Moja Spowiedz- zdradzalam.

Biedactwo... Zli ludzie plotkuja a Ty chcesz go chronic. A przed czym chcesz go chronic? On sobie sam poradzi - nie potrzebuje ochrony. Utrzymywanie go w klamstwie nazywasz ochrona?
Jak pieknie dobierasz slowa by ukryc ten popularny wyraz, ktory okresla Twoje poprzednie zachowanie.
Juz 3 lata go nie zdradzasz? Super! Gratuluje! A teraz na tym forum piszesz bo...? Smrod sie zbiera nad glowa a Tobie wyczerpaly sie pomysly na 'ochrone'?
Zastanow sie jaki reprezentujesz poziom uczciwosci w zwiazku.

Lepiej odejdź od niego i daj mu w spokoju żyć i ułożyć sobie prawdziwe życie z kimś wartościowym. Z qrewną życia nie ułoży na pewno, a tylko będzie cierpiał. A na to nie zasługuje.

nawazyas piwa wiec je trzeba wypic . zdradzalas to niech sie dowie jak mu rogi doprawiałas i robilas rogacza ,

O pewnie.
Ona zła, a on taki święty krystaliczny anioł dusza człowiek - beatyfikujmy go.

Dlaczego tak kategorycznie podchodzicie to tego kto jest dobry, a kto zły.
Każecie dziewczynie zostawić faceta teraz jak już się stało. A jak go zostawi i później się dowie, że mu rogi przyprawiała to będzie lepiej dla niego?
Teraz to już niech zostanie, niech się postara żeby był szczęśliwy, niech zrobi co może jeśli on tylko ją będzie chciał.

Może nie jest taki cudowny, może jednak czegoś jej brakowało i może on to zrozumie i wybaczy, a może zwyczajnie chce ją mieć za wszelką cenę, bez względu na wszystko, bo dziewczyna poza tym, że jest latawicą ma cechy, których nie ma inna świętoszka.
Może ma dokładnie to czego on potrzebuje i żadna inna nigdy mu tego nie da.

Młoda trzymaj się. Załatw sprawę tak żeby on dowiedział się od Ciebie i żeby mógł się bronić jeżeli kiedyś ktoś da mu do zrozumienia, że jest rogaczem.

Ty chyba nie czytasz, co piszesz? Co ona ma ratować po takim łajdactwie? O jaki związek ma walczyć, jak ona ma go w tyłku. Jak uważała że było źle to mogła odejść a nie od razu rozkładać nogi. Ja nie wiem jaki był jej facet. Ale oceniam tylko to co ona wyprawiała? Co ona chce? Uspokoić swoje sumienie? Jakie sumienie, przecież ona go nie ma. Dlatego uważam, że odejście jest najlepszym rozwiązaniem i dla niej i dla niego.

Jeśli nie podobało się w związku to ktoś Ją trzymał? Był zbyt zazdrosny, trzeba było odejść? Tym bardziej, że jak Sama wspomniała nie myślała, że Ich związek będzie na całe życie. A no tak z wygody.
Ta udawane szczęście też dobre, tylko że dla Niej. On może mieć w ogóle inne podejście do tych spraw. A nie ma nic gorszego od myślenia o osobie, którą się kocha w innych kategoriach, niż jest w rzeczywistości.
Gdyby chciała być w porządku powinna pozwolić Mu dokonać wyboru, czy chce z Nią być. Bo On nie jest jakimś durniem i ma prawo wiedzieć.

A zadośćuczynienie nie polega na naprawie szkody tak jak winowajca uważa, że będzie najlepiej, tylko jak skrzywdzona osoba uważa za słuszne. W tym wypadku mamy uciszenie sumienia, które zaczęła trochę przeszkadzać.

