Widzenia dziecka w zk ze skazanym ojcem.

Dziecko ma 5 lat a nie 3 to po pierwsze napisałam że od 3 lat razem je wychowujemy (czytaj ze zrozumieniem). Dziecko było przy aresztowaniu więc słabym pomysłem jest mówienie dziecku że tatuś jest za granicą. Nie związałam się z kryminalistą gdy go poznałam był normalnym człowiekiem jak ty czy ja to że popełnił błąd ma skreślić kilka lat naszego udanego związku i miłość dziecka? Nie rozumiesz w ogóle sytuacji skoro twierdzisz że widzenie z ojcem jest dla dziecka traumą. Byłam już na widzeniu sama i wiem jak to wszystko wygląda i powiem ci że nie jest to tak straszne jak co niektórzy twierdzą. Zobaczenie przez dziecka dwóch panów strażników to jeszcze nie trauma (dziecko wie że tatusia pilnują panowie strażnicy) skoro twierdzisz że to trauma to taką samą traumą byłoby zobaczenie przez dziecko na ulicy policjantów. Moje dziecko jest uświadomione na tyle na ile powinno i wie tyle ile powinno co więcej rozumie wszystko więc nie mam zamiaru pozbawiać dziecka kontaktów z ojcem szczególnie w tej sytuacji gdzie dziecko codziennie chodzi smutne mówi że tęskni i chce odwiedzić tatę. Poza tym nie prosiłam o ocenianie moich (i mojego narzeczonego) decyzji bo jest to moja sprawa i ja wiem najlepiej co jest dla mojego dziecka dobre a co nie. Prosiłam o poradę w sprawie widzeń, jeżeli nie masz nic do powiedzenia na ten temat to proszę nie wypowiadaj się wcale. Pozdrawiam!

Do zakładu mam niedaleko jakieś 7km. Wyrok ma na 6 miesięcy ale stara się o dozór elektroniczny z tym że niestety to wszystko musi potrwać:( Dzięki za odpowiedź:) A nie wiesz może jak jest z tą dodatkową godziną widzenia na dziecko w naszym przypadku?

I tu się mylisz moja droga nie chce zrobić z dziecka narzędzia dzięki któremu dostaniemy dodatkową godzinę, nie zależy mi na tym nawet gdy jej nie dostaniemy i tak zabiorę tam dziecko bo ma prawo do podtrzymywania kontaktu ze swoim ojcem (nie ważne że nie jest to biologiczny ojciec, on go wychowuje i kocha). Poza tym rozmawiałam też z panią psycholog na ten temat  byłam u niej sama potem z dzieckiem i ona także uważa że w naszej sytuacji jest to dobry pomysł ponieważ dziecko bardzo cierpi nie mając namacalnych dowodów na to co się dzieje z tatusiem tak jak już wcześniej pisałam dziecko uważa że tata go po prostu zostawił a taka wizyta da mu dowód na to że tata ciągle jest, wróci do nas i bardzo go kocha. Każde dziecko jest inne i inaczej reaguje na takie rozstania dla mojego dziecka traumą jest właśnie to że nie może zobaczyć taty. Poza tym jak wiele pamiętasz z tego okresu dzieciństwa? Ja np nic nie pamiętam. Pani psycholog powiedziała że jeżeli będę wyolbrzymiać to miejsce i mówić jakie jest złe to owszem może się to odbić na dziecku, ale jeżeli podejdę do tego z dystansem i spokojnie wytłumaczę dziecku i nie będę robiła z tego wielkiej afery to dziecko przyjmie to ze spokojem a nie strachem przed takim miejscem i w przyszłości nie będzie nawet tego pamiętać. I po raz kolejny proszę nie zaśmiecajcie tematu bo nie pytałam o wasze zdanie na temat moich decyzji.

LeeBee dziękuję za zrozumienie:) Ja też uważam że dziecko powinno znać prawdę owszem czasem jest ona okrutna ale tak jak napisałaś wystarczy dobrać odpowiednie słowa aby wszystko dziecku wytłumaczyć. Wolę ja osobiście uświadomić moje dziecko niż miało by się dowiedzieć prawdy przypadkiem od kogoś obcego. A wizyty w tej sytuacji to akurat jest coś dobrego owszem rozstanie będzie trudne ale na pewno dziecko poczuje się lepiej chociażby dlatego że będzie mogło się przytulić do taty (taki niewinny gest a dla dziecka jest to coś wspaniałego).

Ta dobra relacja jest już zbudowana trzeba ją tylko podtrzymywać. Owszem miał wyrok w zawieszeniu i grzywnę do zapłaty niestety nie zapłacił jej bo jesteśmy w trudnej sytuacji finansowej i wyrok został odwieszony (skoro cię to tak bardzo interesuje). Moje dziecko doskonale wie dlaczego tata jest w areszcie (nie używam przy nim słowa "więzienie") nie ukrywałam przed nim tego faktu i jak ty to ironicznie piszesz nie nastawiałam dziecka przeciw prawu i osobom które je reprezentują. Mały wie że tata popełnił błąd i teraz musi odbyć karę w areszcie.
Co do błędów każdy je popełnia, ale każdy też zasługuję na kolejną szansę. No ale przecież ty na pewno jesteś ideałem.

