na złość

Być szczęśliwą osobą.

Najlepiej nic nie robić. Zająć się swoim życiem, swoimi sprawami, swoim szczęściem.

"ont" czy nie lepiej popracować nad sobą i być "ponad tym" niż zniżać się do tego poziomu ... naprawdę niskie to loty chociaż zrozumiałe przez ze mnie ale UWIERZ NIE WARTO !
rumpel

nie chodzi mi o krzywdzenie, tylko o to by ta osoba żałowała swych czynów względem mnie. dobry, satysfakcjonujący żywot bez tej osoby jest wystarczający Waszym zdaniem? nie mam zamiaru nikogo krzywdzić, krzywdzę niestety siebie, dalej kochając tego człowieka.

Dobra, mi też są bliskie "wschodnie" przemyślenia i podejścia do życia. Nie chodzi mi o robienie na złość pt. wstawianie sobie głupich zdjęć na facebooku, statusów, chodzenia pod czyimś domem, znęcania się i całą paletę innych głupich/dziwnych/negatywnych rzeczy.

Związek już się rozpadł bardzo dawno temu. Ja kocham tego człowieka, życzę mu jak najlepiej i chcę by mu się dobrze wiodło, nie wchodzę mu w paradę, nie szkodzę. Chciałabym by sobie ułożył życie z kimś, mimo tego co mi zrobił, bo bardzo źle mnie traktował.
Ja sobie z nikim życia nie ułożyłam, na własne życzenie, tamten związek mnie wykończył do reszty, wątpię czy kiedykolwiek z kimkolwiek jeszcze się w życiu zwiążę. Nie mam na to ochoty.

Chodzi mi jedynie o to, bo wiem że spotyka się z wieloma kobietami, postępuje wobec nich nie w porządku, ale nie zdaje sobie z tego sprawy, powiedzmy że trochę ma nierówno pod sufitem, pewne zaburzenia itp. Oczywiście, ja chciałam pomóc mu z tego wyjść, ale ciężko było, gdyż sama miałam pewne problemy, no ale to nie jest istotne. W każdym razie tak nakreślając, niemożliwym jest ażebyśmy wrócili do siebie. Nie pytałam, nie nachodziłam, nie płakałam "wróć" (kiedyś tak, ale to było rok temu).

Chciałabym po prostu, ażeby żałował tego jak mnie potraktował, że mnie stracił... Ale nie wiem, czy to jest możliwe, skoro mnie nie kocha nawet... Zranił mnie tak mocno, że do dziś popłakuję i naprawdę tematów związków koło siebie nie widzę. Chciałabym, by chociaż było mu przykro w 1/100 tak, jak mi.

Jesli nic nie czul, to nie bedzie zalowal. Nie wplyniesz w zaden sposob na niego. Jesli cos czul do Ciebie, to moze zateskni raz kiedys i pomysli, ze zrobil glupote. Nie wiesz co mysli i co w nim siedzi. Szkoda czasu na tego typu rozmyslanie. Jedyne co mi przychodzi do glowy, to ulozyc sobie zycie z kims innym. Gdy bedziesz szczesliwa, w zwiazku czy sama, bedziesz zadowolona z tego, ze juz z Nim nie jestes. Bedziesz mu wdzieczna za to, ze sie uwolnilas. Moze wowczas, gdy zobaczy Cie szczesliwa i rozpromieniona, pomysli ze szkoda, ze to nie On idzie u Twego boku. Nie bedziesz szczesliwa, poki "trzymasz go" jeszcze w glowie.
aurora, podobaja mi sie Twoje wypowiedzi.

