Nie potrafię się pohamować nawet przy mojej kobiecie.

Nie widzę innego rozwiązania aniżeli odstawić piwko i wódeczkę całkowicie na bok. A na stresującą pracę polecam sport.

Cóż, jeśli nie umiesz się kontrolować po alkoholu, to rozwiązanie jest tylko jedno - nie pić w ogóle. A jeśli nie radzisz sobie ze stresem w pracy, proponuję zmienić pracę lub poszukać innego sposobu na odstresowanie się. Alkohol jest szybkim i łatwo dostępnym sposobem, ale z całą pewnością niewłaściwym, szczególnie w Twoim przypadku.

Moim zdaniem jednak jest tu głębszy problem, który polega na tym, że nie radzisz sobie ze stresem w życiu (lub masz go zbyt dużo).

Mam jeszcze jedno pytanie.Czy któraś z Was mając takiego faceta trwała by w takim związku czy raczej dawno byłby kop w 4 litery?
Już sam nie wiem czy mi się anioł taki trafił czy jakiś odosobniony przypadek.

Jak dla mnie to jednak tego alkoholu pić nie powinieneś...piszesz że pijesz nie dużo, a nie potrafisz się kontrolować po wypiciu niewielkiej ilości alko?! Jopek masz świadomość że to co robisz jest złe, że Twoja dziewczyna cierpi, płacze jest Jej przykro, że tak być nie powinno, a mimo to za każdym razem kończy się tak samo..więc sorki, ale raczej to normalne nie jest, nie sądzisz?

I jak dla mnie wódeczka póki co nie jest dla Ciebie, z jednej małej przyczyny...nie kontrolujesz tego i nie kontrolujesz się.
I żeby nie było nie jestem przeciwniczką picia, skądże znowu, jest po to aby pić czemu nie, ale kiedy się pije to trzeba robić to z głową i tyle.

Myślę że powinieneś troszkę popracować nad sobą...skoro zmiany stanowiska/posady nie bierzesz pod uwagę, powinieneś chyba potrenować nad umiejętnością zostawiania pracy w siedzibie firmy i nie przynosić jej do domu.

Myślę że się da to zrobić...wchodząc podwijaj rękawy co by zbytnio się nie ubabrać z tym g.wnie, a wychodząc rękawy opuszczaj...w przeciwnym razie wypalisz się szybciutko, a do tego zatrujesz życie bliskim Ci osobom.

A jeśli chodzi o Twoją dziewczynę to uważam, że czas najwyższy docenić tego Anioła, a nie "rozglądać się za Dominą, która średnio trzy razy w tygodniu przetrzepałaby Ci tyłek pejczem".

Obyś jak najszybciej wyciągnął wnioski i skupił się na problemie który niewątpliwie masz.

Powodzenia!

I jesteś pewien, że nie jesteś alkoholikiem? Bardzo dziwne, alkohol rozwala twoje życie, twój związek, a ty "musisz" się napić, ale alkoholikiem niby nie jesteś. To poczytaj o takim czymś jak alkoholik weekendowy.

Twój związek? Dwojga zaburzonych osób. Czy ona jest aniołem? Nie.

Oboje potrzebujecie terapii. Ty, bo nie umiesz radzić sobie z własną agresją, bo żądasz, by świat kręcił się wokół Ciebie, bo prowokujesz i patrzysz, na co sobie jeszcze możesz pozwolić. Ona, bo nie wyobraża sobie życia bez Ciebie. Oboje tworzycie toksyczny związek.

Jopek, nie ma czegoś takiego jak nieumiejętność panowania nad sobą. Jedyne co jest to NIECHEC do panowania nad sobą. Wiesz, że po kilku Ci odwala, ale nadal pijesz- czyli WYBIERASZ taki sposób zachowania. A do tego Twoja dziewczyna przymyka na to oczy i w sumie, pomimo, że ją to rani, to toleruje. Jak na moje oko nie tyle, że jesteś egoistą, który szuka wymówek na swoje wybryki, zamiast brać za siebie odpowiedzialność, to jeszcze wykorzystujesz zależną naturę swojej dziewczyny, i nie wiem, ale mnie się wydaje, że ta cała władza Cię kręci.

Będę brutalnie szczery tylko bez fochów mi tutaj.

