Co robić? Tkwić w tym, żyć nadzieją?

Taki chlopak byc moze rozkochal w sobie wiele dziewczyn. Chocby biorac pod uwage jego wiek 31 lat, te pol roku o ktorych piszesz to 31-21=10, 10 x 2 = 20. Spokojnie mozesz wiec byc juz kilkunasta z kolei, ktorej nie chce "zabierac szansy". W takim razie po co ja wczesniej zabieral, skoro nie chce teraz? To jest nielogiczne a jesli cos jest nielogiczne to jest zupelnie inne, albo mamy do czynienia z manipulacja. Albo "chciałabym znać przyszłość, żeby wiedzieć, jak powinnam teraz postąpić" - ?! Przeciez on nie dal Ci wyboru. Nie chce z Toba byc. Zabawil sie i teraz koniec. Ty chyba czegos nie rozumiesz.

Troszkę podobnie jak u mnie.

Oj, maniek.. dla Ciebie każdy facet jest taki niby prostolinijny, bez serca.
Jeśli czujesz jego miłość, to nie wydaje mi się, by okłamywał Cię z uczuciami.

Może jak przestaniesz dla niego istnieć w pewien sposób, to zatęskni jeszcze bardziej i będzie chciał to naprawić, ale nie jestem wróżką i nie wiem.. ;/
To troszkę wygodne, bo on wie, że go kochasz i że spotkacie się i tak 2 razy w tyg, a zaskocz go i nie spotkaj się.
Niech nie myśli, że będziesz na niego Bóg wie ile czasu czekać.

Jak postąpić? Przestać sobie zajmować Nim głowę i ...serce. Im prędzej to zrozumiesz, tym lepiej.

Czujesz milosc...Bo chcesz to czuc.Twoja wyobraznia sie tego domaga.Sa kobiety,ktore kochaja same sie oszukiwac-niestety,jestes jedna z nich...

Wyobraźnia wyobraźnią, ale słowa też coś znaczą. Po cholerę powtarzałby mi to przy każdej możliwej okazji, że mnie kocha, kiedy ja wcale nie pytam, ani pierwsza nie wypowiadam tych słów.

Egoista niby zwraca Ci wolność, niby masz nie czekać  jednocześnie piorąc Ci mózg.. że może kiedyś.. jak on będzie się chcoiał ustatkować. Debil i manipulant niezły

Ile już czasu minęło jak się nie widzicie? Ja jeszcze nie, choć sytuacja staje się męcząca. Wczoraj dzwonił, jak powiedziałam mu, że zapisałam się do tanecznej grupy choreograficznej, stwierdził, że może on też się zapisze, widziałabym go wtedy 3 razy w tygodniu na zajęciach, bez przesady...dam mu do zrozumienia, że to nie jest dobry pomysł.

Przez około 2 tygodnie po zerwaniu spotykaliśmy się ze sobą i zawsze słyszałam od niego to samo.
Nie mogę tkwić w czymś takim. Liczę, ze on się odezwie, ale mam małą nadzieję tylko..
Dziś mu oznajmiłam to, a raczej napisałam "żegnaj".
Coś pisał, ale nie odpisałam już...

Sama się zastanów, czy to ma sens.
To czysta manipulacja osobą, która jest wrażliwa, a my takie właśnie jesteśmy.
Będąc z nimi nic nie wskóramy, jedynie oddalając się może coś uzyskamy, może wtedy pójdą po rozum do głowy i wrócą...

Ja nie mogę spotykać się z nim normalnie, przytulając się z nim a za chwilę wracając do domu z wiedzą, że przecież on mnie nie chce, w końcu zerwał.

Mój nawet na wakacje chciał ze mną jechać, ostatnio znowu zapraszał mnie na pewien wyjazd. I CO Z TEGO? ;(
Nie chce być ze mną, to po co mnie tak kołuje swoim zachowaniem, czynami?
Niech sam się ogarnie z tym, co robi mi, bo chyba dobrze wie, że robi mi tym nadzieje i przykrość..

