Zycie po spotkaniu z ocieraczem

Przepraszam, że tutaj piszę ale jakiś czas temu miałam spotkanie z słynnym ocieractwem.
Mianowicie stałam w autobusie, razem z koleżanką. Wokół mnóstwo ludzi, a w tym dwóch bezdomnych.
Po paru przystankach jeden z nich, brudny, cuchnący, okropny... Zablokował mnie między przejściem.
Nie mogłam ruszyć się do przodu bo przede mną stali ludzie, ani cofnąć się do tyłu bo on stał za mną.
Po paru chwilach zaczął wykonywać ruchy do tylu i do przodu tak, że "obijał się" kroczem o moją nogę.
Na początku myślałam, że nim tak rzuca i że dużo ludzi stoi za nim więc też nie ma gdzie się ruszyć.
Stałam tam jak wryta, kiedy on to robił... Dopiero jak się zorientowałam i chciałam zareagować autobus wjechał na przystanek i wtedy on uciekł.
Wtedy byłam zdezorientowana, a teraz czuje, że jestem sama sobie winna bo nie zareagowałam.
W sumie trwało to może z minutę bo robił tak przez jeden przystanek, pół przystanku. Dla mnie trwało to wieczność.
Pamiętam, że przede mną stała moja koleżanka i jakiś mężczyzna (to był koniec autobusu).
Kiedy to robił, ten mężczyzna miał uśmiech na twarzy, a moja koleżanka twarz bez wyrazu.
Może to wyolbrzymiam, ale czuje się okropnie... Nie wiem czemu nie zareagowałam.
W tym autobusie widziałam pewną znajomą, która na pewno też to widziała, bo później widziałam jak się głupio do mnie uśmiechała.
Moją koleżankę po dotarciu na miejsce bardzo to cieszyło, śmiała się ze mnie, dogadywała mi.
Nawet stwierdziła ze śmiechem, że "prawie Ci zrobił dziecko". Opowiedziała to prawie wszystkim naszym wspólnym znajomym.
Dla niej to wszystko jest śmieszne - dla mnie tragiczne
Powiedziała mi, że za nim nikt praktycznie nie stał i widać, że robi to celowo i próbował zaglądać przez ramię aby zobaczyć moją twarz.
Nawet teraz nie mogę spać bo myślę,czy może jestem w ciąży (tak to nie możliwe, wiem o tym ale jednak nie mogę przestać o tym myśleć)
Cały czas mam przed oczami jego twarz i myślę o tym co mi zrobił.
Wiem, że jednych to rozśmieszy, jednak ja czuję się strasznie.
Tym bardziej, że jestem z małego miasta, gdzie każdy zna każdego.
Widziała to moja koleżanka, która rozgadała to już wszystkim i to chyba przez nią się tak źle czuje przez to wyśmiewanie...
Oczywiście, już ukróciłam z nią kontakt i nawet się z nią nie widuje.
Widziała to znajoma ze szkoły, która też na pewno to rozgada wszystkim.
Boję się, że zostanę zaszufladkowana - że to ja będę tą, która pozwala na takie rzeczy bo przecież się nie sprzeciwiłam ani nie zareagowałam.
Myślę o tym w dzień i w nocy. Boli mnie to, że nikt nic nie zrobił.
Mam chłopaka od którego się natychmiastowo odsunęłam.
On o niczym nie wie, boję mu się cokolwiek powiedzieć bo nie wiem jakby na to zareagował.
Jestem jeszcze dziewicą, a teraz czuję się jakby była już zbezczeszczona...
Nie chce już czułości ani bliskości z nim. Nie wiem czy nie powinnam wybrać się z tym do psychologa.
Myślałam nad zgłoszeniem się na policję.
Jak to udowodnię... Możliwe, że jest monitoring w autobusach, może jest nagranie, mam świadka.
Z znalezieniem sprawcy też nie będzie problemu - jestem pewna, że jest już znany policji.
Ale co ja im powiem? Że facet ocierał się o moją nogę w autobusie?
Poza tym nie wiem jak to wygląda, czy musiałabym iść z tym do adwokata, opłacać proces czy coś...
Wiem, że dla niektórych to śmieszne ale proszę o podejście do wątku poważnie.
Proszę o rady, wskazówki lub inne słowa.