Na drogie wakacje pieniądze ma, a chałupa się "sypie"...

Stać nas, czy stać jego????
Masz ochotę jedynie dysponować czyimiś pieniędzmi, czy też zmieniać drugiego człowieka i urabiać go po swojemu? Obydwa te pomysły są kiepskie, a drugi jest wręcz fatalny. Nie podoba ci sie postawa partnera, to zakończ związek, a nie próbuj kogoś odmieniać. On zarabia te pieniądze więc ma prawo z nimi zrobić co sie mu żywnie podoba. Zarobisz swoje, to będziesz wydawać na co zechcesz. Z tego co piszesz, to nie macie jeszcze wspólnoty majątkowej, więc na razie nie bardzo możesz powiedzieć - co twoje to i moje.

Iceni, ja nie chcę nowego mebla, ja chcę więcej przestrzeni, byśmy nie żyli jak w jakimś kurniku, nierozkładowe do tego....ja proponuję mu 300 zł dopłaty byśmy wynajęli lepsze mieszkanie - on NIE CHCE. Uważa, że jemu tu dobrze. Chciałabyś mieszkać w klicie, mając możliwości mieszkać jak ludzie? My nawet nie mamy porządnego stanowiska pracy, tylko jakiś stolik. Śpimy na materacu bo mu żal na łóżko. CZY TO JEST NORMALNE?! On ma w d...stanowisko pracy bo spędza czas w biurze, ja więcej czasu z racji wykonywanego zawodu mam okazję spędzić w domu, więc co, to tylko mój problem?

MamaMamuśka, Twoje dość zaściankowe poglądy są mi z forum znane. wspólnota majątkowa? a po co mi coś takiego w kwestii szacunku dla drugiej osoby - jak ma się szcunek do potrzeb drugiej osoby to się brakiem wspólnoty podetrzeć można. Co ma piernik do wiatraka? To że zarabia więcej od kobiety (nie dziwota w tym kraju) to go upoważnia do stawiania na swoim w kwestii tego gdzie będzemy mieszkać RAZEM???Poza tym, to ja SWOJE chcę dołożyć na zmianę lokum. Sądzisz, że małżeństwo coś zmienia? Nic nie zmienia. Poza tym, wiekszosc znanych mi małżeństw ma rozdzielność więc Twoje porady są jakby nieadekwatne.

Iceni, ja nie mam w zwyczaju kupować jakichkolwiek mebli do wynajętego mieszkania, ale uważam że jak trzeba tam wegetować śpiąc na gołym materacu, albo nie ma przy czym napisać dokumentu na laptopie, to nie jest to normalne i taki "zbędny mebel" by się przydał. Zobacz co dopisałam do postu, bo pewnie odpisywałaś jak mój nowy właśnie się (zmodyfikowany) pojawił. Nadal go bronisz?

Czy to się nie kłóci? Lista:

1.drogie wakacje x razy do roku kontra pisanie dokumentów w domu na kompie siedząc w kucki, bo nie ma dobrego biurka tylko stolik deserowy

2. kupowanie w drogich sklepach za mnóstwo kasy i noszenie portek latami aż się nie rozlecą, kontra kupowanie przetaniej żywności o podłym smaku i jakości

3. wydawanie kasy na drogie akcesoria do samochodu przy czym sam samochód niezbyt szpanerski sam w sobie jest

Iceni, chwilowo mnie nie stać, a jego jak najbardziej. Teraz mniej zarabiam i jestem w trakcie szukania nowej pracy.

Uparty sknerus i tyle. W starym barłogu będzie drzemał a na wakacje pojedzie dookoła świata może jeszcze niedługo. Nie ogarniam mentalności dziadów. Droga kawiarnia kontra stary tapczan.

Mi chodzi o to, że przecież to się kłóci ze sobą. Co. Na zewnątrz pan a w domu dziad? To ja już wolę na pokaz być biedna niż mieszkać w tej klicie. Ale trudno mi się z nim o to dogadać.

Przypomina mi to dziadowską mentalność wschodnich narodów europejskich, gdzie pod rozwalającą się chałpą nowe BMW, a obok wychodek z któego wychodzi pancia w szpilach za 7 stów.

