facet w zwiazku- zniewolony i uwiazany?

Nie wiem, może jestem młody (24l) ale jakoś nie zauważyłem tego pragnienia miłości u kobiet współczesnych. Nie znam też kolegów którzy są w związkach i źle traktują czy zdradzają swoje dziewczyny, sam bym tego nie zrobił.
Nie spotkałem też dziewczyn dla których wejście w związek to jakiś wyznacznik sukcesu.
Hmm, dziwny masz punkt widzenia moim zdaniem.

Ano właśnie - to uogólnienie... Może, gdybym taki tekst czytał lat temu 10, 15, 20 - zgodziłbym się bez słowa a nie - jak dziś, znając już trochę - "jeżył" w pierwszym odruchu
Uogólnienie, ale dobrze, iż zaznaczyłaś sama ten fakt, bo na szczęście nie wszyscy tak podchodzą do związku.
W zasadzie - z racji swych doświadczeń czy obserwacji - mógłbym stworzyć analogiczny tekst zaczynający się (po drobnych, kosmetycznych przeróbkach): Czy to jest tylko moje wrazenie, ze kobiety ( generalizujac) to hedonistki, egoistki, i krętaczki?
Skąd to sie bierze, ze to mężczyźni CZESCIEJ chca kochac, chca zwiazku, milosci zaufania...?
Odnosze wrazenie, ze kobieta oddana, kochająca, lojalna - to jakis ewenement, kuriozum, i odszczepieniec... I dalej w ten deseń
Prawda, że czytając taki tekst teraz Ty zaczynałabyś się "jeżyć"?
Myślę, że zagadnienie jakie poruszasz dotyczy obojga płci, z małymi tylko różnicami, a całe zjawisko to znak czasu, efekt "uboczny" trendów, priorytetów współczesnego "szybkiego" i "łatwego" świata, w którym już zepsuty sprzęt traktuje się jak śmiecia niewartego naprawy. Na Forum od groma tematów w tym tonie, co Twój, ale może w powstałej tu dyskusji pojawią się jakieś odkrywcze tezy, jakich dotychczas nie było? Kto wie...
Mimo, że jestem chyba ( ) facetem do takiego gatunku/odłamu mej płci - jak w zapytaniu - nie należę we własnym mniemaniu i prawdopodobnie w opinii swego otoczenia..
W związkach (normalnych, 24h/dobę) ogólnie sumując przeżyłem lat ponad dwadzieścia i jakoś nigdy nie czułem się zniewolony, uwiązany czy ograniczony. Wręcz przeciwnie, bo dostawałem "skrzydeł" i czując kogoś "obok" miałem więcej motywacji i perspektyw.
Ale to ja...

Wypowiadając się ...powołałem się na własne życie i obserwacje, bo to chyba bardziej przekonywujące niż czcze teoretyzowanie. Cóż, ja jakoś nigdy nie należałem do tego typu facetów, nawet będąc "chwilowo" samotnym daleko było mi do tego "lowienia". Ale też znam takich - budzą moje obrzydzenie...
Nie wiem czy powinienem wypowiadać się w tym temacie, bo jestem chyba już "na wpół" dinozaurem na wymarciu...

Nooo, i o to chodzi....jak po wielu latach poznam kogos, kto bedzie chcial milosci( nie koniecznie ze mna) to pomysle, ze z nim, cos nie tak, ze facet jest niebezpieczny.
Juz zaczynam myslec, ze jesli facet chce po prostu ze mna wyjsc na miasto, spedzic milo czas, albo okazuje mi zainteresowanie( nie seksualne- tylko moim zyciem, moja osoba)- to cos z nim nie halo...
Niestety, najdalej na drugim trzecim spotkaniu obrzuca mnie kalumniami, ze on sie wysila nie bez powodu....
I zludzenia szlag trafia....

