Moja nadgorliwość, czy jego ignorancja?

On cię najzwyczajniej wykorzystuje kiedy jest okazja. Nie zależy mu na jakiejkolwiek bliższej relacji więc powinnaś się ogarnąć i przestać dawać się wykorzystywać.

Czyli potwierdzacie to, co podpowiada mi umysł ...
Spotkań nie inicjuje, nawet do mnie nie napisze ani razu, jeżeli się widzimy to tak jak mówię - wymieniamy jakieś nic nieznaczące i nic nie wnoszące słowa.
Czego chcę? Obserwując jego całokształt, pomijając nasz wątek, wydaje mi się być typem faceta, którego do tej pory doszukiwałam się w dotąd poznanych dlatego też trudno mi to odpuścić. Chodzi o to, że nie chcę tak łatwo odpuszczać i znikać, chyba się łudzę, że konsekwencją i nikłą ale stałą obecnością. A jeszcze dodam, że ci znajomi to są również ludzie poznani w tym samym czasie co on, dlatego wszyscy dopiero się poznajemy. Przez to, mózg mi mówi, że może trzeba czasu, aż się pojawią okazje (lub kiedy którekolwiek odważy się je stworzyć) do spotkań na neutralnym, niełóżkowym gruncie.
Mam ochotę nim potrząsnąć i postawić pod murem, w sytuacji kiedy doszłoby między nami znowu do czegoś bliższego, ale nie mam chyba do tego podstaw, nie chcę też, tak jak mówiłam, wyjść na nachalną.

Co do pytania Janis1609 - stanęło na niczym, dosłownie, raz nam się udało porozmawiać na żywo, ale byłam tak tym rozemocjonowana, że połowy nie pamiętam ... poza tym, było wkoło sporo świadków, a potem, po kilku miesiącach i kilku przypadkowych widzeniach nie wytrzymałam i napisałam do niego długą wypowiedź, o tym, że czuję się trochę niezręcznie i że może zacznijmy tę znajomość od nowa (...) - brak odzewu.

No tak, zrobiłam to z poczucia bezradności i złości, że nic się nie dzieje i nie zmienia.
Więc pewnie pozostaje czekać na sprzyjające okoliczności do spotkań poza nocą i ewentualnej rozmowy w 4 oczy.

Ja chyba też w ten sposób zaspokajam jakieś braki ... No, a potem rodzi się potrzeba kolejnej dawki i chęć poczucia jakiejś stałości tej całej sytuacji.
Dlatego też boję się, że jeżeli będę asertywna (czyli przeciwnie do tego czego chcę) to on się odwróci, a jeżeli tak się stanie to już w ogóle zniknie szansa na rozwój naszej znajomości. Tak, chyba liczę na to, że zaczniemy ewoluować im częściej zdarzy nam się ta przypadkowa bliskość. Bardzo się mylę?

Dziękuje janis1609! Po Twojej wypowiedzi mam więcej odwagi żeby myśleć o tej taktyce realnie, koleżanka wczoraj podpowiedziała mi to samo.
A jeżeli po takiej próbie z mojej strony, on odpuści? To znak, że nie jest wart zachodu definitywnie?

Jeżeli mężczyzna chce naprawdę się z tobą spotkać, nie mówiąc o związku, to znajdzie drogę, żeby się z tobą skontaktować, bez względu na wszystko.

Jeżeli wydaje ci się, że cię olewa, to znaczy, że to prawda.

Jak się ma rozmowa o Twoich uczuciach do spławiania go? No właśnie... Zresztą już kiedys chciałaś z nim pogadać i efekt był marny. Ty nie masz strzelać focha i dawać mu do zrozumienia, że Ci przykro i masz do niego żal, tylko zachowywać się jak gdyby nigdy nic.
Ja bym w ogóle unikała sytuacji gdzie kładziesz się do łóżka z jakimś obcym kolesiem. On myśli, że Ty jesteś chętna, a Ty myślisz, że "może coś z tego będzie", ale cóż, wasze oczekiwania mogą się rozminąć. Jak jesteś na imprezie na jakimś mieszkaniu gdzie jest on to nie ma możliwości abyś wcześniej zwinęła żagle? Musisz tam spać?

rób tak dalej a zasłużysz sobie w waszym towarzystwie na opinie adekwatna do swego zachowania
w jego oczach na pewno straciłaś już  wiele i nie licz na żaden związek nawet jeśli dojdzie do czegos więcej miedzy nami
kobieto on nawet z toba nie rozmawia!

Po Waszych słowach widzę, jak mnie to wszystko oślepiło, jak za wszelką cenę chcę coś ugrać. Macie rację, muszę to przerwać.
Od początku to wszystko nie było do końca zgodne z moim charakterem i zasadami, ale ubzdurałam go sobie i każdy przejaw atencji z jego strony jest jak lep na muchy dla mnie ... Tłumaczyłam sobie, że jesteśmy młodzi, że to postępowanie jest trochę usprawiedliwione przez to, ale faktycznie, to droga donikąd.
W takim razie nie brnę w te cielesne inicjacje dalej, jeżeli on będzie mieć zamiar utrzymać ze mną znajomość to to zrobi, normalnie, jak wszyscy poznający się ludzie, a nie od ''dupy strony'', w przenośni i dosłownie. Si?

Akurat tyle wie Ale rozumiem skąd te pytania, nasze znanie się, bo to jedyne słuszne określenie, jest właściwie niczym nie podparte, ani ze sobą nie spędzamy czasu, ani nawet nie gadamy za pośrednictwem internetu, nie mówiąc już o rozmowach na żywo. Chyba jedyne co mnie ''trzyma' przy nim to te jego sporadyczne zaczepki słowne, jakieś nikłe i nic nie znaczące rozmówki. To mi dało do myślenia, że moooże jest w głębi zainteresowany, że może mu się podobam. Ale to nie idzie w przód przy takim stanie rzeczy.
Czyli, jeżeli będzie chciał mnie poznać i będzie zainteresowany to nawet bez udziału tych nocnych ekscesów, które burzą mi całą ustanowioną konstrukcję.