NIE OGARNIAM.

Rany... zacznij unikać seksu bo cię kręgosłup od materaca boli ;P

Nie no... tak serio, to zaczynam  rozumieć, że mogłaś trafić na sknerę i to, co piszesz to wierzchołek góry lodowej.

Sknerostwo ma się w naturze, teraz nie da się namówić na większe mieszkanie a za 3 lata będzie oszczędzał na pieluchach dla dziecka...

Jeśli mówisz o szacunku dla drugiej osoby, to miej go w każdym aspekcie. W moim zaściankowym świecie na przykład szanuje sie fakt, że jeśli ktoś zarabia pieniądze, to one należą do niego i może zrobić sobie z nimi co chce. Wiadomo, że w przypadku rodziny, dzieci itd sytuacja się zmienia, ale nie tego dotyczy wątek  i ty też jesteś jeszcze od tego daleka.
Chciałabyś zmieniać partnera i chciałabyś żeby wydawał na to co ty chcesz, a on lubi spać na materacu i w ciasnym pokoju oraz wydawać kasę na co chce.Ma do tego prawo. To ty masz problem, nie on. Jeśli jest mądrym facetem to nie ugnie sie pod wpływem twojego ględzenia.

Jeśli trafiłaś na dusigrosza, to masz prawo powiedzieć pa pa i szukać szczęścia gdzie indziej. Chcesz wpływać na niego i zmieniać ? Życzę powodzenia, ale średnio w nie wierzę.

Z kolei większość znanych mi małżeństw jednak nie ma rozdzielności majątkowej i jakoś dają radę 

A mój nick to MamaMamusia, a nie MamaMamuśka. Bądź bardziej staranna i uważna zanim zarzucisz komuś zaściankowość.

Taka luźna myśl.
Może on nie jest gotowy do stałego związku lub do związku z Tobą?
Chce się wyszaleć dopóki nie założy rodziny?
Ma mentalność Piotrusia Pana?

Cała rodzina patrzy na nas jak na dziwolągów, a zwłaszcza na "mojego". Jest to człowiek wielkich możliwości, który jednak to co zdobędzie upcha w skarpetę albo wyda na coś "na pokaz", a na co dzień męczy się w warunkach mieszkaniowych pozostawiających wiele do życzenia.

A co ja mogę, co mogę z dotychczasowymi zarobkami?? Nie da się tak z dnia na dzień zdobyć jego poziomu finansowego...czy to oznacza, według MamaMamusia, że kto ma więcej ten ma pomiatać potrzebami drugiej osoby i być ważniejszym, lepszym i bardziej decydować, bo ma się więcej? Boże, jesteś strasznie materialistyczna. I przerazasz mnie ogromnie.

W Twoim świecie w związku do powiedzenia coś ma nie jedna i druga strona, tylko ten kto ma więcej. Współczuję postawy. Daj Ci los, byś to ty była tą zarabiającą więcej w takim razie, bo nie wiesz co móisz....

We wspólnocie majątkowej  można nie zgodzić sie na zmiany, poza nią tym bardziej. Dlaczego swojemu partnerowi odbierasz to prawo?

Gdyby mój facet chodził w dziurawych portkach i żałował na biurko, to bym z nim nie była (tak, tez miałabym obawy, że  kiedyś nie da również na pampersy) ale ręce trzymałabym daleko od czyjegoś portfela i tyle. Nie jestem zwolenniczką poświęcania energii na wpływanie na kogoś i odmienianie drugiego człowieka. Jak mi coś nie pasuje i nie mogę tego ani zmienić, ani zaakceptować to odchodzę. Proste.

Swoje zdanie mam i we wspólnocie majątkowej i poza nią. I nie nabyłam go sobie.

Luc, nie wiem, jeśli masz rację, to by znaczyło, że on ma rozdwojenie jaźni...bo przecież jakby nie był gotowy to by nie mówił ciągle o tym że chce ze mną mieć dzieci i się pobrać...

Ja też nie wiem czy mam rację
Tak jak pisałam, to tylko sugestia.

Mówi o wspólnym życiu, dzieciach. A coś robi w tym kierunku?
Ile macie lat i jak długo razem jesteście?

