Erasmusowe rendez-vous

Dlaczego to zawsze tak wygląda?
Mi zaczyna zależeć, w końcu zaczynam ufać, otwierać się przed kimś, a druga strona nagle traci... zainteresowanie?
Kiedy dopuściłam do siebie myśl, że to może się udać, zaczęłam czuć przyjemne ciepełko na jego widok. Tak jak wcześniej byliśmy w stałym kontakcie internetowym, tak teraz, a właściwie od jednej z imprez, w których brał udział, to się zmieniło.
Był ostatnio osłabiony i miał trochę problemów, i stresów na głowie, no ale żeby nie starać się o kontakt ze mną?
Widzieliśmy się w środę i było wręcz idealnie, ale po pożegnaniu nie czekały na mnie miłe wiadomości, jak do tej pory, próby nawiązania rozmowy. Trochę rozmawiliśmy (ja głównie inicjowałam kontakt), ale czuję i widzę znaczącą różnicę.
Od wtorku pisałam dzień w dzień jako pierwsza, starałam się podtrzymać kontakt, ale teraz stwierdziłam, że nie będę niczego robić na siłę. Jest mi przykro.
Zrobiłam coś nie tak? Poczuł, że zdobył już moje zainteresowanie, to nie musi się starać? Czy o co może chodzić?
Nie jestem typem imprezowiczki jak on. Wolę spokojniejsze spędzanie wieczorów, ale ani razu nie zaproponowal mi, abym poszła z nim i jego znajomymi na miasto. Może obawia się tej przepaści językowej - jego znajomi Hiszpanie, nie czuliby się tak swobodnie, próbując rozmawiać po ang., jeszcze jak nie wszyscy znają ten język. Tylko to znów tłumaczenie go...
Wiem, że kontakt 'żywy' jest ważniejszy, to jasne, ale martwi mnie nagła zmiana nastawienia. Brak chęci bycia ze mną w stałym kontakcie, a przecież początki relacji właśnie tak powinny wyglądać - ciągła chęć bycia razem. No tak czy nie?
Przepraszam, chcę się po prostu komuś pożalić.