Boże... "NA ZŁOŚĆ" a "ZEMSTA" to dwie różne sprawy...

hmm nie ma czego żałować? Cynicznahipo powinnaś lepiej uważać z takimi stwierdzeniami, bo nic akurat nie wiesz o tej historii. poza tym, jeśli ktoś już wypowiada się w wątkach, to raczej z szacunku do tej osoby, lepiej przeczytać całość, a nie kilka słów, bo przyznam że Twoja odpowiedź niemiłosiernie mnie zdenerwowała.

powiem więcej, ta osoba była znęcającą się nade mną tyranem, do dziś mam problemy z tym by o tym zapomnieć, i wiem że NIGDY nie spojrzę już na mężczyznę łagodnym okiem, przez to co mi zrobił, zdecydowałam że będę sama, możliwe że przez całe życie, dzieci nie chcę mieć, chcę zaadoptować dziecko, nie jestem w stanie mieszkać w Polsce, wyjeżdżam na stałe za ocean I CHCĘ BY ŻAŁOWAŁ SWEGO POSTĘPOWANIA!!!!

bo człowiek z takimi dewiacjami i takim egoizmem jak on, NIGDY NIE BĘDZIE ŻAŁOWAŁ.

TAK CYNICZNAHIPO, masz rację. nie ma czego żałować. skoro mnie zeszmacił do reszty, nie ma czego żałować. tylko problem w tym, że znam swoją wartość i wiem, że żaden facet nie jest wart tego, by ze mną iść przez życie. nie pozwolę się drugi raz zranić. nie ma mowy. nie będę z żadnym facetem już nigdy dzieliła życia. mam 24 lata. dawno znaczy rok z hakiem.

to nie jest gadanie głupiej laski, która nie wie co ze sobą zrobić. terapię już przeszłam, dzięki niej się podniosłam w dużej mierze i radzę sobie.

Wschodnie przemyślenia? chyba to jest oczywiste, co mam na myśli... chyba, że ktoś nie miał nigdy styczności z filozofią, to zapewne nie zrozumiał.

zastanówcie się nad sobą ludzie, nie wrzucajcie wszystkich do jednego worka, przez Was się rozpłakałam, co za chore forum, zaraz zapewne się pojawią stwierdzenia "idź do psychologa skoro się rozpłakałaś", ale nie. ja bym chciała mieszkać w Polsce, ale nie dam rady, mieszkam już pół roku za granicą, gdzie jest lepiej, ale dostałam możliwość od losu by wyjechać dalej, więc z tego skorzystam. niby odległość geograficzna nic nie pomaga, ale pomaga mnie.

miał być ślub, miało być wszystko, ale lepiej mi samej, nigdy więcej nie pozwolę się nikomu zranić.

zamykam ten wątek bo znów się posypią rady niczym z gazety dla upośledzonych emocjonalnie nastolatek, skoro chcecie się bawić w psychologów, to coś Wam niestety nie wyszło.

Moja Droga, nie depcz swojego poczucia własnej wartości i nie manipuluj nim dla osiągnięcia jakiegoś mizernego celu - nic nikomu nie musisz udowadniać. Zajmij się sobą.

Nic nie daje takiej satysfakcji jak obojętność. I chyba też nic nie boli drugiej strony tak jak obojętność. Złość, wściekłość, zawiść, nienawiść - to tylko wychylenie wahadła w drugą stronę. Obojętność to jego zatrzymanie.

Satysfakcji, ale rozumianej pozytywnie - świadomości, że w końcu się uwolniłeś/uwolniłaś. Że nic cię z nim/nią, żadna emocja, już nie wiąże.

To już bardziej na twoim miejscu czepiłbym się drugiego zdania - że nic nie boli tak jak obojętność. Ale to pisałem akurat ze strony tego, którego bolało, że ktoś kto koło mnie skakał już nagle nie skacze i ma mnie centralnie w dupie (wiem, próżność ale nie każdy rodzi się buddą ).

Ont,

Pisałam do Ciebie osobiście, z życzliwością. Ty zaś, odpowiadając stosujesz formę bezosobową, atakujesz zupełnie bez powodu i insynuujesz nieuctwo.

Nic tu po mnie, więc nie będę zaśmiecać Ci wątku.
Trzymaj się!

Osobiście, w sensie w drugiej osoby liczby pojedynczej, a nie wiadomości priv.

