Starsza kobieta z mlodszym mezczyzna w zwiazku?

Nie masz za co przepraszac, niby forum kobiece, ale Panowie tez moga tu goscic

Sama mam ponad 19 lat , 19 i pol dokladnie, wiec nie powiem Ci jak to jest, ale czesto kobiety starsze lubia tez mlodszych facetow, tylko z zastrzezeniem. Jesli jestes mlody i wyczuje, ze odpowiedzialny, to mozesz spokojnie zostac jej partnerem zyciowym, wiele jest takich historii. Ona musi czuc, ze mozesz zapewnic jej stabilizacje, ze nie jestes kims kto rzuci jej w kat, tym bardziej, ze okolo 30 stki moze miec juz dziecko lub dzieci i chce dla nich jak najlepiej i szuka kogos nie tylko dobrego dla niej, ale tez takiego zeby dorbze traktowal jej dzieci, zeby byl dobrym ojcem, zebyscie mogli tworzyc szczesliwa rodzine.
Jak jest samotna raczej tez musisz byc bardzo dojrzaly, bo w tym wieku raczej chce zakladac  w najblizszym czasie rodzine.
Dlatego troche ryzykowne, bo chyba niewielu 20 latkow, moze to zapewnic tak dojrzalej kobiecie, no chociaz na pewno sa wyjatki.
Jezeli chodzi o jakis romans i kobieta jest chetna i lubi sex bez zobowiazan, to moze i z takim pojsc do lozka, skoro tak lubi, dla niej to bedzie mlode cialo.. ale wtedy nic wiecej.

A ja powiem z własnego doświadczenia- moja matka i jej siostra mają młodszych facetów o ok. 7 lat... i Ci faceci nie wyszli na tym dobrze. Nie wiem, czy to tylko kwestia wieku, czy może charakteru kobiet w mojej rodzinie, ale oni niewiele mają do powiedzenia w tych związkach i to one dominują. Może właściwie ten układ im odpowiada, że to one decydują, a oni podwijają ogon... ale związkami partnerskimi bym tego nie nazwała!

Tosi, z tego co piszesz wynika, że masz romans z młodszym facetem, a to zupełnie inna bajka niż stały związek.

Sillass.
U mnie w rodzinie prawie każda kobieta była starsza. Babcia od dziadka o 6 lat, ciocia od wujka o 17 lat, inne małżeństwo o 22 lata, ja miałam zawsze młodszych ale niewiele - o 2-3 lata. Nie wiem czemu tak się układało, ale jakoś starszych od siebie chłopaków "bałam się".
Uważam to za zwykły, najzdrowszy związek, chociaż różnica gdy chłopak ma 20, a kobieta ponad 30 lat starsza wydaje mi się lekko "niesmaczna" - ze względu na cechy "ciała". W każdym razie, może tak być, że ta kobieta ma całkiem fajne ciało=seks. Jeśli danemu chłopakowi to nie przeszkadza a czuje się przy niej dobrze to OK.

Zgadzam się Sillass, że w wielu przypadkach kobieta około 30- stki może byc atrakcyjniejsza niż taka 20- stka. Niektórym nawet bardziej podobają się takie dojrzalsze rysy twarzy u kobiet i rzeczywiście czasem są ładniejsze jak tak patrzę, ale kwestia gustu.  Czasem seksowniejsze, bo już trochę przeżyły i umieją często przyciągnąć faceta.
Z tym, że skoro chcesz takiego luźnego związku, to obawiam się, że niewiele kobiet na takie coś pójdzie, one zazwyczaj w tym wieku chcą już rodziny i dzieci.

Mi by chyba to nie przeszkadzało, pod jednym warunkiem. Facet musiałby być dojrzały jak na swój wiek i mieć rozum. Co prawda teraz to dziwnie by u mnie wyglądało, hm jeszcze prokurator mógłby się przyczepić. Ale taka różnica gdzie facet ma np. 20 lat a kobieta 30, to jakoś da się zapełnić tą przepaść, tak myslę. Jeśli ja bym miała mieć teraz młodszego faceta, to góra 2 lata, żeby nie było takiego przedziału, że ja kończę liceum, a on gimnazjum, bo to zupełnie dwa inne światy. No i ta dojrzałość. Jak patrzę na niektórych facetów u mnie w szkole, którzy są np. w 1 klasie LO, to jakoś nie widzę siebie przy nich. Mniej szpanu, więcej dojrzałości.

