Bycie chamem a bycie sobą

Czytając to, co pisze pan_areo mam wrażenie, że pomylił portale. Opamiętaj się. Jak kobieta mówi nie, to pasuje to zaakceptować. Jak zachowujesz się w stosunku do kobiet, jak napisałeś tutaj, to nie dziwne, że uważasz większość osób w twoim wieku, za puste. No i słownictwo. Postaraj się ogarnąć. (Tak, czasem kobieta mówi nie, myśli tak, ale w sytuacji, w której mówi, że to jeszcze nie ten etap, po prostu nie wolno przekraczać granicy)

Autorze. Opisałeś dość niewiele odnośnie do sposobu poznania dziewczyny nr 2, dlatego ciężko powiedzieć jak powinieneś się zachować. Po pierwsze, na pierwszej randce, czy po prostu spotkaniu można sobie pozwolić co najwyżej, na chwycenie za rękę, choć i to tylko w szczególnych przypadkach. Pierwsze spotkanie to miejsce na zaciekawienie kobiety, za pomocą pierwszego wrażenia i słów, a nie dotyku i przytulania. Nie można się też zamykać w stwierdzeniu, że kobiety ogólnie wolą "bad boyów". Nie. Wolą osoby ciekawe, a raczej osoby, które potrafią zaciekawić.
Dodatkowe informacje dałem w tym wątku: http://www.netkobiety.pl/t86249.html
Nie widzę sensu w przepisywaniu wszystkiego. Nie słuchaj też użytkownika wyżej, bo chamstwo nie jest sposobem, na zainteresowanie dziewczyny. Gdybyś odpowiedział jej tak, jak zaproponował, to z miejsca dostałbyś z liścia, po prostu by sobie poszła, ewentualnie stwierdziła, że to chamskie i była zła bardzo długo.

Nie przejmuj się. Jeszcze trafisz na kogoś odpowiedniego. Po prostu staraj się tak nie napalać, a będzie dobrze.

pan_areo
Jest dokładnie tak jak mówisz i ja doskonale sobie z tego zdaję sprawę - nie przeleciałem jej. Dlaczego? Sytuacja miała swój początek przed weselem na które ją zaprosiłem. Napisałem pół-serio czy mam kupić gumki. Ona chciała sprawdzić moją odwagę, więc je kupiłem. Z tym że ona przez cały dzień o tym nie wiedziała, bo chciałem to zachować na romantyczny wieczór po weselu. W drodze do domu pokazałem jej to opakowanie, ona się zaśmiała i zaczęła mówić "przepraszam ale nie. to były żarty". Ale była w szoku . To był kluczowy moment, bo właśnie mocno uszanowałem wtedy to "nie". Chciałem pokazać, że dla mnie jest ważne słowo dziewczyny a nie tylko spełnianie swoich potrzeb. Później zrobiło się naprawdę ciepło ale ja tych znaków nie odczytałem, nie odczytałem tej zmiany zdania i tak to się skończyło. Po dziś żałuję, że nie wykorzystałem sytuacji....

