Nie chcę być już Polakiem!

Juz kiedys o tym dyskutowalismy na tym forum:)

Jesli nie maja innego wyboru i mozliwosci i jest to pokierowane wzgledami socjalnymi czy wymogiem administracyjnym danego kraju, to co o tym myslec? Natomiast jest teraz w wielu krajach mozliwosc posiadania podwojnego obywatelstwa i to jest chyba najlepsza opcja w takim wypadku.

Jednak korzenie to korzenie, chyba warto je zawsze i pomimo wszystko miec.

Z prawnego punktu widzenia nie mając innego obywatelstwa lub przyrzeczenia jego nadania zrzeczenie się naszego i zostanie bezpaństwowcem jest w zasadzie niemożliwe.
W wielu krajach faktycznie jest możliwość posiadania podwójnego obywatelstwa. Do pewnego czasu starano się "walczyć" z taką sytuacją i doprowadzić do sytuacji aby osoba która postanowiła na stałe przeprowadzić się do danego państwa i tam żyć i płacić podatki, aby miała obywatelstwo tego kraju, gdyż obywatelstwo to więź łącząca obywatela z państwem, jego prawa i obowiązki wobec państwa. Zdaniem przedstawicieli pewnego nurtu osoba, która w danym państwie nie mieszka, nie płaci podatków ani nie zamierza tego robić nie powinna posiadać jego obywatelstwa. Natomiast oczywiście nie odnosiło się to do narodowości która jest kategorią etniczną. Obywatelstwo jest kategorią prawną.

Tak. Uzasadnienie - najchętniej bym napisała, bo TAK, bo nie widzę nic wartościowego z podziałach, szufladkowaniu.

Myślę, że każdy ma jakąś tożsamość kulturową (może niezbyt uświadomioną) - dla jednych to będzie rodzinna dzielnica, miasto, kraj, może coś większego. Żyjemy w czasach, gdy ta świadomość nie jest na potrzebna w życiu codziennym. Jak pojedziesz z centrum na Wschód, czy na Śląsk nawet jeśli ludzie mówią "po polsku" to mówią w nieco innym dialekcie, jedni wychodzą "na pole", drudzy "na dwór" chwilę potrzebujesz, by przestawić się na trochę inny język, ale przecież wciąż zrozumiały. Jak jadę do Włoch - mówią tam w dziwnym języku, ale po chwili, jak potrzebuję zrozumieć, to wiem, o co im chodzi. Tak samo potrzebuję czasu, by przestawić się na inny zrozumiały język.  Jak pojedziesz do biednej części kraju i do bogatego dużego miasta - to życie, zachowania ludzi są inne, tak samo jak zachowanie Niemców, czy Węgrów, itd. To nie obywatelstwo aż tak zmienia ludzi, a raczej adaptacja do miejsca.

Ta państwowość nie jest dziś, aż tak potrzebna, a oglądając wiadomości można czasem odnieść wrażenie, że jest mocno konfliktogenna. Dezerter: "Wszyscy walczą o pokój, aż się leje krew"
Czas jakiś temu widziałam film o Abchazji - trochę taka baba w babie, najpierw Związek Radziecki - z niego odseparowała się Gruzja, a z Gruzji chce się oddzielić Abchazja, a ponieważ jest tam bieda to wpadają znowu w zależność od Związku Radzieckiego. Takie ślepe koło w imię walki o własne państwo, własną tożsamość, własne obywatelstwo.
Lepiej wygląda sytuacja z bogatymi krajami - Tajwan, po II wojnie na wysepce porośniętej dżunglą uciekinierzy z Chin założyli niekomunistyczne państwo, które nie przez wszystkie kraje jest uznawane. Dzisiaj Tajwan jest bogaty, ma okręty atomowe, wojsko mogące obronić wyspę i nawet Chiny, które traktują ich jako swoją własność, nie chcą otwartego, zbrojnego konfliktu.

Nie chciałabym żyć w kalifacie, chociaż wtedy pewnie nie miałabym żadnego wyboru, byłabym niczym przedmiot, głęboko ukryta w domu i używana do rodzenia dzieci Nie chciałabym żyć na Ukrainie w latach 30, gdy wprowadzano wspaniały system w kraju, nie chciałabym rodzić pięknych nordycki żołnierzy dla Rzeszy, czy w Korei Północnej, nawet nie chciałabym żyć w byłej Jugosławii. Bez żalu oddałabym takie obywatelstwo.
A moje polskie obywatelstwo? Nie mam z nim żadnego problemu, ani zysku, ani strat, nie mam również innego obywatelstwa, więc na zasadzie status quo jest.