Sillass a ja ci powiem, że jeżeli masz ochotę na taki związek (i jest kobieta, która również tego chce) to jej nie tłamś przez to co ludzie powiedzą. nie każda 30latka ma ciśnienie na rodzinę i dzieci, nie każdy 20latek jest niedojrzałym chłoptasiem. ja osobiście byłam w takim związku - tak, ZWIĄZKU, nie romansie, układzie - i powiem ci, że nie żałuję. było warto. i nie uważam tego za niesmaczne. ludzie jak będą chcieli się do czegoś przyczepić to i tak się przyczepią. spójrz w siebie, zastanów się z czym tobie będzie dobrze i czy oboje tego chcecie.
powodzenia

truskaweczka19 nie obraź się, ale jeszcze nie masz 30+ więc tak naprawdę twoje rozważania w tym temacie są czysto teoretyczne co nie znaczy, że nie może w nich być trochę prawdy. ale czy nie jest tak, że jeśli kobieta chce dziecka a facet nie to tak naprawdę nieważne czy ma on 20 czy 40 lat - i tak nie będzie dla niej odpowiednim partnerem. ja sobie myślę, że niesłusznie wszystko zrzuca się na karb wieku. równie dobrze 20latek może być bardziej dojrzały niż 40latek (też znam takie przypadki)

Ja niestety obserwując obecne "czasy" często widzę tzw. związki starszych kobiet z młodszymi facetami i w bardzo wielu przypadkach ona to tzw. kobieta z klasą i kasą a on to jej utrzymanek który potrzebny jest do konkretnego celu, żeby przy kawie pochwalić się koleżankom itd.... zdarza się to gdy różnica wieku jest powyżej 10 lat bo mniejsza to owszem jeszcze może coś z tego być. Autor pisze że dzisiejsze kobiety hołdujące kultowi ciała i wyglądu nawet w pewnym wieku wyglądają dobrze - to fakt ale zegara nie zatrzymasz ja mam 37 lat i dobrze pamiętam siebie gdy miałam 25 uwież różnica jest widoczna zarówno dla mnie samej jak i w porównaniu z dziewczynami które dziś mają 20 lat, mimo że nie używałam nigdy tapety , dbam o siebie itd...to ciało niestety się zużywa i potem jest tak że 20 latek poznaje 35 latkę i jest super i wizualnie i intelektualnie nie mówiąc o sexie  ale mija 15 lat on jest 35 latkiem w pełni sił i męskości a ona no cóż "babcia" czy tego chcą czy nie taka natura i upływ czasu. Dlatego dla mnie gdy jest to tymczasowy wygodny układ dla obojga bez planów na trwały związek i im to odpowiada to czemu nie ale trwały związek uważam za niemożliwy kończący się rozpaczą kobiety i straconym czasem mężczyzny.
I na koniec dodam że dla mnie i wielu moich koleżanek w podobnym wieku 20 latek to po prostu dzieciak.

Nonamewoman - tak masz rację ale moja wypowiedź dotycząca wyglądu  miała na celu uświadomić 20 letniemu facetowi że tak naprawdę to nie ma pojęcia jak zmienia się ciało i wygląd kobiety z biegiem lat bo skąd ma to wiedzieć. Nie wiele widać z pod makijażu, ciuchów itd..... zresztą wiesz o czym mówię dużo mankamentów można schować ale niestety w partnerstwie są sytuacje w których nic się nie ukryje.
Ja niestety uważam że związki kobiet w słusznym wieku z malolatami to jak dla mnie zupełne nieporozumienie.

Witam,

Nawet nie chodzi o sama urodę, a raczej o te doświadczenie. Często kobiety w tym wieku mają więcej do powiedzenia niż ich młodsze koleżanki. A tego brakuje młodszym, nawet tym wartościowym dziewczynom.

