Jestem z chlopakiem od 6 lat, w tamytym roku zaczelam prace i tam poznalam Pana P. Na poczatku tylko mi sie spodobal, wysoki blondyn, dobrze zbudowany, niebieskie slizne oczny. Po prostu piekny (choc zawsze wolalam szatynow). Na poczatku widywalismy sie tylko w pracy, krotkie pogawedki, potem doszly sms...i tak przez miesiac. 4 sierpnia spatkalam sie z Nim tak poza praca pierwszy raz. I wiecie co bylo najgorsze? ze nie mialam w ogole wyrzutoww sumienia, bo przeciez ja bylam w zwiazku. Potem byly kolejne spotkania. I bylo cuuudownie, czulam sie przy Nim najpiekniejsza na swiecie! Mialam wrazenie, ze rozkochal mnie w sobie do "szpiku kosci". Ja nie potrzebowalam nic, nie pamietalam nawet o tym, ze musze jesc! ciagle myslalam tylko o Nim, zeby Go zobaczyc, poczuc (zawsze tak pieknie pachnial)!. Musze zaznaczyc, ze bylam jeszcze na tyle rozgarnieta, ze znalam swoja granice, mimo wszystko, podswiadomie pamietalam o moim chlopaku, wiec miedzy mna a Panem P, nie doszlo nawet dp pocalunku (nie liczac calusa w policzek). Mi wystarczala Jego obecnosc, wystarczylo, ze moglam patrzec Mu w oczy. Czas przy Nim mijal jak szalony! W tamtym czasie bylam jak w amoku, moglam calymi dniami nie bedac z Nim lezec w lozku i pisac z Nim sms. Wiedzialam, ze kogos ranie, bo moj chlopak odczul, ze oddalamy sie od siebie, zle mi bylo z tym, ale Pan P byl juz dla mnie jak narkotyk, nie mglam bez Niego funkcjonowac! Dlatego, gdy oznajmil mi, ze rezygnuje z pracy w Polsce i wjezdza do Niemiec, myslalam, ze zwariuje! Obiecaywal mi, ze pojedzie, zorganizuje wszystko tak jak trzeba i mnie tam sciagnie, zebym ja w tym czasie zalatwila "swoje sprawy". Pojechal....Zadnych sms, widomosci....odezwal sie 10 wrezsnia z pytaniem co u mnie i kiedy wpadam?:/ Nie wiedzialam jak to rozumiec, nastepna wiadomosc 17 wrezsnia...i koniec.....ZERO odzewu. JA nie naciskalam, nie chcialam sie narzucac. Przeciez nie moglam Go do niczego zmusic. ale mialam OGROMNY zal, plakac mi sie chcialo, tak cholernie za Nim tesknilam! Po jakims czasie mi przeszlo, wiadomo, zagoilo sie delikatnie. Az do 17 marca, kiedy odwazylam sie napisac. Nawet sie ucieszyl:) normalna luzna pogawedka. A potem 6 kwietnia 2015, swieta wielkanoce, wybralam sie ze znajomymi na dyskoteke. Staje kupic bilet i widze przed soba dobrze zbudowana , wysoka postac, Pan P! Jejku, co ja poczulam, cala sie zagotowalam, plaga porzyslowiowych motylkow w brzuchu! TAK! istnieje cos takiego! przekonalam sie o tym 4 sierpnia! no ale co, nie bylam tam sama, wymienialismy tylko spojrzenia, podszedl jako kolega z pracy zapytac co slychac, zeby nie bylo podejrzanie. i koniec:( Umieralam przez kilka dni, mialam zal do siebie, bylam wsciekla, bo mialam nadzieje, ze mi przeszlo, ze ty byla tylko "wakacjna milosc". Ale nie! i dwa dni temu napisal do mnie na portalu spolecznosciowym. Ze chce sie spotkac jak wroci (teraz pracuje w Gdansku, w Niemczech byl zaledwie dwa msc, cos nie poszlo po Jego mysli) - pisal mi o tym 17 marca.Ze strasznie zaluje, ze jestem zajeta itp. Wiecie co jest najgorsze? ta swiadomosc, ze nie powinnam sie zgadzac, w ogole nie powinnam odp, zeby nie cierpiec a wiem , ze i tak polece! cholera, polece jak glupia. Minelo tyle czasu a ja ciagle mam Go gleboko w sercu, pragne Go zobaczyc, przytulic. Nie chce, zeby ktos pomyslam, ze jestem jakas niepoprawna gowniara, ja sie boje, ze naprawde sie zakochalam...pierwszy raz w zyciu! Teraza wiem jak to jest nie spac i nie jesc z milosci, nic nie jest mi potrzebne!!!! tylko On.... P.s - przepraszam za bledy i brak poskich znakow:)
1 2015-06-13 16:37:26 Ostatnio edytowany przez opalona1992 (2015-06-13 16:39:42)
Podobne tematy
Jejku przecież ten wspaniały pan P olewa cię koncertowo.I co teraz zrobisz z tym swoim narzeczeństwem?
