mam problemy ginekologiczne a on wciaz nie chce dziecka

On po prostu nie dojrzał do ojcostwa, a ponadto twoje problemy, choroby go nie interesują. Znam problem, bo go przerabiałam. Rozwiodłam się m.in. z tego powodu. Kilka lat temu nie wierzyłam, że będę mogła mieć dzieci z moimi zaburzeniami, potem spotkałam fantastyczną lekarkę, cztery lata wyprowadzała mój cykl na prostą i udało się, a od czerwca staramy się z partnerem o dziecko. Jestem od ciebie kilka lat starsza, a mimo to nie tracę nadziei, że się uda.
Narzeczony... to lepiej, że nie mąż. Męża trudniej wymienić na dojrzalszego. Uświadom go, że ty go nie zmuszasz, tylko sytuacja jest dla ciebie podbramkowa i jeśli teraz nie zajdziesz w ciążę to możesz nie zajść już nigdy. On może mieć dziecko, kiedy zechce, a ty tylko teraz. Jeśli kategorycznie odmówi, to pozostanie ci tylko szukanie dobrego lekarza i odpowiedzialnego faceta, który nie panikuje na myśl o dziecku. Ja znalazłam i jedno, i drugie. Poza tym uwierz, że mięśniaki i torbiele nie są aż tak dużym problemem, jedno i drugie się leczy. Przed tobą jeszcze kilka lat płodności, nie zmarnuj tego czasu na czekanie, aż jaśnie pan narzeczony dojrzeje i zmieni zdanie.

Nie dorosly to bylby ten narzeczony, gdyby zrobil sobie z Toba to dziecko. Bo on nie chce byc teraz rodzicem.
Nie ma tutaj zgody.
Kochac to on Cie moze, ale nie znaczy, ze musi wszystko wbrew sobie dla Ciebie zrobic.
Znajdz kogos innego, jesli Ci sie uda. Tak czy inaczej teraz tego dziecka miec nie bedziesz. Bo zanim znajdziesz nowego partnera i bedziesz z nim wystarczajaco blisko, zeby chcial miec z Toba dzieci to minie wiecej czasu niz do swiat.

Myślisz, że jeżeli zostanie potraktowany jak ogier rozpłodowy, to przejmie się i nagle będzie chciał zostać ojcem ? Każdy facet z choćby minimalnym poczuciem własnej godności, będąc w sytuacji partnera autorki, po usłyszeniu takiego tekstu zawinąłby się na pięcie i na odchodne rzucił: " droga wolna, KOCHANIE - idź sobie poszukać materiału genetycznego gdzie indziej".

Rozumiem nina Twój problem i Twoje rozterki, ale rozumiem też Twojego partnerka, który zwyczajnie jeszcze nie dojrzał do roli ojca. Ty czujesz na sobie presję lekarzy, ale jemu też nie jest łatwo, kiedy wiercisz mu dziurę w brzuchu o coś, co jest od niego oddalone o lata świetlne, o ile w ogóle ma ojcostwo w planach - czas przysiąść we dwójkę do poważnej rozmowy i wyjaśnić sobie tą kwestię, bo jeżeli wasze priorytety odbiegają od siebie, to rzeczywiście warto się rozstać i rozejrzeć się za człowiekiem, który będzie chciał zmierzać wspólnie z Tobą w tym samym kierunku.
Jeżeli ktoś nie chce płodzić potomstwa, to nie jest to kwestia odpowiedzialności, tudzież jej braku - inni są stworzeni do grania na fortepianie, a inni do jego noszenia, ale świadomość siebie i swoich dążeń, to z całą pewnością wyznacznik dojrzałości, o którą nie możesz mieć do swojego partnera pretensji.

Podpisuję się obiema rękoma pod radą Emilii, o znalezieniu dobrego ginekologa, który ustabilizuje Twój stan zdrowia.
Nie owijamy w bawełnę - Twoja macica nie przypomina teraz zacisznej jamki, gdzie w ciepełku i spokoju mogłaby dojrzewać mała fasolka do bycia człowiekiem.
Warto więc najpierw zrobić tam porządek, a dopiero potem wsadzać 2,5 grama, aby wyjąć 2,5 kilograma.

A co ma go błagać? Nie widzisz, że się nie dogadują w kluczowej sprawie? Mydlenie oczu tu nic nie da, że jakoś to będzie. Ona chce dziecka i to jej ostatnia szansa i ja bym własnie tak powiedziała, a jeśli po takim czymś ma się zawinąć, to trudno, i ta by się zawinął, bo się nie dogadają.