Pani "nefretette82" ma racje żyjemy w mocno stereotypowym kraju i może właśnie stwierdzenie, że założenie rodziny przez dojrzałą kobietę to jednak mocno popularny stereotyp(chciałbym w to wierzyć:) Mimo na prawdę ciekawych postów zależy mi najbardziej na wypowiedziach jednak pań dojrzałych(podkreślę jeszcze raz, że i pań w wieku młodzieńczym opinie bardzo cenię), bo jednak teoria z praktyką równać się nie może;)

Pani "Nonanewoman", a mogłaby pani uchylić rąbka tajemnicy na temat owego związku, np. jak się poznaliście? W ogóle trafne spostrzeżenie co do odpowiedzialności mężczyzn.

Ucinając wszelkie spekulacje utrzymankiem zostać nie mam zamiaru, to by uwłaczało mojej godności, jak zauważyła pani "atinasarz", że większość współżyje dla mamony. Właśnie mi chodzi o związek dwojga ludzi z takową różnicą wieku, ponieważ przy rówieśnikach czuje się zbyt staro, a nawet zaryzykowałbym stwierdzenie, że zbyt dojrzale (wiem, że śmiesznie to brzmi, ale nie w głowie mi ciągłe hulanki inne tego typu rozrywki). Jest czas na zabawę i jest czas na pracę.

Wydaje mi się, że ciało to jednak opakowanie człowieka, które pełni właśnie takową role. Prędzej czy później przyzwyczaja się partner(jeżeli jest oddany) i się godzi z dana sytuacją.
Tak myślę, że kobieta będąc w takim związku z młodzieńcem korzysta na tym i wciąż hołduje kult ciała by nadal podobać się swoim młodszym współtowarzyszom. Wydawać by się mogło,
że panie odpuszczają sobie tenże kult ciała, gdyż ich współmałżonkowie się zaniedbują(w dalszej perspektywie czasu), a przy mężczyźnie dbającym o siebie(co większość młodych czyni) dalej
hołduje. Takie małe spostrzeżenie z mojej strony .

Pozdrawiam,
Sillass

Znam jeden związek, gdzie on na 24 lata, ona 34. Związek trwa jakieś 3-4 lata. Na początku było super. Chłopak był fajny, dojrzały (jak na swój wiek), odpowiedzialny. Ona przy nim czuła się młodsza, zakochała jak nastolatka.
Ale...
Minęło kilka lat. Jej przestała wystarczać zabawa, imprezki, spacerki za rączkę, studenckie mieszkanie. Ona chciałaby się ustatkować, zostać żoną i matką. Dla niego to za wcześnie. Wieść niesie, że związek się psuje...

Ja mam 30 latek. Trudno powiedzieć, żebym była dojrzałą kobietą (styl bycia, zachowania). Mam kilku młodszych kumpli. Służą do imprezowania, wypadów na piwo, realizacji szalonych pomysłów. Są super Ale nie wyobrażam sobie związku z żadnym z nich. Jest taka subtelna różnica w podejściu do życia i świata mężczyzny w wieku lat 25 i 30, która sprawia, że ten pierwszy nie może być dla mnie równorzędnym partnerem. A starszą siostrą dla własnego faceta być nie chcę...

Ja jestes w zwiazku z mlodszym o 20 lat partnerem. Ja 41 on 21. Dodatkowo dzieli nas odleglosc, choc rozmawiamy i widujemy sie czesciej niz niejedna para mieszkajaca w jednym miescie. Calosc trwa ponad 3 lata i to nie ja staralam sie o niego przez niemal rok. Ja go odgadnialam, tlumaczylam, ze sie nie da, ze w Polsce nie mamy szans, ze kiedys moze miec przez to wielkie klopoty itd. NIc i nikt nie mogl go zatrzymac i jakos tak stalo sie... Mozecie krytykowac ile chcecie, ale to on byl przy mnie gdy ratowalam moja corke w CZD, gdy zachorowalam na nowotwor, z ktorym musze walczyc co jakis czas. To w pewnym sensie i on sprawil, ze podjelam zarzucone leczenie zamiast czekac na smierc, ze poczulam sie kobieta w pelnym znaczeniu tego slowa, ze czuje sie kochana, uwielbiana. Nawet gdy toczylismy nasza mala wojenke nigdy nie padly slowa: nie czuje juz nic do ciebie.
Moge z czystym sumieniem powiedziec, ze jestem szczesliwa, choc i nam przeciez zdarzyl jeden, powazny zgrzyt. To jeszcze jest dosc swieze, ale powoli dochodzimy do poprzedniego stanu naszego zwiazku.