Małpa69 bardzo dziękuję za odpowiedź. Cieszę się że nie wszyscy mnie krytykują.

Autorka napisała przecież że dziecko było przy aresztowaniu, więc mydlenie dziecku oczu nie ma w tej sytuacji żadnego sensu, dzieci nie są takie głupie.

Lepiej widzieć ojca w więzieniu niż nie widzieć go wcale.
Autorka napisała że facet miał zawiasy, ale nie zapłacił grzywny i musiał iść do więzienia, wymiar kary generalnie jest mały, więc na pewno nie chodzi tu o żadne poważne przestępstwo.

Przypominam również że nie jeden poszedł do paki za to że pobił kogoś broniąc siebie lub bliskich, całej sytuacji nie znamy, a tak łatwo oceniać.

Nie chodzi o to aby jedno widzenie trwało 2 godz. Przewidziana jest dodatkowo godzina na dziecko ale chodzi tu o dodatkowe widzenie, w zk zamkniętym w jakim przebywa mój narzeczony to było by dobre bo ogólnie mam dwa widzenia w miesiącu które trwają po 60min i wierzcie mi że czas płynie wtedy o wiele szybciej i prawdę mówiąc nawet ostatnio nie zdążyliśmy obgadać wszystkich ważnych spraw, dlatego przydała by się taka godzina tylko dla dziecka (przecież wiadome że przy dziecku nie o wszystkim można porozmawiać). Niestety dla mnie pół roku to katastrofa zostałam w tym momencie kompletnie bez środków do życia (ponieważ tylko on pracował) dlatego stara się o SDE.
Nie będę opisywać całej sprawy dlaczego, za co miał wyrok, bo to długa historia i tylko niepotrzebnie wywołała by pewnie kolejne różnice zdań.
Dziękuję Wam bardzo dziewczyny za wyrozumiałość, ciężko o to na forach.

No to sama widzisz jakiego masz odpowiedzialnego partnera.
Dobrze wiedział czym grozi niezapłacenie grzywny. Ale nie postarał się, nie poszukał dodatkowej pracy aby to zapłacić.
Jakoś nie myślał o was, z czego będziecie żyli, ty i dzieko gdy go zamkną.
O ile piszesz prawdę.

Jak widać i jak radzi poprzedniczka, nie ma co liczyć na kryminalistę tylko samej szukać roboty.

Klaudio,
również uważam, że dla Twojego dziecka lepsze będzie spotkanie z tatą (cóż z tego, że nie biologicznym?), skoro kochają się i są do siebie przywiązani.

Dziecko ma inny sposób rozumowania niż dorosły człowiek, dla dzieci wszystko jest proste i czarno-białe.

Bardzo dziękuję:)

W prawym górnym rogu klikasz "dodaj nowy wątek"

Dziękuję Ci bardzo za zrozumienie. Co prawda teraz sytuacja trochę się skomplikowała bo przenieśli go do półotwartego zk i niestety nie mam już do niego 7km, a 75km:( Ale przynajmniej teraz widzenia mamy 3 razy w miesiącu (możliwe że dostanie też nagrodę więc będzie jedno więcej:)) i może dzwonić codziennie nawet po kilka razy. Mówił że z małym bez problemu mogę przyjechać on już wszystko załatwił:) Jutro jadę:) Już nie mogę się doczekać:) Dziękuję wszystkim za zainteresowanie tematem (nawet tym negatywnie do mnie nastawionym, swoimi opiniami utwierdziłyście mnie tylko w przekonaniu że dobrze robię:)). Pozdrawiam:)

Chciałam tylko pokrótce napisać jak było na widzeniu. Ten post kieruję szczególnie do wszystkich "życzliwych" osób:) Tak więc było lepiej niż sobie wyobrażałam:) Mały ciągle z uśmiechem na ustach siedział cały czas u taty na kolanach, wtulał się do niego, nie odstępował go na krok (nawet jak poszliśmy do kantyny to ciągle był w niego wtulony) zmienił się o 180 stopni, wrócił mój wesoły pełen energii synek:)

To widzenie było o wiele trudniejsze dla taty widziałam smutek w jego oczach ale też radość że chociaż przez tą godzinę może mieć małego przy sobie. Przy rozstaniu widziałam że stanęły mu łzy w oczach ale zacisnął zęby żeby nie dać nic po sobie poznać (dodam że raz w życiu widziałam w jego oczach łzy, gdy zmarł jego ojciec).