To wrażenie jest słuszne.
Z tym, że z kobietami jest identycznie.
Witz polega na tym, że mężczyźni mają społeczne przyzwolenie na takie zachowania, a kobiety nie.
Więc wszelkie zabawowe relacje kobiet z mężczyznami są dobrze zakamuflowane i dyskretne.
Główna różnica.
Co do parcia na związek.Kobieta osiąga szczyt atrakcyjności bardzo wcześnie.Tak około dwudziestki.Zapewne w głębi psychiki słychać tykanie zegara, z którego wynika, że im później, tym trudniej będzie wyhaczyć coś ciekawego.
I ostatnia sprawa: miłość nie wyklucza epizodów na boku.A kobietom się wydaje, że tak.

Ooo, dobrze, ze sie odezwales- co poradzilbys takiej kobiecie jak ja?
Czy mam znalezc kogos , zaproponowac mu utrzymanie, obsluge, dac wolna reke do zdradzania, i cieszyc sie , ze mimo wszystko u mnie mieszka?

O, i sama sobie odpowiedziałaś -  ponieważ większość kobiet nie szuka miłości tylko spełnienia swojej wizji miłości - obrączki, białej sukni i całego tego ambarasu.
I dlatego faceci od takich uciekają - kto przy zdrowych zmysłach chciałby dać się uwikłać w taką"miłość"? Bo sobie jedna z drugą wymarzyły białą suknie i domek z ogródkiem? A w dwa lata po ślubie zamieniają się w jakieś z piekła rodem hetery albo ciągle utyskujące matki-polki z misją cierpiętnicy?

(Ten sam problem można by odwrócić - dlaczego PRZED ślubem tak dużo kobiet to "boginie seksu" a po pierwszej ciąży i wspólnym kredycie seks może przestać istnieć?)

Pęd do ślubu to nie jest żadna miłość, tylko biologiczna natura wpisana w szablon społeczny.

A musisz myśleć tak schematycznie? O ile się nie mylę, to masz w miarę stabilną sytuację finansową, dziecko prawie odchowane - to PO CO ci facet na stałe? Do seksu i towarzystwa nie trzeba dozgonnej miłości, deklaracji i licho wie czego jeszcze (zresztą bądźmy szczerzy - ludzie dojrzali nie zakochują się w ten sam sposób co mając 20 lat - nie rzucisz przecież wszystkiego, nie postawisz swojego świata na głowie by polecieć za jakimś facetem - dlaczego oczekujesz czegoś takiego od mężczyzn?)

Dlaczego związek nie może wyglądać tak, że oba światy by się tylko zazębiały, a nie tworzyły jeden wspólny? (a przynajmniej na początku).

Naprawdę by być szczęśliwą potrzeba domku z ogródkiem i mężulka w ciepłych bamboszach?

Tez sie z toba zgadzam!
I ciesze sie, ze wnoslas tu swoj glos...

Ja zylam 10 lat bez slubu, nigdy mi nie zalezalo na pozorach, ceremonii, zalezalo mi na przywiazaniu, bliskosci, milosci.
A tego nigdy nie znalazlam....nigdy nie bylam zimna suka- bylam sluzaca, pozwolilam sie upokazac, zalezalo mi za bardzo....moja wina....ale zimna suka/roszczeniowa nie bylam...

Sądzę, że większość mężczyzn jednak chce mieć te dzieci. Nie wszyscy, ale to jednak w miarę naturalna potrzeba, nie tylko dla kobiet. Przecież te dzieci mogą się pojawić z miłości do kobiety, ale po ślubie ta "miłość" mogła się wypalić, facet mógł się znudzić jedną partnerką, kobieta mogła odmawiać seksu, mogła się czepiać o wszystko itp. Różnie bywa. Potem facet może już nie chcieć tego typu "problemów", a skoro ma już rodzinę, to też nie czuje potrzeby dążenia do ołtarza i płodzenia dzieci. A jakąś potrzebę motyli i bliskości ma na pewno, tylko to się nie wpisuje już w schemat stałego związku, ślubu i dzieci, co z kolei nie odpowiada kobietom. To tylko takie moje dywagacje.

Z twoich postów nie wynika tak całkiem, że ci nie zależy - może nie na pozorach, ale ja wyczuwam w tobie jakąś tęsknotę za taką rodzinką z pocztówki.

