tym więc pamiętaj.

Piszesz że go nie kochasz.
Więc poco ten cały ślub i żale tu na forum.
Powiedz mu to w oczy a nie pisz tego obcym ludziom.
Bo tak po prawdzie każdy kto tu ci odpisze (nawet ja ) za chwilę zapomni o tobie.
To twój problem.
Czy go kochasz czy nie ? Na razie złość przez ciebie przemawia.
Pomyśl na spokojnie.
Jeżeli nic do tego faceta nie czujesz to powiedz to jemu patrząc mu w oczy.
"NIE KOCHAM CIĘ I NIGDY NIE KOCHAŁAM. WYSZŁAM ZA CIEBIE ZA MĄŻ BO MI SIĘ ZDAWAŁO ŻE TO PORA NA TO"

Powiedz mu że ten ślub z nim to jedna wielka pomyłka.
Że on to żenada i wstydzisz się z nim gdziekolwiek pokazać.
Że nie jest Adonisem a zwykłym spaślakiem z nawisem inflacyjnym na miejscu brzucha.
Że jest kutwą i opojem.

Powiedz mu, a zobaczysz jaki diabeł w niego wstąpi.
Powodzenia.

P.s.
Szczerze to szkoda mi więcej czasu marnować na ciebie.
Może to nie brzmi miło ale po trochu wszystko co ci się przytrafi zawdzięczasz samej sobie.
Przebija w tym co piszesz tylko JA, MOJE, DLA MNIE ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

WIĘC POTRAKTUJ TEN PS TYLKO DLA SWOICH USZU. A właściwie oczu bo to czytasz.

A co do twojego PS to powiem a raczej napisze ci tylko tyle.
Ktoś mądry powiedział kiedyś: wszystko co jest dobre w małżeństwie jest zasługą obojga a wszystko co złe nigdy nie jest winą tylko jednego z małżonków.
Pomyśl nad tym.

Ktoś tu zaśmiecił temat, nie wiem jakiś kaznodzieja na urlopie chyba ;)moim zdaniem w takiej sytuacji trudno będzie ci dogadać się z mężem.Pytałaś jak zrobić to technicznie, więc opisałam ci to od tej strony. Przede wszystkim dobry adwokat, on cię pokieruje.

Tasiemka72 jestem na to gotowa i zdecydowana ale jest jeden problem. Mieszkamy u mnie i to on musiałby się wyprowadzić a on się nie wyprowadzi. Tzn nie chce się wyprowadzić. Nawet już go spakowałam ale on wszystkie rzeczy odłożył na miejsce i powiedział cytuje: "to jest też jego dom bo jest moim mężem i się nie wyprowadzi". Myślałam nawet o tym żeby lodówkę podzielić na pół (część półek jego, część moja) ale to nie zdało egzaminu. Nie mam koncepcji na to w jaki sposób skłonić go do wyprowadzki. Mam uciekać z własnego domu?

zbytdelikatna chyba tak będę musiała zrobić problem tylko w tym że póki co nie mam pieniędzy na adwokata:/ choć jak nie będzie innego wyjścia to zapożyczę się u rodziny czy znajomych i to zrobię.

artagnan chyba pomyliłeś osoby bo w żadnym innym temacie nie pisałam nic - w ogóle to na forum pojawiłam się wczoraj :]

I przemawia przez ciebie straszny szowinizm - kobieta ma się korzyć i dać sobą poniewierać bo facet zarabia? A nawet gdybym nie pracowała to czy go do tego upoważnia? Ma wyprane, ugotowane, posprzątane - to nie jest praca? Jakby był sam i miał kogoś do tych czynności zatrudnić to musiałby mu za to zapłacić. A ja jaką zapłatę otrzymuję? Wyzwiska i chamstwo. I niby kto by miał o mnie zawalczyć, stanąć w mojej obronie jeśli nie ja sama?

A ja jak już napisałam chce się poradzić co mogę zrobić w mojej sytuacji bo czuje się bezsilna i chce zmienić swoje życie.