Nie wiem jak bedzie za kilka tygodni, miesiecy, lat. Kiedys sadzilam, ze przetrwamy 3-4 miesiace i koniec, dzis mam podstawy, o ktorych nie chce sie rozpisywac, aby uwazac, ze po tym, przez co przeszlismy przez te lata, tylko dwie sprawy moga nas rozdzielic: zdrada i jego chec posiadania dzieci. On uwaza, ze tylko zdrada, bo od zawsze powtarza, ze ich nie chce. Ja jednak sadze, ze powodowane jest to mlodym wiekiem. Narazie jednak nie chce o tym myslec. Jest nam dobrze i bede sie tym stresowac jak przyjdzie na to czas. Jednakze swego rodzaju furtka jest w mojej glowie. Moze powoduja to ludzie, ktorzy nieraz bez ceregieli dziwia sie nam.

edit:Nadmienie, ze on nie jest typowym mlodziakiem. Jest czlowiekiem, ktory w swoim wielu przezyl zdecydowanie za duzo i posiada doswiadczenie zyciowe, ktorego nie powienien miec. Byc moze dlatego jest dla mnie tym kim jest-swiatelkiem, gdy w zyciu zapada mrok.

Uważam,że jeżeli ludzie się kochają i umieją dogadać to nic,rzadna bariera, nawet wiekowa nie będzie problemem.

ALE: sama jestem w związku z 12 lat starszym partnerem i uwierz mi,że czasami bywa ciężko.
Różnice poglądów czy inne priorytety to norma.Często wynikają z tego konflikty.
Jestem z nim w stałym związku,za rok ślub,ale mimo to obawiam się,że coś nie wyjdzie.
I gdyby nie to,że serce wybiera a nie rozum,to może dziś byłabym sama.
Nie zrozum mnie źle. Kocham go,ale łatwiej byłoby gdyby jednak on miał mniej lat lub ja byłabym starsza

Absolutnie nie chcę Cię zniechęcać do takiego związku,ale tak jak dziewczyny powyżej próbuję Ci uświadomić 'zagrożenia' i problemy z tego płynące.

Podoba mi się sposób w jaki do nas piszesz, jesteś normalnym, w porządku facetem.Lepiej byłoby gdybyś  był z kobietą w podobnym wieku,czego serdecznie Ci życzę pozdrawiam.

Uważam, że na tym swiecie najpiękniejsze jest to, że każdy przypadek jest indywidualny. My tutaj możemy tylko podywagować jak to wygląda z punktu widzenia osób, które w temacie się wypowiedziały. Daje to jakiś mizerny pogląd jak sprawa wyglada statystycznie. Ale od każdej reguły są wyjątki. Jeśli autor znajdzie kobietę, która do wyjątków należy - oboje mogą być szczęśliwi. Je tylko uważam, że różnica wieku = różnica poglądów, doświadczenia, priorytetów, podejścia do życia. Troszkę łatwiej jest mi zrozumieć kobiety, które wiążą się ze starszym partnerem - większość mężczyzn później "dorasta" do priorytetów, które u większości kobiet pojawiają się dość wcześnie. Aczkolwiek uważam, ze największe szanse ma związek z rówieśnikiem. Z założeniem, że im kobieta starsza, tym słowo "rówieśnik" ma szerszy zakres. Bo dla kobiety w  wieku 25 lat trudno uznać, że 20-latek jest rówieśnikiem. Za to kobieta w wieku 45 lat spokojnie za rówieśnika może uznać 40-latka.

