Jak zapomnieć o swojej 1 nieszczęśliwej miłości?

Pogodziłem się , lecz wspomnienia zostają na długo  chce myśleć o niej tylko jak o przyjaciółce no ,ale coś jest nie tak... nadal się denerwuję przy rozmowie czemu ?! Popracować nad sobą co masz na myśli? rozmawiam z wieloma innymi dziewczynami  i tego uczucia nadal się pozbyć nie mogę..

Na siłownie chodzę z bieganiem robię przerwę za zimno i też w weekendy uprawiam airsoft więc tu się  z tobą zgodzę po sporcie lżej na sercu ,ale całkowicie mi nie pomógł ;/

to źle przynajmniej 1 dzień odpoczynku dla mięśni by jakiś progres był przynajmniej

w sumie opowiem ci jeszcze o jednej sprawie może będzie ona rozwiązaniem mojego problemu poznałem dziewczynę z którą mniej gadałem ,ale też wiem to i owo niestety ma całkowicie inne zainteresowania co do filmów książek, muzyki za to o wiele ambitniejsza i pracowita, bardziej przyszłościowa ma duże szanse na pracę po naszym kierunku niż moja leniwa pierwsza miłość . Co mnie najbardziej zdziwiło jest to 1 dziewczyna z którą świetnie bawiłem przy tańczeniu gdzie to moja bardzo słaba strona jej się chyba też podobało bo przytuliliśmy się gdy muzyka ustała grać ,ale to może przez alko myślę by nie zaprosić ją na kawę może jednak zainteresowania to nie wszystko lecz boję się ,że zabraknie nam tematu do rozmowy ^^

dzięki fajnie było to czytać bo rozumiesz o co mi biega lecz nie mam odwagi zapytać się czy by spotkała się ze mną bo chce szczerze pogadać ... jestem nie śmiały.. zwłaszcza przy niej   w takich sprawach muszę skądś odwagę zdobyć heh idę właśnie na sylwka do niej w sumie fajna pora na wyznania ^^ ,ale znając mnie odwagi mi zabraknie

też ci nie doradzę co robić bo dla mnie kobiety to czarna magia moja pierwsza miłość to trudna dziewczyna jak się ona podśmiechuje ze mnie to jest fajnie , ale jak ja  podśmiechuje się  z niej to jest źle... fu ck logic

Najpierw porcja złośliwości, bo nie byłabym sobą. Ale spokojnie, to tylko taka moja przypadłość, mimo to, lubię pomagać
Piszesz, że masz wyrafinowany gust i wysokie wymagania co do partnerki. Ale sam nie wydajesz się wyrafinowany, sposób, w jaki piszesz jest mocno prostacki, niechlujny i na niskim poziomie. Przperaszam, ale mówię tylko to, co widzę. Może zbyt wysoko mierzysz? No chyba, że język polski nie jest Twoją najmocniejszą stroną, a umiesz się nienagannie wypowiedzieć (poza Internetem i pismem) i masz jakieś ciekawe pasje. Zastanawia mnie adekwatność tytułu do opisanej historii. Miłość to uczucie głębokie, tworzące się latami i moim zdaniem nie da się kochać kogoś, z kim się nie było, a tym bardziej nawet nie spotykało przynajmniej przez jakiś czas. To, co opisujesz, to dla mnie może i miłość, ale platoniczna, albo bardziej zauroczenie. Wbiłeś sobie do głowy akurat ją, bo jej nie możesz mieć, co wpływa na jeszcze silniejszy pociąg do niej. Na Twoim miejscu bym sobie odpuściła. Jeśli kobieta nie zainteresuje się facetem dość szybko, to zwykle to zainteresowanie już nie przychodzi - przynajmniej ja tak mam. Rada? Przewartościuj trochę swoje życie. Chcesz mieć kogoś super, sam bądź super (i naucz się pisać, ja na przykład mam alergię na brak sensownej składni i jak facet robi błędy stylistyczne (nie daj Bóg! - ortograficzne), to uciekam, gdzie pieprz rośnie, bo łączy się to dla mnie z typem człowieka - ignorantem, którego po prostu nie lubię. Jeszcze pół biedy, jeśli nie przekłada się to na Twoją mowę xD Druga rada - dlaczego akurat kino? To takie zobowiązujące. Umów się jak człowiek na piwo, zakupy, pomoc w nauce, cokolwiek. Na początku drobne aluzje to dobra rzecz, dopiero później można trochę dalej pójść i ryzykować kina i kolacje. Ale mało która kobieta lubi taką otwartość na dzień dobry. I sorry, że się tak uwaliłam do tej Twojej pisowni, ale to mnie mocno zakuło w oczy.

Zdarza się najlepszym xD