To ja proponuję radcę prawnego, z tego względu, że ich stawki ustawowo są niższe od stawek adwokatów. Wybierz mniejszą kancelarię, ale z renomą, popytaj wśród znajomych albo na forach, a nie dużego znanego molocha gdzie zapłacisz prawdopodobnie za stażystę a nie za sygnującego znanym nazwiskiem adwokata.

Trzy przesłanki są kluczowe przy rozwodzie: ustanie pożycia (więc wstrzymaj się z seksem), ustanie więzi duchowej i ustanie więzi materialnej przy czym najważniejsza jest duchowa. I te przesłanki należy zawrzeć w pozwie o rozwód.

To co przed małżeństwem było twoje nadal jest twoje. Podział majątku dotyczy tylko majątku, który powstał w trakcie trwania małżeństwa.

Mimo, że mąż nie chce, rozwiąż działalność gospodarczą i idź do pracy. Nie jesteś jego niewolnikiem i nie musisz się go słuchać.

A czym się różni radca prawny od adwokata? Tzn chodzi mi o to czy w trakcie rozprawy radca prawny może być obrońcą? I wiem że muszę opisać wszystko w pozwie tylko tam trzeba też przedstawić dowody na to co się mówi, świadków a ja takich nie mam bo jak już pisałam wcześniej wszystko się dzieje w 4 ścianach gdy jesteśmy sami. Nie mam jak udowodnić tego że mnie tak traktował bo nikt tego nie widział. I nie wiem co zrobić bo to będzie moje słowo przeciwko jemu a on napewno będzie mówił, że wymyślam, że wcale tak nie było i że jesteśmy dobrym małżeństwem. I tu jest chyba dla mnie największy problem.
A co do niewolnika to dla niego właśnie tym jestem - mam robić to co on chce bo jak nie to... no właśnie, jak nie chce spełniać jego zachcianek to słyszę oprócz wyzwisk że nie dostanę od niego ani grosza. I tak to wygląda że nie daje mi pieniędzy bo ja nie chce być już jego służącą.
Ustanie więzi duchowej nastąpiło jakiś czas temu a przynajmniej z mojej strony. Ustanie więzi fizycznej - tylko ile czasu trzeba żeby to można było zaliczyć jako ustanie? Podobno 3 miesiące ale czy to oznacza że po 3 miesiącach bez współżycia mogę lecieć do sądu złożyć pozew? Czy te 3 miesiące są wymagane tylko w bardzo skrajnych przypadkach np gdy facet bije żonę, albo jest problem alkoholowy w rodzinie?
Co do podziału majątku to wspólnego raczej niemamy (a przynajmniej jego zdaniem bo cytuję: przecież do domu pieniędzy nie przynosiłaś więc żadnego wkładu nie dałaś) no oprócz dwóch samochodów. Ale mąż robił remonty w domu więc czy to też będzie podlegało podziałowi? Tzn że jak on wydał na remont 10 tys to ja mu to będę musiała oddać? Czy jak to wygląda?
Ja nie chce od niego alimentów więc w tej kwestii nie ma o czym mówić.

Tata często widział co się dzieje ale on ma bardzo konserwatywne podejście do rodziny i uważa że nie ma co robić wideł z igły. Tyle że ja się męczę w tym związku. Tata mimo że jest moim tatą nie będzie w tej kwestii stał po mojej stronie bo dla niego ważniejszy jest fakt zawarcia małżeństwa: "po co się było żenić skoro teraz macie się rozwodzić" mówi. Fakt że mówi mojemu mężowi że nie podoba mu się w jaki sposób mnie traktuje ale na tym się kończy a mój mąż nic sobie z tego nie robi.
A czy w ogóle są jakieś szanse żeby sąd uwierzył w to że tak było w moim małżeństwie, jeśli nie będzie żadnych dowodów, świadków? Czy wtedy może rozwiązać małżeństwo z winy obojga? I jak wtedy wygląda sprawa eksmisji byłego małżonka? Mogę o to wnosić przy składaniu pozwu czy w momencie uzyskania orzeczenia rozwodowego z góry jest powiedziane że musi opuścić mój dom?
Wiem że lekko nie będzie i wiem że mąż będzie bardzo wszystko utrudniał bo jemu pasuje posiadanie służącej. Szarpać się będę z nim napewno. Ale jestem zdeterminowana.

