Dziewczyna brata chce się do nas wprowadzić!

Wcale ci się nie dziwię że nie chcesz w domu obcej w sumie osoby.A co mama na to?
Najgorsze jest to że brat nie zapytał nikogo o zdanie.

Ja również uważam, że mama powinna z bratem porozmawiać. Niech na początku już postawi pewne warunki, jeśli dziewczyna chce u was za darmo mieszkać. Poza tym jesli naprawdę nie dopasujecie się do siebie, to brat mając swój wiek i pracę, mgłby wynając własne mieszkanie na swoją "rodzinkę". Poczekaj po prostu jak to się rozwinie. Jeśli chcesz to tak normalnie, delikatnie sama porozmawiaj z dziewczyną, że oczekujecie z mamą, że przynajmniej będzie pomagała w domowych obowiązkach, a nie byczyla się dniami i nocami za darmo.

Trochę fantazja Cię poniosła. esmeralda_90 nigdzie nie określiła jej "złą dziewczyną", a jej obawy są w pełni uzasadnione.
Zgadza się, nikt jej nie zna, nawet zakochany brat.
Dziewczyna ma 26 lat, nie pracuje! i po kilku miesiącach związku na odległość zachodzi w ciążę, po czym bez skrępowania zwala się obcej rodzinie na głowę. Pomyślałbym że znalazła sobie sposób na życie, cudzym kosztem.
Też miałabym obawy, ale przede wszystkim uważam, że postawa brata jest szczytem bezczelności.

Esmeraldo masz racje, tez bym miala obawy na twoim miejscu, nie znasz jej, nie wiesz jaka jest i wiesz ze ona bedzie w waszym domu gdy ciebie w nim nie bedzie ale trzeba dac dziewczynie szanse, moze sie zaprzyjaznicie? Postaraj sie przyjac ja milo w waszym domu (ale swoj pokoj zamykaj na klucz gdy cie nie ma, tak na wszelki wypadek i puki jej nie poznasz   )

Dziekuję za rady! Oczywiście postaram się być dla niej miła itd. Może akurat okaże się, że jest poukładaną dziewczyną, która pomaga w domu itd. Zobaczymy jak się wprowadzi

Wiecie co? Była ta dziewczyna u nas na weekendzie. Brat oczywiście swoim autem pojechał po nią (500km) i potem ją zawiózł i wrócił!
Jakoś nie zrobiła na mnie dobrego wrażenia. Wiem wiem, nie ocenia się kogoś tak szybko. Ale jak przyjechała nawet się ze mną nie przywitała, nie podała ręki. Ja byłam w kuchni, ona z bratem przyjechała i ja wstałam od stołu i chciałam do niej podejść, bo myślałam że się przywitamy, a ona powiedziała sztuczne cześć i od razu poszła z bratem do pokoju. Weszła jak do siebie. Zero jakiegoś skrępowania, głośne śmiechy. Wystrojona jak na wesele, mocny makijaż, 10 cm szpilki, świetne ubranie. Wysoka, pewna siebie dziewczyna. Przeciwieństwo mnie (bo jak już wcześniej pisałam jestem nieśmiała i nie umiem walczyć o swoje). Przez dwa dni przeleżała z bratem w pokoju, 3 razy dziennie brała prysznic, a brat robił jej śniadania do łóżka. Wychodząc nie powiedziała nawet cześć!

Ma wprowadzić się po remoncie, ponieważ brat teraz strasznie wymyśla. Oczywiście za cały remont będzie płaciła mama. Brat tylko mówi co należy zmienić.

Oficjalnie nikt mi nie powiedział nawet, że będą mieszkać u nas i nie zapytał co o tym myślę. Usłyszałam to przypadkiem, gdy podsłyszałam rozmowę brata z mamą! I narazie czekam aż mi powiedzą. Może tak być, że gdybym nie usłyszała jak rozmawiają o tym, że Sylwia będzie z nami mieszkali i że brat bierze cały parter razem z małym salonem na piętrze (a mi zostaje 1 malutki pokoik) to może dowiedziałabym się w dniu jej wprowadzki. U brata w pokoju już stoją duże walizki. Gdy pytałam mamy czyje są to powiedziała, że ona nie wie. Może nie wie jak mi o tym powiedzieć. Ale sama chodzi jakaś bardzo smutna teraz.