Bez obaw, nie zrażam się Mam nadzieje, że wszystkie rady coś pomogły. Tak naprawdę jak chcesz poznać starszą kobietę, to zawsze jest jakaś szansa, zależy na kogo trafisz, czy będziecie mieć podobne priorytety itp. Nadal utrzymuje, że Twoja jest trochę mniejsza, jeśli chcesz zabawy, a wiele po 30 stce czegoś poważniejszego, lecz szanse zawsze są i warto próbować :-)
Tak, to prawda, że wielu panów odchodzi od stereotypu, że panowie wolą młodsze. Kiedyś to było nie do pomyślenia młodszy ze starszą. A ja tam jestem tolerancyjna, jak ludziom dobrze razem, to nie ma wielkiego znaczenia. No chyba, że różnica z 50 lat to już coś nie tak
Faktycznie, teraz wielu panów ugania się ze starszymi, choć czasem wstydzą się przyznać. Znam paru takich facetów . są młodzi a chcą starszej, doswiadczonej, nie tylko na seks, ale też związek. Pewnie spotykali mało dojrzałe młode kobiety

wystarczy Juliette jesteśmy w podobnym wieku.
Ja nie chcę Cię zniechęcać,ale powiedzieć,że w takich związkach ma się problemy o innym podłożu,często trudniejsze niż inne pary, które są w podobnym wieku.
Oczywiście wybór należy tylko do Ciebie. Rozumiem Cię,bo tak jak Ty masz słabość do starszych kobiet,tak ja mam słabość do starszych mężczyzn.Z rzadnym rówieśnikiem nie udało mi się nigdy stworzyć czegoś poważniejszego.
Być może kiedyś, za parę lat znajdziejsz kobietę swojego życia,która będzie chciała się związać z młodszym mężczyzną

To dolacze do klubu:) Roznica wieku 11 lat na moja korzysc (czy jakby to zlosliwe stereotypy napisaly niekorzysc":) i nigdy wczesniej nie czulam sie tak dobrze z nikim innym. Ani ze starszym ani z rowiesnikiem. Ale przeciez, to nie kwestia wieku tylko charakteru i dojrzalosci partnera, ktorej niestety niejeden 50+latek nigdy nie osiagnie.

Co do wygladu..a kto powiedzial, ze babka o nascie lat starsza za pare lat automatycznie zgrzybieje a jej partner bedzie nadal jak ten raczy jelonek sie prezentowal? Z tego co ja widze to dosc czesto kobiety dojrzale (no tak od 30 w gore) wygladaja o niebo lepiej niz ich rowiesnicy czy nawet mlodsi partnerzy. Nam raczej miesnie piwne ani zakola skroniowe nie groza:)

Niewatpliwe? Otoz wlasnie, ze czesto bardzo watpliwe. Obu tych cech nie nabiera sie z wiekiem ale albo sie je ma albo nigdy nie nauczy. Potwierdza to moje doswiadczenie.

Witam moja ciocia jest starsza od wujka o 10 lat ,była wdową z trójką dzieci kiedy się poznali.Są bardzo udanym małżeństwem ,choć minęło już około 20 lat ,dokładnie nie wiem.Najważniejszy nie jest wiek tylko charakter i dojrzałość ,często ludzie młodsi są bardziej dojrzali poprzez przejścia ,które mają za sobą.Najważniejsza jest szczerość w związku i umiejętność rozmawiania.Jeżeli chodzi o wygląd to nie jedne kobiety po trzydziestce wyglądają lepiej niż niektóre młode dziewczyny ,a ich doświadczenie jest bardzo przydatne ,wiedzą czego chcą, są świadome tego co mogą dać i dostać .Ja sama widzę po sobie ,że dopiero po 30 poznałam swoje ciało odkryłam swoją sexualność .Na pewno pojawią się kiedyś problemy ,ale w związkach gdzie nie ma różnicy wieku też one są.Jeżeli ty jesteś gotowy na taki związek i ta kobieta też to można spróbować ,bo pewności nie ma nigdy czy się uda .Bullinka ,myślę że nikt nie będzie Cię potępiał ,jesteś dzielna, że walczysz ,ja też mam nowotwór i przeszłam to piekło i dla tego uważam ,że należy się cieszyć życiem tylko zgodnie z własnymi zasadami.Jeżeli nikogo nie okłamujemy i nie krzywdzimy to należy cieszyć się z tego co mamy i co nam daje los.Pozdrawiam.