Nic, zostanie po staremu. Tak mysle, bp przyznam racej, wpakowalam sie w cos nieprzyjemnego , dobrze wiem i widze jaki Pan P ma do mnie stosunek. I wlasnie na tym polega problem, ze ja nie potrafie Mu odmowic, mimo swiadosci tego , jak jest
Dlaczego trzymasz swojego narzeczonego w odwodzie, skoro od kilku miesięcy jesteś zakochana w innym?
Nie jesteś gówniarą, jak piszesz i chyba zdajesz sobie sprawę, że jesteś nieuczciwa i to co robisz jest podłe.
Stań na wysokości zadania, pożegnaj swojego nieszczęsnego chłopaka i pędź za swoją miłością, to chyba najlepsze rozwiązanie.
A w swoim chłopaku nie byłaś nigdy zakochana, czy po prostu z czasem Ci przeszło?
Smam nie wiem. Sa momenty w ktorych mam ochote Go wysciskac i dzikowac za to, ze jest. A czasami po prostu drazni mnie nawet sama obecnosc. Sama sie zastanawiam, czy to co pisze, ma jakokolwiek sens
Po co chcesz być nadal w starym, wypalonym z Twojej strony związku? Powiedz panu P co jest grane, co czujesz, że chciałabyś go przelecieć i zobaczysz co będzie. Najwyżej przebolejesz go, kochając bez wzajemności, albo mając tylko układ fuck-friends, ale przynajmniej zrobisz krok do przodu i nie będziesz oszukiwać narzeczonego.
Skoro jesteś w związku z narzeczonym od lat 6-ciu, to wychodzi na to, że zaczęliście ze sobą chodzić, gdy miałaś jakieś 17 lat. Jak dla mnie to jest najbardziej prosty i typowy efekt związku, który zaczął się "za wcześnie". Jasne, że niektórym się udaje, ale w większości przypadków tak to się kończy. Sama znam kilka takich sytuacji z mojego otoczenia. Co śmieszniejsze, zauważyłam, że zwykle to kobiety zaczyna coś "uwierać". Chociażby moja koleżanka- 8 lat związku, chodzili ze sobą od gimnazjum. Były zaręczyny, ślub był już praktycznie dopięty na ostatni guzik. No i co? No i nic. Stwierdziła, że "to nie to", nie wyszalała się i teraz sobie odbija.
Ja bym się na Twoim miejscu poważnie zastanowiła nad sensem tkwienia w tym związku. Chociażby z szacunku dla Twojego chłopaka, przeżyliście ze sobą przecież 6 lat. A Ty go po prostu traktujesz jak koło ratunkowe, bo tak Ci wygodniej. Może nie masz odwagi odejść od niego, bo przecież "co rodzina powie?" i tak dalej. Innym nigdy nie dogodzisz. Tak jak pisałam- szybko weszłaś w związek, nie wyszalałaś się, nie porandkowałaś wystarczająco. W dodatku nawet nie masz wyrzutów sumienia. Moim zdaniem, najlepszą opcją jest się rozstać, bo jak tak dalej pójdzie, to i ślub "z rozsądku" weźmiecie, a z tego nic dobrego nie wyniknie.
Skoro miałaś na tyle odwagi, by robić wała ze swojego faceta i latać za innym, to miej jej też na tyle, by zakończyć to wszystko.
Co do tego cudownego pana P. Przecież widać, że ma Cię głęboko i z poważaniem. Pewnie traktuje Cię jako alternatywę, gdy nie ma w danej chwili lepszej kandydatki. Coś w ten deseń, jak Ty swojego narzeczonego. Może go łechta tudzież bawi, że Ty tak do niego jęzor wywalasz, nawet będąc zaręczona. Na jakąś bliższą i trwałą relację z nim, to bym nie liczyła.
Współczuję Twojemu facetowi, naprawdę.
Zmarnujesz mu życie.