Boli mnie także to, że teraz nie będę mogła już udzielać korepetycji. Mam kilka osób na lekcje. I udzielam je w pokoju na parterze. Brat bierze z tą dziewczyną cały parter, tak więc o korkach mogę już pomarzyć. A w swoim pokoju niestety nie mam warunków (jest mały z malutkim stolikiem).

PS: nie wiem jak rozwiązać tą sytuację. Ta dziewczyna to przeciwieństwo mnie. Boję się, że będę krępować się we własnym domu, bo gdy była to ja zachowywałam się we własnym domu ciszej niż ona, a ja nie jestem pyskatą dziewczyną. Z bratem też nie chce się kłócić, bo wtedy byłaby niemiła atmosfera w domu, bo brat jak się obrazi to na długo. Nie chce by myśleli, że może jestem o nią zazdrosna. Ja po prostu uważam, że to wszystko jest trochę chore

Aa i z mamą też się nie przywitała. Brat też jej nie przedstawił. Powiedziała jej tylko dzień dobry.

Ja tutaj widzę tylko jedno wyjście w takiej sytuacji.
Twoja mama powinna pogonic Twojego brata.
Niech idzie na swoje,może wtedy klapki z oczu mu spadną.

Moim zdaniem to brata wina ze pozwala sie tak zacbowywac dziewczynie w waszym domu. Poza tym mam wrazenie ze on jakby trzyma jakas wladze psychiczna nad twoja mama. A jesli twoja mama nie umie sie mu postawic, lub on lekcewazy zdanie twojej mamy, to ty tez nic z tym nie zrobisz. Albo poszukaj roboty i wynajmij sobie chocby stancje, ale wtedy licz sie z tym ze mama zostanie z calym domem sama a ty juz bediesz musiala z oplatami radzic sobie sama bo chyba nie bedzie jej stac zeby i ciebie utrzymywac na odleglosc.

Ja pracuję. Pisałam, że dorabiam. Za to co zarobię to kupuję jedzenie do domu i wiele innych do domu rzeczy, płacę rachunek za internet, więc czasem wszystko to co zarobię to wydam na rzeczy do domu. I nie martwi mnie to ile będę miała pokoi. Chodziło mi o to, że udzielam korepetycji na parterze (za pieniądze z korepetycji płacę za internet, którego także używa mój brat). Jeśli teraz oni będę mieć cały parter, to ja niestety nie będę miała gdzie udzielać tych lekcji i tylko o to mi chodziło.

I to brat nie robi zakupów ani do niczego się nie dokłada ani nic nie kupuje do domu.

Właśnie boję się dlatego zostawić samą mamę z nimi. Ona pracuje na dwa etaty, a domem zajmuję się ja, gdy mam wolne od pracy. Gotuję, sprzątam, robię zakupy. Mój brat z pracy wraca na gotowe. Ma ugotowany obiad, posprzątane. Po prostu taka jestem pedantką i muszę mieć w domu czysto i wszystko zrobione. Mama boi się mu sprzeciwstawić. Ja też nie mogę bardzo wyrazić własnego zdania, bo zaraz jest awantura, bo przecież to brat ma większą rację a nie ja.
Jak się wyprowadzę to brat wejdzie mamie na głowę, ona będzie płaciła za nich wszystkie rachunki itd. a oni będą sobie żyli jak chcą w jej domu.

Dlatego dopóki nie znajdę takiej pracy z której będę wiedziała, że się sama utrzymam w innym mieście to niestety nie mogę się wyprowadzić. Od kiedy skończyłam studia nie biorę od mamy ani grosza, nie wstydzę się pracy, dorabiam jak mogę. Jestem zupełnie inna niż mój brat. A on tej dziewczynie za dużo pozwala. Traktuje ją jak jakąś księżniczkę. Czasem słyszę jak rozmawiając z nią przez telefon mówi by nic nie robiła, by odpoczywała, albo wyszła sobie na spacer (a to dopiero początek ciąży!).
A gdy miała przyjechać do nas na weekend, a on był w pracy, to dostałam od niego sms'a bym posprzątała w domu (!).