I  nie powiem Ci, czy będzie mi z tym dobrze. Wiem, że będę tęsknić jeszcze bardziej, jeśli nie da mi znaku, że chce wrócić.
...ale wiem jedno, że mi lżej na sercu, że tak zrobiłam.
Wiesz, ja też liczę, że on wróci, mam małą iskierkę, choć powiedział, że nie pasujemy do siebie i nie widzi nas w przyszłości...
to jakaś iskierka jest choć nikła..
Wiem, że gdybym nie napisała mu tego, to ciągle tkwilibyśmy w tych chorych relacjach, a tak to może się opamięta,
bądź na zawsze da sobie ze mną spokój. Czas pokaże.

_____________________________

Zaczyna się... wydzwania do mnie jak wariat, choć widzi, że nie odbieram. Pisze, żebym odebrała, bo to ważne.
Odbieram, a on wypytuje gdzie jestem, co gdzie jak..
A ważna sprawa to ta: "a bo nie odpisałaś mi na fb".
Pożegnałam go, to po co miałam jeszcze odpisywać na pytania retoryczne?
Dzwoni, bo boi się, że wyskoczyłam gdzieś, już zazdrosny, ale żeby zmienić zdanie o powrocie, to nie.. bo po co...

Tyle, że on przez ten caly czas myśli, że ma Cię w garści.
Czy nie możesz postawić sprawy jasno?

Tak, ma mnie w garści, nie odzywa się przez 4 dni, a ja zastanawiam się czemu. Nie chcę ciągłego wyczekiwania aż się odezwie. Nie wiem kiedy się odzywa, bo mu mnie żal, a kiedy odzywa się, bo tęskni i też potrzebuje kontaktu. Jeśli on to robi z litości, to nie chcę, bo sprawia to, że czuję się taka "malutka" i czekająca na łaskę.

Możliwe, wolę nie dociekać, czy naprawdę mnie kocha, czy nie, bo analiza jego uczuć do mnie tylko pogorszy ból Myślę, że on sam niczego nie wie, to jest osoba strasznie niezdecydowana, która nie do końca zdaje sobie sprawę z wagi słów, ma milion pomysłów na minutę, a mało które realizuje, boję się, że te słowa o przyjaźni też nie są do końca przemyślane...

NIE RÓB TAK, JAK JA... PLIS... Jestem osobą, która nie życzy nikomu źle, ale popełniasz duży problem.
Nie dawaj szansy Wam na przyjaźń.. odezwie się od razu mu to powiedz. Nie zwlekaj z decyzją, bo zobacz jak Ci czas ucieka.
Już 4 dni się nie odzywa, a Ty nadal chcesz się z nim przyjaźnić.
On nie zmieni zdania, jedząc ciastko i mając ciastko. To wygodne dla faceta! a ty mu to jeszcze ułatwiasz.

I nie mów, że go kochasz, on o tym wie, bo żadna laska nie tkwi w czymś takim, która nie kocha.
Facet walczy z presją, jeśli wie, że kobieta może naprawdę mieć dość tego wszystkiego, że przesadził i moze on juz nie wrócić, mówić o swoich uczuciach i odchodzac, szybko nie podejmie decyzji.

____
oj kochana mam wyrzuty sumienia, pluje sobie w brodę, że tak zrobiłam, bo wtedy napisałam mu "żegnaj" i na żadnego smsa nie odpisywałam. Widział, że może mnie stracić.
A dwa dni temu zeszłam, a on decyzji nadal nie zmienił, zaczęła się histeria, lament... wstyd mi..
i teraz boję się, że mam mniejsze szansę, by wrócił, bo niby postanowiłam sprawę jasno, ale zaburzyłam to, co już otrzymałam.
Wczoraj znowu wysłał "dobranoc ", choć mówiłam mu, by nie kontaktował się ze mną oraz by nie pisał żadne dobranoc...

____
Nawet nie wiesz jak jestem zła na siebie, straciłam kilka dni przez swoje zachowanie.... grrrrrrrrrrrr....
_____

Zadzwoni, postaw sprawę jasno, zero czułości... niech widzi, że już masz tego dość! i ze jesteś silna!