Nic, zostanie po staremu. Tak mysle, bp przyznam racej, wpakowalam sie w cos nieprzyjemnego , dobrze wiem i widze jaki Pan P ma do mnie stosunek. I wlasnie na tym polega problem, ze ja nie potrafie Mu odmowic, mimo swiadosci tego , jak jest
Widać, nie dociera do Ciebie, że robisz sobie gnój w życiu.
Wyrzuty sumienia? Aby je mieć, trzeba cenić osobę, wobec której winno się je odczuwać.
To, że narzeczonego masz w głębokim poważaniu widać z daleka, więc jak miałyby się pojawić?
nie rozumiem cie albo wista albo wio bedziesz latac raz w lewo raz w prawo to zostaniesz na srodku z niczym jesli nie kochasz swojego obecnego faceta to mu to powiedz i pusc go wolno a sama lec do pana p podejrzewam ze cie przeleci przy nablizszej okazji i zostawi z wielkim hukiem powodzenia
Co te mlode dziewuchy maja w tych beretach dzis... zaslony pogardy tylko moge rozwiesic jak takie tematy czytam, tragedia.
Wspolczuje temu chlopakowi, czeka go solidna lekcja zycia, ale na dobre mu wyjdzie, bedzie wiedzial kogo w przyszlosci omijac.
pojedzie za swoim Adonisem, pomieszka z nim 2-3 lata i znowu "się wypali", znajdzie sobie kolejny obiekt westchnień i tak w kółko, a później płacz, że jest sama i nie ma normalnych mężczyzn.
siwek mijam sie z twoimi postami calkiem nie glupi facet z ciebie dobrze jak uda sie pobyc 2 3 lata ja obstawiam ze ja bzyknie i cial wyjedzie znow gdzies i tyle bedzie go widziala ale zycie pokaze po jakims czasie znow moze zadzwoni i znow ale po mojemu z tej maki chleba nie bedzie
Twoje narzeczeństwo jest gówno warte, ale obiekt westchnień jest niepewny a małpka gałęzi nie puszcza póki innej nie trzyma
Nie będe cie umoralniać, ale powinnać pokazać, że nie byle cipa z ciebie i wybrać jednego a drugiemu dać święty spokój raz na zawsze
To czemu masz narzeczonego?
17 2015-06-14 01:21:25 Ostatnio edytowany przez truskaweczka19 (2015-06-14 01:26:53)
Najważniejsza kwestia jest taka, że powinnaś zerwać ze swoim narzeczonym. Oszukujesz go takim postępowaniem, zdradzasz emocjonalnie i widać, że skoro tak jest, to tym bardziej z Twojej strony się wypaliły uczucia do niego. Do tego jesteś zwyczajnie bardzo nie fair. Nie powinnaś z nim zostawać, jak np P. da Ci kosza, bo będzie to nieuczciwe i jego bardzo tym unieszczęśliwisz. Lepiej, żebyś się z nim rozstała, może on Ciebie nadal kocha, pocierpi niż gdyby miał cierpieć jeszcze bardziej dalej zdradzany... Chociaż kto wie, może i Twój chłopak nie czuje do Ciebie już zbyt wiele poza przyzwyczajeniem? Nie wiadomo, tak też bywa. P. jesteś mocno zauroczona, zakochana, ale wiadomo, że nie jest to dojrzałe uczucie, ale będąc nadal ze swoim narzeczonym byłabyś nieuczciwa. Do tego nie masz wyrzutów sumienia, sama o tym piszesz, co tym bardziej pokazuje, że z Waszego związku nic nie będzie, a nic na siłę nie powinno się robić, a tym bardziej być w związku. Widać, że jesteś na każde skinienie P. dlatego to, że z nim się nie pocałowałaś, to widać, kwestia czasu, bo gdy tylko on będzie chciał, to widać, że Ty nie powstrzymasz się. Widocznie Twój facet nie jest facetem dla Ciebie, bądź uczciwa i z nim zerwij. Co do P. to ja też uważam, że on nie traktuje Cię raczej poważnie. No, ale zerwać z narzeczonym powinnaś zerwać tak czy tak.
Twoj narzeczony powinien Ci sprzedac dobrego kopa w d..... i to powinno byc ostatnie co od Niego dostajesz.
To co robisz to typowe zachowanie niedojrzalej pindzi, no ale spoko, jak se poscielesz, tak sie wyspisz. Mysle ze pan P. doskonale wie jakim czlowiekiem jestes w relacjach z facetami- przeciez widzi jakie masz wartosci, stad jego zachowanie. Moze by nawet poruchal, ale nic ponadto.