Nigdzie nie napisałam ani o pomiataniu ani o byciu lepszym. Dopisujesz sobie co chcesz, bo nie pochwalam twojej postawy.

W moim świecie w związku do powiedzenia mają dwie osoby, obydwie po równo. A jak mam ochotę zmieniać i urabiać partnera, to w moim świecie to jest koniec związku. Akceptacja - słowo, którego nie rozumiesz - w moim związku jest kwestią kluczową.

Fajnymi formami dyskusji sie posługujesz. Relatywizm moralny, czyli opisać swoją chęć dysponowania cudzymi pieniędzmi, a potem nazwać materialistą osobę, która taką postawę skrytykowała. Niezłe odwrócenie kota do góry ogonem.

Ty mnie akurat nie przerażasz, ale też wspólczuję ci postawy.

To może czas na rozmowę o tym przyszłym życiu, z dziećmi.
Zaproponuj kupno mieszkania, budowę domu. Zobaczysz co powie. Przecież w takich warunkach z dziećmi gnieździć się nie będziecie?

Skoro Tobie to przeszkadza to powiedz mu jasno, raz, drugi ile trzeba będzie. A jeśli nie zrozumie no to cóż nic na to nie poradzimy.

Ja jestem w stanie wiele zrozumieć, ze nie kupuje nawet tego lozka bo wiadomo moze dusi tego grosza na jakieś własne mieszkanie, moze chce później cos kupic juz do tego mieszkania. Nie wiem. Ale to jestem w stanie zrozumieć.

Ale naprzykład jeśli chodzi o jedzenie nigdy nie zrozumiem, jak mozna na tym oszczędzać. Ok jeśli mnie nie stać to oszczędzam ale czasem wole wydac miesiecznie 100 zl wiecej ale jesc mniej chemi ! Jak mnie oczywiscie stąc. Nie mowie o jakims żarciu nie wiadomo jakim.

A moze nie jest tak ze on jednak dużo wydaje kasy, a Ty wymagasz co raz wiecej i on chce w ten sposób pokazać ze jednak jestescie razem i wypadałoby sie dorzucić do czegoś.
To ze zarabia wiecej nie oznacza ze musi wszystko kupowac.

A powiedz mi na co idzie Twoja pensja ?

Luc, rozmawiamy o przyszłości. Powiedział, że wtedy na pewno zmienimy mieszkanie, a na razie "po co". Zresztą on to wyniósł z domu, matko oni gnieździli się w 5 osób na takim metrażu jak 35 mkw, czy Wy wiecie co to jest?...nie wiem jak oni żyli, to dla mnie byloby piekło. Zero prywatności. A mój ukochany tata zadbał o co trzeba i ja się wychowałam w dużym domu, gdzie każdy miał prywatność.

I chyba tu jest sęk poglądów i postępowania. On się wychowal w takim otoczeniu dlatego dla niego to nic szczególnego. Z domu wyniósl to, że nie ważne jak się mieszka, nie ważne co się je, ważne, że w ogóle jest. A wycieczki to może chce wlaśnie odreagować to jak żyl kiedyś pokazując zewnętrznie swoje dobre zarobki, co nie wyklucza skromnego mieszkania. Chociaż żałowania na jedzeniu też nie rozumiem...
Natomiast Ty wychowałas sie w innych warunkach, więc oczekujesz, że skoro jesteście razem, to on powinien zapewnić Ci dobre warunki, bo go na to stać. A on ma inne zdanie... Może jakaś poradnia? Skoro nie potraficie pójść na kompromis sami, to ktoś znający się na psychice będzie umiał Wam pomóc i podpowiedzieć jakieś rozwiązania.