Wreszcie odpisałaś! Proszę zaglądaj tu częściej! :*

W niedzielę, tak jak Ci pisałam powiedziałam mu ponownie "nie odzywaj się do mnie, nie pisz dobranoc, ja na to w ogóle Ci nie odpiszę. Masz x czasu na zastanowienie się, co dalej, ale ja nie wiem, czy wtedy jeszcze dla Ciebie będę".
Wydawało się, że zrozumiał, ale jeszcze tej nocy napisał mi dobranoc, a na drugi dzień pisał na fb do mnie SAM ZE SOBĄ.
Pisał, co u niego ( w sumie przechwalał się, a raczej zmyślał, by mnie sprowokować do odpisania) pytał, co u mnie i sam sobie odpisywał...
Następnego dnia wydawało mi się, że się ogarnie, ale sytuacja się powtórzyła + napisał, że będzie wieczorem (podał godzinę) w galerii i mogę wpaść, to razem coś zjemy.
Nie przyszłam, napisał sms'a, że mu przykro.
Na wieczór zadawał mi pytania jakieś - nie odpisywałam.
W nocy napisał, że go zlewam i to już ostatnie słowa jakie do mnie pisze.

Widzisz sens jego zachowania? ...bo ja nie.
To rozumny i mądry chłopak, ale ciągle prowokował mnie do odpisania, a ja mówiłam mu, że jeśli zmieni zdanie, to porozmawiamy, w innym przypadku nie, więc nie wiem, co miało znaczyć to, że go zlewam i już nie napisze...
Już nie rozumiem Go i Jego zachowania.
Martwię się, co mi przyniesie los, czy zmądrzeje i wróci...
Widzę, że zachowuje się jak dzieciak, strasznie mnie odpycha od niego jak widzę, że zamiast zachować się normalnie, poprosić o spotkanie, czy coś, to tylko prowokuje..
___________________________

Co do Twojej sytuacji. Postanowiłaś coś i szybko dałaś się podporządkować.
Zdajesz sobie sprawę, że to się nie zmieni?
Facet widzi, że może robić, co chce z Tobą.
Mój tak samo myślał, bo prowokował mnie pisząc o jakiś dziewczynach, że go gdzieś zaprosiły, ze to że siamto...
Nie dawaj się.
Cóż z tego, że możesz nie poznać jego rodziców, czy to powinno tylko Ciebie interesowac?
Pokaż mu, że jesteś twardą laską i nie poddawaj się!

Uwierz mi, że jestem miękka, bardzo wrażliwa, ale postanowiłam sobie, że jak mój były napisze z propozycją wyjazdu (bo mieliśmy razem jechać na 2 dni) to nie pojadę jeśli nie zmienił decyzji.
To chora relacja.. czekasz, a on nie zmienia zdania.
Im dłużej będzie sam, tym szybciej zrozumie, kogo stracił.

Szczerze? Nie wydaje mi się. On może uznać te swoje prowokacje za staranie się o mnie.
Choć wyraźnie powiedziałam w niedzielę, że nie odpiszę na takie rzeczy, to on sobie napisał, że go zlałam.
A ja go nie zlałam, po prostu nie chcę być jego koleżanką, bo nie potrafię.
Nie tylko Ty mówisz, że możliwe, że się odezwie, ale on ma też swoją dumę.
Wystarczy mu to, że 2 dni pisał i nic nie odpisywałam. Sama nie wiem...

__________________________

Pamiętaj, że nigdy nie dowiesz się, jeśli nie spróbujesz.
Trwając przy nim w takich relacjach nie dajesz szansy sobie, by kogoś ciekawego poznać, kto będzie naprawdę chciał być z Tobą, założyć rodzinę.
Co Ci daje to, że czasem jest? ...że czasem się spotkacie? Wracasz do domu i znowu jesteś sama.
Poza tym nie możesz od niego nic oczekiwać.
Przecież nadal traktuje Cię podczas spotkania pewnie jak dziewczynę.
Pomyśl jak będziesz się czuć (twu twu...) jak on znajdzie sobie inną.
Przecież nic Ci nie obiecywał, nie jesteś z nim, więc on nie musi mieć wyrzutów sumienia.
A zrobił smutną minę, bo zmartwił się, że straci kogoś, na kim mu zależy.
...więc pytanie brzmi, czy nadal masz zamiar tkwić w tym czymś? Chcesz być w takich relacjach z nich?
...ale tak to jest jak komuś daje się palec, a ktoś bierze całą rękę.

