Wizyta w spa czy u fryzjera to przyjemność kosztem dziecka?

sandra9011, Twoje pytanie wydaje mi się trochę (wybacz) niemądre.. szczególnie ten fragment o poplamionej bluzce i tłustych włosach.
Czy naprawdę normalna kobieta rodząc dziecko uważa, że przestaje być kobietą, człowiekiem, zona, przyjaciółką a jest wyłącznie mamą?
Jeżeli nie zaniedbuje dziecka w sposób drastyczny - czyli mam na myśli, ze dziecko płacze a ona się tym nie przejmuje, jest głodne, brudne i chore a "matka" idzie do kosmetyczki, na ploty, zakupy czy ogląda TV - to jak najbardziej ma prawo do tego, żeby móc spokojnie zająć się sobą i swoimi sprawami. Które może nie są najpilniejsze, najbardziej konieczne ale sprawiają jej przyjemność. Co w rezultacie przekłada się i tak na dobro dziecka - bo ma wypoczętą ( godzina bez niemowlaka sprawia cuda - nigdy przedtem i nigdy potem nie mamy tak szybkiej zdolności do regeneracji sił ), spokojniejsza, bardziej zadowoloną i stęsknioną mamę.
Tak, jak najbardziej rodząc dziecko nie powinnyśmy zapominać, że my tez mamy prawo do przyjemności. I nie mieć wyrzutów sumienia jeżeli raz na jakiś czas zostawiamy dziecko pod  opieką. A już w szczególności powinnyśmy ta opiekę jak najczęściej powierzać tatusiowi dziecka.

bbasiu ale czemu niemądre? Zauważyłam,ze wiele kobiet uwaza,ze jeśli świeżo upieczona mama jest w dobrej formie,zadbana,ma zrobione paznokcie,nowy fryz itp.to z góry zakładają, że pewnie dziecko zaniedbuje bo zajmuje się głównie swoim wyglądem i potrzebami.

Ta pani,która napisała, że przez pół roku nie oddaliła się od swojego dziecka właśnie zrobiła wrażenie osoby,która po porodzie przestała być przyjaciółka, kobieta,zona a stała się tylko i wyłącznie mama na caluki etat.
Bo w Jej mniemaniu wyjście gdzieś bez dziecka to już zaniedbanie go i troska tylko o własne potrzeby.

Mussuka próbuje sobie wyobrazić jak potem takie dziecko funkcjonuje i jedyny obraz jaki mam przed oczami to 35-letni pan żyjący u mamy ????
Oczywiście pewnie dzieci po pewnym czasie wyrastają z tej roli przyssawki; )

A może zapytam tak...czy zostawienie dziecka od piatku do niedzieli z dziadkami jest ok? Tylko po to by mama mogła się wyszaleć chodząc po imprezach. Dodam, że jest to przykład " na faktach":)

sandra9011, potrzebujesz potwierdzenia, że ktoś jest złą matką? To nie jest tak czarno - białe. Może być złe, może być nieszkodliwe. Wszystko zależy od... wszystkiego... Bo może te weekendy z dziadkami są wyczekiwane prze dziadków i w tym czasie dziecko jest wspaniale zaopiekowane, wybawione i szczęśliwe. Dziadkowie też. Czy może dziadkowie traktują to jak "dopust boży", czy nawet nie tak, ale czasem tez by chcieli mieć święty spokój. Czy matka na tych imprezach pije do upadłego i szlaja się z facetami, czy impreza to po prostu wyjście z mężem lub koleżankami na piwo, drinka i potańczyć czy tez oddawanie się jakiejś pasji.
Myślę, że lepiej skupić się na tym jak być najlepsza matką według swoich kryteriów niż oceniać inne matki dookoła.

A nie lepiej powiedzieć takim osobom, co wydają poglądy o dobrych lub wyrodnych matkach, że jeżeli zaspokoilo się w pierwszej kolejności wszystkie potrzeby dziecka, jest ono zdrowo, nakarmione, zadbane i szczęśliwe (w twoim lub innym towarzystwie), to dlaczego w następnej kolejności matka nie może zadbać też o siebie i swoje przyjemności? Wszyscy jesteśmy ludźmi, a zadbaną żonę chciałby mieć każdy mąż mimo rozbieganego lub płaczącego dziaciaczka u boku Ile jest potem kłótni i rozstań przez to, że żona zaniedbuje siebie i męża bo dosłownie wszystko poświęca dziecku wychowując o na maminsynka?

