Banalne ale prawdziwe

Cześć wszystki, postanowilam tutaj napisać o swoim problemie, liczę na to ze mi pomożecie. W takiej sprawie jest to trudne,ale może zacznę od początku. Swojego przyjaciela poznałam dawno temu i...się w nim zakochałam. Myślałam że to minie ale niestety uczucie pozostało. Zawsze świetnie się dogadywaliśmy,mieliśmy wspólne tematy, po prostu czytaliśmy sobie w myślach. Każda,nawet krótka rozmowa z nim sprawiała ze pojawiał się uśmiech na mojej twarzy. Nawet gdy byłam smutna, wściekła to on wiedział jak mnie pozbawiać. Brzmi jak łzawa historia ale tak było. Rok temu poznałam chłopaka z  którym świetnie się dogadywałam,wydawało mi się ze cos z tego będzie, gdy mój p zaczął się domyślać (Nie powiedziałam mu o tym chłopaku) posmutniał i byłam pewna że jest zazdrosny. Zaczęłam porównywać chłopaka do mojego p i w każdej kategorii wygrywał p. Nie wiedziałam co robić bo byłam rozdarta między miłością do przyjaciela a nowo poznamym chłopakiem. Moje relacje z p juz wtedy zaczęły się pogarszać. Przyszły wakacje, zaczęłam spotykać się z przyjacielem,zakończyłam znajomość z tamtym chłopakiem z którym przez pół roku utrzymywałam kontakt. Nigdy między nami nic nie zaszło bo myślałam o p...Jednak gdy wróciliśmy po wakacjach wszystko się zmieniło. P znalazł sobie inne przyjaciółki,towarzystwo z którym spotykał się przez wakacje. Poczułam się taka samotna,ale też zła,byłam wsciekla na niego..raz czy dwa pytał co się stało..ale co miałam mu powiedzieć?krzyknąć w twarz ze go kocham? Nie mogę sobie tego nawet wyobrazić. Teraz po pół roku podrywa dziewczynę z naszej klasy, a przynajmniej tak mi się wydaje. Za każdym razem gdy na to patrzę serce mnie tak boli ze nie mogę wytrzymać. Czasami ze sobą rozmawiamy, ale zdarza się to rzadko bardzo rzadko. Tęsknię za przyjacielem,ale to jestem w stanie znieść, gorzej z tym ze jestem w nim zakochana i nie wiem jak się z tego wyleczyć...