Jakoś trąci mi poprzednim systemem Twoje zwracanie się per "wyście" w odpowiedzi na to, co zamieścili w Twym wątku, Ci, którzy chcieli Ci w jakimś sensie pomóc.

Rozumiem jednak, że w stanie w jakim się znajdujesz, pomóc Ci nie można i przyjmuję to.

Pozdrawiam

Ja mu nie życzę źle i nie chcę by cierpiał/by stało mu się coś złego.

W stanie, w jakim obecnie się znajduję? Czyli jakim? Oświeć mnie auroro bo nie wiem, w jakim ja jestem stanie; )

Ktoś tutaj zasugerował, że mam wziąć leki nawet. Myślę, że obecnie sobie radzę lepiej niż niejedna osoba której nic poważniejszego w życiu się nie stało, nie potrzebuję żadnych leków, a ten kto rzuca tekstami pt. "weź leki" powinien sam chyba je wziąć i będę w tym momencie niesympatyczna.

Dziękuję za te pozytywne rady, bo macie rację, ale jesteśmy ludźmi i każdy (nie znam osoby, która by takich odczuć nie miała, możecie się wypierać ile tylko chcecie i jak tylko chcecie) kto został bardzo zraniony, poniżony, zgnębiony chciałby by druga strona żałowała. Tylko zwykle laski w takich momentach zaczynają chodzić na siłkę, do fryzjera, zmieniają swój imidż, cokolwiek - a ja bym chciała coś innego zrobić. Może jeśli dojdę do czegoś w życiu, to wtedy będzie żałował? Tak. Ale Waszym zdaniem tego rodzaju zemsta to cios poniżej pasa. Już wystarczy chyba, że napisałam że absolutnie mu źle nie życzę, chciałabym by był szczęśliwy, ale póki co wiem że za to co mi wyrządził - nie będę się wdawała w szczegóły bo znów ktoś będzie kazał mi wziąć leki - chciałabym, by odpokutował w sensie poczucia winy.

Pomijając te osoby, które mają głowę na karku i pomimo że wrzuciły mnie do worka osób niezrównoważonych które w ramach gorzkiej zemsty chcą oblewać kwasem (przykładowo:)) dziękuję, bo nigdy nie wiadomo co siedzi w drugiej osobie, ale to "wzięcie leków" to jest gruba przesada i jeśli Cynicznahipo masz takie odzywki, to jest to toksyczne, bo tak się nie odzywają do siebie normalni, życzliwi ludzie.

Znikam poza tym z tego forum, ten wątek pokazał mi że zwykle na forach udzielają się ludzie z nudów, a nie z potrzeby serca - i nie, nie dlatego że nikt nie odpisał mi tak, jak ja bym tego chciała, ale dlatego że oceniliście po pozorach, rzucając chamskimi tekstami, zamiast zgłębić się w istotę problemu i dać wsparcie - w końcu temat to "rozstanie, zdrada, rozwód", a nie "damskie porady", więc skoro dałam wątek w "rozstanie, zdrada, rozwód" to znaczy, że była jakaś zdrada, było jakieś rozstanie, były oszustwa.

Jeśli chcecie zrobić coś dobrego, przeczytajcie mój wątek w ZDROWIE, chyba że go już usunięto, jest zbiórka na chorą na raka mózgu dziewczynę, ma słabe rokowania, zamiast pluć jadem na niewinnych ludzi, możecie dofinansować nawet głupimi 5 zł, na co Was na pewno stać, nie wierzę że nie.

https://www.facebook.com/wsparciedlaoli?ref=profile

Powodzenia w życiu, udzielałam się na forum od 2 lat mniej więcej, miałam wcześniej inny login, ale to strata czasu, bo człowiek zamiast zająć się realnym życiem, działaniem, siedzi i wypisuje bzdury - tak, mówię również o sobie, bo to co teraz piszę to są bzdury, mówię dorosłym ludziom, odpowiedzialnym osobom że zachowują się źle za co zostanę pojechana równo, już to wiem .

