Czy istnieje miłość na całe życie?

Tak, można być ze sobą całe życie
Nikt nie powiedział, że podpisujemy jakąś umowę o nie-patrzenie na innych. Przecież to nic złego. Czasem spodoba nam sie ktoś inny z wyglądu, ale to przecież tylko chwila, jakiś impuls, który może być bardzo mylny.
Nie radzę zaprzątać sobie tym głowy, bo często samo sobie coś wmawiamy i gorzej na tym wychodzimy.

miłość na całe życie istnieje oczywiście tylko dlaczego zdarza się tak że kocha tylko jedna osoba, a druga to niszczy i nie potrafi docenić:((((((((((((:(

Droga Ewag!
Moi dziadkowie przeżyli te lata w miłości i we wzajemnym szacunku. Myślę, że to jest recepta udanego związku. Owszem nie było tylko różowych lat, bo przeżyli tułanie się po stancjach, budowę domu w czasach gdy nie było dostępu do materiałów i najgorsze co może spotkać rodzica - śmierć maleńkiego dziecka. Ale przetrwali.
W którymś z postów piszesz, że nie możesz patrzeć w lustro..... Pamiętaj, że jaki to masz obraz siebie taki będą mieli inni, w tym i Twój mąż. Ja również mam 8 lat stażu małżeńskiego (+4 lata przed ślubem, czyli razem 12 lat), 2 dzieci i po ciążach 96 kg na sobie. Nie jestem więc super laską, która może się tylko mądrzyć. Może najwyższy czas wziąć się za siebie i zrobić wszystko aby zacząć się podobać przede wszystkim sobie. Ktoś kiedyś mi powiedział, że "wystarczy się odszykować, nie mówiąc mężowi gdzie - wyjść wieczorem (choćby na długi spacer). Zobaczysz że mąż będzie latał po domu jak kot z pęcherzem". Może coś w tym, jest jeszcze tego nie wypróbowałam.

Istnieje taka milosc, moze nie zdarza sie czesto ale istnieje.
Ja osobiscie moge napisac, ze swojego meza poznalam kiedy mialam 14 lat, on mial 17.
Bylismy ze soba 7 lat po czym wzielismy slub ;-))
W lutym, 2009 r bedziemy obchodzic 16  rocznice slubu.
Kocham go, a on mnie.

Nawet jesli kiedys ktos przykuje moja uwage i ma w sobie to cos, to nie znaczy, ze zdradzilam swojego meza, a milosc sie skonczyla!

Tak po prostu jest, na swiecie jest wiele osob, ktore maja w sobie to cos ale kochamy ta jedna.

I uwierzcie mi moje miłe- taka miłość na całe życie istnieje - tylko z czasem - to już jest inna miłość- bardziej oparta na szacunku do siebie.W pewnym momencie jak człowiek dojrzewa.... dojrzewa jego uczucie. Ktoś tu napisał,że trzeba  wzajemnie dbać o miłość..... pielegnować ją .... i to też jest prawda..... jak do tanga trzeba dwojga tak do miłości też.

a ja wierze ze istnieje.

jestem  mloda -racja. ale wierze. W to akurat, moim zdaniem warto.

jesli chodzi o pierwszy wpis Yolki, nie miej wyrzutów. To normalne. Tez tak mam. Patrze, podziwiam, a nawet odrobinkę flirtuje. To jest normalne. nawet jak mamy swojego jedynego, to ciągle pozostajemy KOBIETAMI a co za tym idzie ludźmi. mamy zmysly... a zdrowe podejscie jest najwazniejsze.

a do agnieszkatras- głupio mi, bi jestem gówniarą i pewnie odpowiesz,ze nie mam o zyciu pojecia. Moze zyje w nierealnym swiecie, zbyt wyidealizowanym, jednak miłośc jest. skoro tak sie skonczylo, to znaczy ze to nie TEN. jestem przekonana ze kazda z nas ma swoja druga polowe. Tak jest.
Jesli zechcesz jeszcze mozesz byc szczesliwa.

Oczywiście że istnieje tyle ze ma wiele obliczy nie zawsze jest tak piękna i fascynująca jak na poczatku.
Tak jak człowiek przechodzi pewne etapy w życiu , tak samo jest z miłością ma ona swe etapy .