Masz niskie poczucie własnej wartości i łatwo się uzależniasz, jak każda taka osoba z problemami próbujesz sobie tłumaczyć swoje zachowania na różne sposoby.
Wszedłeś w relację z kobietą, która też ma bardzo niskie poczucie własnej wartości wiesz o tym doskonale, więc zaczynasz ją ranić, to sprawia ci przyjemność, dzięki temu możesz poczuć się kimś silniejszym niż jesteś. Widzę tutaj kolejny toksyczny związek tylko tej kobiety mi żal, nawet jeśli będzie to wytrzymywać przez najbliższe kilkanaście lat, to ją wykończy psychicznie. Komunikacji też nie ma w waszym związku raczej takie wspólne współuzależnienie, właściwie to nie wiem, czy czujesz do niej coś głębszego? A jeśli mam rację to na takich "popisywaniach" się nie skończy tylko z czasem będzie jeszcze gorzej.

Dobry człowiek nie zachowuje się w poniższy sposób:

W dziwny sposób dbasz o kochaną osobę.

Jeśli nie wiesz, dlaczego zaproponowałam, by ona też poszła na swą terapię, przeczytaj wątek o tzw. kobietach kochających za bardzo. W nim sporo kobiet opisało swe historie; historie o tym, jak nie wyobrażały sobie życia bez toksycznej osoby.

Jeśli masz zamiar 'postarać się', to daj sobie spokój. To 'staranie się' jest szykowaniem sobie usprawiedliwienia, za czas jakiś stwierdzisz, że "starałem się, ale mi nie udało się". Jeśli naprawdę podjąłeś decyzję o zmianie, to pomyśl, co zrobisz, by opisane przez Ciebie zachowania nie miały już miejsca.

Przeczytaj zdania z mej sygnatury.

Napisałem 'postaram się',bo nie chcę rzucać słów na wiatr mówiąc obiecuję,że już nigdy tak nie zrobię.
Obiecać,że postaram się by coś zmienić mogę i mam nadzieję,że już niedługo zacznie iść ku lepszemu.W sobotę idziemy na urodziny do Naszego znajomego,więc będzie okazja by coś jej pokazać.

'Nie bój się zmiany na lepsze' WWO

Nie mówię,że dam radę.Postaram się o to by było coraz lepiej.Gdybym jej nie kochał to olałbym cały temat i nie myślał co zrobić by było lepiej.

Ale nie można ot tak czegoś zakończyć co trwa od 1,5 roku.Myślisz,że osobę którą się kocha można tak nagle zostawić?To działa w obie strony.Ona mi mówiła,że nie wyobraża sobie sytuacji gdyby mnie tak nagle zabrakło.Ja nie wyobrażam sobie sytuacji gdyby nagle zabrakło jej.

Gary, sprawa jest prosta: Jopek wcale swojej dziewczyny nie kocha, jego tylko władza nad nią kręci i może dodatkowo w tym jest jakiś sadystyczny element psychicznego znęcania się nad nią. On nie pisze, że CHCE się zmienić, on smęci, że będzie próbował. Czyli jak nie zrobi nic, jak Wielokropek napisała, to zawsze może sobie znaleźć wymówkę, że "starał się". No, starał się, morda jasna, tylko mu ta wóda sama do gęby leciała

Bez komentarza.

Odpowiadając na Twoje wcześniejsze pytanie: nie, nie byłabym z takim "mężczyzną". Podziwiam Twoją partnerkę za wyrozumiałość i cierpliwość. Mam jednak wrażenia, że nie zależy CI na dziewczynie. Nie wyobrażam sobie, by mój partner zachowywał się w taki sposób. Byłbyś skreślony po pierwszej, zalosnej akcji, gdzie podrywalbys obcą kobietę. Pisząc krótko i na temat: kto kocha, nie rani. Chyba że nieswiadomie... Ty jednak tą świadomość masz, mimo to nadal zadajesz ból swojej kobiecie. Resztę sobie dopowiedz...

Mi autor tematu kojarzy się z takim małym dzieckiem,które doskonale wie przy kim i na co może sobie pozwolić.Jeśli ktoś nie reaguje to dzieciak bryka jeszcze bardziej.Identycznie jak autor który ma przyzwolenie wie że go nie spotka żadna kara to sobie na coraz więcej pozwala.

Twój problem autorze tenatu nie polega na tym ze musisz wypić bo masz stresującą pracę a na tym że Twoja kobieta jest dla Ciebie zbyt dobra i pobłażliwa.Wyczułeś że możesz wszystko i brykasz.Gdyby Ci dała ultimatum i powiedziała że jeszcze jeden wyskok to odchodzi to bardzo szybko byś się ogarnął.Oczywiście gdyby Ci naprawde na niej zalezało.