Anitko ja znalazłam darmowa pomoc adwokacką w centrum pomocy rodzinie. Popytaj w MOPSie, tam powinni coś wiedzieć na ten temat. Rozumiem jak się czujesz, miałam to samo przez ostatnie dwa lata. Teraz pół roku po wyprowadzenie mój mąż przejrzał na oczy. A traktował mnie podobnie jeśli chodzi o finanse.
Na alimenty nie licz, jesteś zdrowa więc nic takiego nie dostaniesz. A resztę radzę ci przedyskutować z prawnikiem właśnie.

Wydaje mi się że mój mąż nie przejrzy na oczy a nawet jeśli by jednak to się stało to już nie ma czego zbierać. Już nie uwierzę w obietnice że wszystko się ułoży. Alimentów nie chce, ani niczego innego od niego.
Orzeczenie o winie wydaje mi się jedyną opcją złożenia pozwu o rozwód w sytuacji gdy małżonek nie wyraża zgody na rozwód. W innym przypadku złożyłabym pozew o rozwód bez orzekania o winie. I nie wiem za bardzo co w sytuacji orzeczenia z winy obojga tzn czy wtedy nie stracę tego majątku który jest mój tzn był mój już przed ślubem. Jak mówię: nie chce nic od niego ale swojego majątku też nie chce mu oddać.

Dziękuję Wam, podbudowaliście mnie trochę - dali nadzieję na to że mam szanse uwolnić się od niego. W takim razie przejdę się do MOPSu i popytam (bo póki co nie stać mnie na prawnika). Jeszcze raz dziękuję.

Jeśli dowiedziesz, że w waszym małżeństwie nastąpił pełen rozkład pożycia, stanowczo oświadczysz, że męża nie kochasz oraz nie widzisz możliwości naprawy waszego związku,to  brak zgody męża nie będzie miał większego znaczenia. O majątek odrębny się nie martw

w zasadzie chciałem też coś na ten temat napisać, ale Feniks35 mnie ubiegła... Podpisuje sie pod tym mimo, ze jestem mężczyzną
Nic nie tłumaczy takich zachowań jakie opisała Autorka. Takie coś spokojnie można podciągnąć pod przemoc psychiczną: ubliżanie, ograniczanie. Z tego typu człowiekiem nikt mający jakieś poczucie własnej wartości nie jest w stanie stworzyć udanego związku, bo tamta strona wyznaje schemat: pan/sługa.
Powtórzę za innymi, wczesniejszymi wpisami: w obecnej sytuacji tylko podjęcie jakiegos zarobkowego zajecia pozwoli Autorce "stanąć na nogi" - poczuje sie pewniej i szybciej dojrzeje do decyzji o rozwodzie. Żadne rozmowy z tym człowiekiem większego sensu nie mają, bo ma wyjatkowo szowinistyczny obraz "właściwego" związku i relacji mąż/żona. A tego zmienić sie nie da...

Dokładnie. Łatwiej taki rozkład pozycia dowieść, gdy nie ma wspólnego gospodarstwa, wspólnego mieszkania i kontaktów małżeńskich... W zasadzie wystarczy pół roku, by sąd miał podstawy orzec rozkład pożycia...