A czy wiesz, ze mozna tez matkowac rowiesnikowi albo nawet ciut starszemu partnerowi? Miec duzego "starego chlopca" w domu, przy ktorm starzejesz sie i Ty w tempie rekordowym? A dla odmiany mlodszy partner moze stanowic nie tylko swietne oparcie w bardzo trudnych sytuacjach zyciowych i to on bedzie filarem w zwiazku, Big Brotherem czy jak to zwal, wynikajace z jego charakteru nie wieku i bedzie przy tym najlepsza kuracja odmladzajaca dla swojej partnerki;). Zauwazylas czasem jak wygladaja starsze partnerki mlodszych mezczyzn?:) Odmlodzone, odchudzone, zadbane, usmiechniete, ubrane mniej po babcnemu, pelne zycia i energii. Czesto nawet te roznice wieku, do jakiejs tam granicy rzecz jasna, sa trudno zauwazalne. A mlodsi partnerzy tez czerpia z tego radosc, bo radosny zwiazek sluzy obojgu.

Co do dzieci, jest jeszcze taka mozliwosc, ze pani je juz ma i nie chce wiecej, pan albo ma z wczesniej albo nie ma ale mu te obecne partnerki wystarcza (przynajmniej omija go etap pieluch;) i wszyscy sa happy.

Facet w kazdym wieku moze potrzebowac "matkowania" czy czegos w tym rodzaju. Czy to starszy czy to mlodszy od kobiety. Tak samo jak czasem kobieta potrzebuje "ojcowania". Na to nie ma reguly wiec nie widze zwiazku. I co z tego ze starsze partnerki mlodszych facetow sa zadbane? Tak samo kobiety bedace w zwiazkach z rownolatkami jak i starszymi. A i zawsze znajdzie sie taka kobieta 20-30 lat  co ma partnera w tym samym badz podobnym wieku a ubiera sie jak 50-latka. Na to tez nie ma reguly. Co do dzieci to pewnie, jesli ktos akceptuje dzieci z poprzedniego zwiazku partnera/partnerki to wspaniale. Ale zawsze moze sie okazac ze ten mlodszy mezczyzna zapragnie wlasnego dziecka i co jesli kobieta juz nie moze ich miec? Chocby nawet chciala? Masz racje radosny zwiazek sluzy obojgu. Niezaleznie od roznicy wieku partnerow Wszystko zalezy od indywidualnych potrzeb czlowieka. Nie zaprzeczam temu ze pary z duza roznica wieku moga byc szczesliwe. Mowie tylko ze to nie moja droga i ja swiadomie bym sie na to nie decydowala. Ale to tylko moje przemyslenia, nikogo nie zmuszam to posiadania podobnych.

Witam.
Jestem w związku z mężczyzną młodszym 9lat... Przeżywam najszczęśliwsze chwile w swoim życiu!!!! Nie ma znaczenia różnica wieku.. Oczywiście na początku miałam obawy,ale to już przedawnione Naprawdę, jeśli się kogoś Kocha, to nie ma na co czekać! Warto spróbować!!

Miłość jest piękna, więc dlaczego mamy z Niej rezygnować??

Pozdrawiam wszystkich

Super! Takich "pum" nam tu potrzeba:) Obawy sa zawsze w takiej sytuacji ale jesli z czasem znikaja albo nie sa juz tak dolegliwe to nalezy tylko cieszyc sie kazda wspolna chwila:) Mnie tez sie wreszcie to dalo osiagnac:) Gratulacje i powodzenia!