Zgadzam się.
To on musi zadecydować ile ona teraz jest dla niego warta i jak załatwić sprawę.
Może zechce żeby została, żeby mógł się zemścić jak nadarzy się okazja nie odbierajmy mu tej szansy namawiając dziewczynę żeby odeszła.

karma jak horoskop
byłby idealnie gdyby los był sprawiedliwy
ale życie takie nie jest
Ludzie robią złe rzeczy i wcale nie spotyka ich za to kara.
Zbrodniarze żyją długo i szczęśliwie. Ubeccy sadyści dożywają spokojnej starości w dostatku w przeciwieństwie do swoich ofiar.
Złe kobiety dostają najwspanialszych mężczyzn i rodzą cudowne zdrowe i utalentowane dzieci. Zdradzający mężczyźni nie chorują na śmiertelne choroby tylko robią karierę i żyją jak królowie itd.. itd...
a wyrzuty sumienia? kwestia podejścia, jak ktoś ma silne mechanizmy obronne to i z tym sobie poradzi
życie to nie piękna bajka w której dobro zwycięża
w życiu nic jest czarne ani białe, to cała gama szarości

Ale Wy pi...e. Śliczna nielogicza skomentowałby Cie, ale nick Cie chroni. Wiecie co to spowiedź?
Lula123 nie mów mu. Ci co zostali zdradzeni wielokrotnie wiele by dali za to by nie wiedzieć. Niewiedza to czasem błogosławieństwo. Jest źle i może być albo gorzej, albo lepiej. W jednym się zgodzę - dupą trzęsiesz bo stryczek Ci dynda przed nosem. Powiem Ci co sie na pewno stanie jak odejdziesz w ten czy inny sposób. Dobrzy ludzie i tak mu doniosą że go zdradzałaś - choćby po to by go pocieszyć, a na pewno będzie im łatwiej, jak Cie przy nim nie będzie - ot tak, byle by się pochwalić wiedzą. Więc i tak jesteś udupiona. Z tego co pisałaś, po pisałaś weszlas w związek, zanim tak naprawdę się wyszalałaś i byłaś gotowa na to co z wiekiem się docenia. On widział pewnie w Tobie to co innym dawałaś ale po prostu używając życia. Nie patrz na minione lata jako stracone, jedak coś zyskałaś, choćby gorzką prawdę, ale i dobrą zabawę - jak pisałaś. Gdybyś wtedy była tak "mądra" jak dzisiaj nie robiłabyś tego. Gdy mu powiesz, to już nigdy nie będzie to samo, wszystko się zmieni - i to na gorsze, nawet jeśli zostaniecie. Problemem jest to że to Cię może zeżreć od środka i sama to spierniczysz - swoim zachowanie. Jeśli rzeczywiście nie wrócisz do zdrady - zostań. Jeśli poczujesz że znów możesz, chcesz, albo zdradzisz, wtedy odejdź. 8 waszych lat się waży.

Szlag trafi i tak, bo chcesz zbudować związek na fałszywych przesłankach.

Nigdy nie zastanowiłaś się nad tym "Po co mam być z człowiekiem którego okłamuję?". Wiesz jak jest być z człowiekiem, którego okłamujesz? Smutno. Bo oznacza to, że nie masz kogoś komu możesz wszystko zawierzyć.

Jest więc ci facet potrzebny do zrobienia dziecka i zapewnienia ochrony nad procesem wychowawczym. Twoja i jego psycha mają być defaultowo daleko od siebie - w końcu ty go okłamujesz już na dzień dobry, więc wiadomo, że to kim jest nie ma dla ciebie znaczenia. Gdyby miało - to już by wiedział i od Ciebie. Bo szanowałabyś go przynajmniej na tyle aby pozwolić mu zdecydować. Nie szanujesz go i nie szanowałaś. Nie będziesz szanować.
Zrobiłaś mu krzywdę, a teraz chcesz wziąć od życia coś co Ci się nie należy.

Martwisz się "co znajomi powiedzą"? To jest Twój główny problem? Pomyśl raczej, że chcesz się wpakować w związek oparty z definicji na kłamstwie. Prawdziwej bliskości w nim nie będzie.

A przecież już wiemy CO ROBISZ kiedy nie masz pełnej satysfakcji w związku. Prawda?