Aha, dla tych którzy twierdzą że chcę satysfakcji dla swego ego - nie chcę Wam zrobić na złość, życzę Wam wszystkiego dobrego, lato się zbliża, cieszcie się ładną pogodą i niech mój przykład będzie dla Was nauczką, żeby nie oceniać po pozorach.

I na pewno kolejnego konta zakładać nie będę.

Do widzenia forum netkobiety

Będzie. Zapewne jest to prawdopodobne, że nie będzie bo jest seksoholikiem który nie ma żadnych granic postępowania, zdradzał mnie z wieloma, ale zd rugiej strony jest osobą bardzo kościelną, co pięć minut chodzi do kościoła po tym, jak sobie "zrobił wiadomo co" w damskiej toalecie w miejscu gdzie pracuje.

Zresztą, naprawdę będzie żałował, ja bym na jego miejscu żałowała, bo jak byliśmy razem byłam szarą dziewczynką, nic niewartą, wiecznie zapłakaną, z depresją - bo tak się nade mną znęcał że z roześmianej dziewczyny taką się stałam, z drugiej strony akurat w tamtym momencie miałam bardzo ciężkie doświadczenia rodzinne, co też się przyczyniło do tego. Teraz jestem zupełnie inną osobą, wróciłam do dawnej ja, myślę że jak osiągnę sukces w życiu to będzie żałował. On sam zbiera "sukcesy", ale tylko dla tego by się "pokazać", a ja to robię dla tego, by pomóc innym ludziom, drugiemu człowiekowi. Więcej mówić nie będę, bo to za duże już obnażanie się z prywatności tutaj, ale chcę zrobić coś wielkiego, dla świata, chciałabym, jeśli tego dokonam, żeby żałował.

Generalnie to ja nie powinnam się przejmować i to, że wczoraj tutaj napisałam sprawiło że mniej przychylnie spojrzałam w jego stronę tzn. uczucia, te pozytywne, momentalnie zgasły, pewnie powrócą, ale gdy napisałam ten post, poczułam się wolna. Pokażę mu, że się mylił rzucając mną o ścianę, gnębiąc, szydząc - nie, nie chciałabym wracać do takiego człowieka, pamiętam co z nim przeszłam, co mi zrobił, ile tych SŁAWETNYCH LEKÓW się najadłam przez niego, ale znam swoją wartość.

I przez to, ażeby uniknąć kolejnych takich psycholi w życiu, raczej przejdę przez życie sama, robiąc coś dobrego dla innych, bo to nadaje sens życiu. A z rodziną tylko dobrze na zdjęciach się wychodzi.

A ja ponawiam odpowiedź Izabelo MOŻLIWE, ŻE NIE BĘDZIE ŻAŁOWAŁ.

"Co dodatkowo utwierdza mnie w przekonaniu, że nie będzie żałował". Znasz człowieka? Wiesz co....... ja tego nie skomentuję, nie wiesz coz nim przeszłam, jak możesz w ogóle go bronić, po tym co mi zrobił.

Lepiej oszczędź Izabelo innym osobom, zranionym przez los i nie pisz niczego więcej, bo to się mija z celem. PO co się udzielasz na tym forum? Żeby doj...bać? Jeśli należysz do grupy zdesperowanych kobiet, które są nikim na własne życzenie, to lepiej się nie udzielaj.

Bo dla mnie osoby, które wyżywają się na innych za własne niepowodzenia są właśnie nikim. Trzeba dobrze życzyć ludziom i ich rozumieć, szczególnie jeśli już się udzielasz na tym forum.

Tak, jestem prostakiem, hipokrytką, każdy człowiek jest hipokrytą.

Jestem w szoku jak można jechać po ludziach, dla własnej satysfakcji, odpowiadasz mi na moje posty, nie czytając odpowiedzi, to przecież jest chore.

Powodzenia Wam wszystkim w życiu, szkoda że nie wiecie jakim człowiekiem jestem naprawdę i nie wiecie czym się zajmuję w życiu, ile daję od siebie innym, wszystko co mam, może wtedy byście oszczędzili chamskich tekstów, komentarzy. Masakra...