Druga znajomość zaczęła się (tradycyjnie) w sieci. Po trzech dniach się spotkaliśmy. Pierwsze spotkanie wyszło dość spontanicznie, bo nie zakładałem, że w ten dzień mi może pasować ale jednak się zobaczyliśmy. Było wg mnie luźno, nie miałem tego klasycznego stresu, nawet głos był ustabilizowany . Na pierwszym spotkaniu nie doszło do kompletnie żadnej fizyczności, poza pożegnaniem - sama się przytuliła. Temat seksu był poruszany jak najbardziej i to do tego stopnia, że lekko mnie musiała przywrócić do porządku . Nie były to jednak typowe teksty i propozycje "jak bym cię brał i ile razy" tylko raczej takie śmieszki i wygłupy. Z racji, że dała mi do zrozumienia, że z niej duży zboczuch to no się nie krępowałem z niczym. Gdy zwróciła mi uwagę, że "nie wszystko kręci się wokół jednego tematu", ten wątek został przeze mnie ostro zaniedbany. Dawałem jej wielokrotnie do zrozumienia, że nie zależy mi tylko na spędzeniu z nią nocy a na czymś więcej. Na drugim spotkaniu na powitanie dałem jej buziaka w policzek (którego jak później się okazało nawet nie zauważyła a był dość mocny ). Wtedy zacząłem ją lekko obejmować, gdyż chciałem jej pomóc w przemierzaniu metrów, bo była chora i zmęczona. Już wtedy zaczęła się ode mnie odsuwać. Pod koniec spotkania właśnie, gdy zmieniliśmy miejsce poszliśmy usiąść na ławkę i najnormalniej zacząłem ją smyrać po ramieniu. Wtedy zwróciła mi uwagę na poważnie. Ja lekko speszony (bo co w tym złego?) zaprzestałem. Wewnętrznie czułem, że trapi mnie to więc postanowiłem zapytać o co chodzi. No wtedy powiedziała, że to nie ten etap i że nie może mi pozwolić na tego typu rzeczy. Co zrobiłem? Ze spokojem to przyjąłem i zaniechałem na przyszłych spotkaniach podobnych zachowań. Trzecie spotkanie odbyło się w mojej miejscowości, umówiliśmy się że zrobię dla nas obiad. Zrobiłem, przygotowałem miejsce "we dwoje" w moim domu, przywiozłem ją. Gdy to zobaczyła nie mogła dość do siebie z wrażenia. Wielokrotnie jej powtarzałem, że to TYLKO obiad i nie ma w nim nic specjalnego a to że stała na stole róża dla niej to była wyłącznie oznaka wdzięczności, za to że mi zaufała przyjeżdżając do mnie nie obawiając się niczego z mojej strony. Reszta już została opisana. Po 4 dniach oznajmiła mi że kręci z kimś jeszcze, z kimś kogo poznała szybciej niż mnie (podobno) i że przy nim jest inaczej niż ze mną. Oczywiście mi NICZEGO nie brakuje, jestem taki, śmaki, owaki i w ogóle oh eh ah... ale przy nim INACZEJ noo.

Na czym polegało unikanie konfliktów? Nie brnąłem w temat, który był dla niej w jakiś sposób niewygodny, lub gdy przez nią sprawa była postawiona jasno. Nie mogę tu dać przykładów, kwestie prywatne. Ogólnie: ona mówi tak i tak i koniec tematu.

Nie mam takiej paczki, z prostego powodu. Nie jestem osobą imprezową. Był etap (szkoła średnia), gdzie powinienem właśnie wtedy się obudzić ale to były czasy, w których uważałem za takie "rozrywki" za kompletną stratę czasu. Po ostatniej przygodzie z dziewczyną czuję, że musi się to zmienić.

BantrothThane
Może niejasno się wyraziłem a może źle mnie zrozumiałeś - fizyczność z mojej strony zaczęła się na drugim spotkaniu. Pojęcie "bad boya" jest szerokie jak Bałtyk. Facet rozumie je inaczej, jedna dziewczyna inaczej a jeszcze inaczej koleżanka koleżanki koleżanki tej dziewczyny. Nie chodzi o stricte chamstwo, jak kompletny brak szacunku wobec niej, używanie nieodpowiednich określeń pod jej adresem czy nawet jakieś czyny fizyczne. Chodzi raczej o osobę, która innym zachowaniem niż moje potrafi zaintrygować kobietę. Nie jest to zachowanie ani nieodpowiednie (opisane wyżej) ani charakterystyczne dla mnie tj. "ciepłe kluchy". Właśnie to charakterystyczne zachowanie jest dla nich ciekawe i pociągające. Sęk w tym, że nie pasuje to do mojego typowego JA. Mam udawać kogoś kim nie jestem? Starać się wmówić, że nie będę już taki jak kiedyś? Potrzebna jest mi gruntowna zmiana mojego "JA". Nie wiem tylko, czy to nie będzie udawanie... a takie zachowania są wychwytywane momentalnie przez płeć piękną.

Jeszcze nawiążę do jednego aspektu. Działałem na portalach randkowych i społecznościowych, zauważyłem zainteresowanie wśród kobiet, które w żadnym stopniu mnie nie pociągają a ja z kolei gustuję w dziewczynach, na które nie zwracają na mnie większej uwagi (osoby poznane i opisane wyżej to wyjątki ). Sam nie jestem w stanie swojej atrakcyjności ocenić, ale przecież "kobiety nie zwracają uwagi na wygląd" .

