on nie przynaje się matce, że ma dziewczynę z dzieckiem

Nie chce się przyznać matce a zabiera go do niej na obiady? Chyba nie rozumiem ...

Okej, już zrozumiałam Ty GO zabierasz wszędzie a on Ciebie rodzinie nie chce przedstawić. Mój błąd pomyliłam się.

Zdaje się że po prostu nie dojrzał, wszystko zależy także od tego jak bardzo konserwatywna jest jego rodzina, wiadomo że to nie jest łatwy temat i rodzina często by wolała żeby budować życie z kimś bez przeszłości, sama teraz spotykam się z mężczyzną który ma synka z poprzedniego małżeństwa i oczywiście też widzę kwaśne miny rodziny wiec może on chce tego uniknąć bo mężczyźni w pewnym wieku to niestety tchórze. I wolą żyć ze wszystkimi w koło w zgodzie bo tak wygodnie. Ile on ma lat?

On jest po prostu falszywy,nieszczery.Nie akceptuje cie taka ,jaka jestes(tzn z dzieckiem).Nie sie wypcha swoimi kwiatami i prezencikami.Pzdr.

Dziękuje za odpowiedzi
Ja pracuje mam stałą pracę oraz wynajmuje sama mieszkanie. On także pracuje jest niezalezny finansowo dużo także pomaga mamie. Plany hmm niezbyt zrozumiałe bo z jednej strony sugeruje, że chce ze mną spędzić przyszłość a z drugiej żadnych głębszych planów. Jeśli chodzi o wiek to jest dwa lata młodszy ode mnie ( 22 ) Argumentuje się tym cały czas, że on nie umie z mama rozmawiać i że rzadko się widuje z nią i nie ma czasu. Cały czas zapewnia, że powie... Pytałam go czy chodzi o to, że mnie nie zaakceptują i czy boi się odrzucenia to mówi, że nie. Od początku wiedział, że mam dziecko tłumaczyłam mu, że to nie takie hop siup i cały czas twierdził, że jest tego świadomy

właśnie o to chodzi, że razi... śmieszą już mnie te zapewnienia. Problem tkwi głebiej bo to dobry chłopak, naprawde dobry i nie mam nic mu do zarzucenia oprócz tej jednej jedynej rzeczy. Próbowałam już wszystkiego żeby to od niego wyegzekwować żeby się przyznał. Najpierw byly prośby, pytania rozmowy i czy moge mu w tym pomóc. Po czasie zaczęły się takie jakby małe szantaże z mojej strony, że go zostawie jak tego nie zrobi, szybko chyba zauważył, że miękne i i tak mu wybaczam i idzie to na odstawkę więc gra na zwłokę. Później probowałam żeby poczuł się tak jak ja przestałam zabierać go ze sobą to pytał dlaczego się na nim odgrywam. W końcu zaproponowałam mu , że jak nie potrafi sobie poradzić z tym wszystkim to pójdziemy do psychologa to niby tak ale jakoś się nie wybiera. Niestety opadają już mi ręce.

Tak z boku, to średnio wygląda ta sytuacja, ale znam podobną historię. Tylko bez dziecka. Tak wyszło, że jak zaczęłam się z moim chłopakiem to też, w sumie zeswatali się ze sobą jego kolega i moja koleżanka. Ona szybko go przedstawiła rodzinie, on do niej przyjeżdżał wszystko super. Rzecz w tym, że on jakoś się nie kwapił do tego, żeby ją przedstawić. Chłopaka trochę na "podpytkę" wysyłałam i wyszło na to, że przynajmniej na początku ów pan nie był pewien czy to "ta jedyna". Koleżanka jakoś zbytnio się nie żaliła, ale coś tam usłyszałam od niej, że "jeszcze teściowej" nie poznała. Ja też nie chciałam cisnąć tego tematu, bo nie sądzę, żeby się z tym fajnie czuła. Baa, żeby było śmieszniej,to w tym czasie zdążyła nawet poznać moją "teściową". Z czasem chyba w końcu doszedł do wniosku, że to "ta" i poinformował rodziców o jej istnieniu, po prawie półtora roku związku.