Mam całkiem podobnie.Zarabiam sporo mniej od mojego męża. Od czterech lat mieszkamy w dwupokojowym mieszkaniu gdzie część tylko jest wyremontowana a np. w przedpokoju mamy starą jak świat "bołazerię"
Za to jeździmy na ferie i wakacje w fajne miejsca a i w roku szkolnym wyjazd na tydzień do Grecji czy Egiptu to niewielki problem. Mój mąż ma kosztowne hobby- pływa na jachtach w różnym miejscach świata i moje także tanie nie jest- jeżdżę na nartach w różnych miejscach świata:)
Do tego posyłamy córkę do prywatnej szkoły i prowadzimy dwa domy- mamy jeszcze dom na wsi.
Wymieniam to po to by pokazać,że dla mnie i mego męża ważniejsze są te rzeczy niż zamiana mieszkania na większe czy kupowanie mebli.Owszem,kiedyś tam kupimy. I rodzina też się nieraz dziwi ale mam to w nosie.Oni sobie szafkę na buty kupią czy pomalują pokój a ja polecę do Grecji czy Chorwacji na miesiąc.
Ciuchów mamy sporo bo oboje w swojej pracy musimy dobrze wyglądać.
Ale były takie okresy,że mniej pracowałam i szału dostawałam jak wracałam do domu.Teraz też się trochę wkurzyłam bo okazało się,że jak zamówiłam ekipę remontową mąż powiedział,że nie będzie woził córki do szkoły z naszego letniego domu trzy razy w tygodniu bo to za daleko i że remont może być w wakacje jak gdzieś wyjedziemy.
Czasem mi to przeszkadza ale jak rozmawiam ze znajomymi co to w tym roku na wakacjach nie byli bo remont robili,w tamtym kupowali meble,dwa lata temu szafy montowali to myślę sobie,że jestem szczęściarą.
Co do określenia "mentalność żydowska"- mój mąż Żydem nie jest ja natomiast jestem Żydówką. Znasz osobiście może jakiegoś Żyda czy tak sobie pierdzielisz?
Bo ja znam sporo Gojów skąpych jak diabli.

No i niech nie daje. Jesteś z nim za karę czy co ? Widzisz, że to sknera i że ciężko będzie, to co jeszcze z nim robisz? Już sobie w głowie układasz za co wózek kupisz, a dziecka jeszcze nie masz...To jest chore !On się nie zmieni. Mocno się rozczarujesz jak będziesz próbowała na niego wpływać.

gojka, nie czytałaś reszty moich postów.... ja napisałam, że nawet nie mam przy czym pisać na komuterze, bo muszę siedzieć w kucki przy niskim stoliku (to różnica między tym a narzekaniem na brak nie wiadomo czego).... on na to pieniędzy nie dołoży, bo jemu to niepotrzebne. A ja skąd mam na to wszystko brać, na stol, na łóżko, na to, na tamto, bez pomocy jego, skoro teraz nie mam tyle co on. przecież razem żyjemy to może i razem coś zróbmy by było tu przyjemniej nie tylko jemu ale i mnie?

Nie, nie znam Żyda osobiście, przyjęło się mówić (na podstawie wspomnień starszego pokolenia) że Żydzi byli bardzo przedsiębiorczy, ale też do przesady oszczędni, babcia znała Żyda, który kupił za 30 gr 3 kg cebuli psującej się i smażył to cały dzien by się nie zmarnowała, i by zjeść. z tego, i innych wspomnień, powstają poglądy, że żydowskie korzenie=sknerowanie.

Mojemu partnerowi może jeszcze trochę do takiego "Żyda" brakuje, ale jest na najlepszej drodze.

A wracając do wycieczek...lubię je bardzo, ale nie jestem z tych co to podniecają się drogimi wyprawami podczas gdy w domu zaraz w dachu będą dziury. Nie jestem też z tych, którzy oszczędzają na jedzeniu (a ja i tak mało jem) w imię ciągłego podróżowania. Wreszcie: nie jestem podniecona wyprawami za krocie, a mieszkania w nieprzyjemnych warunkach, bo otoczenie wpływa na nasze funkcjonowanie, samopoczucie.

Luc, nie bije ode mnie pogarda. Ale fakt, mój ojciec wolał postawić super dom niż jechać na wojaże. I ja go popieram. Ciekawa książka w rękę w wygodnej kanapie. A co na tych wycieczkach ciekawego, człowiek się zmęczy a wszędzie jest tak samo nie no, żartuję, kocham wycieczki.,...raz w roku, dwa, trzy. Ale nie 30.

Powiem Ci autorki wątku ze jestes nie sprawiedliwa. Ostatnie Twoje slowa ze Twój tata zadbal o Was, o Wasza prywatność a Twój facet mial mniej kolorowe dzieciństwo nie oznacza ze jest gorszy.