CatLady, z całym szacunkiem, ale czy serio tak uwazasz? Jesteś w stanie ...zrozumieć takie zachowania? Rozumiałbym byc chamskim i skąpym wobec jakiegoś irytującego współlokatora, ale tu mówimy o żonie. Kontrolowanie wydatków - ok, jesli to urojone pomysły i szastanie jego kasą na prawo i lewo. Ale tego raczej tu nie ma. Wypominanie pieniedzy? Jezu... Toż to jest jego zona! Jakim trzeba być człowiekiem, by w takiej sytuacji zamiast usiąść i normalnie porozmawiać, zasugerować jakieś zmiany, nakłonić do podjecia pracy "by było lepiej" - posuwać się do takich upokorzeń współmałzonka. Mimo, ze jestem mężczyzną i byłem w związku podobnym (ja tylko pracowałem, a zona nie i nie było dzieci) - nawet przez myśl mi nie przeszło, by ją z czegokolwiek wyliczać, wypominać i -jej kosztem - oszczędzać. Bo to świadczyłoby, ze mam ją za "darmozjada i pasozyta", czyli traktowałbym ją nie jak własną kobietę, zonę a jak uciążliwy wrzód na du...e. Nic nie jest według mnie w stanie usprawiedliwiać chamstwa i okazywania braku szacunku. A wykorzystywanie czyjejś zależności (tu finansowej) by poprawiać sobie "ego" kosztem najblizszej osoby jest świadectwem wyjatkowego prostactwa i braku kwalifikacji do tworzenia z kimkolwiek związku.

Brak pożycia to chyba nie to samo, co brak współżycia...

Powiedz w sądzie to, co nam. Że Cię poniża, obraża, kontroluje, nie daje pieniędzy, nie pozwala zamknąć firmy/iść do pracy. Jeśli go nie kochasz, to to też powiedz. To powinno wystarczyć. Nikt nie będzie Cię siłą trzymał w małżeństwie, którego nie chcesz. Dzieci nie macie, więc nie będzie utrudnień.

I zamknij tę diabelną firmę, bo tylko zabiera Ci czas. A jak nie masz czasu, to do pracy nie pójdziesz. A jak nie pójdziesz do pracy, to nie będziesz mieć pieniędzy. A jak nie masz pieniędzy, jesteś od niego zależna.

Jestem w stanie zrozumieć kontrolę wydatków, do pewnego stopnia. Nie wyobrażam sobie, bym ja zarabiała, a mąż siedział w domu i wyciągał ode mnie kasę na piwo, zamiast pójść do pracy. Też bym się wkurzyła.
Tylko wydaje mi się, że on tak lubi - trzymać kasę, utrudniać jej pójście do pracy właśnie po to, by ją kontrolować i wyżywać się na niej, mieć taki worek bokserski. To oczywiście świadczy o toksycznym związku. Jednak jestem zawsze za tym, że kobieta powinna pracować, choćby na pół etatu, aby mieć swoje pieniądze, o których sama decyduje, by nigdy nie znaleźć się w takiej sytuacji, że ktoś może jej coś wypomnieć.

Co do wydatków to powiem to tak: ostatnio mieliśmy dwa wesela na które byliśmy zaproszeni. Ja dosłownie w szafie mam 2 sukienki na takie okazje: jedną małą czarną a drugą czerwoną. Na jedno poszłam w czarnej, na drugie miałam iść w czerwonej. Mój mąż gdy ją przymierzyłam stwierdził cytuję:" w tej napewno nie pójdziesz bo ma za duży dekolt i ci całe cycki widać". Dodam że w sukience tej byłam 2 lata temu na weselu i wielkość dekoltu mu wtedy nie przeszkadzała. Na tym drugim weselu mieli być ci sami goście co na pierwszym bo z tej samej rodziny byli młodzi w obu przypadkach - brat w pierwszym weselu i siostra w drugim i przyznam że mi poprostu było wstyd iść na to wesele w tej samej sukience - nie było by problemu gdyby te wesela były w większym rozstępie czasowym bo za rok czy dwa nikt z gości by nie pamiętał w co ja byłam ubrana ale wesela były w odstępie 3 tygodni. Poprosiłam męża o pieniądze na sukienkę - 150 zł na on mi odparł: "że chyba jestem nienormalna, i że skoro ja chce nową kieckę to on powinien sobie kupić nowy garnitur bo obecnie wchodzi tylko w jeden". Sory ale garnituru nie kupi za 150 zł a moim zdaniem wydatek 150 zł raz na parę lat to nie jest tak dużo. W końcu na sukienkę dał mi tata. Czy to jest normalne? Bo mi wydaje się że nie.