Na początku oceniłam sprawę w ten sposób, że jemu najnormalniej w świecie nie zależy na poważnej relacji, tylko na czymś "luźniejszym". Później tak trochę zaczęłam łączyć inne fakty. Facet jest nieśmiały, to jest jego pierwsza dziewczyna (w wieku 25 lat ją poznał). Może na początku nie chciał jej przedstawiać, bo nie wiedział, czy coś z tego wyjdzie. Może nie ma zbyt dobrych relacji z rodzicami, wcześniej dziewczyn do domu nie przyprowadzał i nie wiedział jak się "przyznać". Może z czasem się w tym wszystkim zapętlił i nie wiedział, jak to wszystko "odkręcić". To tylko moje domysły. W każdym razie, w końcu zdobył się "na odwagę" i wyglądają na szczęśliwych.

Wiadomo, że każda historia jest inna i nie dziwię się, że Ci się zapala czerwona lampka. Mnie też by się takowa włączyła. Pytanie- czy Twój chłopak miał wcześniej jakąś dziewczynę?

Może faktycznie jego matka należy do bardzo konserwatywnych osób. Nie można jednak tego wszystkiego w nieskończoność odwlekać. Kiedyś i tak się dowie.

no dobrze ale teraz do sedna . Co mam w tej sytuacji zrobić gdy już nic nie pomaga ?

Ten znajomy też tłumaczył, że "a to okazji nie było". Kiedyś o czymś tam rozmawialiśmy i mi powiedział, że mój chłopak to "ma bardzo wyrozumiałą mamę". Tak wszystko posklejaliśmy i z moim facetem doszliśmy do wniosku, że on na początku nie był pewien jak się rozwinie sytuacja, więc nie przedstawiał dziewczyny. Później w to wszystko zabrnął za daleko, w dodatku jest nieśmiały i nie widział jak się "przyznać", bo wcześniej nie miał takich "problemów". No, ale to tylko nasza wersja.

Może Twój chłopak faktycznie ma słabe relacje z matką, w dodatku wcześniej żadnej dziewczyny nie przedstawiał i nie wie, jak się do tego zabrać. Chociaż jak dla mnie to śmieszne, bo nastolatkiem już nie jest.

Nie tłumaczę jego zachowania, ale jak widać nieraz facet zwleka także z przedstawieniem bezdzietnej dziewczyny. Obawiam się jednak, że tutaj faktycznie może być kwestia Twojego dziecka. Tylko bez jaj, to on będzie z Tobą żył, nie jego matka. Jeśli jemu nie przeszkadza taka sytuacja, to ona powinna zaakceptować wybór syna.

Też bym się zdziwiła na miejscu matki. Nie sądzę jednak, żeby to była odpowiednia chwila do tłumaczenia jej, że od półtora roku ma dziewczyną i przy okazji- ona ma dziecko.

A może sama spróbuj nawiązać kontakt z jego matką i jej o wszystkim powiedz? Wtedy dowiesz się wszystkiego i będziesz wiedziała na czym stoisz.

Jak uważasz. Jeśli nie chcesz tego robić od razu, to mozesz powiedzieć swojemu facetowi, że jak on jej tego nie powie, to Ty to zrobisz. Może wtedy poskutkuje. A jak nie, to trzeba się zastanowić czy ten związek w ogóle ma sens.

Oj, nie. Na pewno bym nie przedstawiała się "sama" jego matce. Jak dla mnie to jest bardzo, bardzo zły pomysł. To jest jego matka, on to musi zrobić, nie będziesz za niego odwalać roboty. Poza tym, nie wiesz jaką jest ona osobą -może to jakaś "furiatka"- nie wiesz także, jaka byłaby jej reakcja.

Ja bym mu powiedziała, że interesuje mnie tylko poważny związek i niech się zastanowi, czy do tego samego dążycie. Dałabym mu np. miesiąc na "załatwienie" tej sprawy. To sporo czasu, na pewno uda mu się matkę w tym czasie spotkać w domu. Jeśli nie, no cóż. To już od Ciebie zależy, czy chcesz spędzić w "ukryciu" kolejne półtora roku.

Z resztą, skoro facet ma jakieś powody, żeby odwlekać przedstawienie dziewczyny, to musi mieć jakieś swoje "powody". Nie sądzę, żeby był zadowolony, gdyby ona się "ujawniła".

I zapytam ponownie- czemu ona ma odwalać robotę za niego? Albo on się zreflektuje i zrobi, co należy... albo słabo to widzę.

A w związku o to chodzi, żeby sobie "dawać nauczki" ?

Asia a ten chłopak studiuje? Mieszka na stałe z rodzicami?