Moja nadinterpretacja błahych słów czy faktycznie coś może z tego być?

Pracuje ze mną w firmie pewna dziewczyna. Pracuje od kilku miesięcy - czyli krócej niż ja. Poza tym studiuje i jeśli ma to jakiekolwiek znaczenie, pochodzi zza granicy. Co więcej, jest bardzo ładna i dość ujmująca. Przez dłuższy czas była mi jednak obojętna. Traktowałem ją jak zwykłą koleżankę. Nie będę nawet mówił, że starałem się być dla niej miły, bo byłoby to naduzycie. Wszystkie nasze wymiany zdań, o ile się zdarzały, były wyłącznie na temat tego co mamy wykonać w danej chwili, w taki sam sposób traktuję zresztą niemal każdego wspólpracownika. Zapewne byłoby tak nadal.
Jednakże...
Kilka tygodni temu, kierownik kazał mi pracować z nią we dwójkę, żeby trochę pomóc jej na stanowisku, na którym dotychczas nie miała okazji pracować. Wszystko szło dobrze, ona szybko się uczy, rozmawialiśmy normalnie, fajna dziewczyna. Jednak potem kierownik kazał mi zejść, żebym zajął się tymczasowo czymś innym. Przychodzi do nas i mówi "popracujesz przez chwilę sama, ja ci go zabiorę na chwilę". "Nie, tylko nie jego" - odpowiedziała trochę żartem, trochę serio. I do mnie mówi "wracaj szybko". Potem wpadłem tam jeszcze na chwilę, sprawdzić czy nic nie trzeba przynieść itp, pytam ją czy jej czegoś brakuje - "ciebie mi brakuje" - odpowiedziała. Zapewne nie przejąłbym się tym, ale w następnym tygodniu mieliśmy okazję widzieć się dwukrotnie i rozmawiać, i z tych krótkich wymian zdań odniosłem wrażenie jakby faktycznie chciała być przy mnie. Raz wychodziłem akurat wtedy kiedy ona przychodziła do pracy, pyta mnie do której jestem, ja jej mówię, że za chwilę będę kończył, ona na to "o nie, proszę zostań". To można odczytywać w kategorii żartu, bo raczej nie ma możliwości zostania w pracy po godzinach i każdy o tym wie. Natomiast drugiego dnia sytuacja podobna, pyta mnie "gdzie teraz pracujesz", "teraz w zasadzie zajmuję się tylko przynoszeniem potrzebnych rzeczy" odpowiadam, ona na to "to przyjdź do mnie jak najszybciej", jeszcze odkleiła mi z ubrania jakąś naklejkę która mi się przykleiła, cos tam zażartowała. Dodam do tego, że gdy się ze mną wita lub żegna, robi to jakoś - przynajmniej tak mi się wydaje - szczególnie, jakby się cieszyła na mój widok. Może to mylne wrażenie.
W tym momencie kończy się pierwsza część tego opowiadania. Dziewczyna dała mi trochę do myślenia, zwłaszcza że dotąd nie zdarzyło mi się być w takiej sytuacji. Dla mnie to było tym dziwne, że tak atrakcyjna dziewczyna powinna kogoś mieć, a na pewno nie interesowałaby się mną. Nie widziałem jej już ponad tydzień, pracujemy w różnych godzinach. Zacząłem szukać w internecie czegoś na jej temat, najpierw znalazłem konto na facebooku. Ma tam zaledwie parę zdjęć, na każdym jest sama. Potem szukałem dalej. Znalazłem jej konto na portalu społecznościowym z jej kraju, tam też jest głównie sama lub z koleżankami, ale jest też parę fotografii, na których widać że ma chłopaka. A nawet dwóch, bo sądząć po datach, jednego miała w zeszłym roku, a drugiego w tym. Jednak ostatnie jej zdjęcie z chłopakiem pochodzi sprzed kilku miesięcy.
W tym momencie zastanawia mnie, o co chodzi w jej zachowaniu. Moim zdaniem moga być trzy opcje - albo rzuciła kilka żartobliwych tekstów, które wziąłem zbyt poważnie, albo faktycznie coś może być na rzeczy, albo też coś kombinuje, prowadząc podwójną grę. Nie chcę być ani przesadnie naiwny, ani przesadnie podejrzliwy. Nie jestem raczej zakochany, bardziej zaintrygowany, ale nie ukrywam że gdyby jej zachowanie było szczere to chętnie mógłbym spróbować dać temu szansę. Nie wiem tylko co o tym wszystkim myśleć. A może już jej przeszło i nie warto tego rozstrząsać.