Nie pisałam tej historii, bo odgrzebywanie tego wszystkiego właśnie budzi we mnie takie emocje, a nie inne. Nie chcę tym żyć, a żyję, nie chcę o tym pamiętać - a jednak są ślady, zawsze będą. Specjalnie użyłam kropek w pewnych miejscach, by nie rzucać bluzgami, niestety czasem pewnych rzeczy nie da opisać się prosto, kulturalnie.

Nie, ja nie wyzywam nikogo od idiotów. Chodzi mi jedynie o sprzeciw i o cel udzielania się na forum. Wcześniej udzielałam się pod innym loginem, mój cel był taki by pomóc ludziom w niedoli, wesprzeć dobrym słowem, a nie odpowiadać negatywnie, chyba że ktoś pytał "szukam sposobów na wyrwanie dziewczyny na dyskotece".

Znów napomknę o tych lekach - wyobraźmy sobie, że ten post pisze osoba, która rzeczywiście jest skazana na leki, bez nich nie potrafi funkcjonować i zamiast dobrego, ciepłego słowa (bo po to jest to forum, szukamy rad, wsparcia, konstruktywnej opinii, w przypadku skrajności można kogoś zjechać, szuka się tego kontaktu w internecie którego może nie można mieć na daną chwilę na żywo) słyszy się chamskie "weź leki". Ja się nie wściekam, że ktoś mi nie napisał tego, co chcę usłyszeć. Ja się wściekam o to, w jaki sposób to forum funkcjonuje, dlaczego ludzie tutaj działają na zasadzie "człowiek człowiekowi wilkiem"??

Akurat od tych leków miałam bardzo duże powikłania potem ze zdrowiem, bardzo dużo przytyłam od psychotropów, ciężki moment, i gdy ktoś rzuca taki tekst potem... Szkoda słów. Właśnie. Szkoda. Słów. Spałam wiele godzin dziennie, nie mogłam wstać z łóżka, prawie zrezygnowałam z uczelni, bo psychotropy powodowały że nie mogłam się uczyć, koncentrować, zasypiałam na stojąco. Weź leki...

Napisałam jedno króciutkie pytanie, bez wdawania się w historię, motywy, po prostu chciałam się dowiedzieć OGÓLNIE, bez wnikania w moją historię - którą notabene musiałam odkopywać wraz z kolejnymi odpowiedziami na ten post, stąd moje negatywne emocje - czy można żałować swoich czynów, tego że się kogoś zostawiło, ewentualnie co można zrobić by pojawiła się w głowie takiej osoby taka myśl? Albo odczucie w sercu? U niektórych to może nie będzie możliwe, fakt.

Skoro taki wątek wzbudził we mnie tyle negatywności, na wspomnienie o mojej przeszłości, to można sobie wyobrazić jak głęboko to we mnie siedzi, jak bardzo jest to bolesne, że zdecydowałam się emigrować aż za ocean, by się od tego odciąć. Może ten ocean nie będzie ostatecznym punktem, ale niemniej, wyjazd jest konieczny w tym przypadku. Przeszłość moja jest tragiczna, tak jak wielu osób tutaj piszących, szukających wsparcia i plucie jadem tutaj nie pomoże.

Hej
ja tak sobie myślę że ont myślała że znajdzie tu tu odpowiedzi jak zniszczyć faceta który ją zranił.Ma bardzo duże pokłady złości do Niego a wyżywa się na forum do nic winnych ludzi.Nie myśli racjonalnie,zemsta ją zaślepia.Facetowi nie da rady zrobić na złość.On ma za mały mózg albo tam gdzie nie trzeba
Ja też miałam taką złość do byłego,planowałam zemstę,ale po co to dla niego jeszcze fajniej jak się poddaję.Olać,jego i jego życie,zajmować się swoim. Powiem wprost gówno ruszysz będzie śmierdziało-po co zatruwać powietrze.
Ja się podnoszę, mam co mam i jestem szczęśliwa a gówna nie zamierzam ruszać.
Pozdrawiam