Częściowo na Twój temat odpowiada sztuka Doroty Masłowskiej "Między nami dobrze jest" warto zobaczyć.

Właściwie nie wyobrażam sobie co musiałoby się stać abym zechciała przestać być obywatelką polską.
Mogę sobie wyobrazić przyjęcie dodatkowo obywatelstwa innego państwa, gdyby miało mi to z jakichś względów ułatwić życie (np. gdybym wyemigrowała).
Nie oceniam tych co się zrzekli obywatelstwa. Zapewne mieli jakieś powody.

Moje podejście do tematu jest właściwie zbieżne ze zdaniem Luc. Mogłabym przyjąć dodatkowe obywatelstwo, ale musiałyby wystąpić jakieś wyjątkowo drastyczne i wymagające radykalnych posunięć okoliczności, abym zrzekła się polskiego. Na dzien dzisiejszy zupełnie nie widzę powodu, abym odcinać się od państwa, w którym urodziłam się, wychowałam, wykształciłam, założyłam rodzinę i od wielu lat żyję.

To jest indywidualna, zakładam, że dokładnie przemyślana, decyzja każdego człowieka. Dopóki nie znam motywów - nie oceniam.

Jeżeli jesteś obywatelem danego państwa, to przeważnie płacisz podatki na jego rzecz. Tak więc w momencie zmiany obywatelstwa deklarujesz, które państwo w przyszłości zamierzasz zasilić swym budżetem. Istnieje zjawisko rezydencji podatkowej.

W Wojsku Polskim mogę służyć w każdej chwili, jeśli zostanę powołana. Gdybym postanowiła być np. obywatelką U.S.A. służba na rzecz Polski byłaby już wątpliwa. O ile np. swojego interesu nie miałoby tutaj NATO.

Oprócz tego z wojskiem mam akurat sporo wspólnego rodzinnie. Dla mnie służba wojskowa  to żadna abstrakcja.

Nie znam i nie zamierzam słuchać. Jeśli tytuł oddaje treść w 100%, to cóż mogę powiedzieć? To wolny kraj. Jest wolność słowa, są otwarte granice. Zawsze może wyjechać, jak mu się coś nie podoba i wrócić do Danii. Tylko stamtąd wygoniły go, zdaje się, niezapłacone podatki?

Czyli nie znam, nie słyszałam nie mam pojęcia o czym mowa ale tytuł mi się nie podoba wiec autor niech spada bo na pewno oczernil. ?

dokładnie
a najlepsze jest to, "nie wiem, nie znam, nie mam pojęcia" ale na  pewno mi się nie podoba...

A co masz w zasadzie przeciwko takim dylematom? To tylko oznacza, ze ktos jest osoba myslaca i zastanawia sie nad tym, co czuje. A ze jego uczucia bywaja sprzeczne? Nie jest to "wada" jedynie emigrantow...

Przeciwko dylematom nie mam nic, ale wrzucenie piosenki o kontrowersyjnym tytule jest już stare i niemodne. Czesław dobrał taki a nie inny, żeby zrobić szum. Wiedział, że część natychmiast rzuci się odsłuchać, a część się najeży. A wtedy będzie mógł opowiadać: "A widzisz? Ty taki głupi, taki obrażalski, a ja co innego miałem na myśli!" Ile razy to było, nomen omen, grane?

Jak już napisałam, dla mnie mógłby uprawiać hejt 1:1 w tej piosence i nie zostawić żadnych wątpliwości. To wolny kraj - może śpiewać, co chce. Jeśli na serio byłoby mu tu źle, droga wolna, a jeśli chce się podroczyć z publicznością, to niech się trochę bardziej artystycznie wysili. Bo dla mnie takie zagrywki są słabe i właśnie dlatego nie poświęcę im tego, na czym tak bardzo zależało autorowi - uwagi.

Iii tam, odsluchalam, przeczytalam i jedyny wniosek jaki mi sie nasunal po tym arcydziele, to ze autorowi i tu zle i tam niedobrze. W takim razie wspolczuje takiego rozdarcia w kroku, bo gdzies jednak dom powinien byc. Integracja z nowym srodowiskiem kiedys jednak powinna nastapic, a jesli nadal nie ma, to czas sie spakowac i wracac do znienawidzonej ojczyzny.

a jak to jest u ciebie?
miałaś dylematy?
długo żyjesz poza Polską?

