Oddzielne wyjazdy

Dobry wieczór
Chciałabym zapytać, co myślicie o oddzielnych wyjazdach (rekreacyjnych, nie służbowych) partnerów i czy u Was w związkach takie są?
Sprawa wygląda tak, że jestem z moim chłopakiem od trzech lat. Kocham go, zależy mi na nim i chcę z nim spędzić przyszłość. Mam też przyjaciółkę, znamy się od liceum i od jakichś 5-6 lat co roku wspólnie gdzieś wyjeżdżamy. Mój chłopak do tej pory nie miał nic przeciwko, tzn. czasem pomarudził, ale ostatecznie nie robił większych problemów, a nawet odbierał mnie potem z pociągu Z tym, że do tej pory były to zawsze podróże po Polsce. W tym roku kończę studia i bardzo chciałam wyjechać gdzieś w lipcu, żeby odpocząć zaraz po obronie, a potem spokojnie zająć się planowaniem przyszłości i szukaniem pracy (wiadomo, że na początku ciężko o urlop). Mojemu chłopakowi nie pasuje ten termin, a za to koleżance jak najbardziej. Tyle że tym razem zaczęłyśmy planować jakiś zagraniczny wypad. Początkowo miały to być raczej państwa sąsiedzkie (Wilno, Berlin, Budapeszt). Chłopak, jak mu o tym wspomniałam, trochę marudził, ale sądzę, że ostatecznie by się przekonał. Tyle że nagle przyjaciółka zaproponowała Włochy. Znalazła bardzo tanie bilety lotnicze, trzeba było się decydować na już. Dwie inne koleżanki powiedziały, że chcą jechać, więc spontanicznie powiedziałam, żeby kupiła i mi. Ale teraz mam wyrzuty sumienia. Facetowi jak na razie o tym tylko wspomniałam, nie powiedziałam, że już mamy bilety. Wygląda jednak na to, że dość mocno nie podoba mu się pomysł. Z jednej strony mam ochotę pojechać. Z drugiej... nie da się ukryć, że w tym związku to i tak zawsze ja miałam więcej wolności. Mój chłopak nigdy beze mnie nie podróżował (chyba że służbowo), a samodzielne wyjścia zdarzały mu się naprawdę sporadycznie (mnie też nie co weekend, ale jednak co jakiś czas bywały). Właściwie on jest o 3 lata starszy, więc chyba trochę zdążył się wyszaleć przed naszym związkiem. Zastanawiam się, czy nie powinnam zrezygnować, żeby być wobec niego fair. Bo skoro do tej pory mnie raczej nie ograniczał, to może tym razem powinnam uszanować jego zdanie? Bilety były na tyle tanie, że byłabym w stanie przeboleć stratę. Tyle że wiem, że wtedy koleżanki pewnie by się obraziły, i miałyby rację. Wiem, że ogólnie zachowałam się głupio, trochę jak taka dupa wołowa bez własnego zdania. Teraz chciałabym to jakoś odkręcić, ale nie wiem, jak...