Pozwolicie ze i ja sie wypowiem. Mój mąż był ode mnie starszy o 9 lat, na początku było świetnie, ja 23 lata on 32 po prostu rewelacja, sfera sexualna boska bez porównania z moim równieśnikiem. Ale z biegiem czasu to co było takie świetne czyli to co wydawało mi sie odpowiedzialnością okazało się być jedynie namiastką chęci bycia odpowiedzialnym. Powiedziałam do widzenia, w przyszlym roku obchodzilibyśmy 10cio lecie związku małżeńskiego Jak to dobrze, że to czas przeszły hahaa

Teraz mój mężczyzna jest młodszy ode mnie o 5 lat, dogadujemy się rewelacyjnie, sex jest niesamowity, on ma ogromny zapał do tworzenia naszego związku. Dba o mnie i bardzo się stara.

Uważam, że różnice wiekowe nie mają żadnego znaczenia, to wszystko zależy od człowieka, od indywidualnego przypadku. Nie przejmujmy się tym co mówią inni. Jesteśmy z tymi, których kochamy i którzy są dla nas najlepsi. A opinie moherowych babek wpuśćmy jednym uchem a wypuśćmy drugim.

No i kochajmy się bo życie piękne jest ale czasami zbyt krótkie....

patrza, bo dziwia sie i zazdroszcza. Popatrz ile dookola nieudanych zwiazkow, tych gdzie roznicy wieku nie ma albo miesci sie w granicach przyzwoitosci wyznaczonych przez Kowalskich. A tu co? Nie dosc, ze szczesliwi, zakochani, nieskloceni to jeszcze..o zgrozo! ona starsza od niego. Mezalians o pomste do nieba wolajacy! I jak tu nie zazdroscic maja Ci, co na codzien kloca sie o byle co, nie moga juz zniesc swojego widoku nawzajem, od partnera slysza tylko "moja stara" albo "moj facet, stary, chlop"..jak Ci kobieto nie zazdroscic, jak Ty kwitniesz podczas gdy oni wiedna?:))

Nie wiem co Ci radzic, bys przestala stresowac sie tym jak Was widza czy oceniaja. Ja mam niebywale szczescie mieszkac w kraju, gdzie inni nie wlaza z butami do sypialni a nawet do przedpokoju innym. Co nie znaczy, ze nas nie widza. Ale co z tego..moze i na poczatku cos tam sobie pod nosem mruczeli, dziwili sie, przepowiadali rychly koniec. Oni swoje a my swoje i tak po jakims czasie przestali se dziwic patrzec, zastanawiac..koniec wielkiej sensacji a nasz zwiazek jak kwitl tak kwitnie:) Co dziwic moze, to to, ze nasza nietypowa para czesciej widywana jest gdzies razem i usmiechnieta niz pary rownolatkow mieszkajacych obok nas. Wyglada na to, ze czerpiemy wiecej radosci z zycia i wspolnych chwil niz Ci doskonale wiekowo dobrani i niz my sami mielismy z naszymi poprzednimi partnerami (tez rowiesnikami). A przeciez o to chyba w milosci chodzi, zeby cieszyc sie z bycia razem, innej opcji nie widze.

"Wy wszyscy jesteście wulgaryzm"
takie podsumowanie a teraz rozwiniecie:
1 Jest takie cos jak obyczaje, zasady i moralnośc. To trzyma nas w ryzach i tworzy swiat taki jaki mamy do okoła. Nie bekamy przy stole, nie sikamy w parku, nie uprawiamy seksu na placu zabaw i nie utrzymujemy zwiazku z panami mlodszymi o 10+. (wyjatki sa we wszystkich przypadkach)
2. Opis sytacji:
Ona po rozwodzie wiek 40 lat. Dzieci 20 i 22 lata.
On kawaler wiek 25 lat.
Róznica wieku 15 lat.
Uwazacie ze jak sie kochaja to jest COOL? niech zakladaja rodzine? 22 letnia corka pani bedzie mowila do jej meza OJCZE? bo tak mowic powinna! A syn tej pani bedzie z tatkiem chodzi na piwo! i laski wyrywac?
Mieszanie pokolen juz samo w sobie jest chore.
3. Macie corke w wieku 17 lat. Sami jestescie w wieku 36 lat (wczesnie zaczynaliscie)
Cóka przyprowadza do domu swojego nowego partnera w wieku +15 czyli 32 lata? Prawie w wieku swojego ojca.
Kto z was zaakceptyje taki zwiazek bez mrugniecia okiem - reka do gory!