Miłość na całe życie istnieje, ale to nie jest miłość tożsama, na początku to miłość bardzo namiętna, pełna ekspresji, zauroczenia, szału, z czasem staje się miłością przywiązania, przyjaźni, miłością wspólnych chwil i życia.

jasne, wydaje się proste, ale te przeciwności losu zawsze są. Zawsze.
Dotychczas żyłam w idealnym świecie małżeństw które są ze soba po kilkadziesiąt lat.  Potem szok -mój chrzestny zostawił żonę, małżeństwo chrzestnej też się rozwaliło. Teraz na włosku wisi związek mojego kuzyna, mimo że jego żona jest w ciąży.
Internet, wyjazdy integracyjne...są miliony przeciwności losu, które nas dotykają. Jak je przetrwać?
Jestem w szczęśliwym związku od paru lat, czy to będzie na całe życie, nigdy nie będę mieć pewności. No chyba , że za 50 lat obudzę się przy tym samym człowieku, wtedy nie będzie wątpliwości

coś a propos tematu :
http://kobieta.gazeta.pl/wysokie-obcasy … cool_.html

Czy istnieje miłość na całe życie ?
Oczywiście że tak,
istnieje takie uczucie, sam waśnie doświadczam czegoś takiego, a swoją żonkę nie wiem czy nie kocham więcej niż przed wielu wielu laty kiedy to spotkaliśmy się na tym ziemskim padole.
Jest dla mnie wszystkim, przyjacielem, kochanką moim snem i marzeniem.
Jet nam cudownie.
Oczywiście że były różne okresy. lepsze lub gorsze w naszym związku, ale udało nam się przetrwać życiowe burze i zawieruchy.
Wszystkim życzę takich związków.

Miłość na całe życie to niesamowity dar i ja głęboko wierzę w to,że taka miłość istnieje.

Jasne ze milosc na cale zycie ISTNIEJE! Trzeba tylko zrozumiec czym ona jest... Wedlug naukowcow biologow stan eufori jaki nam towarzyszy czesto przy pierwszej milosci nie moze trwac dluzej niz 3 lata max, bo mozg by sie stopil pracujac na tak wysokich obrotach... Druga sprawa z czym utorzsamiamy milosc? W uproszczeniu, dla jednych jest to piekny seks i tacy tylko moga sie zakochac w osobie ktora moze taki sex zapewnic.... Dla innych duchowosc, dla kolejnych poczucie bezpieczenstwa miedzy innymi finansowego. Bo milosc w zasadzie sa to nasze upodobania ktorych szukamy u partnerow. Natomiast milosc w kontekscie bycia z kims jednym przez cale zycie, to juz wyzsza szkola, przynajmniej z mojego punktu widzenia. Ripp zadal pytanie, ktora milosc byla na cale zycie? Odp jest banalna: wedlug wartosci teologicznych: pierwsza i druga! Bo wytrwalo sie z mezem do konca, a po smierci mozna sobie byc z kims nastepnym z czystym sumieniem. Wedlug mnie: zadna  Bo np: wiekszosc gatonkow ptakow jest w 90% monogamistami i co robia po smierci partnera? SA SAMOTNE! Wiec ludziom daleko do takiego " modelu"... Bo ludzie z reguly i statystycznie nie sa monogamistami ( oczywiscie sa wyjatki). Niektorzy twierdza ze nie czas a jakosc jest miara prawdziwej milosci. Chmm.. przepraszam ze tak bez ogrodek: ale dla nisko rozwinietych psychicznie na poziomie emocjonalnym i duchowym, z pewnoscia tak. Jesli czlowiek zrozumie i ogarnie swoje upodobania ego, nie bedzie ich wtedy utozsamial z najwiekszym uczuciem jakim jest Milosc. Czy wiecie ze zazdrosc jest nabyta a nie wrodzona? U niektorych plemion, ludow nie wystepuje ona WCALE ! Oni lepiej rozumieja istote partnerstwa i przez to sa bardziej szczesliwi. Dla mnie idealem byla by szczerosc i zaufanie w zwiasku, absolutne! I pewnosc ze bedzie sie do konca zycia z ta jedna... Mam na mysli zdrade fizyczna ktora po wczesniejszym ... uzgodnieniu ,uprzedzeniu wcale nie boli serca Jesli ma sie pewnosc ze sie jest z osoba rozwinieta na tyle emocjonalnie ze oddanie krocza nie pomyli z oddaniem serca, haha. Mnie najmocniej boli: ZDRADA MILOSCI!, ZDRADA SERCA!  
Np: gdybym mial dziewice ktora by ciekawilo jak to jest z innym facetem, to kochajac ja, sam bym jej zaproponowal niby zdrade... Bo prawdziwie kochajac nie ogranicza sie ukochanego/ nej egoistycznie... Nie zmienia sie jej pod siebie !!! Nie mowi co powinna a czego nie!!! itd. itp. Sam tez chcialbym byc szczery i zeby moja Milosc sie cieszyla z moich przyjemnosci Tymbardziej ze duza wiekszosc par i malzenstw i tak sie zdradza i jeszcze maja o to egoistyczne do siebie pretensje! Dla mnie zycie na ziemi z ukochana to partnerstwo dusz... Cialo nie ma wiekszego znaczenia. Priorytetem jest anielska szczerosc i ufnosc .. Oj, ale sie rozpisalem  Pozdro.