Jak ja czegoś takiego nie lubię.

Jak widać chlopak autorki wyrósł na normalnego człowieka choć nie mial warunkow socjalnych(mieszkaniowych) .

To moze poszukaj takiego chlopaka jakim byl Twój tatus co ?
Skoro Twoim zdaniem Twój facet nie dba o Ciebie (lóżko,biurko)

Prosiłaś o odpowiedź, to udzieliłam. w moim przekonaniu jest prawdziwa. Niezbyt miła? Trudno. Sama chciałaś.

Nie, nie jesteś gotowa na życie w stylu: dostosujesz się albo masz problem. Nikt na takie coś nie zasługuje

Czy podejmiesz dobra decyzje? Moja prognoza jest następująca - urobisz go trochę, trochę poszantażujesz i znajdziecie lepsze mieszkanie, ale po ślubie on zamknie konto na wszystkie możliwe  spusty i kasę jego, czy tez jak wolisz waszą, będziesz oglądać jedynie jeśli zechcesz mu potowarzyszyć podczas kupowania głośników do auta.

Mimo tego, że niezbyt mnie lubisz, życze ci podjęcia dobrej decyzji i mam nadzieję, że moja prognoza mimo wszystko się nie sprawdzi.

Mój facet też jest sknerą, dlatego ja wiem, że tak samo jak moja babcia, będę musiała zmian dokonywać w mieszkaniu pod nieobecność męża i za swoje pieniądze, bez jego dokładania. Dlatego, że nie wszyscy ludzie umieją iść na kompromis i po latach forsowania, że wszystko musi być na jego modłę, raz i babcia mogła coś przeforsować. A pieniądze były. Skoro nie pomaga po dobroci, kompromisy odpadają. Współczuję i sobie, i jej, że trafił się sknera. Nie rozumiem po co ludziom gromadzić dobra, jeśli mają to czynić dla samego gromadzenia, i nigdy z nich nie skorzystać w jakiś rozsądny sposób.

Proponuje aby autorka wątku kupila lóżko a facet biurko będzie super kompromis.

Tez nie zauważyłam sknerstwa.
Jedynie fakt oszczędzania na jedzeniu mnie martwi.
Bo jesli kogoś jest stać żeby wydac te 100 zl wiecej miesiecznie ale za to mniej chemii sie jee, a jednak zaluje to mnie trochę to smuci.

Potwierdzę, za Luc i Wielokropkiem (w innych wypowiedziach też się czasem przewinęło): macie różny system wartości.
Dla jednej osoby ważniejszy będzie zakup łóżka, dla drugiej - wymarzony wyjazd.
I, niestety, to Ty, autorko, musisz zmienić podejście, jeśli chcesz wiązać przyszłość z tym człowiekiem.
Bo nigdzie nie jest odgórnie przykazane, że łóżko jest ważniejsze dla człowieka od wyjazdów.
Twój partner ma pieniądze i dysponuje nimi wg własnych priorytetów. Czy umawialiście się na to, ze on będzie Cię utrzymywał i dbał o Twoje wygody? A może uważasz to za oczywiste? Oczywiście możesz tak myśleć, ale on ma równe prawo myśleć, że kobieta ma być równorzędną partnerką i sama zatroszczyć się o to co jest dla niej ważne.

Wychowaliście się w odmiennych warunkach. Wg Twojego wychowania - to facet ma obowiązek troszczyć się o rodzinę. On wcale nie musi mieć takich samych poglądów. Rozmawialiście kiedyś o tym?

Czy on Ci broni kupić łóżko czy stolik? Nie. Więc nie skupiaj się na tym co on powinien a czego nie powinien - skup się na tym jak sama masz na to łóżko zarobić. Póki co masz dwie rączki, dwie nóżki i mózg - spokojnie znajdziesz sposób na zarobienie kilku stówek. Bez oporów korzystasz z fundowanych przez niego wyjazdów - nie wydaje Ci się, że pełne dysponowanie jego funduszami to jednak jest trochę przesadą?