Piszesz ze jesteś dla niej dobry;moze i tak ale psujesz wszystko swoimi wyskokami weekendowymi.Ona [rzez  to że Ci tak na wszystko pozwala robi wielki błąd,tak jak rodzice robią błąd gdy pozwalają na wszystko swojemu dziecku.Widać że musi być zapatrzona w Ciebie jak w obrazek i boi się cokolwiek powiedzieć by czasem nie zranić jaśnie panicza.Pisałeś że siebie obwinia.Kurde to juz szczyt wszystkiego.
Szkoda mi jej ale z drugiej strony to dorosła kobieta więc wie co robi.

Tobie pomoze tylko jedno.Postawienie ultimatum z jej strony.Sam sie nie zmienisz bo gdybyś chciał to byś już to dawno zrobił.Ogarnij się chłopie bo obudzisz się z ręką w nocniku.

Wiem że nigdy nie jest za pozno na zmiany ale z tego co pisze to on zmienic się nie chce.Pisze bzdury ze jej powie że się postara czym zrobi jej tylko nadzieję.
Wedlug mnie coś do niego dotrze jedynie gdy ta dziewczyna przemówi do niego tak jak już dawno powinna czyli 'jeszcze raz i z nami koniec'.

Nie doceniasz kogo masz. sam widzisz, że to świetna dziewczyna, a takie rzeczy wyprawiasz.
Dziewczyna za bardzo się od ciebie uzależniła i jest zbyt uległa, a ty widzisz, że możesz sobie pozwolić na te wybryki, bo ona nadal przy tobie trwa. Z tym, że ty będziesz tą granicę przesuwał i posuniesz się wreszcie do takiego świństwa, którego nawet ona ci nie wybaczy. Stracisz ją i dopiero pójdziesz po rozum do głowy.
Zacznij coś zmieniać w sobie, póki jeszcze możesz.

Dzięki za wszystkie komentarze.

Tak jak pisałem,pogadaliśmy wczoraj szczerze.Obiecałem jej,że postaram się w sobie coś zmienić.Powiedziałem,że wiem,że ją skrzywdziłem tyle razy i postaram się już do takiego stanu rzeczy nie dopuścić.
Nawet nie wiecie jak była szczęśliwa po tej rozmowie.Teraz już wiem,że nie mogę jej zawieść.
Cieszyła się też bardzo,że nigdzie w sobotę nie wychodziłem z kumplami.Powiedziałem 'zrobiłem to dla Ciebie kochanie'.Po tych słowach to już całkiem zaniemówiła.

Ale ja nie chcę mieć nad nią żadnej władzy,takie coś wcale mnie nie kręci jak niektórzy tutaj myślą.
Wiem że robiłem bardzo źle i postaram się to zmienić.Zmienić dla osoby,którą kocham.

Wy mnie uważacie chyba za jakiegoś psychola,który znęca się psychicznie nad swoją kobietą.Nic z tych rzeczy.Jeśli tak było to robiłem to raczej nieświadomie.

Gdybym się nad nią znęcał psychicznie to robiłbym to codziennie w domu przychodząc z pracy.Nigdy coś takiego nie miało miejsca.Tak jak napisałem dom uważam za miejsce szczególne,w którym kobieta czy dzieci mają czuć się najbezpieczniejsi na świecie.Każdy facet powinien o to zadbać.

Dobrze,że przytoczyłaś te cytaty.

Źle się trochę wyraziłem.Chodziło raczej o to,że podświadomie tak chyba się dzieje,że wiem że mam ją w garści i robię co chcę.Ja na co dzień tego wcale nie odczuwam i co ważne nie potrzebuję.

Z tym że nie lubię sprzeciwu to nie na takiej zasadzie,że trzaskam pięścią w stół i mówię,że tak ma być i koniec.To raczej takie droczenie się i przekonywanie,żebyśmy poszli akurat tam a nie gdzie indziej.Jeśli ona coś zaproponuje to z reguły zawsze staram się by pójść tam gdzie ma ochotę,żeby zrobić jej przyjemność.
To naprawdę tak czarno nie wygląda jak niektórzy to widzą.

Wiem,że to tylko forum,ale w jakiś sposób pomogło mi to,że napisałem tutaj i pomogło to,że kilka osób dosyć ostro pojechało po mnie.Wiem,że zasłużyłem,przyznaję się bez bicia.
Nikt nie jest idealny i każdy w życiu może mieć gorsze chwile.Ja szczerze chcę zmian i postaram się by udowodnić swojej kobiecie i sobie,że jednak zmienić się potrafię.