Ja czekam...

_____

Źle robisz. Boisz się podjąć kroków, które tylko mogą Ci dobrze zrobić.
Jeśli nie odezwałby się, gdybyś go pożegnała, to znaczy, że nigdy Twój nie był i nie zbudowałabyś z nim niczego.
Wiesz, że się złamiesz po kilku miesiącach, tęskniąc za nim.
Zresztą, co to za myślenie, że dałby sobie z Tobą spokój, bo inne macie priorytety.
Miłość taka nie jest.. jeśli ktoś szczerze kocha, to nie będzie myśleć "aha, kocham ją, ale ona chce małżeństwa, dzieci.. - nie to ja jednak nie chce jej"... tak  nie ma...Układasz sobie coś głupiego w głowie, co nie jest prawdą.
To tak  nie działa. Im dłużej coś wypracowałaś, tym trudniej jest później to puścić w niepamięć.
Wiele dziewczyn po tym jak się nie odzywają do facetów nie chce dalej się do nich odzywać, bo utworzyły już jakąś barierę.
Ja też się boję, też boję się, że już nie napisze, że marzenia z nim prysną jak bańka mydlana.
Myślisz, że mi łatwo jest? Duszo w sobie łzy, czasem same płyną po policzkach. Nie jest mi łatwo nie odpisać mu, nie spotkać go... ale wiem, że innego wyjścia nie mam.
Trwając tak przy nim, nigdy nie zrozumie, jak bardzo ważna dla niego jestem i nie zmieni decyzji.
Jeśli przestanie walczyć, to znaczy, że chyba jednak nie za bardzo mu zależało na nas...

Zobaczysz, że później będziesz cierpieć bardziej, jeśli coś się wydarzy, czego nie planował...

Manipuluje Tobą,
Najpierw zgrywa wolnego ptaka, którego nie zdobędziesz, specjalnie mówił Ci ze nie Ci "ograniczac" życia, bo wiedział ze to wywoła odwrotny skutek.
Teraz bawi się Tobą wmawiają Ci Twoja winę chce wywołać Twoje poczucie wuny.
Wiej od tego psychopaty!

Dziękuję, kochany jesteś, że wsparłeś mnie tymi słowami.
..ale on też bardzo dumny jest. Nie sądzę, że odezwie się, jak ogarnie się.
Nie wiem, czy on na złość wciąż robi, bo gdy tylko mnie wykasował, 5 koleżanek nowych dodał na fb.
Niby to głupota, ale zawsze człowiek myśli o tej drugiej połówce.

Tak samo z gg.. Nie wiem, czy chwilowo mi się coś popsuło, ale patrzę mam go w znajomych,
bo widzę jego nazwę, miejscowość, nr gg i wiek. Robię się dostępna - widzę tylko nazwę, jakby mnie wywalił.
A kilka minut później już widzę wszystko. ;/

Mam nadzieję, że odezwie się, że wróci pomimo wszystko.
...ale to dziwne jest, rozumiesz? On ze mną zerwał, nie ja z nim. Ja tylko odzywać się nie chciałam, jeśli taką decyzję podjął,
a on pisał pisał i pisał... Ok, fajnie, bo wiedziałam, że o mnie myśli, ale po co zrywa, jak później sam ze sobą walczy.
Nie wiem, czy on robi mi teraz na złość, chce bym ja zatęskniła, czy po prostu on już o mnie chce zapomnieć.

Odchodzący też przeżywają rozstanie, tylko trochę inaczej niż porzuceni. Trochę mniej intensywnie i trochę bardziej w stronę poczucia winy, niż poczucia odrzucenia, ale dalej są miotani i przeżywają i często pod wpływem tych emocji zachowanie może być odbierane jako totalnie 'z dupy'. Emocje emocjami, ale pewne fakty też trzeba mieć na uwadze. Przede wszystkim z jakiegoś powodu podjął decyzję o rozstaniu. To że ma wahania i dylematy, to nie zmienia faktu, że gdy emocje opadną, to dalej decyzję podtrzymuje.