Nie mowcie ze ludzie gadaja, zeby sie nie przejmowac, ze jak milosc jest to jest ok.
Takie zwiazki sa po prostu CHORE. Nie maja prawa bycia ze wzgledow społecznych moralnych jak i fizycznych.
(wyjatki sa - jak wszedzie , ale reguła zostaje)
Negatywne emocje można wyrazić cenzuralnie,nie kropkując czy "gwiazdkując" wulgaryzmy. Radzę zapoznać się z regulaminem, bo takich zachowań nie będziemy tolerować na forum.
moderatorka apoteoza

mojego chlopaka przyjaciel ma rowniez 23 lata a ona... gruubo ponad 40. sa ze soba od ok roku. razem ze soba mieszkaja. niestety sa posmiewiskiem dla wszystkich wokol, gdyz jej syn jest od niego (-ojczyma?) starszy. ten przyjaciel czesto sie wstydzi, mimo ze w zwiazku nie ma problemow, nie kloca sie. jednak przyznaje, ze nie chce na zawsze z nia byc, poniewaz chce miec dzieci

Mezczyzna starszy o 10 lat to jest jeszcze ok.
Ty masz 30 on 40 jak najbardziej mozecie myslec o rodzinie.
Biorac jeszcze pod uwage ze mezczyzna dojrzewa nieco pozniej niz kobieta to jest to raczej naturalne, zgodne z nasza fizycznościa.

Ale my tu mowimy o zwiazkach nieco innych.
Ona ma 40 ON 25 i to juz nie jest ok.
Chlopak na starcie napewno pomysli o zalozeniu rodziny za rok lub 2. Ona plany rodzinne ma za soba.
I chocby dlatego taki zwiazek jest niedobry.

Do moderatora:
"Wy wszyscy jestescie wulgaryzm"
Jak cudzysłów wskazuje jest to cytat, dokładnie z filmu wiec jak mozna napisac nie kropkujac zeby nie uzyc wylgaryzmu?

Cześć,
napiszę tutaj, chcę szczerej opinii, ponieważ mam dylemat?
Otóż ja w tym roku skończę 25 lat a chce się ze mną spotykać chłopak 5 lata młodszy. Wiem, że 5 lata to nie jakaś wielka różnica ale w tym wieku jest to sporo, po 30stce nawet bym się nie zastanawiała.

I chciałam poznać wasze zdanie, czy to nie strata czasu, przecież on może się znudzić? Nie wiem sama co o tym myśleć... jeśli mam stracic rok bez sensu to wole być sama...

Ona87, ciężko tak jednoznacznie doradzić. To Ty powinnaś wiedzieć czy chcesz się z nim spotykać. Taki związek może się udać, ale to zależy czego pragniecie. Jeżeli np Ty powoli pragniesz się ustatkowac, on jest taki bardziej na luzie i nie myśli o tym, to pewnie nie dogadacie się. Generalnie, wiadomo, ciężko u 20 latka oczekiwać, by myślał aż tak dojrzale. Mówię, wszystko zalezy od Waszych priorytetów, myślę, że warto dać szansę i zobaczyć jak będzie na spotkaniach, w końcu to 5 lat, spróbować zawsze można.

ona87, nie znam Ciebie ani tego chłopaka. Mogę Ci tylko napisać co ja uważam, a ja nie związałabym się z 20-latkiem - różne priorytety. Mi już życie studenckie wychodzi uszami i myślę pomału o stabilizacji, usamodzielnieniu się. Jeszcze dobrze pamiętam czym żyliśmy ze znajomymi 5 lat temu - imprezy, zabawa, wyszumienie się, teraz mi już wystarczy.