Coś takiego mogło się zdarzyć jeżeli byłby to jakiś jeden skok w bok, ale ona przez kilka lat puszczała się na prawo i na lewo. Wszystkim nie dawała tylko tym co chcieli. I Ty mówisz tutaj o jakiejś miłości? Chyba spadłeś z kosmosu. Ona w tej chwili jest jak wrzód na jego tyłku. Chcecie zniszczyć chłopaka? Jej i tak już nic nie pomoże.

Zgadzam się z Tobą Dunkis. Ale wydaje mi się, że skoro dusiła się w tym związku, mogła go skutecznie zakończyć, chyba że chodziło o wygodne i beztroskie życie. A co do mojej liczby to chciałbym mieć tyle lat co w nicku. To już było dawno.

Budowanie związku na kłamstwach z góry skazane jest na porażkę. Skoro tkwisz w kłamstwach, to nie szanujesz swojego partnera i nie dajesz mu możliwości wyboru i jego własnej oceny. Jasne, boisz się co będzie gdy opowiesz mu swoją historię. Ale co będzie gdy on przypadkiem dowie się tego co robiłaś od kogoś obcego? A może już wie o wszystkim i o niczym ci nie mówi, bo chce sprawdzić czy jesteś uczciwa wobec niego i od tego uzależnia swoją decyzję o małżeństwie z tobą? Przecież może w ostatniej chwili wycofać się, nawet w dniu ślubu.
Chcesz wyjść za mąż żyjąc w ciągłym strachu i kłamstwie i tym samym rujnując życie sobie i drugiego człowieka?
Jakie znaczenie mają dla ciebie słowa przysięgi małżeńskiej " i ślubuję ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską" skoro opierasz swoją relację na oszukiwaniu najbliższej tobie osoby jaką jest mąż?
Porozmawiaj ze swoim przyjacielem i daj mu możliwość wyboru. Może po tym co usłyszy odejdzie od ciebie, bo nie będzie mógł żyć z osobą która go okłamywała, zdradzała. W sumie wcześniej, gdy to robiłaś nie miałaś skrupułów i wyrzutów sumienia, takie były twoje wybory i wiesz jakie mogą być tego konsekwencje.
Może też jednak zostanie z tobą mimo wszystko, może wybaczy ci to, co jemu zrobiłaś, może nawet ożeni  sie z tobą i będziecie razem szczęśliwi, bo wasz związek będzie oparty na solidnych fundamentach-na zaufaniu i uczciwości.
Jeżeli rzeczywiście kochasz tego człowieka to wiesz jak postąpić.

Kto jest bez winy niech pierwszy rzuci kamień...jakże łatwo krytykować, obrażać, oceniać,,.
Ok zrobiła źle, popełniła trochę błędów ale przynajmniej coś zrozumiała, wyniosła z tego naukę, żałuje... A ile facetów zdradza żony, narzeczone latami i mają gdzieś że ich ranią, w d...mają ich uczucia... Zastanawiam się czy Wy wszyscy naprawdę jesteście tacy święci że możecie jechać tak po dziewczynie? Wątpię... Sama jestem w związku 9 lat, nigdy nie zdradziłam, nie oszukałam ale wiem że krytykować jest łatwo a przecież tak jest od zawsze że ludzie błądzą ważne żeby nie za późno zrozumieć swoją głupotę...

Do Autorki - ja jestem zdania że prawda prędzej czy później wyjdzie na jaw, chyba lepiej żeby Twój partner dowiedział się wszystkiego od Ciebie niż z innego źródła.wiem że bardzo trudno przyznać się do zdrad ale pomyśl jak będzie się czuł gdy dowie się w inny sposób...chyba zasługuje na szczerość?
Może na początku odtrąci Cię, poczuje złość, nienawiść ale może jak ochłonie, minie szok to wybaczy jeśli jesteś tą jedyną... Powodzenia!

A ja mam takie pytanie gdzie jest Lula? Napisała, burzę rozpętała i...?

Czy w związku z takim sposobem na życie nie odnosisz czasem wrażenia, że jesteś.... niczyja?