Zrozumieć kobietę :)

Witam, od jakiegoś czasu obserwuję forum i postanowiłem zapytać was o zdanie... więc tak mam 32 lata i po 13 letnim nieformalnym związku zostałem sam, moja kobieta zostawiła mnie z dnia na dzień, co było dla mnie bardzo ciężkie i przez kilka pierwszych miesięcy nie potrafiłem sobie wyobrazić życia ( czyli standardowa historia ) ... między czasie pojawiła się pewna dziewczyna 27 lat ( koleżanka mojej siostry ) do której powoli zaczynałem czuć coś więcej niż tylko uczucia na poziomie znajomych, jak się okazało właśnie była po rozstaniu ze swoim chłopakiem którego zostawiła ponieważ mimo że byli rok ze sobą on zaczął kontaktować się ze swoją byłą kobietą i za plecami zaczął się z nią spotykać. Mało tego jak się moja koleżanka dowiedziała swojej byłej dziewczynie twierdził że nie ma nowej dziewczyny a tylko przyjaciółkę więc można zrozumieć dlaczego moja koleżanka go zostawiła. wracając do mojego wątku poznałem ją w bardzo trudnych dla mnie momentach i ona poświęciła wiele swojego czasu aby pomóc mi w mojej sytuacji, godziny rozmów, sporo wspólnie wypitego wina, dziesiątki spotkań itp. to wszystko sprawiło że bardzo się zbliżyliśmy do siebie ale mimo że ja czułem że się doskonale rozumiemy i wspaniale nam się spędza czas to z jej strony nie widziałem jakiegoś wielkiego entuzjazmu aby pójść deczko do przodu i naszą znajomość zamienić na coś więcej... i w pewnym momencie odpuściłem zwłaszcza że wcześniej jej dawałem sygnały co do niej czuję i że wyobrażam sobie nas dwójkę szczęśliwych razem, odpuściłem i nasz kontakt się troszeczkę zmienił, tak jak wcześniej spotykaliśmy się kilka razy w tygodniu tak nagle bywało że nie widzieliśmy się przez kilka tygodni po czym jak tylko spotkaliśmy się było bardzo fajnie i razem dobrze się bawiliśmy i ciekawie spędzali czas. Dzięki niej uwierzyłem że może być jeszcze pięknie, że mój świat się nie zawalił tylko zaczyna się coś nowego. Ale ponieważ czułem w niej jakąś wewnętrzną blokadę powoli odchodziłem od niej jako od potencjalnej kobiety z którą mam dzielić moje życie. I to sprawiło że po pewnym momencie minął miesiąc a my nie utrzymywaliśmy kontaktu... ale pewnego grudniowego wieczoru zadzwoniła do mnie że kupiła wino i idzie w stronę mojego domu i czy mam ochotę na wspólny spacer z winkiem... oczywiście się zgodziłem ... spotkaliśmy się wypiliśmy winko, przyszliśmy do mnie do domu posłuchali muzyki, poszli do baru wypili pare lampek i zaczęła mi się zwierzać żebym wiedział że ona odizolowała się ode mnie nie dlatego że coś jest ze mną nie tak tylko że ją dopadł kryzys i nie potrafiła sobie poradzić ze sobą, że nie miała ochoty się z nikim spotykać bo złapała doła i chciała smutki sama ze sobą zwalczyć. I że to był najgorszy okres w jej życiu bo uświadomiła sobie że tak się starała w poprzednim związku i nie zostało to docenione i że tak się cieszy że mnie ma i że tak jej ze mną wspaniale się spędza czas itp. No i od tamtej pory spędzaliśmy znowu bardzo dużo czasu, całymi wieczorami, wolne dni, między czasie święta, sylwester, moje urodziny... ale ciągle staliśmy w miejscu , tzn byliśmy blisko ale nie tak jak ja bym oczekiwał... spaliśmy często razem i przytulali razem ale bez sexu. jednak dwa tygodnie temu to się zmieniło i doszło do pierwszego naszego miłosnego zbliżenia po czym myślałem że to jest początek naszego bycia razem... jednak na drugi dzień ona powiedziała że bardzo ją to zaskoczyło, że ona musi to wszystko przemyśleć, że czuła się fantastycznie i jej jest ze mną dobrze ale żebym zrozumiał co ona przeżyła i że moja historia jest idealną kopią jej poprzedniego związku ... też poznała mnie jak mnie dziewczyna zostawiła i wie jak bardzo kochałem byłą dziewczynę i na pewno jak tamta będzie chciała wrócić to ja ją wrócę i w związku z tym ona nie wie czy chce rozpoczynać coś z tego powodu... ja zapytałem że musimy postanowić czy jesteśmy nadal kumplami czy parą powiedziała abyśmy jeszcze się wstrzymali i sprawę zamrozili ponieważ muszę ją zrozumieć że ona nie może w to uwierzyć po tym wszystkim co ją spotkało że może jeszcze jej się trafić jakieś szczęście i że jej się wydaje takie za bardzo piękne że aż niemożliwe że mnie poznała i że może być dobrze. Że cała ta sytuacja ją zaskoczyła jednym słowiem. Dalej spędzamy wiele czasu, dalej dochodzi do intymnych zbliżeń i wspólnych miłych wieczorów ale z jej strony nie padło nigdy bezpośrednio zdanie że mnie kocha, i nadal utrzymuje aby czasu deko minęło zanim podejmie decyzję czy jesteśmy parą. Dla mnie już jesteśmy parą ale nie ma tej kropki postawionej z jej strony. ja za nią tęsknię kiedy mija jeden dzień jak się nie widzimy, ona też mi powiedziała że tęskni ale dlaczego ona nie chce potwierdzić tego że mnie kocha i chce być moją kobietą ? ... w ogóle zauważyłem że słowo kocham jest dla niej bardzo mocnym słowiem bo kiedy słyszy je odemnie za każdym razem wydaje się zdziwiona i zaskoczona, twierdzi że to mocne słowa i abym wiedział że to jest związane z jej przeszłością że ona nie jest w stanie uwierzyć. Co o tym sądzicie ? Czy tutaj czas pomoże a ja powinienem nie naciskać za bardzo i samo to wszystko się ułoży czy macie jakieś inne pomysły ? bardzo proszę o podpowiedzi zwłaszcza kobiety Dziękuję