Nie wiem co gorsze. Zostać w domu czy znaleźć pracę w innym mieście i wyprowadzić się i zostawić mame?
Niestety mieszkam w małym miasteczku, wiec tu takiej pracy nie znajdę, abym mogła wynająć stancje i mieć na rachunki i życie, więc albo praca w innym mieście albo życie z mamą, bratem, jego dziewczyną.

Moim zdaniem to jest kompletny  brak szacunku twojego brata dla twojej mamy. Pamietam jak kiedys sytuacja zmusila mnie i mojego M do wprowadzenia sie do jego domu rodzinnego. Mieszkalismy w  jednym pokoiku, lacznie wdomu mieszkalo 10osob. Oprocz rodzicow, 4 osoby mialy stala prace w tym my,reszta to dzieci albo tylko dorywczo na wlasne wydatki. Wiecie ze przed naszym wprowadzeniem sie do tego domu nikt nie dorzucal sie chociazby na rachunki badz zajmowal sie domem gdy matka byla w pracy a sterta naczyn codziennie stala na kaflowej kuchni? dopiero jak my sie wprowadzilismy to postanowilismy ze skoro tu mieszkamy to przynajmniej bedziemy sie dokladac. Dawalismy rodzicom 300zl miesiecznie plus czasem jakies zakupy do domu i moj M powiedzial ze pozostali tez maja sie dorzucac do mieszkania. I teraz jak juz tAm nie mieszkamy to nadal tak zostalo ze albo dofzucaja sie na rachunki albo czasem robia zakupy. A u was to po prostu brat ma pocxucie bycia panem i wladca tego domu i nie poczuwa sie do zadnej odpowiedxialnosci czy pomocy.

Uważam, że powinnaś zacząć od rozmowy z mamą, lub z bratem.
Jeśli to nic nie da - wyprowadzić się.

A co na to wszystko Wasz tata?

Vinnga - świetnie napisane. Bardzo celna analiza.
Jakkolwiek nie jest za późno, to po sposobie opisania sytuacji przez Autorkę, obawiam się, że nic się nie zmieni. Ba, nawet nikt nie podejmie próby zmian.
Autorko - to już ostatni dzwonek.

Dokladnie! Vinga, 100% racji! Mialam to samo napisac. Jest tylko jedno wyjscie z sytuacji: ROZMOWA. Bez niej NIC nie wskorasz. Albo chcesz zyc na uczciwych warunkach albo pod dyktando Twojego brata. Mama wychowala go na pana i wladce. Duzo tu jej winy. Powinnas naklonic ja do zmiany zasad panujacych w domu. Ale tego moze dokonac tylko Twoja mama. To ona musi powiedziec, co i jak. Najlepiej by bylo, zebyscie wszyscy usiedli przy wspolnym stole (lacznie z dziewczyna brata) i omowili wazne sprawy. Jeszcze jedno mnie nurtuje: czy dom ma byc przepisany w przyszlosci na Was dwoje (Ciebie i brata), czy tylko jedno ma go odziedziczyc? Jezeli ma byc to wspolwlasnosc, to cienko widze Twoje udzialy tam. Rozumiem, ze to raczej daleka przyszlosc, ale warto wiedziec, na czym sie stoi.

O jejciu ale historia, czytam i oczom nie wierzę. Z jednej strony współczuję, z drugiej zachodzę w głowę, jak można było do takiej sytuacji dopuścić...

