Marcówki 2015 :)

Trochę za późno opamiętałam się z tym wątkiem, ale lepiej późno jak wcale ) Jak przechodzisz ciążę? Przygotowana do porodu?

Gdzieś tam błąka się już wątek z marcówkami 2015 ale skromniutki był.

Jak przechodzę ciążę? Muszę ją przeleżeć Tzn.od miesiąca się oszczędzam (jak najwięcej leżę). Jest to ciąża trojacza więc wysokiego ryzyka.
Póki co jest wszystko super prócz mojej psychiki
Czuję się okropnie ograniczona. Nie jestem przyzwyczajona do nic nie robienia a tu zonk. No ale nic, przeżyję co raz bliżej końca.
Z fizycznych dolegliwości to bardzo pokochała mnie zgaga, że w ogóle mnie nie opuszcza, wieczorami nogi mnie kręcą niemiłosiernie, często mam problemy ze spaniem no i boli mnie prawa część pleców bo moje córy nie lubią gdy śpię bądź leżę na prawym boku. Ależ pojęczałam sobie
Co do porodu to będę miała cesarkę więc oddechów nie ćwiczę:)
U mnie "dopiero" 29,4tc ciąży więc wypada termin na kwiecień.
Z racji jednak ciąży wielorakiej do szpitala chcą mnie położyć w 34-35tc i obserwować ale przymierzają sie na końcówkę marca  (jak będzie nadal tak jak teraz)
Ogólnie nie jest tak strasznie. Uwielbiam, gdy leżę, obserwować swój brzuch kiedy moje panny dokazują:)
Wczoraj wieczorem cała trójca tak skakała, że mój brzucho tylko podskakiwał:)
W ciąży też tak strasznie mocno jak na trojaczki nie przytyłam,  13kg jak do tej pory i wszystko idzie w brzuch, a dziewuchy mają wagę dobrą więc jest ok. Nie jest też znowu taki mocno ogromny(brzuch) ale to może z racji tego, że jestem bardzo wysoka i u mnie się jakoś wszystko inaczej rozkłada:)
W każdym razie w swoje jeansy z przed ciąży wchodzę nadal.

A jak u Ciebie?

Witam,

jak zareagowałam? Tak jak Ty ale do potęgi entej
Wiesz, gdybym może leczyła się hormonami etc.to zawsze gdzieś tam byłoby prawdopodobieństwo, że bédzie ciąża wieloraka.
U mnie jednak to zwykły psikus. Ot tak...
W 6tc dowiedzieliśmy się, że to bliźniaki-co nie było wielkim szokiem bo mój dziadek był dwojakiem.
W 14tc okazało się, że jest jednak i trzecia niespodzianka
Mąż łzy w oczach i banan na buzi a ja oczy jak arbuzy:)
Jak to sobie przypomnę to ciarki mnie przechodzą.
Wcale nie byłam z tego powodu szczęśliwa bo nikt przy zdrowych zmysłach nie planuje od razu trójki no ale siła wyższa.
Teraz jak myślę o jednym dziecku bądź bliźniakach to wydaje mi się to pryszczem;)
Miałam czas żeby się z tym wszystkim oswoić.

Porodu się nie boję bo u mnie innej opcji jak cesarka nie ma.
Co nie tak z moją psychiką? Ćwiczę jobla ciągle tylko leżąc bo muszę się oszczędzać, a do tego przyzwyczajona nie jestem.
Każdy mówi żebym korzystała póki mogę z odpoczynku. A co mi z tego kiedy ja odpoczywałam zawsze coś robiąc, aktywnie.

Byłam teraz w czwartek na wizycie i dostałam skierowanie do szpitala.
U jednej z pannic pojawiło się małowodziue i trzeba zobaczyć co i jak.
Najśmieszniejsze, że na oddziale miejsc nie ma i muszę się dowiadywać.... Paranoja!
W poniedziałek nie popuszczę i będę się upierała żeby mnie przyjęli albo chociaż zbadali.
30tc się zaczął i jak mniue przyjmą to pewnie bédą trzymali do końca ciąży. Liczę na to, że chociaż dotrwam do 35tc...
To się rozpisałam:)
Dziewuchy dzisiaj tak dokazują, że mi chyba brzuch eksploduje...:)