Mnie jest trudno wypowiadać się o tych "fstrętnych" facetach, bo to ja trzy razy dałam nogę. Na dodatek za każdym razem z innego powodu - czy to oznacza, ze wszyscy faceci są do dupy, bo trzy razy próbowałam i trzy razy okazało się, że to "nie to" - czy może to ze mną jest coś nie w porządku i z a w s z e znajdę powód, by odejść?

Lekko dziwne to co piszesz.
Jednak dla przytłaczającej większości facetów bycie utrzymankiem kobiecym byłoby koszmarem.Już prędzej spotkasz faceta, który na siłę będzie chciał Ciebie wtłoczyć w rolę zależnej utrzymanki.Ale tych też znów nie tak wielu.
Dwa: ta sławetna ''obsługa'' czyli nasze forumowe ''pranie,gotowanie & S-ka''.
Ja to widzę tak: to same kobiety natrętnie narzucają się mężczyznom do roli pokojówko-kucharki.Z własnej, nieprzymuszonej woli, nierzadko WBREW woli faceta.Ileż to razy mi się zdarzyło:
-wiesz co, ja tu trochę ogarnę (u mnie w domu)
-zostaw, nie trzeba
-trzeba, trzeba
***
-daj tą koszulę to Ci przeprasuję
-jest dobrze
-no już, ściągaj
***
Ja takich przykładów mam zylion.Podejrzewam, że każdy facet też.I to w pierwszych tygodniach związku się zaczyna, a potem pęcznieje.
Do tego jeszcze dodajmy sztafetę pokoleń, na linii synowa-teściowa i wzajemne zawody obu pań, która bardziej rozpieści mężusia-synusia.
   W temacie przyzwolenia na skoki w bok nic nie wymyślę.Jak przez  dzieścia czy dzieści lat miałaś wbijane do głowy, że mężczyzna POWIENIEN być monogamiczny, to już za późno na przyjęcie do wiadomości, że nie jest.Nic nie zrobisz z tym.

Nie, nie uważam tak z tymi uczuciami i szczerością, ale na naiwności, zaślepieniu i byciem ZA dobrą - owszem, można.

Pitagoras- ale ja pytalam, co bys mi poradzil- konkretnie i tresciwie.

Co do obslugi, to wymagania sa artykulowane juz na pierwszym spotkaniu. Bez zludzen.
Co do utrzymywania tez- pierwsze pytanie faceta na portalu- " czym sie zajmujesz na codzien", drugie" ile zarabiasz" trzecie, " czy masz wlasne mieszkanie", jesli odpowiedzi sa satysfakcjonujace- to jest propozycja spotkania z lista roszczen...

Co do monogamii- ok, moge zaakceptowac jego zdrady, jesli i on da mi wolna reke.
( otwarty zwiazek), kaxdy sie bzyka z kim chce, kazxdy mieszka osobno- nikt nikogo nie obsluguje, kazdy placi za siebie.....

Powoli rysuje mi sie obraz darmowych seks- spotkan- nie zwiaxku....

I co poradzisz?

"Czym się zajmujesz na co dzień" to jest standardowe pytanie przy zawieraniu znajomości. W s z y s t k i c h.
Pytanie o mieszkanie jest również jak najbardziej uzasadnione. Też się zawsze o to pytam faceta Przecież to kluczowa sprawa - nie można całe zycie uprawiać seksu w hotelach

I zupełnie nie rozumiem dlaczego jesteś tak negatywnie nastawiona do seksu. Serio. Piszesz tak, jakby ci faceci, z którymi się spotykasz chcieli jedynie dostępu do twojego konta i łóżka.  Ty z seksu nie wynosisz nic przyjemnego?

Edit:

Jezeli nie chcesz by to seks był podstawą to musisz poczekać jeszcze jakieś 20 lat.  Wtedy będziesz miała związek oparty na trzymaniu się za rękę i wizytach w szpitalu.

W tym wieku to jak dla mnie oczywiste jest, że człowiek szuka seksu jako jednego z kluczowych czynników - pracę mam, dziecko mam, rodzinę zaliczyłam,  utrzymać się sama potrafię  - to CZEGO  jak nie seksu jest potrzeba do pełni układanki?  Pogadać to ja sobie mogę z przyjaciółmi. W szpitalu też mnie odwiedzą.