Tak więc moje drogie panie, pewnie was to zaskoczy ale moje dziecko w żadnym wypadku nie przeżyło traumy, wręcz przeciwnie pomogło mu to zrozumieć sytuacje i w pewnym stopniu ją zaakceptować. Oczywiście nadal tęskni i będzie tęsknił za tatą ale nie przeżywa tego tak jak przed widzeniem, nie czuje się odrzucony, ma świadomość że tata wcale go nie zostawił, bardzo go kocha i wróci. Już nie może się doczekać następnego widzenia, zresztą wszyscy zaczynamy odliczanie dni kolejnego tygodnia do spotkania. Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie:)

Niestety tak jest ale mentalności niektórych mam nie da się zmienić.

Sorry ale nie rozumiem o co ci chodzi i w czym konkretnie nazmyślałam? Widzę że to ty jesteś niedokształcona więc opowiem ci wszystko po kolei może w końcu zrozumiesz. Mojego narzeczonego zatrzymali celem doprowadzenia do zk. Jako że zameldowany jest w Kielcach i tam miał się zgłosić do zk a mieszkamy na Podkarpaciu to chyba logiczne że zatrzymała go tutejsza policja. Było to dokładnie w sobotę(07.03). Policja zwróciła się z prośbą do Kielc o przesłanie jego akt i powierzenie sprawy im ponieważ nie opłacało się organizować konwoju żeby przewieźć go do Kielc skoro zk mają pod nosem. Więc w poniedziałek(09.03) przewieźli go do najbliższego zk( jest to areszt połączony z zk) był tam w sumie dwa tyg z czego oczywiście pierwszy tydz na przejściówce. Już wcześniej wychowawca pytał go czy chce żeby przewieźli go do półotwartego ponieważ była taka możliwość ze względu na wyrok jaki ma, czy zostaje tutaj i stara się o "branzoletke" oczywiście powiedział mu że jeżeli zostanie to dyrektor i on wystawią mu jak najbardziej pozytywne opinie jeżeli będzie się starał o dozór. Postanowił zostać szczególnie ze względu na to że miałam do niego blisko no i zależało mu na opinii dyrektora i wychowawcy. Niestety w piątek (20.03) rano powiedzieli mu że go przewożą na półotworek bo mają przepełnienie. Co do grzywny to proszę nie błaźnij się bo grzywna dotyczyła bezpośrednio tego wyroku który miał w zawieszeniu i skoro jej nie zapłacił odwiesili. Proste? Czy nadal czegoś nie rozumiesz bo widzę że bardzo opornie idzie ci przyswajanie pewnych informacji. Widzę że na temat sądownictwa i więziennictwa oczytałaś się niesamowicie wiele z tym że bierz poprawkę na to że w realnym świecie wiele spraw wygląda i toczy się zupełnie inaczej niż w książkach czy dennych artykułach wszechwiedzących internautów. Próbujesz zabłysnąć wiedzą teoretyczną która niekiedy nijak ma się do rzeczywistości. No i na koniec wybacz ale w żaden sposób nie "wybielam" swojego narzeczonego. Sama sobie zadaj pytanie po co miała bym to robić? Piszę jak jest jeżeli nie wierzysz to twój problem nikt nie karze ci tego czytać a tym bardziej się udzielać. Następnym razem nie znając szczegółowo sytuacji zastanów się 5 razy zanim coś napiszesz bo żal mi cie.

Daję spokój bo limit na czytanie bajek  dla przedszkolaków  już wyczerpałam.

Interesuje mnie jedynie jeszcze w jakiej wysokości była ta grzywna, że nie można jej było wyegzekwować w żaden sposób od pracującego człowieka.
Być może jej suma jest taka, że  bardziej opłacało się iść siedzieć niż zapłacić. Szczególnie jeśli siedzi się w niemal sanatoryjnych warunkach, można sobie wybrać miejsca zakwaterowania  i traktowanym się jest w szczególnie łagodny sposób.

Kleoma z tymi grzywna nie bądź taka pewna. Mój ojciec uszkodził samochód mojej mamy. Dostał nakaz zapłaty mojej mamie 500zl oraz pół roku zawieszenia na 2 lata.  Gdy dwa lata uplywalo Sąd zapytał mamy czy pieniądze zapłacił.  A ponieważ nie zapłacił to mu odwiedzili wyrok i pół roku odsiedział. Także chyba nie do końca znasz postępowanie karne.

Zacytowałam jedynie, pozostawię bez komentarza.

Ważniejszych wydatków? o.o Ważniejszych niż uchronienie faceta od więzienia? o.o

Wyobraź sobie że są ważniejsze wydatki, mieliśmy nie dać np dziecku jeść żeby zapłacić grzywnę? Albo nie zapłacić rachunków i wylądować pod mostem? Dziewczyno zastanów się co ty piszesz! Wypłata ledwo wystarczała na życie i gdzie tu mowa o zapłaceniu grzywny! To nie było kilka stówek bo gdyby tak było to pewnie coś byśmy wykombinowali. Czasami nie rozumiem takich ludzi jak ty.