Pozdrawiam

No i leżę w szpitalu od poniedziałku choć nic mi jednak nie jest:)
Zrobili mi wszystkie badania-zwiększyli tylko żelazo, żadnego małowodzia nie ma.
Mieli mnie dzxisiaj wypuścić ale jednak zdecydowali jeszcze poobserwowac dwa, trzy dni.
Zła byłam bo nadzieję narobili, że dzisiaj wyjdę i zonk.
Z jednej strony ok bo jednak dzieciaki są pod kontrolą a z drugiej nie ma to jak w domu:)
W każdym razie nie nastawiam się na wyjście bo nie chce znowu rozczarowania.
Poza tym to już 30,4 tc i chcą mieć trojaki pod kontrolą.
Mąż chociaż spokojny:)

A jak u Ciebie po wizycie?
Pozdrawiam

A ja gnije i gnije w tym szpitalu.
Mam dosyc tego cholernego ktg. Ja wiem, że przy trojakach cięzko nadążyć ale robienie czegoś na odwal doporowadza mnie szału.
A niektóre położne robią aby robić. I co zrobic...:)
Tak to wszystko dobrze. Dzisiaj słonko pięknie świeci aż samopoczucie inne:)

Hej
Nadal w szpitalu. Dzisiaj ordynator poinformował mnie, że małymi krokami będziemy szykowali się do cięcia. To juz 33tc i 4 dni. Powiedział, że maksymalnie czekamy do 35 go tygodnia.
Powiem Ci szczerze, że już mam dosyć. Któraś z dziewuch naciska mi na nerw kulszowy i boli paskudnie przy chodzeniu. W ogóle czuję się ociężale. Moje damy mają to w nosie i tak skaczą, że czasami szlag mnie, brzydko mówiąc, bierze. Najgorzej jest przy ktg i usg.
W poniedziałek właśnie miałam usg ale guzik się dowiedziałam bo pochowały się i ni cholery zmierzyć ich lekarz nie mógł.
W ogóle poniedziałek był paskudny.
Koleżanka z sali miała, naszym zdaniem, paskudne ktg. Tętno dziecka strasznie było rozchwiane. Spadki były duże. Poprosiłyśmy położną a ta machnęła ręką i tyle. W poniedziałek rano wzięli ją rutynowo na usg  i od razu decyzja "cesarka". Okazało się, że wód już nie było, a po cięciu dziecko sine, oplątane 4y razy pępowiną. Masakra..... Ale zdążyli w ostatniej chwili.

Jak człowiek się na to wszystko napatrzy to głowa pęka i stres większy.

Chodzenie po schodach niby pomaga

I urodziłam
17 marca zostałam mamą: Emilki - 2480g, 10 pkt.,
                                                 Nadii - 1980g, 9 pkt.,
                                                 Poli- 1450g,  8 pkt.,

Wszystkie zdrowe ( urodzone w 36 tc) Dwie panny mam już przy sobie, najmłodsza jeszcze w inkubatorze (ale tylko jest dokarmiana i ogrzewana).
Boskie są

Później napiszę więcej. A jak u Ciebie?

Pozdrawiam

Gratuluję!:)
Konkretna babka Namęczyłaś się "trochę" ale warto było
U mnie też dziewuchy grzeczne. Każdy życzy nam cierpliwości, siły etc. a my naprawdę mamy  spokojne dzieci Tylko jedzą i śpią. Poza tym wcale nie jest problemem zorganizowanie sobie pracy przy trójce dzieci. Jak wcześniej pisałam, to otoczenie bardziej przeżywa "trojaczki" niż my
Oby tak dalej, niech nam się dzieci zdrowo chowają

Na kolki zrobiłam już zaopatrzenie-sab simplex- kropelki ale tylko niemieckie. Super sprawa.
Jak zaczną ząbkować to wtedy będę się martwiła:)  Co do organizacji przy trojaczkach...wyjścia nie mamy;) radzić trzeba sobie jakoś.
U mnie maluchy kąpie mąż bo pierwszej kąpieli przewodziłam ja ale płacz żałosny moich dzieci tak mnie "stremował", że nie chciałam powtórki.
Teraz dziewuchy już nie płaczą ale ja i tak się nie rwę do kąpieli-wycieram, ubieram ale cala"operacja" jednak należy do męża:)
Co do karmienia piersią... Mam mało pokarmu jednak coś tam uda się ściągnąć i tak chociaż raz dziennie panny dostaną mój pokarm, jednak jest go tak mało, że bez mm się nie obejdzie.  Do piersi ogólnie czasami staram się przystawiać dzieciaczki ale tylko dlatego, żeby poczuły się bezpiecznie- zasypiają wtedy pięknie:)

Zjadłabym je:)