Kurde, bycie rodzicem to jedno z najbardziej odpowiedzialnych rzeczy na świecie. Jak koleżka nie chce mieć dziecka to również jest to jakoś uargumentowane! Mamy za mało informacji od autorki na temat ich zwiazku itd. Tu może się dziać coś innego. Twoja choroba to jedno, ale przecież facet to też człowiek i nie można zmusić kogoś do takiej odpowiedzialności.

Nie wiem jakie tu może być rozwiązanie. Ale na pewno nie zmuszanie partnera do posiadania dziecka. Szanujmy się!

Tak, pytałam go. odpowiedział, że on nie chce dziecka nie wie jeszcze przez ile czasu bo nie jest gotowy na dziecko

A czułabyś się super jakby on zrobił ci to dziecko a potem zupełnie się nie sprawdził w roli rodzica? I byłabyś zupełnie rozczarowana nim? Dziecko ci zostanie, ale jego samego potraktujesz jako tylko dawcę nasienia.

nieprawda. Po takim czasie i mieszkaniu razem nie jest dla mnie tylko dawcą nasienia. Kocham go, wiele razem przeszliśmy. Planowalismy zycie razem, ale to nie do konca wychodzi. Wiadomo, głupia, nagła sytuacja. Dla niektórych nie do wyobrazenia -dziecko.

nie czuje ze chce dziecka ja jako ja. ale jak widze jakie są okoliczności to jak najbardziej zrobie wszystko żeby "to własne" dziecko mieć. Chociaż jedno. Ciągle robiłam wszystko dla niego, czekalam az kupi mieszkanie, odwołałam ślub bo sie mu odwidziało. Musze teraz pomyslec o sobie

On nie chce miec dziecka. Proste.
Wiec musicie sie rozstac.

Myśl o sobie - nie chce to trudno, life is brutal, nie zmusisz go. Zdaje się, że w ogóle długo na niego czekasz - ślub, mieszkanie... Jest wygodny, problem w postaci dziecka mu nie potrzebny.

Niektóre posty tutaj mnie dobiły. Mówimy o jednej z podstawowych potrzeb jaką jest posiadanie dziecka i możliwość realizacji tego pragnienia jest realnie zagrożona. Jeśli nie naciskać, to może od razu zrezygnować z dzieci? Co byłoby idiotyczne, biorąc pod uwagę faceta w którego szczere uczucie nie wierzę. Kochana, możesz mieć w życiu wielu mężczyzn, z wieloma możesz stworzyć szczęśliwe związki, ale jak teraz zaśpisz, to jedno marzenie nie nie spełni.

Jeśli masz wątpliwości, to spójrz krytycznie na swój związek, bo jestem przekonana, że nie tylko w kwestii dziecka coś szwankuje.

Czyli jesli moj maz nagle zechcialby miec dziecko, to ja odmawiajac mu tez go nie kocham?

Autorka powinna poszukac kogos innego, bo z tego nic nie bedzie. Dziecka z tym partnerem nie powinna miec i nie bedzie pewnie miec.

Ja mam trochę podobną sytuację zdrowotną, ale relacje z narzeczonym mam całkiem inne niż autorka. Mój M wie o moich problemach ginekologicznych, wie również, że mogą one zniknąć/być mniejsze po urodzeniu przeze mnie dziecka. Ustaliliśmt datę ślubu a ja poinformowałam o tym ginekologa. Powiedział, żebym odstawiła tabletki 3 miesiące przed planowanym zajściem w ciążę, a dodatkowo 3 miesiące wcześniej zaczęła brać folik. Mój partner to nawet za każdym razem jak dostanę krwawienia to się śmieje, że szkoda, bo nawet liczy na cudowną wpadkę, wariat!
Autorka ma torbiele na macicy, ja miałam torbiele krwotoczne na jajnikach i jeden mi pękl przez co musiałam byc operowana w trybie natychmiastowym. Jajnika na szczęście nie musieli mi wycinać, ale został zszyty (tak, do tej pory bardziej boli przy okresach ) Dodatkowo policystyczne jajniki, co dodatkowo utrudnia zajście w ciążę. Ale mój lekarz wcale nie mówi, że dla mnie to niemożliwe, a wrecz się ucieszył, że się zdecydowałam. Ja też nie mam jakiegoś super mega pociągu macierzyńskiego, ale bardziej optymistyczne podejście do tego. Też jestem świadoma, że nawet jak odstawię tabsy to będę miała trudności z zajściem w ciążę a chciałabym przed 30
Jak się nie uda, to trudno, będziemy próbować do skutku a jeśli nie to jakiegoś maluszka się adoptuje - takiego zdania jest mój partner.
Ja również uważam, że partnerka nie ma co czekać aż łaskawca około 40 zdecyduje się na dziecko, ale wtedy stwierdzi, że jego partnerka jest już nieodpowiednia na matkę - bo za stara, więc może poszuka sobie mlodszej? Lepiej teraz podjąć tą decyzję i szukać spełnienia z kimś innym. Są różne powody rozstań par, a rozbieżność w kwestii posiadania dziecka często jest jednym z nich.

