Przeczytałam jego wiadomości.

Szanowny Pan sprawia wrażenie jakby robił łaskę, że do Ciebie wrócił. Niby wybaczył, ale wraca, niby coś tam itd. Ciężki to bedzie związek jeśli zdecydujesz się z nim być. Zastanów się czy nie warto nad sobą popracować i wejść w inną relację. Piszesz, że jesteś jeszcze młoda...może nie warto być z kimś takim.? I nie pokazuj mu że tak Ci bardzo zależy bo On niestety to wykorzystuje.

Na przyszłość pamiętaj, nie czyta się korespondencji, jeśli nie jest Ona twoja. W związku ważna jest również intymność, taki swój mały świat.

Nigdy nie czytałam niczyjej korespondencji, bo to intymna sprawa. W tym wypadku mnie podkusiło i zrobiłam to po raz pierwszy i ostatni mam nadzieję. Dziękuję kobietki za odpowiedź i przydatne rady. Zdystansuję się do tej znajomości i będę żyła tak jakby on był tylko dodatkiem.

Ismena... Madame.... On nie musi sie z niczego tlumaczyc. Sama autorka powiedziala ze nie przeczytala ZADNYCH flirtow.
Czytaj Wacpanna nastepnym razem caly post a nie tylko naglowek i lead:)

Nie flirtował z innymi. Po prostu przeczytałam i o to całe ''larmo'' z jego strony. Przyznaję, że jest on dla mnie zabawny w tej sytuacji, a wy pomogłyście mi zobaczyć kogo mam u swojego boku. Dziękuję

Zdecydowanie przesadza. Ja przeglądam osobiście  telefon mojego męża ile mi przyjdzie na to ochota. On także ma wgląd do mojego. Uważam, że jeśli nie mamy nic do ukrycia to mogę to zrobić. On mi na to pozwala. Oczywiście, każdy jest inny i jak słusznie zauważono jest to kwestia zaufania. Jestem nauczona, że jakaś doza nieufności musi być. Strzeżonego Pan Bóg strzeże. Ufam mu bezgranicznie ale z ręką na pulsie. heh

Różnica pomiędzy Twoim mężem i tym chłopakiem jest taka, że Twój mąż pozwala Ci na to, a ten chłopak nie chce by przeglądano jego wiadomości. Sama też napisałaś, że jakaś doza nieufności musi być więc ufanie bezgranicznie, ale z ręką na pulsie nie jest bezgranicznym ufaniem bo to się po prostu wyklucza. Nie można mieć "dozy nieufności" i równocześnie ufać bezgranicznie.

Autorko, tak można odczytać kiedy piszesz o "dodatku" lub o tym, że Cie bawi jego zachowanie. To co też napisałaś w ostatnim poście odebrałam trochę tak jak odbijanie piłeczki - on Ci zrobił tak, to Ty jemu tak, Ty przez niego płakałaś, on się na Ciebie wkurzył. Uważam, że dojrzali ludzie nie budują w ten sposób związku.

Powiedz mu że jeżeli obiecał to  niech nie wypomina związek nie polega na wypominaniu tylko na szczerej rozmowie w której możecie sobie wyjaśnić wszystko.

Niezdrowe to jest jak się nie umie wypośrodkować pomiędzy dodatkiem, a całym życiem. Jak można w ogóle myśleć o kimś jako o dodatku? Co to za określenie, że ktoś jest dodatkiem? To jakieś modne teraz określenie używane przez dziewczyny z gimnazjum?

Facet ma rację, że nie ufa teraz bo kto i by zaufał? Jakby to Wam ktoś przeglądał Wasze wiadomości, a Wy byście sobie nie życzyły to by było dopiero halo. Więc nie mówcie, że facet przesadza, widocznie ma duże poczucie własnej prywatności, a cudza prywatność to świętość i się jej nie narusza. Poza tym z niektórych postów można wyczytać bardzo przedmiotowe traktowanie nie tylko faceta, ale ogólnie człowieka. Przykre to, że coraz więcej ludzi przestaje mieć zasady.