Jeśli chodzi o brak pożycia to z domu się nie wyprowadzi jeśli nie zostanie wyrzucony bez osoby trzecie - sąd,komornik. I to też może być problem jeśli o udowodnienie ustania pożycia - choć podobno wspólne mieszkanie nie musi być jeśli małżonkowie nie spędzają razem czasu, nie mają wspólnych zajęć (nie wiem czy to prawda). Ja z moim mężem nie robię w domu nic wspólnie - nawet posiłki jemy osobno mimo że ja je przygotowuję - najpierw jem ja a potem on albo na odwrót - to wygląda tak że np on sobie zażyczy że obiad ma być powiedzmy na 15 i ja go zrobię na 14:50 i wołam go na obiad to przychodzi do domu i z wyrzutem mówi: "ja teraz nie będę jadł bo obiad miał być na 15". I tak jest zawsze, a najgorzej jest jak obiad się trochę opóźni i zamiast np na 15 jest na 15:15 bo wtedy jestem wyzywana że jestem głupia i nawet obiadu nie potrafię ugotować na czas.

To może się wydawać śmieszne ale tak jest w moim małżeństwie. Może byłam głupia bo godziłam się na takie traktowanie ale powiedziałam sobie dość, tak nie może być i nie chcę tak żyć.

Feniks, może spójrz na to obiektywnie. Mnie zarzucasz stronniczość, a sam popełniasz ten błąd.
Zauważ że mąż nie wypowiada się w tym temacie tylko żona. Są znane przypadki złośliwego szkalowania współmałżonka aby uzyskać większy efekt.
Pojęcie przemocy psychicznej: Mąż milczy na gderanie żony - więc stosuje bierną formę agresji.
Gdyby użył głosu i doprowadził do kłótni na 14 fajerek wtedy zaraz wzywana jest policja i zakłada się mężowi niebieską kartę.
W przypadku zachowania milczenia mąż stosuje przemoc psychiczną, czyli bierną formę agresji.
To właśnie jest mentalność kobiecej natury...............

Co do rozwodu.
Nie zawsze, ale dosyć często, gdy zdania na temat pożycia małżeńskiego ą rozbieżne sąd kieruje małżonków n t. zw. sesję z terapeutą i po otrzymaniu opinii takiej osoby jako biegłego potrafi skierować parę na przymusową terapię dla par.

Koszt za wniesienie pozwu do sądu wynosi 600 zł.
Można wskazać n podział tej kwoty na obie strony.

Z wpisów autorki wynika jasno.
Żona nie pracuje.
Posiadając zarejestrowaną firmę ponosi koszty bez uzyskania przychodów.
Kosztami obciążeni są obydwoje małżonkowie ze wskazaniem na męża jako jedynego żywiciela rodziny.
W razie zasądzonego rozwodu mąż może domagać się zwrotu kosztów i nakładów poniesionych na utrzymywanie firmy żony pół na pół ponieważ pozostają we wspólnocie majątkowej.

Z obu stron wynika jasno że to żona jest czynnikiem powodującym rozpad związku.
Żona nie pracuje, a wręcz doprowadza do ponoszenia zawyżonych kosztów utrzymywania firmy (saldo na straty).
Żona domaga się pieniędzy na zbytek (kosmetyki) w momencie gdy prowadząc swoją działalność mogłaby przysporzyć sobie przychody.
Żona wnosi o rozwód dla czystej fanaberii bo nie uznaje racji męża które on podaje.