1.Wykasować wszelkie konta na port@lach
Prawdziwe znajomości z prawdziwymi ludźmi.

Poszukać faceta 15 lat starszego od siebie, albo 15 lat modszego.  40-latkowie są na innym etapie teraz

Cos w tym jest....
Tylko mnie kreca faceci w zblizonym wieku- co poradze?

Wszyscy faceci moich znajomych sa na portalach...kazdy facet jakiego poznaje realnie, jest na portalu....

Widocznie przyciągasz takich, bo jak wcześniej pisałam - przestałaś wierzyć w to, że spotkasz jakiegoś fajnego gościa... Z góry przekreślasz wszystkich i myślisz, że WSZYSCY nie mają żadnych uczuć/nie są zdolni do uczuć wyższych.
Zmień nastawienie, bo bez tego nic się nie zmieni.

Jak dla mnie, to w tobie zaczyna się wytwarzać jakaś desperacja. Bo to już jeśli nie sam temat, to przynajmniej n-ty post oscylujący tematycznie wokół problemu, że mnie możesz znaleźć faceta, chociaż tak usilnie szukasz (szukałaś?). 

Trochę zaczyna z nich przebijać ton "jak stracić prawictwo w trzy miesiące".

Wyluzuj trochę, bo zaczniesz oferować związek każdemu napotkanemu na ulicy facetowi ;D

nie.

Fajnie, że starasz się zmienić swoje nastawienie, ale czytanie wątków o zdradach/skokach w bok/osób, które same by zdradziły i nie widzą w tym nic dziwnego - nie poprawi Twojego samopoczucia.

10 lat? Nie rozumiem osób, które tkwią w niesatysfakcjonujących związkach, marnując tylko swój cenny czas.
Obawiam się, że troszkę późno się obudziłaś, a teraz widzimy tego negatywne skutki.

Jeśli tkwiłaś w niesatysfakcjonującym związku 10 lat, to od dawna musisz mieć [wulgaryzm] w głowie.
Taka refleksja bez złośliwości....

Spoko- przynajmniej nie popelniam w kolko tych samych bledow= ucze sie=jest nadzieja:-) :-) :-)

Dlatego wszędzie podkreślam, że kobieta powinna mieć swoje pasje, być samodzielna w miarę możliwości, cieszyć się z samego faktu, że się JEST.
Ludzie przychodzą i odchodzą z naszego życia, a po 30-ce prawie wszyscy mamy jakieś trudne doświadczenia za sobą i mało w nas idealizmu i dziecięcej naiwności. Człowiek nauczył się liczyć na siebie, a związek traktuje się bardziej w kategoriach 'dopełnienia' niż celu samego w sobie.
No, chyba, że trafi się na osobę, z która to porozumienie na wielu płaszczyznach jest naprawdę świetne - to jedyny przypadek kiedy przestaje się kalkulować i po prostu wchodzi w całości w taka relację i ona ma duże prawdopodobieństwo powodzenia, bo ludzi oprócz celu (stworzenie związku) łączy mnóstwo innych podobieństw, etc.

Wiadomo, że dziś nie zakochujemy się i nie zatracamy głównie z powodu czyjegoś wyglądu, jak to bywało z 15 lat temu i wtedy miało się ochotę robić to przysłowiowe "wszystko" i praktycznie nie miało się żadnych oczekiwań, ale nie miało się tez nic poza własnym wyglądem do zaoferowania 

Ja doszłam do wniosku, że skoro mając 30-lat radzę sobie dobrze sama, to jeśli już wejdę w związek to tylko gdy będę przekonana co do danej osoby - już żadne związki takie "na próbę i zobaczymy co z tego wyjdzie", albo na pół gwizdka w ogóle mnie nie interesują.
Spotykam co pewien czas interesujących mężczyzn, ale szybko rezygnuję gdy okazuje się, że jesteśmy z 'innych planet' jeśli chodzi o podejście do większości spraw i etap w życiu.
Ale nie da się nic stworzyć na siłę, więc pozostaje robić swoje i wierzyć, że w odpowiednim momencie odpowiednia osoba sama się znajdzie, widocznie na tym etapie nie wysyłam wibracji 'zachęcających' do sparowania , więc gdzieś tam sobie na mnie czeka

