pytanie od mężczyzny

Witam drogie Panie. Nie jestem pewien sytuacji dot. moich relacji z kobietami. Może dowiem się czegoś co ułatwi mi zrozumienie tego.. Zacznę od siebie. Mam 20 lat, dość szczupłą budowę, jeśli chodzi o wygląd oceniłbym przynajmniej na przeciętny. Dbam o siebie, fajnie ubieram, więc nie ma z tym problemu. Nie jestem oceniany przez koleżanki jako atrakcyjny. Zdarzyło mi się to usłyszeć, może stąd, że czuję się pewnie w towarzystwie, mam dystans i można być wobec mnie szczerym. Mogę jeszcze dodać, że zawsze jestem opanowany, najwyżej stawiam wartości niematerialne (chociaż nikt o tym nie wie) i chyba wrażliwy ( np. źle bym się sam czuł kłamiąc czy nawet sprawiając przykrość komuś, nawet mając powód).
Teraz jako przykład podam sytuacje: Poznaje dziewczynę, jest lekko zestresowana, patrzy wprost w oczy, czuję, że się jej podobam. Piszę raz, drugi żeby się umówić, ona się zachowuje jakby już nie chciała mieć ze mną nic wspólnego. Zazwyczaj jest podobnie heh.
Nie zawsze wiedziałem jak postępować z kobietami. Bywałem kiedyś dupkiem jak i nieudacznikiem wobec kobiet. Myślę, że dopiero od 2 lat stałem się na tyle doświadczony by stworzyć związek z atrakcyjną kobietą. Mieszkam w niewielkim mieście, każdy przez kogoś się tam zna, uczyłem się w kilku szkołach, byłem dość znany, szczególnie za czasów kiedy "psułem" sobie reputację. Koleżanki, którym nie wydaje się atrakcyjny logicznie nasuwają myśl, że chociaż zmieniłem się, one pamiętają i oceniają przez pryzmat przeszłości. Teraz pytanie czy to możliwe, żeby tak mi to szkodziło? Czy kobieta jak pozna kogoś nowego to potrafi pytać się koleżanek o ową osobę? Częściej po takim odrzuceniu zamiast smutku czuję, że te kobiety po prostu nie wiedzą co czynią, często nawet nie mam okazji dać się poznać a jeśli nawet "uda się" przecież nie łatwo znaleźć taką, z którą można się dogadać..