umiesz czytać ze zrozumieniem? wiesz co pisałam w swoich postach? jeśli nie wiesz, bo nie czytasz ze zrozumieniem to idź stąd.

Cyniczna ma prawo siedzieć gdzie chce i komentować wątki. Twoje "idź stąd" jest po prostu głupie.

"Jeśli tak samo traktujesz partnera, to się nie dziwię, że nie chce mieć z Tobą dziecka." Miałam to samo napisać:)

Nino, a cóż w wypowiedzi Cynicznej jest takiego, że sprowokowało u Ciebie taką reakcję? Przeczytałam cały wątek ZE ZROZUMIENIEM i nie rozumiem Twojego obruszenia.
Czyżby chodziło o "odkładasz temat dziecka na później"? Zapewne czujesz, że u Ciebie nie ma "później" w tej kwestii. Ale, jeśli chcesz pozostać w tym związku to nie masz innej opcji niż odłożyć temat dziecka na później i liczyć, że Twoja macica do tego "później" doczeka w przyzwoitym stanie.

Wydaje mi się jednak, że ten, pełen żalu, post świadczy o tym, że dla waszego związku "później" może nie być:

Podejrzewam, że Twój partner nie tylko nie chce dziecka - on może nie widzieć w Tobie kobiety swojego życia. W takiej sytuacji nie namówisz go na dziecko. Musisz więc się zastanowić co dla Ciebie jest faktycznie ważne i dążyć do realizacji swoich priorytetów.

cyniczna... wlaśnie. Jak chce sie wypowiadać to niech czyta ze zrozumieniem a nie wypisuje pierdoły, które w ogóle nie mają związku ze sprawą. A siedziec na forum tylko po to zeby sobie siedziec, to gratuluje pomysłu i ambicji.

Po tych słowach wnioskuję, że Ty na to dziecko jeszcze nie jesteś gotowa..
Ja wiem, że sytuacja "zmusza" ale nic na siłę... skoro nie myślałaś o dziecku a chcesz je mieć teraz tylko dlatego, że później być może już nie będziesz mogła to czy będziesz potrafiła się odnaleźć w roli matki?

Z Twoich postów widać tą presję na partnera... Musisz pogadać z nim, bo tak jak wyżej pisali, nie możesz go do niczego zmusić.. Nie na tym polega... a poza tym u Ciebie nie chodzi o wpadkę tylko o to, że chcesz, bo MUSISZ a nie o to, że chcesz, bo tak czujesz, bo jesteś gotowa...

Nie wydaje Ci się, że gdybyś wszystkie swoje dylematy związkowe przedstawiała w jednym wątku to łatwiej byłoby Ci coś sensownego doradzić?

http://www.netkobiety.pl/t73451.html

Widzę, że chyba Ty masz problemy z czytaniem ze zrozumieniem. I to duże.
Nie zachowujesz się zbyt dojrzale.

Czyli on ma się zmusić, zrobić Ci dziecko, bo Ty masz ostatni dzwonek.
No sorry, ale chyba w jakiejś fantazji żyjesz.

Pójście razem przez życie to jeden wielki kompromis. U Ciebie tego nie ma. Ma być albo po Twojemu, albo wcale. No heloł, obudź się.

I przestań na mnie napadać, bo wiesz doskonale, że nie napisałam niczego, co by było wyssane z palca, to wnioski wyciągnięte z TWOICH postów. To, że się wyżyjesz na kimś z forum wcale nie sprawi, że poczujesz się lepiej.

A ja autorkę rozumiem. Przecież gdyby nie to że to wg lekarzy ostatni dzwonek, czekała by spokojnie. Gdyby dziecka nie chciała informacja od lekarzy nie zrobiła by na niej większego wrażenia. Więc ocenianie że na dziecko nie jest gotowa jest poniżej pasa.
Cóż się dziwić że w tej sytuacji chce zajść w ciążę? Jest w stałym związku, z.mężczyzną z którym planowali założyć rodzinę, jest w sytuacji teraz albo nigdy a tu mężczyzna mówi nie teraz może potem. Tylko że tego potem może nie być. Za przeproszeniem do du.. z takim partnerem.
Dziewczyny to nie jest sytuacja typu mam 22 lata i chcę małego bejbusia juz teraz a ten cham którego znam od miesiąca nie chce.