Polska i Polacy a co za tym idzie wszechobecny patriotyzm , jasne dlatego wlasnie mamy 2 mln emigrantow .

Tacy z was patrioci a co 2 osoba piszaca tu albo w Angli albo w Niemczech albo Bog wie gdzie , ale nieeeee ja niewiem co by sie musialo stac zebym zrrzekla sie obywatelstwa -to troche obludne az do urzygania.

To skoro tacy z was patrioci to wracajcie do waszego ptriotycznego kraju, nie????? a dlaczego nie????? bo gowno w nim wielkie jest i dobrze o tym wiemy .

Bede sobie ladnie euro na kupke odkladala a jak wroce do Polski jako Polka/ polak bo ja PATRIOTA JESTEM to sobie na zlotowki zamienie i bedzie git ale nie nie obywatelstwo polskie jest cacy to tak fsjnie bo patriotycznie.

K.......wa to obluda jakich malo

osobiscie wyszlam za austryjaka i mieszkam w austrii obywatelstwo tez mam tutejsze bo po sranie mi za przeproszeniem polskie skoro nie mieszkam w polsce.
Zyje tu pracuje, jem spie i robie zakupy co za tym idzie place podatki i nie uwazam zebym mmi tu bylo potzrebne do szczescia obywatelstwo polskie.

Hm... moze zacznijmy od tego, ze ty, zeby dostac obywatelstwo austriackie m u s i a l a s sie zrzec obywatelstwa polskiego, bo takie maja prawo.

Juz chce widziec jak wbijalabys sie z ochota w dodatkowe koszty i procedury gdyby takiej koniecznosci nie bylo.

Ja nie widze koniecznosci zrzekania sie obywatelstwa, bo w niczym mi ono nie przeszkadza. Malo tego, moja corka chodzi do polskiej szkoly by ten kontakt z Polska utrzymywac.

Byc moze z twojej perspektywy w polsce "jest gowno" - ja bym Krakowa gownem nie nazwala. Owszem, w Polsce jest bieda, jest mniej mozliwosci, ale mamy tez historie, lasy najpiekniejsze w Europie i caly ciag polek z polskimi artykulami w Tesco, i bardzo mi fajnie, jak slysze kiedy Anglicy mowia, ze to dobra zywnosc.

Sugeruję, że masz austriackie obywatelstwo, bo tak Ci wygodniej i masz z tego większe korzyści. I nie wierzę, że przyjęłaś je, by być uczciwą wobec Polski, czy Austrii.

Skoro to wszystko bez różnicy, bo i tak jesteśmy UE, tym bardziej nie rozumiem Twojego oburzenia, że ktoś wyjechał, powiedzmy do Wielkiej Brytanii czy Niemiec, tam pracuje i zarabia. Na polskim paszporcie.

Ja mam kolegę zagraniczniaka (też z Unii) który twierdzi, że czuje się Polakiem, ale ze swojego "przyrodzonego" obywatelstwa nie zrezygnuje. Bo jako obywatel inszego kraju może do niego w każdej chwili wrócić i mieć lepszy socjal niż w Polsce. To właśnie miałam na myśli, pisząc o wygodach płynących z innego obywatelstwa niż polskie.

Twoja historia kojarzy mi się natomiast z opcją, którą wybrała koleżanka Rosjanka, przyjmując obywatelstwo polskie. Samo wydanie się za Polaka nie dało jej wszystkich swobód, na których jej zależało. Inna sprawa, że ona wybierała tak naprawdę między Federacją Rosyjską a Unią Europejską.

Nie należy też zapominać, że nic na tym świecie nie trwa wiecznie. Także małżeństwa. Przyjęcie obcego obywatelstwa to dla wielu "ambitnych" kobiet zabezpieczenie, by po takim czy innym rozstaniu z małżonkiem nadal mogły czuć się w danym kraju jak u siebie.

Krewny opowiadał mi o parze Polaków, którzy przed emigracją się rozwiedli. Ona pojechała pierwsza, wyszła za mąż za zadłużonego obcokrajowca, spłaciła go, przyjęła tameczne obywatelstwo, wzięła rozwód, po czym ściągnęła do siebie pierwszego byłego męża, jako paszportowa obywatelka wyszła ponownie za niego za mąż, on - dzięki ożenkowi - tym łatwiej został tamecznym obywatelem, a obydwoje mogli dzięki temu wreszcie kupić ziemię i znaleźć lepszą pracę.