Nic złego nie zrobiłaś, bez przesady.
To Twój chłopak przesadza.

droga chochliczku nam tak jest dobrze i już bynajmniej jesteśmy ze sobą długo. Ale doceniam twoją opinię i aż uśmiechnęłam się na twoją odpowiedź:)

Dziwią mnie komentarze nic nie zrobiłaś, facet niema o co drzeć  buzi.

Ja nalezę do osób niezwykle szanujących swoja prywatność i intymność. Mojemu mężowi nie odczytuje sms-ów , nie szukam po kieszeniach bo zwyczajnie brzydziła bym się sobą.
Szukaniem mu w kieszeniach sprowadziła bym go do roli podejrzanego, oszusta a to jest mój mąż , człowiek którego sobie sama wybrałam.
Ma prawo mieć swoje sprawy, kolegów różne biznesowe rzeczy pozapisywane które ja źle zinterpretuje i co wtedy? Jazda szukanie dziury w całym?

Mąż szanuje moją prywatność nie zagląda mi w tel mimo iż nie mam nic do ukrycia. Dla mnie grzebanie w tel to jak zaglądanie w szufladę z majtkami. Coś tak chorego , nie do zaakceptowania przez mnie.
W tel mam np rozmowę z kumpelka o jej sprawach i teraz mój chłop czyta o jej życiu, czego ona na pewno sobie by nie życzyła. Zero szacunku dla partnera , zero szacunku dla jego znajomych przyjaciół i to w imię czego? A bo tak mnie naszło.....

Naruszanie cudzej korespondencji nie na darmo jest karane, każdy człowiek ma prawo do prywatności.
Autorko ewidentnie tobie się nudzi w życiu, może zacznij pracować nad własnym poczuciem wartości ? Piszesz że boisz się wszystkich, może tak nijakie wydaje ci się życie, że zaglądasz do życia swojego faceta.

Jeszcze jedna sprawa zniszczone zaufanie nie wraca po samych słowach przepraszam, na to często człowiek musi pracować miesiącami. Ciebie drażni że to tak długo trwa, ot przeprosiłam i masz mi wybaczyć.
Gdybym to ja była twoim facetem powrót do czasów gdy ufam zajął by długi miesiące.
Niema w tobie żadnego planu odzyskania zaufania, jest tylko bagatelizowanie własnego karygodnego chorego postępowania.

Zgadzam sie z Toba,Maniek.TYle,ze ja za ten sam wniosek dostalam gromy.Manipulant,ktory chce odwrocic uwage od wlasnych przewinien.Nawet jezeli jeszcze nie nabroil,to nastepnym razem "da Jazzu'dziewczynie.A zareagowal emocjonalnie ,a wrecz nakrecil sie -bo jest winny.Poczul kontrole swoich poczynan i sie chlopina wzburzyl>Pzdr.

Niepotrzebnie zajrzalas tam gdzie nie powinnaś, ale bez przesady, nie jest to powód do zastanawiania się nad sensem związku. Ja też bym się sklaniala do podejrzenia, że chłopak coś rzeczywiście kombinuje albo nie do końca relacja z Tobą mu odpowiada i nie wie jak się z tego wymiksowac. Mnie to śmierdzi pretekstem do rozstania. Teraz lub w niedalekiej przyszłości.
Albo ma inną na oku, ale póki nie jest to nic pewnego to się na razie Ciebie trzyma

Zrobiłaś źle.
Natomiast ciekawa jest jego reakcja - według mnie, gdyby nie miał niczego na sumieniu, to już by do tematu nie wracał.

Zapominacie o tym, że on nie rozmawia sam ze sobą. Te osoby nie muszą chcieć, by inni wiedzieli o czym rozmawiają. Czasami to są np przyjacielskie zwierzenia.

Powinniście ustalić granice i albo uszanować je, albo znaleźć kogoś kto pozwoli na pełną kontrolę siebie. Sugerowanie sie opinią innych jak widać daje różne wyniki. Jedni pozwalają, drudzy nie. Jedni nie chcą, jedni wyraźnie tego potrzebują.