Edit: ach, jaki bliski mi ten problem

To nie jezdzij na te 30 wycieczek a to co zaoszczędzicie zainwestujcie w dom. Po co tyle jeździsz skoro tego nie chcesz?

Od samego początku mówiłam mniej więcej tak - jak ci partner nie odpowiada, bo nie chce wydawać kasy na to co ty, to pożegnaj partnera, ale nie próbuj zmieniać i urabiać kogokolwiek. Nie zmieniłam zdania, więc nie wmawiaj mi niezdecydowania. Dla mnie takie spory o kasę są poniżej wszystkiego i czytając to wiem o co chodzi w tym związku - on ma ją gdzieś i ona jego. Tu nie ma relacji. On ma kasę, ale nie chce wydawać tak jak ona by tego chciała. Zaczyna się więc zastanawianie, czy to aby na pewno miłość taka wielka jest...Jak nie wiadomo o co chodzi , to chodzi o pieniądze. Prawda stara jak świat i jakże aktualna.

Temat pieniędzy w związku jest mi stety, niestety znany, dlatego też chcę dorzucić coś od siebie

Faceta nie zmienisz- albo go akceptujesz takim, jaki jest, albo sobie kupujesz pieska do tresowania, kompromis to jedyne sensowne rozwiązanie, jakie widzę w tej sytuacji- ale jak on nie chce w niczym ustąpić, to gdzie tu dialog i zrozumienie potrzeb drugiej strony? Ja bym nie robiła z autorki tutaj demona, bo odniosłam wrażenie, że właśnie ona jest skora do dogadania się, tylko brakuje jej właśnie zrozumienia przez partnera.

Jeżeli mimo prób nie dogadacie się w tej kwestii- jak możesz planować ślub z facetem, kiedy kompletnie nie macie ustalonej kwestii finansowej? Myślisz, że on się po ślubie zmieni? Że dziecko go zmieni? Przecież on już teraz zapowiada jak to będzie wyglądało np kwestia wózka po siostrze.

Nie wyobrażam sobie sytuacji, kiedy jestem zdana na łaskę (albo i nie...) faceta. Fatalnie bym się czuła z tym, że muszę się prosić o jakieś podstawowe rzeczy. Generalnie nie pożyczam ludziom pieniędzy i sama wolałabym jeść suche bułki popijane kranówką niż poprosić kogokolwiek o pożyczkę. Odkąd nie mieszkam z rodzicami na palcach jednej ręki mogę policzyć sytuacje, kiedy poprosiłam ich o pomoc, i było mi wtedy po prostu wstyd, że nie potrafiłam rozsądnie zagospodarować pieniędzmi.

Miłość to za mało, żeby być ze sobą- nie najemy się nią i nie zapłacimy nią rachunków, więc trochę realizmu by nie zaszkodziło. Uważam, że autorka myśli o wiele rozsądniej niż jej facet. Jak on chce założyć rodzinę, skoro w głowie mu tylko podróże i gadżety do auta? Przecież on nawet o siebie samego nie dba (ubrania, jedzenie, mieszkanie) a co dopiero o żonę i dziecko.

Z drugiej strony- nie powinno się komuś zaglądać w jego portfel i dyktować, na co ma a na co nie ma wydawać pieniędzy. Mnie to osobiście doprowadza do szału Cały myk polega na tym, żeby facet w końcu zrozumiał z czym się wiąże założenie rodziny, bo na razie to jednak z tego, co pisze autorka to wydaje się dość egoistyczny i niedojrzały.

To jest kwestia wyboru- ja też np chciałabym sobie kupić nowe buty, ale zamiast tego czasem kupuję coś do mieszkania, bo mi zależy na tym, żeby krok po kroku stwarzać nam prawdziwy dom, i wiem, że sama tego nie zrobię, do tego są potrzebne obie strony, inaczej rodzi się frustracja.

To mu powiedz, że w tym mieszkaniu nie ma warunków dla rodziny. A biurko przecież możesz kupić sama - bez przesady, to nie jest niewiadomo jaki majątek.