W taki mniej więcej sposób może przebiegać rozprawa w czasie ok 20 - 30 minut.

Kobieta nie wykazuje żadnej dobrej woli do naprawy małżeństwa o której będzie mówił mąż, a wręcz stwierdza że nie kocha męża i nie chce z nim uprawiać seksu. Doprowadzając do trwałego wręcz rozpadu związku.

Powyższe to tylko teoretyzowanie.
A tak po prawdzie, to gdyby autorką poświęciła swoją energię na rozmowę z mężem o swoim małżeństwie w takiej samej proporcji jak tu na forum go oczernia, to konflikt dawno już zostałby zażegnany.

Wniosek jest jeden.
Mąż się znudził i trzeba poszuka innego frajera który będzie za free utrzymywać dalej księżniczkę.

Przykro mi, ale po każdym Twoim poście mam coraz mniej szacunku do Ciebie. Kobieto, ogarnij się. Jasne, że nikt nie ma prawa pomiatac  tak drugą osobą, ale, do licha, pozwalasz  na to. Jesteś dorosła,  a zachowujesz się i myślisz jak dziecko. Jeśli ktoś traktuje Cię źle,  Ty traktuj go tak samo. Kiedy tylko zaczął wypominać Ci każdy grosz, powinnaś znaleźć pracę i mieć gdzieś jego zakazy. Zamknąć niedochodowa firmę i zarobić. Jeśli chce mieć Cie w domu, łoży na to bez słowa skargi. Proste? Za wyzwiska też należą się mu nie żale, tylko oziebienie stosunków.  W momencie usamodzielnienia jest szansa, że zacząłby się z Tobą liczyć i traktować z szacunkiem. Jeśli nie, to faktycznie rozwód jest najlepszym wyjściem. I nie ma co czekać,  zanim sprawa się odbędzie, jeszcze trochę czasu minie. A przemoc słowna, nawet nie udowodniona, jest powodem do skrócenia wymaganego terminu ustania pożycia. Choć, jak już ktoś pytał, czy Twój tato nie może tego potwierdzić?
Mam nadzieję,  że jesteś trollem, bo przykre byłoby, gdyby ktoś był aż tak nieporadny  życiowo.
EDIT: Mieszkają razem, bo on,  mimo braku prawa do mieszkania, nie chce się wyprowadzić. To też warto zawrzeć w pozwie.

Wg mnie mamy 5 lat, pierwszy poważny kryzys, to co opisała to nieprzyjemne ale naprawialne jednak sądzę, ze autorka założyła tezę i nie chce tego zmienić. Może nie doczytałem ale czy mówiłaś mu, ze Ci te słowa nie pasują ?

Tak ale ... tylko dobrze się zastanów, a raczej musisz być pewna, byś za jakiś czas, gdy już spalisz mosty, nie skomlała i nie chciała powrotu. Z tego co widzę, łatwo Ci przychodzi bezmyślne podejmowanie życiowych decyzji, a za taką zdecydowanie można uznać małżeństwo bo nie wierzę, ze nie było symptomów.
Jak już ten most spalisz wiedz, że może dla Ciebie nie pozostać kamień na kamieniu.

Ahh, jeszcze jedno. Może tak, może nie .... czy masz koleżankę bądź kolegę, której/mu możesz się zwierzyć, która/y Ci wreszcie uświadomił/a, że Twoje małżeństwo to fikcja ?

teraz walisz stereotypami. Ja obecnie mieszkam sam, piorę, prasuję, gotuję (tak, codziennie świeży, ciepły obiad) i sprzątam. Moi goście twierdzą, że jest większy porządek niż za kadencji bż.
I jeszcze pracuję, zarabiam, robię zakupy .... i nie narzekam.
Nie chciałbym kobiety z takim podejściem. Wiesz, często my faceci nie widzimy tego co wy robicie, a Wy nie dostrzegacie tego co my robimy w domu. Ostatnio w tramwaju słyszałem rozmowę kobiety po rozwodzie z koleżanką, jak narzekała, ze teraz sama musi wszystko naprawiać, wymieniać, czyścić, że żałuje rozwodu, że jednak "jak jest facet to jest inaczej". Tak to już jest.
Więc powtórzę pytanie: czy mówiłaś mu, ze Ci te słowa nie pasują ?
Jeśli pisałaś już o tym to przepraszam ale nie doczytałem