esmeralda_90 znalazłaś się w trudnej sytuacji, choć Twoja mama w jeszcze gorszej.
Myślę, że Twoja rozmowa z bratem nie ma większego sensu, bo on Cię zakrzyczy, a po za tym Ty o niczym nie decydujesz.
To, co możesz w tej chwili zrobić, to porozmawiać z mamą i przyprzeć ją trochę do muru.
Spytaj, dlaczego brat jest dla niej ważniejszy, niż Ty, czy może jego kocha bardziej skoro pozwala na to, żebyś w rodzinnym domu została zepchnięta do małego pokoiku i sprowadzona do roli służącej, czym sobie na to zasłużyłaś.
Spytaj ją dlaczego sprawy ważne dla całej Waszej rodziny omawia z bratem pasożytem w tajemnicy przed Tobą, dlaczego nie liczy się z Tobą?
Jeśli mama okaże bezradność, powiedz jej, że swoją postawą zmusza Cię do opuszczenia domu, tułania się i życia w nędzy, bo dobrze wie, że nie masz jeszcze stałej pracy.
Powiedz, że ją kochasz, ale sytuacja w jakiej Cię postawiła spowoduje, że będziesz rzadkim gościem w TYM domu, z którego praktycznie wypchnęła Cię razem z bratem. Uświadom jej też, że czeka ją niewesołe życie z parą pasożytów, która za jej zgodą zawładnie jej domem.
Spytaj, czy Tobie, jako swojej córce, też miała zamiar pomagać na starcie w dorosłe życie, czy jej miłość i zaangażowanie skoncentrowała tylko na bracie tyranie - dlaczego.
Zadaj jej te wszystkie pytania, może skłoni ją to do refleksji, może dotrze do niej jaką krzywdę Ci wyrządza takim traktowaniem.
Tak jak tutaj wiele osób zwróciło uwagę na to, że do tej pory obydwie pozwoliłyście wejść sobie na głowę. Jeśli mama jest tak bezwolna, to przynajmniej Ty zacznij się zmieniać. Przestań obsługiwać brata, po prostu zastosuj bierny opór, nie wykłócając się z nim i nie dyskutując.
Na Twoim miejscu jednak zaczęłabym szukać możliwości zamieszkania gdzie indziej i nie ukrywam, że ochłodziłabym swoje stosunki z mamą.
Może taka postawa postawiłaby ją trochę do pionu.

Josz, masz sporo racji w tym, co piszesz. Nie do konca jednak zgadzam sie z ochlodzeniem stosunkow z mama. Mysle, ze matka autorki potrzebuje wsparcia. Jest ewidentnie osoba bezwolna. RAZEM musza stawic czola bratu, bo WE DWIE wiecej wskoraja niz kazda z osobna. Musza sie wspierac w ''walce'' z tyranem. Bo brat autorki jest swego rodzaju tyranem. Nie wiemy, dlaczego matka autorki jest ofiara wykorzystywania wlasnego syna. Na pewno jest w tym sporo jej winy, ale nie wiemy, co jest przyczyna.

esmeralda, może czuła się pewnie, a może nadrabiala miną, nie wiadomo - faktem jest, ze brat (gdyby mu zalezalo na poprawnych stosunkach), jako wprawadzajacy swoja dziewczyne do rodziny, powinien ją Wam przedstawić, oraz dolozyc staran, by atmosfera była dobra, - tymczasem wygląda na to, ze jemu to dynda, a baby niech się biora za łby..

Do jakiej manipulacji i w którym miejscu sugerowałam, żeby autorka także doiła matkę?! Czytaj ze zrozumieniem.
Uważam, że matka swoją uległością wobec syna, załatwianiem wspólnych, ważnych spraw pomijając córkę, po prostu ją krzywdzi.
Już teraz zgodziła się do zepchnięcia córki do małego pokoiku (służbówka dla służącej), pozbawiając ją możliwości dodatkowego zarobku, przekazując do dyspozycji synka i jego księżniczki większą część domu (parter i salon na piętrze!) czyli obydwie będą przemykać korytarzem do swoich pokoików, po odwaleniu roboty i obsłużeniu państwa.
Dlaczego matka nie pomyśli o córce, że ona też ma prawo czuć się swobodnie i korzystać z rodzinnego domu w takim samym stopniu co syn, a skoro jet taka hojna wobec niego, dlaczego nie pomyśli o wsparciu córki.
Nie twierdzę, że matka ma obowiązek wspierać finansowo dorosłe dzieci, może, ale nie musi, ale jeśli już to robi, to sprawiedliwie, albo w/g potrzeb, tymczasem to właśnie autorka jest w trudniejszej finansowej sytuacji, ale matka jakoś tego nie dostrzega.
Matka ewidentnie faworyzuje syna kosztem córki i to należałoby jej uświadomić.