Nie wiem bowiem, jak to jest w Austrii, ale w niektórych krajach socjal to jedno, a prawo do osiedlenia się i szanse na zdobycie dobrej posady to drugie. Odpowiedni paszporcik się wtedy bardzo przydaje.

I dlatego piszę, że staranie się o niego to przeważnie oportunizm.

Koczilla wybacz ale nie bede z toba polemizowac bo nie ma o czym .

Ja tu nikogo nie przymuszam do zmiany obywatelstwa

Ale twoja wypowedz pod tytulem moj kolega a kuzynka w rodzinie ma brata co jest za granica uwazam smieszne.

Nie mieszkasz za granica a zabierasz glos w sprawie ktorej dobrze nie znasz !!!!!!!!!1

Niewiem jak to jest w Ausatri ale......  no wlasnie ale ....???? ale cco ?????nie wiesz jak to tu jest a zarzucasz mi ze pewnie hajtlam sie z austryjakiem by miec lepszy prestiz spoleczny lepsza posade czy niewiem jaeszcze z jakich powodek , to smieszne tu nie trzeba miec obywatelstwa zeby miec fajna prace a nie tylko sprzatc jestem tego najlepszym przykladem , niewiem skad czerpiesz wogole takie informacje wogole mnie nie znajac.

W gwoli wyjasnienia bylam tu mieszkalam i pracowalam jeszce zanim poznalam obecnego meza i sama doszlam do tego  kim dzis jestem wiec nie wyjezdzaj mi tu z ambicja ew jej brakiem ok?

Polska jest pieknym krajem owszem ma piekna Historie ale ja zyje dzis i juro a nie wczoraj a polacy uwelbiaja sie taplac w czyms co bylo mistrzostwa w 74 Malysz czy niewiem jeszce co , ludze zyjemu tu i teraz a nie tym co bylo. - ale to juz na inny Topic.

Nie mam zamiaru komentowac twojego postu ani sie do niego odnosic.
Jak dla mnie to typowa zazdrosc i plucie jadem i to  tylko i wylacznie dltego ze ktos ma jaja i cos mu sie w zyciu udalo.

Ale to dosc typowe tego sie wlasnie spodziewalam:)

Wielka szkoda. Na pewno miałabyś do przekazania wiele mądrych rzeczy.

LOL, może i faktycznie. Żeby puścić głośno bąka w towarzystwie, istotnie trzeba mieć trochę odwagi. I bywa, że potem jeszcze długo śmierdzi jajem.

Pozostaje mi pogratulować Tobie przenikliwości i wyrazić współczucie, że nie sprowokowała ona mądrzejszej dyskusji. Miłego trollowania na innych wątkach.

Kalinka86 uwierz mi że są ludzie dla ktorych ojczyzna jest bardzo ważna szczegolnie wśród młodych osób tak jak ja nie wyobrażam sobie zebym mógł zrzec sie polskosci. Mamy piękną historie piekne traxycje kilture i o to walczyli nasi dziadkowie i moze z szacunku i dumy nie mógłbym tego zrobić

Mój kuzyn wyemigrował z Polski na początku lat 90 siątych, docelowo zamieszkał w Australii. Spotkaliśmy się w zeszłym roku, przyjechał do kraju z powodu śmierci swojej matki. Nie widzieliśmy się prawie 25 lat. Przez ten czas mieliśmy kilka razy kontakt ze sobą listowny. On wsiąkł w tamten świat. Po 10 dniach pobytu w Ojczyźnie odwoziłam go na lotnisko. Rozstawaliśmy się w milczeniu myśląc, że pewno już się nie spotkamy. Gdy dochodził do bramki nagle odwrócił się i zaczął biec w moją stronę. Patrzyłam na tego przystojnego, bardzo dorosłego mężczyznę, który płacząc dobiegł do mnie i uścisnął tak, że brakło mi tchu. Powiedział - nie wiedziałam, że aż tak bardzo jestem stąd. Odchodząc rzucił - nienawidzę cię Polsko ...
Ja rozumiem o czym jest piosenka Czesława
może bez tego doświadczenia nie rozumiałabym jej tak bardzo

Obywatelstwo to tylko formalność. Nie ma nic wspólnego z narodowością.

Nie jestem w stanie zrozumieć nienawiści do własnej Ojczyzny.
Luc, pełna zgoda, z tym co napisałaś

Myślę, że nie ma się czym przejmować. Takie opinie są wyrażane na zasadzie "tak myślę, bo tak mi się wydaje". Miłość Ojczyzny (lub jej brak) wychodzi bezapelacyjnie w sytuacjach skrajnych. Np. w wojnie obronnej. Do tego momentu można jedynie gdybać.