Jest taka zasada:
Kobieta wychodząc za mężczyznę ma nadzieję, ze on się zmieni, a on się nie zmienia
Facet żeniąc się ma nadzieję, że kobieta się nie zmieni, a ona się zmienia

Anitka1988 - Twoim ogromnym błędem było nie postawienie granic. Pozwoliłaś by pan i władca mógł rządzić Twoim światem. I rządzi - tylko tak w to wsiąkł, że zapomina o człowieczeństwie. Teraz uważam, że najlepszym wyjściem jest - nie gadać, a robić. Zrób to co uważasz za słuszne - dla Ciebie.

Co do zmian - mimo iż bullet, umie to fajnie przekazać, że chciałaś Go zmienić, to masz.

Tak masz rację - szkoda, że próbowałaś Go zmienić. Trzeba było zacząć zmianę od siebie, by uzyskać zmianę u Niego.

smallangel próbowałam zmienić jego zachowanie w stosunku do mnie - nie chciałam mu odbierać ambicji, marzeń, planów, miejsca pracy czy czegokolwiek innego co sprawia że jest taki czy inny - chciałam zmienić sposób w jaki mnie traktował. Nie pamiętam już ile razy mówiłam mu: szef cię wkurzył - to jak jesteś taki mocny to jemu wyrzuć żale a nie wyżywaj się na mnie, koledzy czy rodzina cię wkurza więc im to powiedz a nie wyżywaj się na mnie, ja jestem człowiekiem i czuje i nie zrobiłam ci nic żebyś do mnie w ten sposób odzywał więc sobie nie życzę takiego traktowania. Granice usiłowałam stawiać, usiłowałam bo ja sobie mogłam a on i tak robił co chciał.

Dorula dziękuję ci bardzo.

Do Pterodaktyla.

Zauważ że to co napisałem zaznaczyłem że jest to teoretyzowanie, co by było gdyby. Ale widać u ciebie "kobiecą wrażliwość" i uważne wczytywanie się w tekst.
Ja czytając, analizuję. Nie zwracam uwagi na ortografię czy gramatykę. Bywają ludzie z dysleksją i dysgrafią oraz innymi dysfunkcjami. Skupiam się na konkretach podawanych przez autorkę. Nie doszukuję się podtekstów i drugiego dna.
Jako facet mam prostą definicję jak konstrukcja cepa. Białe to białe, czerwone to czerwone, niebiecki to niebieski a czarny to czarny.
Specjalnie wymieniłem kolory żeby nie być posądzany o brak rozróżniania odcieni szarości.
W życiu z niejednego pieca chleb jadłem, czasem nawet na ten chleb nie było kasy, ale mając u boku mądrą i zapobiegliwą żonę, jakoś to przetrwaliśmy. Nie chcę jej stawiać za wzór kobiecości, ale........
Moja żona jest bardzo atrakcyjną kobietą.
Kochającą matką,
Kochającą żoną.
Kłóci się ze mną o każdy drobiazg, dosłownie o duperele.
Ale gdy na rzeczy jest sprawa poważna, siada obok mnie i rozmawiamy, rozmawiamy, rozmawiamy..........

U autorki brak jest tych właśnie rozmów, a widzę raczej same pretensje i wymówki.

Spójrz na jej teksty. Nie ma w nich żadnej woli naprawienia małżeństwa.
Ona nie pisze o żadnych miłych wspomnieniach. O miłości, zaręczynach, ślubie, o skowronkach i motylkach.
W jej wypowiedziach wylewa się żółć i tyle radosnej formy w tej treści.
Widać z tego, że mąż na co dzień dostaje taką samą porcję goryczy na każdym kroku.
Jak można budować zdrowe relacje w takiej atmosferze.