Wg mnie nie warto karmić się nadzieją, bo tylko będziesz na tym cierpiała więcej niż powinnaś. Ludzie różnie się zachowują podczas rozstań, ciężko jednoznacznie ocenić co nim kieruje. Może to być kwestia karmienia swojego ego, może to być niezdecydowanie, może być jakaś potrzeba zranienia Cię z jakiegoś powodu, może po prostu odreagowuje na Tobie swoje emocje i ich huśtawki, a czasem ludzie starają się zrywać 'delikatnie', czyli dozują porzuconemu swoją osobę, myśląc, że mu ułatwiają, a wygląda to w taki sposób jakby wygłodniałego psa karmić okruchami - pies nie pójdzie szukać nowego źródła pożywienia, tylko będzie zadowalał się tymi okruchami, ale ciągle będzie wyniszczany. Co by to nie było, będzie dla Ciebie szkodliwe, bo każdy okruch będzie dla Ciebie nadzieją, że to już TO.
Jeśli jasno i otwarcie prosiłaś go o brak kontaktu do czasu zmiany decyzji, a on nie potrafi tej prośby uszanować, to sama powinnaś się odciąć i utrudnić mu szkodzenie Tobie. Jeśli zmieni zdanie, to spokojnie znajdzie sposób, aby się do Ciebie odezwać. Jeśli będzie łamał bariery, to musisz być bardziej stanowcza i egzekwować szanowanie swoich granic.

To co on robi teraz, czyli to odcięcie, to po prostu wejście w drugą skrajność, odcina się i robi to ostentacyjnie, demonstracyjnie. Prawdopodobnie jest to reakcja ego na to, że Ty się chciałąś się odciąć, to on pokazuje, że on się odetnie bardziej i Ty na tym bardziej ucierpisz, chce mieć kontrolę. Druga opcja jest taka, że dostosowuje się do Twojej prośby, ale wtedy nie robiłby tego tak ostentacyjnie, więc nie wierzę w ten wariant.
Wszystko wskazuje na to, że jest bardzo mocno rozchwiany i do czasu aż się nie ogarnie, nie powinnaś mieć z nim do czynienia. Odetnij się jak tylko możesz - lepszej rady nie jestem w stanie Ci dać. Jeśli coś ma wyjść, to i tak potrzebujecie przestrzeni, bo teraz to będziecie się tylko coraz bardziej oddalać i ranić, aż powstaną takie urazy, że jeden na drugiego nie będziecie w stanie spojrzeć.

Nie wiem czy czytałaś wypowiedz Bolida z innego tematu, bo dobrze obrazuje na co się narażasz trzymając się nadziei i podtrzymując kontakt:

natkap, nawet nie wiesz jak się cieszę, że wróciliście do siebie i takie rzeczy są możliwe! Gratuluję konsekwencji, mam nadzieję, że Wam się ułoży, teraz pozostaje tylko nieustanna praca nad Waszą relacją.

U mnie myślę, że pozamiatane.
Minęły prawie dwa miesiące, a ja nie mogę się pozbierać. Czuję, że się duszę, panikuję, bo coraz bardziej się oddala i dociera do mnie, że straciłam go na zawsze. W ten weekend wyjechał do Wiednia na rozmowę o pracę. Kiedyś proponował ten wyjazd mi. Nie wiem czy był tam sam, czy nie, podejrzewam, że z jedną ze swoich koleżanek. Niedobrze mi się robi, jak o tym myślę. Dodał zdjęcie z Wiednia na fb, wiem od siostry, nawet nie loguję się, bo nie wytrzymam, jakaś dziewczyna skomentowała to serduszkiem, a następnego dnia zniknęło spod zdjęcia. Nie sądzę, by z nią był, ale komentarz ukrył. Ostatnio widziałam go 2 tygodnie temu i usycham z tęsknoty. Czuję, że będzie unikał spotkania.