Brawo naprawdę dla Ciebie za coś takiego wobec swojego faceta
aż szkoda faceta że ma taką tępą babe. Zostaw go, daj mu normalnie zyć i przestań uważać za zawodnika rezerwowego, bo teraz właśnie tam go odesłałaś:) wielce zakochana jesteś w tym drugim ale jeśli z nim nie wyjdzie to zawsze w obwodzie zostaje ci ten pierwszy. Żenada!!!
Co w tym dziwnego? Większość kobiet tak robi. Gałąź, gałąź i jeszcze raz gałąź, a jak pozna lepszego, z którym odniesie więcej korzyści, to odejdzie bez zawahania.
Co w tym dziwnego? Większość kobiet tak robi. Gałąź, gałąź i jeszcze raz gałąź, a jak pozna lepszego, z którym odniesie więcej korzyści, to odejdzie bez zawahania.
to też prawda, czyli jaki jest z tego morał?
Co w tym dziwnego? Większość kobiet tak robi. Gałąź, gałąź i jeszcze raz gałąź, a jak pozna lepszego, z którym odniesie więcej korzyści, to odejdzie bez zawahania.
Moim zdaniem robią tak osoby (zarówno kobiety jak i mężczyźni) niedojrzali, niepewni swojego związku. Osoba dojrzała, pewna swojego związku może obiektywnie spotykać wielu lepszych od swojego partnera/partnerki, a nie zdradzać i nie zostawiać partnera/partnerki. Wieloletnie małżeństwa są i mogą być szczęśliwe, w wielu i tak są sytuacje, gdy wydaje się, że ktoś jest interesujący, ale wiedzą, kto jest dla nich najważniejszy. Moim zdaniem nie każdy tak postępuje. Oczywiście te zachowanie uważam za bardzo złe.
23 2015-06-15 06:32:14 Ostatnio edytowany przez Airuf (2015-06-15 06:34:37)
Autorko, standardowo odwróć sytuację. Dowiadujesz się że narzeczony kocha inną, pisze że kocha pierwszy raz w życiu (a Ty? nie jesteś w jego wypowiedziach warta wspominania). Że jest z Tobą bo wie że ta druga traktuje go jak zabawkę, a mimo to wszystkie emocje przelewa na nią... Że nie mówi Ci o tym bo dobrze jest jak sobie jest i czasem ma ochotę Cię przytulić. Chciałabyś być tak nieważna, tak nieszanowana, tak oszukiwana przez - wydawało by się - najważniejszą osobę w życiu? Uważasz że miała byś prawo poznać prawdę i mieć szansę by albo zawalczyć o niego albo odejść? A on, ma? Nie czujesz się źle że zabierasz mu prawo być dla jakiejś kobiety tym najważniejszym, tym który wstrzymuje bicie serca? Tym z którym samo pisanie smsów daje tyle radości? Czemu oszukując go skazujesz go na marnowanie czasu i energii dla kogoś kto go nie kocha? Przecież Ty możesz łudzić się że ten P. kiedyś też Cie pokocha będąc sama. Dlaczego robisz taką rzecz komuś z kim jesteś 6 lat? Zasłużył sobie na to? Chcesz by kiedyś mógł z całą pewnością powiedzieć że zmarnowałaś mu młodość, że Cię nienawidzi a przez Ciebie nie ma szacunku dla innych kobiet? Rozumiem że go nie kochasz i może nigdy nie kochałaś, ale robisz mu krzywdę jakiej pewnie nie zrobiłaś najgorszemu wrogowi. Nie ma to dla Ciebie znaczenia?
Robisz cos mega obrzydliwego co niestety obserwuję z pogardą wśród ludzi w tzw stałych związkach czyli jesteś z partnerem z przyzwyczajenia lub/i braku laku etc, ale rozglądasz sie za "kimś lepszym".
Pewnie dla Ciebie i Twojego otoczenia jest niejako oczywiste, ze jesteś ze swoim narzeczonym skoro miałaś 17lat jak sie z nim związałaś, ale to, ze ostatecznie "Pan P." dal Ci niejako kosza nie oznacza, ze "powinno zostać po staremu". Oszukujesz nie tylko jego, ale i siebie. Za jakiś czas znowu jakiś Pan M. zawróci Ci w głowie. Moze być tez tak, ze facet z Twoich snów nie będzie chcial wchodzić miedzy wódkę i zakąskę (zwłaszcza ze narzeczeństwo w końcu przekształci sie w małżeństwo), wiec swoim zachowaniem odbierasz szanse sobie i swojemu narzeczonemu na szczęśliwy związek