Raczej nie faworyzuje tylko boi sie. To roznica. Dlaczego? Nie wiemy, ale mozna sie domyslec, ze brat, jako wojskowy, ma trudny charakter i ''po wojskowemu'' traktuje rodzine. Co nie usprawiedliwia tego, ze dorosly facet nie doklada sie do rachunkow i jest obslugiwany przez wlasna matke.
Autorko, istnieje mozliwosc, ze ''bratowa'' nie pomieszka z Wami dlugo, gdy Twoj brat zacznie ja traktowac tak, jak Ciebie i Twoja mame. Poza tym sama pewnie dojdzie do wniosku, ze mieszkanie z niedoszlymi ''tesciowa'' i ''bratowa'' to poroniony pomysl. A moze sprobuj sie doszukac w takim rozwiazaniu wyjscia z sytuacji: moze ta dziewczyna namowi Twego brata na wyprowadzke (brak prywatnosci moze zrobic swoje)? Gdy pomieszkaja z Wami, moze sami zechca sie wyprowadzic? Tylko Wy pod zadnym pozorem nie mozecie ich obslugiwac i ich utrzymywac. Bo moze im sie spodobac. Mieszkanie razem- tak, ale dzielimy sie rachunkami i obowiazkami po rowno. To, ze brat dostal wieksza czesc domu to jakas paranoja. Za co? Za to, ze umoczyl? Przeciez oni nawet malzenstwem nie sa. Upomnij sie o swoje prawa. I przy okazji matki, bo ona juz chyba kompletnie zapomniala, ze jest czlowiekiem zdolnym do podejmowania decyzji i wymagajacym egzekwowania swych praw...

Też tak pomyślałam, tyle, że trzeba liczyć się z tym, że panna jest równie wygodna jak brat i wyczuje poddańczą postawę teściowej i bratowej. I lipa.

Dziękuję Wam!
Pozostaje mi w takim razie poczekać aż ona się wprowadzi, wtedy zobaczę jaka naprawdę ona jest i czy brat się zmienił. Dam Wam znać jeśli jesteście ciekawe

Esmeralda słuchaj na twoim miejscu zaprosiłbym twojego brata i mamę na rozmowę, powiedział, że trzeba omówić nową sytuację w waszym w domu, opowiedz o swoich odczuciach o dotychczasowej sytuacji, że ty zarabiasz na zakupy, jedzenie, a brat nic nie dokłada, zasugeruj, że być może czas, aby brat zaczął się dokładać za dwie osoby ewentualnie jako najlepiej zarabiający pokrył jedną z najwyższych opłat jakie macie. Koniecznie porusz także temat zagarnięcia całego dołu przez niego, przecież nie macie małego domu, więc spokojnie możesz żądać swobodnego dostępu do pokoju, w którym dotychczas przeprowadzałaś korepetycje, jeśli nie niech przejmie wszystkie twoje obecne zobowiązania (internet, zakupy). Powiedz mu też, że ciąża to nie choroba i jego druga połówka też może pomagać w domu, że chcesz sprawiedliwego podziału obowiązków, bo obawiasz się o zdrowie mamy, pamiętaj jednak by zaakcentować, że w domu jest miejsce dla wszystkich (w tym dla dziewczyny brata), nie może być jednak tak, że część mieszkańców żeruję na innych. Jeśli się nie zgodzi to wyprowadź się, nie wiem czy twój chłopak ma pracę, jeśli tak spokojnie wynajmiecie sobie jakieś lokum, a przy odpowiedniej organizjacji będziesz organizować korepetycje w nowym miesjcu zamieszkania.

I zrób to teraz, bo potem będzie tekst, że przecież się zgodziłaś, że wszystko było dobrze, itp, itd.

Twojej mamy już nie uratujemy od braku asertywności, kobieta zarobi się na śmierć, na kochanego synka, bo "nie chce kłótni", uratuj siebie póki jeszcze możesz. Nie piszesz nic o ojcu, co z nim? Bo z zachowania brata wynika, że nigdy nie było w waszym domy męskiej ręki, a ojciec był jedynie sponsorem lub pantoflem bez własnego zdania jak twoja mama.