Tu na forum, autorka manipuluje opinią za pomocą wypisywania negatywów o mężu.
A zauważ że jej własny ojciec odcina się od tych jej manipulacji.
Gdyby naprawdę byłoby coś na rzeczy na pewno sam wkroczyłby do akcji broniąc własnego dziecka.
Bo nie uwierzę że boi się obcego w bliskim spotkaniu trzeciego stopnia będąc na własnej ziemi....

Więc zdejmij te swoje krzywe okulary i przestań patrzeć przez pryzmat własnego życia.
Tu i teraz pani nie chce być żoną tego pana.
Ten pan to śmieć i wredna kreatura,
Ta pani to czysta niepokalana lelijka.
Ona taka biedna.
No i ten d'Artagnan jedzie po niej w tak bezczelny sposób.
Jej mąż też jest takim chamem i prostakiem.

Zauważ Pterodaktylu, że napisałem gdzie i jak należy złożyć pozew rozwodowy.
Ile to kosztuje i jaki jest czas oczekiwania.
Ale tej pani nie chce się nic zrobić z własnym życiem.
Ona czeka na kogoś, kto za nią zrobi wszystko.
Tak jak teraz mąż ją utrzymuje. Mało tego mąż uważa że jego żona nie musi iść do pracy.
Ale za chwilę pani chce kasy na zakupy własnych potrzeb.
Więc pan się obrusza i twierdzi że nie kasy żeby wyrzucać na pierdoły.
Pan za to upija się raz na miesiąc !!!!!!!!
Przecież pije za swoje !!!!!!!!

Te dwa ostatnie zdania wcaale nie świadczą o rozumowaniu faceta.
To czysty wymys żony.
Żaden facet nie pozwoli żonę na pracę i nie chce żeby wyglądała ładnie.
Skoro chce ją utrzymywać daje jej zabezpieczenie materialne.
A tu wypomina jej że kosztuje go masę forsy.
A ona w swojej firmie ma same straty.
Nie pozwala jej zamknąć firmy, ale płaci za nią ZUS-y i inne opłaty. ???????

Ludzie przejrzyjcie na oczy. Taki stek bzdur o facecie ?
No chyba że ten gościu jest chory psychicznie, a jeżeli nie on to na pewno ta pani.

smallangel i tak zrobię bo daliście mi nadzieję że mam szanse zmienić swoje życie.

artagnan - Volver ma rację. Skoro to niby ja jestem taka zła - pazerna na pieniądze i manipulatorka to dlaczego to mąż ode mnie nie odejdzie? Tak mnie kocha że mną tylko pomiata zamiast spakować walizki i uciekać. I przecież ja jestem taką materialistką więc raczej powinnam chcieć go oskubać do ostatniego grosza a ja nie chce nic od niego oprócz uwolnienia się od jego obecności w moim życiu. I nie będę już po raz kolejny ci mówić, pisać tego co już mówiłam, pisałam wcześniej bo i tak tego nie słuchasz, czytasz jak widać po twoich wypowiedziach (szczególnie o tym że to ja nie chce rozmawiać z mężem).
A twoje poglądy artagnan świadczą raczej o tym że to z tobą jest coś nie tak.

A o pazerności na pieniądze wcale nie pisałem.
To sama autorka wypisuje te podteksty i daje fałszywy obraz swojego małżeństwa.
SKORO JEJ OJCIEC NIE STAJE W JEJ OBRONIE WIĘC COŚ JEST ZŁEGO W JEJ POSTĘPOWANIU.

Ale brońcie tej nieudacznicy.
Każdy sądzi innych według własnych kryteriów.
Ja uważam że każdy zasługuje na coś lepszego.
Mąż autorki na pewno na lepszą kobietę.
Tylko poco on tkwi przy takiej g........