Zresztą nawet wśród wybitnych Polaków, którzy stworzyli polską kulturę, postawy wobec Ojczyzny były skrajnie różne. Gombrowicz nie popłynął jej na ratunek ze swej zagranicznej eskapady i przeczekał wojnę w Argentynie. Witkacy, na wieść o inwazji Niemców i Rosjan - popełnił samobójstwo. K.K. Baczyński wziął udział w Powstaniu Warszawskim, chociaż rodzina i wielbiciele zaklinali go, by się nie narażał (jego wiersze już wtedy uznawano za wybitne). Jak wiadomo, zginął. Leopold Staff pozostał w Warszawie przez cały okres okupacji. I przetrwał.

Teraz też jedni mają Polskę w d*pie, a innym tylko się wydaje, że u nich odwłok taki pojemny. Zawsze też zjawi się świeżo naturalizowany hejter, który z nadmiaru spełnienia i zadowolenia ze swej decyzji postanawia odwiedzić stare progi i rozsiać trochę "miłości". Choć przecież minęło dla niego już wszystko, co  najgorsze i powinien być szczęśliwy.

Czy to o takiej "chorobie na polskość" śpiewa Czesław? W tym utworze, który tak skutecznie nawilżył część komentujących? W każdym razie życzę rychłego i całkowitego ozdrowienia.

a wiesz, że miłość i nienawiść idzie w parze ...
myślę, że to słowo "nienawidzę" jest użyte po to, żeby sobie właśnie z miłością, która jest tak bardzo bolesna poradzić

Heh, do dzis pamietam dwie "Hamerykanki" znad Wisly, jak to sobie gaworzyly przed wystawa jakiegos butiku na Nowym Swiecie, w tym oto stylu: Wiec widzisz, darling, wez to sobie into consideration, ze takie shoes sa u nas w Chicago juz nie fasionable.." - mialam lat nascie, angielskiego liznelam, ale takiego melanzu jezykowego jeszcze nie slyszalam, wiec ryknelam smiechem na cale gardlo. Ni to szczur ni to wydra:))

Ja czasami nie znam odpowiednika polskiego na jakies angielskie slowo. I faktem jest, ze coraz trudniej mi sie mowi po polsku. Ale na takiej zasadzie, ze strasznie sie zacinam (a nigdy tak nie bylo), a nie, ze przekrecam slowa.

W kwestii tematu- można się zrzec obywatelstwa z miłości do swej ojczyzny, brzmi to cudacznie ale taki np. polski patriota Lech Zondek  uciekł w latach 80tych do Australii a potem walczył z sowietami w Afganistanie. Do władz PRL-u wysłał oświadczenie aby go wykreślić z listy poddanych bo bycie obywatelem PRL-u obrażało jego uczucia patriotyczne. W obecnym PRL-u bis również jest wiele rzeczy które nas obrażają np. wysokie emerytury UBeków, państwowy pogrzeb Jaruzelskiego z honorami, dzieci bolszewików rządzące mediami i biznesem, ogólna bieda i zakłamanie itp... więc gdybym tak dostał obywatelstwo niemieckie to nie wiem czy wystosowałbym takiego oświadczenia do władz polskich. Tyle że do tego obywatelstwa długa droga

To co powiesz o rosyjskich dysydentach np. W. Bukowskim i W. Suworowie albo ucieknierach z takich krajów jak Korea Północna? o polskiej emigracji powojennej, o płk. R. Kuklińskim?

Mossuka- a sądzisz ze jesteśmy naprawdę krajem niepodległym i demokratycznym? prof. W. Kieżuń ze łzami w oczach powiedział że umrę nie w takiej Polsce o jaką walczyłem i wielu polskich patriotów mówi to samo. Na emigracji są albo Polacy których nie interesuje nic poza jedzeniem, piciem i zabawą albo Polacy którzy interesują się polityką i ono naprawdę potępiają nie Polskę ale ten twór państwowy zbudowany na PRL-u gdzie np. tow. kwaśniewski został preziem. I spytaj każdego dziecka czy zdrajcy i złodzieje powinni budować niepodległe i zdrowe państwo, zobaczymy co Ci odpowie. Wedle każdej definicji jesteśmy typowym postkolonialnym krajem postkomunistycznym.

a wcześniej nie współczuła?
cóż takiego stało się teraz, ze na współczucie mój kraj zasługuje?