a mogło być tak dobrze...

No właśnie poczucie winy jest,  bo była jakaś więz....

Czyli w małżeństwie czułaś się, jak przeciętny Północnokoreańczyk w swoim kraju?
Bo tak wynika z treści postu.
Zdradziłaś emocjonalnie i od czterech lat się wypierasz.
Mąż nie ma dowodów, ale za to miał "życzliwych" sąsiadów.
Czego więc oczekujesz?
Decyzję, czy dalej tak żyć, musisz podjąć sama.
Męża prawdopodobnie od dawna nie kochasz.
Czemu więc wciąż w tym tkwicie?

Musicie zacząć rozmawiać, jednak nie dziwię się Twojemu mężowi, że każda próba rozmowy kończy się kłótnią.
Przecież Ty cały czas wypierasz się prawdy. Jak Wy macie ruszyć do przodu, skoro bardzo go skrzywdziłaś, i mało tego - nie widzisz własnej winy, przekonujesz męża, że "niczego nie było", nie przyznałaś się do zdrady, nie było przeprosin, prośby o wybaczenie - nie będzie więc i wybaczenia.

Widocznie mąż Cię bardzo kocha, bo gdyby tak nie było, podejrzewam, że wystawiłby Cię za drzwi.
Ja na jego miejscu tak bym właśnie zrobiła. A on od 4 lat czeka aż Ty w końcu przyznasz się do tego, co zrobiłaś, i poprosisz o wybaczenie. Natomiast Ty od 4 lat wszystkiego się wypierasz, nawet przed sobą - zobacz, w jaki sposób piszesz o tym co się stało: niby nic, a jednak coś, tak nie bardzo było, ale jednak było. Chcesz wszystkiemu zaprzeczyć sama przed sobą, ale się nie da, bo prawda Cię gryzie.

Wasze małżeństwo się rozpadnie, jeśli się przed nim nie przyznasz, że emocjonalnie zbliżyłaś się do tamtego mężczyzny, że przepraszasz i szczerze żałujesz (tylko czy naprawdę żałujesz?), i że chciałabyś wszystko naprawić (nie tylko słowami, ale przede wszystkim czynami). Jeśli mąż wybaczy i da Ci szansę, może Wam się udać. Ale musisz się też przygotować na to, że nie wybaczy.

dziękuje ci za radę twoje słow dotarły dosłownie. Masz racje trzeba zamknąć pewien rozdział by muc zacząć nowy (jeśli mi wybaczy) po takim czasie. Mąż za kilka dni wraca z pracy porozmawiam z nim całkiem szczerze mam nadzieje że mi wybaczy bo dalej mi zależy na nim i rodzinie. Żałuje karzdego dnia zmarnowanego zniszczonego przezmnie

łatwo powiedzieć nie ma sensu od sprawy o znęcanie sporo się zmieniło dlaczego więc nie poczekać aż się ułoży nie spróbować a to żę raz na kilka miesięcy zbieżę mu się na żale tyle wytrzymałam możę i to zniosę

Naprawdę? Przecież napisałaś:

Czyli mąż wcale się nie zmienił, on tylko znalazł inny sposób na katowanie Ciebie...