Nie czytałam szczegółowo wszystkich postów, ale...  na pierwszy rzut oka to wygląda tak, autorko, że nie zależy ci na samym dziecku, tylko próbujesz tę sytuację wykorzystać by "usidlić" faceta. Próbujesz wykorzystać sytuację by osiągnąć dodatkowe cele - ciąża ma być katalizatorem.

Po drugie trzeba się w końcu zdecydować co jest priorytetową sprawą - związek z akurat tym właśnie facetem, czy macierzyństwo.

Jeżeli najważniejszy jest dla ciebie facet, być może będziesz musiała zrezygnować z dziecka. Jeżeli chcesz mieć dziecko być może będziesz musiała zrezygnować z faceta.

Oczywiście istnieje też rozwiązanie nieuczciwe, ale skuteczne...  choć faceta przy tobie nie utrzyma

Dlatego masz wybór. Możesz zrezygnować z faceta. Skoro jest taki beznadziejny, to co Ci szkodzi?

Swoją drogą, nieodpowiedzialny partner, a Ty byś chciała mieć z nim dziecko... Takie sytuacje źle się kończą..

tak, dlatego nie bede dluzej tracic czasu

Dziewczyna ma 30 lat i chce dziecko teraz ponieważ jeśli teraz tego nie zrobi, może nie mieć nigdy dzieci. Trochę empatii by się przydało niektórym.

Autorko posłuchaj, facet jest, a za chwile może go nie być. Nie ten, to inny i dlatego ja nie kierowałabym się na Twoim miejscu facetem, tylko pomyślała o sobie. Sytuacja jest trudna, bo kochasz jego, ale przy założeniu że się z nim rozstaniesz, nie wiadomo jak szybko poznasz kogoś odpowiedniego i czy zdążysz. Ja bym chyba zaryzykowała odejście od obecnego jednak. Jeśli odpukać okaże się, że nie możesz mieć dzieci, a jemu się kiedyś zachce, albo co gorsza się rozstaniecie, będziesz sobie pluć w brodę do końca zycia, że nie zostawiłaś go i nie spróbowałaś. I będziesz mieć do niego żal do końca życia, jeśli z nim zostaniesz. Pomyśl o tym jakie mogą być długofalowe konsekwencje i ich wpływ na wasza relację, jeśli z nim zostaniesz i nie będziesz mogła zajść w ciążę, gdy on już będzie na to gotowy. To Twoja decyzja, ja bym tak zrobiła.

Jeśli on nie chce spełnić Twoich kluczowych potrzeb, to po co taki mężczyzna Tobie?

Autorka jest dojrzała tylko do tego, by to dziecko mieć tu i teraz... nie ważne, że facet dziecka nie chce, nie ważne, że związku poważnie nie traktuje..Ważne, żeby wszystko było po jej myśli!
Ja ją rozumiem.. bo mnie samą perspektywa braku dziecka nieźle by przerażała.. ale piszę po raz kolejny.. nic na siłę...

A jeżeli autorka nie chce uszanować decyzji faceta to po co mu taka kobieta?
Nie zawsze to faceci są tymi złymi...

Aaaa i żeby nie było nie twierdzę, że autorka jest "zła" w jakiś sposób tylko wszystko spadło na faceta, że to jednak jego wina...

Ja jedynie skomentowałam to, co Ty napisałaś.
A co się tyczy Autorki, to jak widać, nie tylko moje zdanie.

Co się tyczy podstępu, to nie rozumiem o co Ci chodzi, ale wnikać nie będę, bo nie ukrywam, że nie bardzo mnie to obchodzi.

P.S Ja też nie twierdzę, że Autorka jest zła, bynajmniej. Ale jeżeli chce być w życiu spełniona/szczęśliwa, to powinna zdecydować, co jest dla niej ważniejsze. Dziecko, czy facet (który ewidentnie ideałem nie jest).

Ja siebie też nie, ale codziennie dowiaduję się o sobie czegoś nowego!

Rozbawiłaś mnie. Gdyby napisała to inna osoba, to skomentowałabym to identycznie.
Wbrew temu, co myślisz (i chyba gorąco tego pragniesz?) nie mam obsesji na Twoim punkcie.

Projekcja? Sama to zasugerowałaś pisząc:

Myślę, że na tym zakończę, bo to nie ma sensu.