Dziękuję za odpowiedzi i za link! Serdecznie pozdrawiam

Raczej nie masz czego się obawiać, bo widać, że jesteś kumaty i dostrzegasz też swoje błędy - to się ceni.

Czyli problem leży w tym, że chcesz jednocześnie pozostać sobą i zainteresować dziewczynę?

Wiesz, jak czytałam Twój pierwszy post to pierwszym, co rzuciło mi się w oczy było to, że zawsze byłeś dyspozycyjny. Nie chodzi o to, że masz udawać jak masz wolny dzień, że jesteś zapracowany, ale... serio zawsze miałeś czas? Nie masz jakichś zajęć, planów? A może przekładasz je wszystkie by polecieć z kwiatkiem w dłoni? Kubeł zimnej wody na głowę! Masz też swoje rzeczy do roboty i NIE MASZ czasu zawsze i wszędzie.

Kolejna sprawa - bierność i to duża. Napisałeś, że dostosowywałeś się do miejsc spotkań. Czemu? Nie lepiej jak raz jedna osoba coś wymyśli, a następnym razem druga? Gdy zrzucasz wszystko na jedną osobę, to może to wyglądać tak, jabyś był mamejowaty i nie miał zwyczajnie pomysłu. Musisz pokazać, że CHCESZ, że masz też swoje oczekiwania, rzeczy, które lubisz bardziej lub mniej i komunikować to.

Właściwie, to nie zachowywałeś się nawet jak przyjaciółka. Bo na początku sobie pomyślałam, że tak się zachowywałeś, ale przyjaciółka wykazuje więcej inicjatywy. I przyjaciółka ma swoje plany. Bardziej mi to pasuje do jakiegoś pieska wyprowadzanego na spacer, nie obraź się... Nie piszę tego złośliwie, bo wydajesz się sympatyczny.

Moja diagnoza coraz bardziej trafna. Słuchaj, z przyjaciółką można się pokłócić... CZEMU, CZEMU, CZEMU? Jeżeli chodzi o to, że nie drążyłeś tematów prywatnych, to ok. Bycie wścibskim to nic fajnego, ale jeśli w rozmowie pojawia się kwestia sporna, to czemu o tym nie pogadać? Nigdy nie znajdziesz człowieka, z którym będziesz się zgadzać w każdej kwestii, dlatego warto uczyć się, jak kulturalnie i rzeczowo wyrażać swoje - nawet odmienne - zdanie.

Tak sobie czytam i czytam, co tam jeszcze dopisałeś w drugim poście i stwierdzam, że wrażenie musiałeś zrobić fatalne. I powtórzę jeszcze raz - nie gniewaj się na mnie, ale taka prawda. Nad tym, jakie robimy wrażenie jest dużo łatwiej popracować niż nad tym, żeby przestać być stękającą marudą, więc nie martw się.

A wrażenie zrobiłeś mniej więcej takie: inicjatywy za bardzo nie wykazuje. Potem ta róża (:O) podczas obiadu, który zrobiłeś, co ogólnie było fajne, ale ta nieszczęsna róża! Taki tani romantyzm... Róża może być super od faceta, z którym rzeczywiście jest coś więcej lub od starszego (jakoś bardziej przystaje do wieku), ale nie od... 20latka? Zbyt poważne, polne kwiatki byłyby bardziej trafione.

Wracamy do tego wrażenia. Dostawianie się na drugiej randce/spotkaniu? Kończ waść, wstydu oszczędź. Co innego, gdy znasz się z kimś jakiś czas i zaczynasz zmieniać "profil" relacji. Ale drugi raz dziewczynę na oczy widzisz i zapalasz się niczym pochodnia? Inaczej by sytuacja wyglądała, gdyby ona była chętna, wtedy droga wolna. To raczej widać po spojrzeniu, zarumienieniu, spuszczanie oczu w dół co jakiś czas - wersja nieśmiała. :> Ale ona ewidentnie potrzebowała więcej czasu, by się do Ciebie przyzwyczaić, a Ty ją obłapujesz? Rety, nawet sobie wyobrażam jak bardzo zażenowana musiała być. Niestety, ale jest spora różnica gdy jest się rówieśnikiem, a gdy jest się starszym - w postrzeganiu takiego chłopaka/mężczyzny. Starszy może sobie pozwolić na więcej, bo ma doświadczenie, bo z pewnością robi to zręcznie i bez takiego śmiesznego "chciałbym, ale się wstydzę".