Tyle, że on twierdzi, że chciałby z nią założyć rodzinę - on CHCE, ale nie chce nic w swoim życiu zmienić i to jest problem. Myślę, że autorka chciałaby recepty na to jak przekazać partnerowi tak żeby zrozumiał - że nie będzie jego rodziną i nie będzie żadnych dzieci, jeśli nie przemyśli swoich wydatków. Bo to jak gospodaruje swoimi pieniędzmi chcąc mieć rodzinę (gdzie pieniądze nie będą mogły być w 100% wydawane na widzimisię) jest niedopuszczalne. Kwestia jest taka że do niego nie dociera, ale widzę że dla większości tutaj większą krzywdą są jakiekolwiek wymagania wobec mężczyzny niż opuszczenie go bo maja różne poglądy.

Jak najbardziej. Może zabiorą niemowlaka to na dwa tygodnie do brazylii to na dwa na Spitsbergen? A dziecko będzie spało razem z nimi na tym materacu - bo po co kupować łóżeczko jak dzieciak i tak urośnie? I dalsze ustępstwa jak: po co ci jakaś elektryczna dojarka, po co ci pampersy jak masz tetrowe...

Rodzina jest wtedy kiedy ludzie się wzajemnie wspierają i dbają o swoje potrzeby, a jej potrzeby są w tym momencie zaniedbane.

Nie wiedziałam, że wystarczy deklaracja jednej strony do założenia rodziny To ja już biegnę znaleźć jakiegoś przystojniaka i powiem mu że się będziemy rodziną bo tak zaplanowałam.

A w jaki sposób ona ma się zmienić skoro na razie wyłącznie ustępuje? Chyba wyłącznie przez postawienie wszystkiego na ostrzu noża i twarde warunki.

Ale.dziewczyny nad czym w ogóle ta dyskusja. On chce zwiedzać świat, stać go na to i zwiedza, co więcej  wygląda na to że zwiedza razem z nią. Chyba takim skapcem nie jest skoro funduje jej te wycieczki co? Wyczytałyscie gdzieś skargę że ona musi płacić za siebie? Bo ja nie. Co więcej nie ma też nic przeciwko temu nowemu łóżku ani innym sprzetom ale że to głównie jej potrzebne są na chwilę obecną to przecież nic dziwnego że mówi nie jedź na wycieczkę i za te pieniądze kup... Więc niech odpusci sobie kilka wycieczek których i tak nie lubi i kupi coś co sprawi jej przyjemność. Swoją drogą jeśli teraz jej nie stać na biurko to jakim cudem będzie ją na nie stać jak  go zostawi bo przecież on taki skąpy

Jest skąpy. Józefino, on JEST skąpy! Bo skoro tyle daje, to dlaczego nie chce dawać jeszcze więcej?!?! No padalec!

Ja chyba mam bardziej tradycyjne podejście do związku i rodziny, bo ja nie uważam, że skoro jedno zarabia to może sobie zrobić ze swoimi pieniędzmi co chce. I nawet fakt zawarcia małżeństwa nie ma tu nic do rzeczy. Bo jeśli tworzymy związek/rodzinę to pewne sfery życia powinny być ustalone wspólnie. Nie chodzi mi oczywiście o to, że nie może dysponować swoimi pieniędzmi, ale pewne wydatki (zwłaszcza większe) powinno się uzgadniać. No chyba, że obie strony mają tyle, że nie muszą się o nic martwić.

Ja Cię autorko rozumiem. Rozumiem, że potrzebujesz poprawy warunków życia, żeby czuć się lepiej. Rozumiem tez, że wcale nie chodzi Ci żeby partnera ograniczać bo i Ty lubisz te wycieczki. Chcesz od czasu do czasu kupić coś to będzie służyło Wam obojgu.

Bo co? Kupisz łóżko, biurko i zakażesz z tych rzeczy korzystać? No bo w końcu sama zapłaciłaś?

Tylko, że tak jak piszą inni. Obawiam się, że Twój partner ma takie podejście do życia i ono się wcale nie zmieni kiedy się ożenicie, będziecie mieć dzieci itd.

Jeśli rozmowy nie skutkują to musisz pogodzić się z myślą, że całe życie będziesz sama na wszystko zbierała, odkładała, a potem kupowała. Ściany będziesz malować sama, bo na ekipę remontową stać cię nie będzie a twój partner się nie dołoży i tak dalej.