A gdzie Ty widzisz auto-ściemę?
Nigdzie nie napisałam, że wole być sama niż z mężczyzną w związku. Napisałam tylko: wole być sama niż z kimś dalekim od moich oczekiwań - czujesz różnicę?
A bliskości - oczywiście brakuje, ale że nie interesuje mnie bliskość na jeden lub kilka wieczorów z kimś, z kim nie ma szans na coś sensownego, z powodów które wyżej wymieniłam, to nie będę się zmuszać.

Nie wiem czemu się uwziąłeś, że jestem zdeklarowaną singielką. Ja po prostu wiem czego szukam i nie chcę wchodzić w coś, co z założenia jest pół środkiem.

Pitagoras, jak Elle pisze, ja też wolałabym być sama ze sobą niż z jakimś przypadkowym facetem, którego się uchwyciłam z braku laku. A już nie daj Boże z jakąś toksyczną gnidą, która mnie zdradza na prawo i lewo. To chyba jest oczywiste.

Mam szczęście, że spotkałam na swojej drodze fantastycznego mężczyznę z którym żyję, ale gdyby zabrakło farta, to jakoś bym sobie sama poradziła, i to na pewno lepiej niż będąc z kimś tylko dlatego, że bałabym zdesperowana.

To ja tak ogólnie na temat. Mam jak widać 45 lat.  Jestem po rozwodzie 1,5roku. Też chciałbym stworzyc taką rodzinkę z pocztówki - zawsze chciałem ale nie wyszło. Mam nawet dom i ogródek tylko jestem w nim hihi sam.  Rozglądam sie więc za kobietami ale cóż widzę i słyszę? Także na tym portalu.  Seks seks i jeszcze raz seks - jak bedzie seks wszystko bedzie dobrze.  Jak go nie bedzie albo bedzie słaby - wszystko na nic.  Nawet występująca w tym wątku kobieta mówi że jak jest dobry seks w nocy to wszystko wybaczy swojemu partnerowi - i nie jest jedyną kobietą która tylko tego szuka.  U mnie akurat z seksem średnio - owszem lubię ale mimo mojego wieku nie miałem okazji nauczyć sie go dobrze. Chętnie bym poćwiczył ale na starcie bedzie pewnie słabo. W tej sytuacji trudno znaleźć partnerkę bo będę zbyt mocno odstawał od jej oczekiwań - i sorry Oldo ale też nie chciałbym jednak związać sie z kimś kto randkował tysiące razy i nie brakuje mu seksu na codzień.  Jakoś nieswojo by mi było.

To widzisz, ja bym konia z rzędem facetowi, któremu zależało by na rozmowie ze mną i ze stoperem w ręku nie oceniałby szans na finał w wiadomym miejscu.
Ostatnim razem jak chciałam rozmawiać to potem dostałam niezłe podsumowanie.. Jest wśród niektórych facetów jakiś rodzaj paniki, że jeśli na pierwszych kilku spotkaniach ona chce z Tobą po prostu rozmawiać, to jesteś we friend-zone i zaczyna się robić bardzo nieprzyjemnie i presja. Nie wiem czy to wynik niepewności i wartościowania siebie jako faceta od szybkości z jaką się wyląduje z kobietą w łóżku czy po prostu szkoda im na mnie czasu

To się podziel chociaż.

Nie interesuje mnie hurt, szybko bym się wypaliła.

Ci, co interesują mnie z wyglądu, są zainteresowani czym innym niż rozmowa, a ci z kolei zainteresowania również rozmową, nie interesują mnie wizualnie. Lipa.

A nie masz samego ogródka do zaoferowania? Bez siebie i domu w pakiecie? BNo ogródek  to ja chętnie nawet od zaraz:D

A bo u Ciebie jeszcze dochodzi pierwiastek religijny, prawda?
To już całkiem przesrane.
Ale spoko, przejdzie Ci.