Za bardzo chciałeś, za bardzo się starałeś (i jednocześnie mało inicjatywy było z Twojej strony, mało indywidualizmu, mało CHARAKTERU) i wyszło nienaturalnie i krępująco. Ona nie czuła się komfortowo. Zamiast tak ją obłapywać trzeba było ją kilka razy porządnie rozbawić i już inaczej by na Ciebe patrzyła.

Reasumując: inicjatywę wykazywałeś jedynie do obmacywanek, a nie starczyło jej do innych rzeczy. Na przyszłość odwróć proporcje.

W takim razie nie ma nawet czego żałować. Może dobrze wyszło, bo to nie było w porządku z jej strony. Ale na przyszłość może Ci się przydać.

BantrothThane dobrze prawi.

Ludzie idą ze sobą do łóżka na pierwszej randce, a ty mu robisz zarzut, że obejmował czy pocałował w policzek dziewczynę, która mu się podoba.

Rock_Bottom-jesteś kumatym facetem .Widocznie nie trafiłes na laskę ,która Cie doceni...Każda kobieta lubi prezenty(nie do przesady,mówie o drobiazgach)oraz zaineresowanie ,a wiedz ,że wiem co pisze...Kiedys mialam chlopaka (bylo to dawno,dawno,),ktory bardzo sie starał,kwiatki, był na kazde moje skinienie...znudziła mnie monotonia brak dreszczyku,emocji czy nawet klotni.... docenilam ,ale po czasie.....

Logika kobiet,masz być sobą,ale nie możesz być taki,taki i owaki,bo Cię odrzucą,powinieneś być taki,a taki,no ręce opadają,
do tego wszystkiego trzeba mieć wyczucie i spontaniczność,jak będziesz chamem,to tym bardziej posprzątane,albo się jest męskim,albo nie,
nawet gdybyś udawał,to nie na długo,to tylko początek Twoich kłopotów z kobietami...

luna40
Taki mam gust. Nie mogę trafić na tą, która doceni moje starania wyłącznie z tego powodu o jakim sama Pani wspomniała - nuda, brak dreszczyku, monotoniczność. Wydaje mi się podczas zarywania do jakiejś dziewczyny, że w moim zachowaniu tego nie ma ale teraz patrzę na wszystkie moje znajomości z góry i widzę, że jest odwrotnie. Największy problem - wiedzieć w czym sęk ale nie wiedzieć jak nad tym pracować...

theonlyone
Nie mam żadnych wątpliwości co do określenia czy jestem męski czy nie. Wszystkie kobiety pod jednym względem są bardzo podobnie skonstruowane - pragną takiego faceta, który namiesza (pozytywnie) w ich życiu, zapali iskierkę pożądania i właśnie przy takich facetach miękną nogi. Ja próbując swoich sił u danej dziewczyny uważałem, że właśnie tak postępuję swoim grzecznym, spokojnym i przede wszystkim naturalnym zachowaniem. Niestety brutalna prawda jest taka, że z takim nastawieniem nie mam co liczyć na zawarcie znajomości z fajnymi (trafiającymi w mój gust) dziewczynami. Dlatego chcę to teraz zmienić, bo nie chcę obijać się o ściany po miesiącu każdej nowej znajomości.

Pozdrawiam

Kobiety są mistrzyniami w podświadomym czytaniu mowy ciała,mimo iż wydaje Ci się,że zachowujesz si normalnie,to tak nie jest,także nawet nie wiesz co komunikujesz swoim zachowaniem...

Troche możesz popracować nad sobą,ale wiedz,że to jest proces,który trwa latami,więc nie oczekuj szybkich efektów,porównałbym to ,to do nauki gry na instrumencie....

drmelodee70
Dziękuję za miłe słowa

Chciałbym każdej osobie udzielającej się w wątku podziękować. Pokazaliście mi (może nieświadomie) nowe aspekty, na które muszę zwrócić szczególną uwagę. Dziękuję i pozdrawiam serdecznie!