Postawiony przed faktem dokonanym..

Hej, gryze sie z myslami od tygodnia gdzie moja dziewczyna po 3 latach zakonczyła ze mna zwiazek.Zaczne moze od poczatku mam 22 lata a moja dziewczyna 19, znamy sie od 4 lat a razem jestesmy od 3, wiadomo ze jak wszedzie nie bylo kolorowo a czasem bylo jak z bajki.Problemy zaczely sie gdy za praca wyjechalismy za granice jakis rok temu, juz tam widzialem ze moja dziewczyna ma objawy tzw(chorągiweki) mowiac w prost byla bardzo podatna na zdanie innch ludzi, którzy jak mozna sie domyslac majac wlasne problemy, szukali ich rowniez u innych. I tutaj zaczela sie zabawa moja ex pod naciskiem osob i uprzednim praniu mozgu doszla do wniosku ze nie pasujemy do siebie itp, wiec chciala to skonczyc po namowach i obopulnej zgodzie doszlismy do porozumienia i po tyg przerwie dalej bylismy razem..
Zarabiajac ponad 4 tys miesiecznie nie odmawialismy dobie niczego a przynajmniej ona, bo pochodziła z ubogiej rodziny i wychowala sie w domu dziecka.Ja że juz od mlodego miałem dość rozważne podejscie do pieniedzy, uzbieralem dosc sporą kwote za ktora kupiłem nowe auto, telefon i sporo mi zostało na " zycie w ojczyznie".Spedzilismy tam swieta ale po nowym roku dostala tel ze ktos z jej rodziny bieze slub, wiec pod naciskiem zgodziłem sie, przyjechalismy tutaj i za 2 dni mielismy wracac do pracy, w miedzy czasie ona starala sie o mieszkanie z urzedu miasta, traf chcial ze 1 dzien przed wyjazdem dostala propozycje, pojechalismy obejzec i w sumie zgodzilismy sie je zatrzymac, wymagało gruntownego remontu na co bylismy gotowi? heh chyba tylko ja bo ja odkładalem jak głupi a ona nie miała grosza..
Zostalismy w kraju bo mielismy jak to sie mowi wspolne plany, dzieci mieszkanie, mowilismy sobie ze damy sobie to czego nie mielismy za mlodu. Mieszkanie remontowalismy jakis czas oczywiscie z mojej kasy, wszystko fajnie gdyby nie to ze jak je zrobilismy to zaczeło sie tak naprawde zle układac miedzy nami. Ja szukałem pracy, obarczony winą ze nie moge jej znalezc ale HELOŁ, wlasnie zrezygnowałem z dobrze platnej pracy za granica na rzecz naszego wspolnego zycia, prace znalalzem ona szukala 1,2,3,4 nic nie pasuje i tu sie zaczelo.. Przychodze zacharowany do domu a tu nie posprzątane, nie ugotowane i syf podczas wykanczania mieszkania(malowanie itp) zacząlem sie czepiac ze nie pracujac nie moze nic zrobic, oddalalismy sie od siebie i wpierałem sobie ze to moja wina ze tak za bardzo naciskam, ze moze dam jej czas, zaczela uczęszczac na takie spotkania z jakąś pania i jej rowiesnikami rozniez z takich rodzin, ja pracowalem od 7-15 ona przed 15 wychodziła i wracala wieczorem i tak caly czas i caly czas wszystko na mojej glowie, rachunki, jedzenie gotowanie a pani sobie idzie do znajomych. DOŚĆ tego, caly czas kłotnie i wypominanie ze mi tylko chodzi o pieniadze, ze nigdzie jej nie zabieram, ze nie okazuje jej uczyc, ale nie widzi tego ze wracajac z pracy musze wszystko robic sam. Odkąd zaczeła tam chodzic strasznie sie zmieniła, czułem ze poznała tam kogos kto znow po raz kolejny robi jej wode z mózgu i nie pomyliłem sie, dowiedzialem sie od jej brata ze dziwnie zachowuje sie z takim jednym z tego spotkania.Od 2 tyg caly czas prowokowala kłotnie chyba tylko po to zeby skonczyc, wkoncu moja złosc osiągneła apogeum i wybuchłem, ona wyszła ja z nia i wtedy mówi pierdoły ze do siebie nie pasujemy, nie mozemy byc razem itp ze nigdy nie umielismy rozmawiac, ze zmarnowalem jej 3 lata i to moja wina ale kur..a to ja oddawalem sie jej calym sercem, pracowalem i robilem wszystko zeby jej niczego nie brakowalo a teraz ona tak mnie traktuje.. masakra poczułem zmieszany sie z błotem, na 2 dzien spakowałem rzeczy i wrocilem do rodziny.. bardzo mi to pomogło, oczywiscie z mojej strony niedowiezanie, zal, rozpacz pisanie o 2 szanse ale ja przeciez nic takiego nie zrobilem.. po tygodniu od rozstania, mysle ze to byla dobra lekcja dla mnie i ze ciesze sie i dziekuje Bogu ze teraz a nie za 5-10 lat i do tego ze bez dzieci i slubu.. Czekam tylko az los, da jej nauczke bo karta kiedys sie odwróci i juz nie bedzie wszystkiego dostawac na zlotej tacy jak do tej pory. Nie umiala usznowac mojej milosci, poswiecenia umiala tylko brac nie dajac nic w zamian, niestety zmarnowałem sobie 3 lata i dopiero po tym czasie zdalem sobie sprawe ze tak naprawde nie poznalem tej osoby;/ dziekuje ze mogłem to z siebie wyrzucic, dzis tydz po rozstaniu czuje sie b.dobrze i wiem ze znajde kobiete ktora bedzie to wszystko potrafila docenic i odda mi sie calym sercem.