A odnośnie pewności siebie, być może dziewczyna brata, ma taki sposób bycia?

Odnośnie krótkości przyszłego małżeństwa twojego brata, znałem podobnego typa jak on, wiecznie zbuntowany, też nie chciał dokładać się do opłat, a dzisiaj grzecznie siedzi pod pantoflem żony i nie da słowa złego (czasami słusznego) na nią powiedzieć.

Tez mi się wydaje, ze bierne czekanie na rozwój sytuacji niewiele zmieni na plus.
Sytuacja miedzy członkami rodziny powinna być klarowna, a nowe reguly ustalone, zanim dziewczyna się wprowadzi.

Pierwsze- wiem, że nie napisałaś, że to zła kobieta. Ale rzuciło mi się w oczy szufladkowanie, dlatego tak napisałam. Fakt faktem pomyliłam się względem tej dziewuch, za co przepraszam.

Druga sprawa- co WY tam WSZYSCY robicie w domu? nie rozmawiacie w ogóle? Co mnie uderza, że u Was niema w ogóle jakiejś komunikacji. Jest matczyna miłość, jest brat - "głowa" rodziny, mężczyzna w domu, jest siostra - cicha, spokojna. Ale czego nie widzę to rozmowy.
Dlaczego Twoja mama nie wywiera presji na bracie? Dlaczego Ty nie rozmawiasz z bratem co Ciebie boli - o tym, że jej nie przedstawił,  że pozwolił jej się "panoszyć" po domu? KURCZAKI, zapewne nie umiem czytać, ale coś tu jest grubo nie halo. Niby każdy dorosły a boi się odezwać "bo drugiego urażę" i mamy przejętą siostrę, która boi się odezwać "bo urażę" brata, mama która stoi pod ścianą, zagoniła się sama w kozi róg bo kiedyś, gdzieś nie postawiła kropki nad "i" i nie powie co o tym wszystkim myśli. Nie powie Córce, że ustaliła coś z synem bo "boi się urazić" córki, więc milczy i patrzy co przyniesie los i bohatera roku brata- który nawet nie wie,nie myśli kompletnie, że głupio robi, że rodzinie się to nie podoba bo nikt go nie chciał "urazić".

Wiem, że chamsko i szorstko piszę, ale normalnie aż się chce Waszą całą 3ke przywiązać do krzeseł, zamknąć drzwi i nie wypuszczać z pokoju do czasu kiedy nie wyjaśnicie sobie wszystkiego, kiedy wszystkie karty będą na stole.

Cześć ponownie!
No więc tak.. od 2 tygodni mieszka z nami ta dziewczyna..  ustaliśmy wcześniej zasady, brat miał się dokładać do rachunków, mieliśmy dzielić się obowiązkami. Tak jak pisałam ta dziewczyna jest w ciąży (3 miesiąc). Brat nie pozwala jej nic w domu zrobić, sam także nie robi nic. Na ogół zawsze oszczędzaliśmy. A oni nie. Biorą kąpiel 3 razy dziennie, codziennie pranie w pralce, itd. Nie można nawet spokojnie skorzystać z łazienki, bo ciągle zajęta jest. Oczywiście oboje do rachunków się nie dokładają. Ona nie pracuje, on myśli, że wszystko mu się należy i że chyba całe życie nie będzie musiał za nic płacić. Nie raczą nawet posprzątać. Gdy z mamą sprzątamy oni w tym czasie oglądają sobie tv lub idą na rower. Nie można bratu powiedzieć ani słowa, bo zaraz się wydziera, że jak komuś coś nie pasuje to że ma problem, itd. Mama dziś płakała, bo nie wie już co ma zrobić. Przecież nie wyrzuci brata z domu. A ta dziewczyna? Chodzi wypindrzona i zadowolona. Bo brat zabierze ją na dobry obiad, bo ma gdzie spać, bo złapała faceta z dobrą pracą. Nie wiem co mam zrobić. Boję się brata. A tak nie może być