Niekoniecznie. Ja nie miałabym nic na sumieniu, a grzebanie w moim telefonie/laptopie i tak należałoby do najcięższych zbrodni.

Ja też nie mam nic na sumieniu, a nie lubię jak ktoś grzebie w moim laptopie lub telefonie. A co jakbym tam szykował jakąś niespodziankę i by cały misterny plan padł? Pewnie byłbym zły, ale na pewno nie wyczyniał takich akcji jak chłopak autorki. To głupie. Ale nawet w związku każdy ma prawo do prywatności. Mam swoich znajomych i czasem lepiej nie czytać co się z nimi pisze bo można się zgorszyć:P

Porównałabym to do dyskusji o zdradzie w związku przez osobę, która nic przeciwko takiej relacji nie ma. Typu jest kobieta, dla której skok w bok to nic wielkiego, facetowi też by pozwoliła, ale facet chce wierności. A tu bum, kobieta zdradza, niszczy zaufanie. Facet ją kocha, chce dalej z nią być, więc wybacza, ale dalej jej nie potrafi w pełni zaufać. Zwłaszcza, że kobieta ma podejście "wielkie mi halo, powiedział, że wybaczył, to niech się ogarnie". I tak samo z użytkownikami - ci, dla których zdrada nie jest niczym wielkim, uznaliby, że facet robi z igły widły, a ci, dla których zdrada jest jedną z gorszych rzeczy, w pełni rozumieją faceta.

Jestem w stanie zrozumieć, że komuś czytanie wiadomości nie przeszkadza. Okej. Ale to znaczy tylko i wyłącznie, że JEMU nie przeszkadza, a nie że musi nie przeszkadzać wszystkim i jeśli ktoś robi z tego problem, to na pewno coś knuje. To śmieszne.

Ja w pełni rozumiem faceta autorki. Wiadomości to świętość, nie rusza się. I to nie oznacza, że zdradzam albo będę zdradzać. Po prostu nie życzę sobie, żeby ktoś je czytał i tyle. I tak samo jak chłopaka autorki, długo by mnie bolało, jeśli ktoś by to zrobił. Zwłaszcza tak bliska osoba. Nawet nie samo czytanie, ale to, że mnie zawiodła, zawiodła zaufanie, o to bym miała żal. Nawet jeśli powiedziałabym, że wybaczam - bo chciałabym nadal w takim związku być. I ZWŁASZCZA, jeśli ta osoba miałaby do tego takie podejście jak autorka - że robię problem z niczego czy "wyznaczałaby" czas, po którym ma mi przejść. To jest indywidualna sprawa, kiedy komuś "przejdzie", bo każdego inaczej zaboli. Autorka nie może zakładać, że facet ma się zachowywać tak, jak ona by się zachowała w takiej sytuacji. Może najwyżej odejść, jeśli nie może znieść tego. Dla mnie to jest tak, jak napisałam wyżej - jakby ktoś kogoś zdradził, to też byście uważali, że zdradzony przesadza, bo przecież zdradzający przeprosił? Pewnie nie, a przecież też jest różny stopień tolerancji zdrady - dla niektórych to koniec, inni się na nie zgadzają. Ale nikt nikomu nie narzuca, jak bardzo kogoś to może zaboleć i co ma z tym robić. A tutaj? Większość na zasadzie "ja bym tak nie robił, więc on przesadza".

Ismena, ale jeśli mówię, że mnie by to naprawdę bolało i nie byłaby to z mojej strony manipulacja, to będziesz mi próbowała wmówić, że jednak manipulacja? A jeśli nie, to dlaczego ten chłopak nie mógłby tego odbierać tak, jak ja?

Zgodzę się z Tobą . A męża Ci tylko pozazdrościć. Tzn jeśli chodzi o zaufanie . Ja tracę zupełnie zaufanie do mojego mężczyzny. Między innymi dlatego, że nie pozwala mi na wgląd do tel