Nie widzę powodu, żeby takim osobom cokolwiek mówić. To czy jestem złą czy dobrą matką ma prawo co najwyżej ocenić moje własne dziecko, a to też najlepiej jak dorośnie. Ocena osób postronnych nie ma żadnego znaczenia.

Moja córka jest nieśmiała, wrażliwa i bardzo ze mną związana. Nie ukrywam czasami również chciałam wybyć sama z domu, ale u mnie nie było takiej opcji. Wyjście żeby zrobić coś dla siebie, oj nie. Coś załatwić, ok, ale byle jak najszybciej wrócić. Moi rodzice są starej daty mimo stosunkowo młodego wieku. Masz dziecko = siedź w domu. Z czasem człowiek zaczyna wierzyć w to i potem ma wyrzuty gdy faktycznie sprawia sobie jakąś przyjemność.

Za to moi rodzice podchodzili do tematu zupełnie liberalnie, z pełnym zrozumieniem. Zresztą jak do wszystkiego, co w życiu robiłam. Fakt faktem, że nie mieszkałam z nimi, więc odkąd wyszłam za mąż, to na co dzień nawet nie mieli możliwości wpływania na moje decyzje. Inna rzecz, że jak tylko mogli zaopiekować się wnuczkiem, to byli po prostu szczęśliwi, więc trduno, żeby mieli to w jakiś negartywny sposób komentować.

Zdecydowanie nie rozumiem takiego wywoływania u innych poczucia winy, choćby dlatego, że we wszystkim należy zachować umiar i zdrowy rozsądek. Raz jeszcze powtórzę - nie można stać się niewolnikiem własnego dziecka, zwłaszcza jeśli robi się to nie z własnej woli, a pod presją innych.

To co napisze to raczej nie nowość.. Zawsze widzialam macierzynstwo pod kątem takim że skoro nie pracuje i jestem na macierzynskim to opieka nad dzieckiem to mój etat i mam ryć.  Na szczęscie przekonałam sie na własnej skórze, ze jak zadbam o siebie od czasu do czasu zrobie cos dla siebie, typu kosmetyczka, fryzjer czy nawet trening z córką to odrazu mam więcej endorfin i udziela to się dziecku.

Nie powiem są sytuacje że jest cięzko, życie nie zawsze jest usłane ale kryzysy mijają prędzej czy później.

Dla mnie też 6 m-cy bez opuszczenia dziecka na chwilę to glupota i chodzi o coś zacznie więcej niż to czy mamy prztłuszczone włosy czy świeży fryz. chodzi tez o to, że jak dziecko ma rok dwa, to jest zdziwiebie, że ono nawet u babci nie chce zostać na parę godzin... A wtedy rodzice by już chcieli. Trzeba dziecko też przyzwyczajać jak najwczesniej, ze jam mama wychodzi to wraca i inne osoby też sa ok Ja podobie jak autorka kilka dni po wyjscie ze szpitalam zostawiłam mała z mamą - pojechalisy do urzędu ją zarejestrować, po co dziekco męczyć, jak moze w domu pospać i być ponoszone Nie neguję kobiet, które prze kilka miesięcy po porodzie są "zapuszczone". Kazdy ma swoj czas na ogarnięcie i zaadaptowanie do nowej sytuacji, ważne, aby to nastapiło. Natomiast bbaki, które co tydzień biegają na manicure i tylko w tym celu zatrudniają opiekunki, zeby wyskoczyć na "szoping" - bardziej mnie martwią. Oczywiście wszystko jest potrzebne, ale kwestia priorytetów i proporcji. Teraz nie mam problemu, żeby wyjechać z moim m na weekend we dwoje, a małą podrzucić babci, ona też ma z tego frajdę, ale już na urlop bym bez niej nie pojechała. Byłoby mi zal nie spedzić wolnego czasu z najważniejszą osobą mego życia...