Myślałem jakiś czas temu o zaręczynach,ale jednak poczekam z tym aż się wyprostuję.To będzie też taki motor napędowy.Jak będzie zobaczymy,jestem jednak dobrej myśli.

Mam dla Ciebie idealne rozwiązanie - przestań chlać.

Czy zdajesz sobie sprawę, jak żałośnie brzmi Twój post? Odebrałam to tak, jakbyś sądził, że Twoja dziewczyna powinna Ci co najmniej pomnik wystawić za to, że wspanialomyslnie spędziłes z nią sobotę. Faktycznie, wielka mi rzecz w normalnym związku... Ja tylko dwa wnioski wyciągnęłam z Twojej historii: skoro pozostanie w weekend z ukochaną w domu zamiast imprezy z kolegami jest dla Ciebie niemalże jak zdobycie Mount Everest, to Ty jesteś bardzo niedojrzaly i nie nadajesz się do poważnego związku. Wniosek drugi:  Twoja dziewczyna ma bardzo niskie poczucie własnej wartości. Sprawia wrażenie wręcz wdzięcznej za to, że ktoś zwrócił na nią uwagę. Co nie przeszkadza Ci perfidnie tego wykorzystywać...

Podoba Ci się poza małymi wyjątkami, kiedy jesteś pijany i bardziej czuły na wdzięki obcych kobiet niż własnej dziewczyny. Ot, takie małe spostrzeżenie...

Nie chciałem wcześniej pisać na temat moich rodziców,ale jednak się zdecyduję na to.

Mój ojciec całe życie źle traktował moją Mamę.Teraz już od dobrych kilku lat jest trochę inaczej,ale jak byli już po ślubie i Mama była w ciąży to dochodziło do rękoczynów,dopóki był trzeźwy to było w miarę ok choć też nie zawsze,ale często imprezował i chlał z kolegami.Można powiedzieć że bardzo często.Potrafił czasem wyjść z imprezy rodzinnej i zabalować,że 3 dni go nie było.Potem wracał przepraszał Mamę,obiecywał że już NIGDY tak nie zrobi i znowu po 2 tygodniach sytuacja się powtarzała i tak w kółko.Zdradzał Mamę o czym wiem i chyba nadal zdradza,choć ma 55 lat to nadal lubi poimprezować choć już rzadko to zdarzy mu się nie być w domu 2-3 dni gdy pochleje.Tak kilka razy do roku gdzieś.
Jak byliśmy z bratem mali to nas też czasem uderzył albo znęcał się psychicznie,wrzeszczał itd.

Moja mama jest złotą kobietą,jest ogólnie bardzo lubiana przez wszystkich.Bardzo ciepła i serdeczna osoba,która wiele by oddała drugiemu człowiekowi.Bardzo Ją kocham i szanuję,ojca nie.On potrafi być dobry przez kilka dni a potem znowu ma fochy i męczy ludzi swoim zachowaniem.Bardzo męczy,jest upierdliwy,dwie lewe ręce i ogólnie chamski.Gada jakby pozjadał wszystkie rozumy,a niczego nie potrafi zrobić.

Mój brat to jest cała Mama.Dobry i serdeczny chłopaczyna.Ja nabyłem trochę cech od ojca,ale większość po Mamie.Widziałem co się działo w domu,pieniądze zawsze były i nigdy niczego nam nie brakowało,ale patologia czasem rozgrywała się jak ojciec był pijany.Tzn.w domu rzadko pił,chlał poza domem a potem cwaniakował w domu.
Od kilku lat już nie cwaniakuje,na Mamę już z 15 lat ręki nie podniósł.Mnie i brata się boi,on i ja już w domu nie mieszkamy,ale wie że ja i brat możemy mu bez probemu michę sklepać.Bardziej ja bo brat ma za dobre serce.

Pytanie do jakiejś pani psycholog.Czy mój problem z tym piciem może brać się z tego,że ojciec robił podobnie?On w skali nieporównywalnej do mnie czyli dużo częściej i więcej.Czy te cechy charakteru są dziedziczne?
Moja mama na początku nie miała siły walczyć,choć potrafiła pojechać do knajpy gdzie chlał i walnąć ojca jakimś kijem przy wszystkich.Jak przepraszał potem to ulegała i znowu i tak w kółko.Robiła ojcu awantury ale do niego nie docierało nic.
Od dobrych kilku lat już się tym nim nie przejmuje.Uważa,że dla świętego spokoju niech sobie robi co chce.Nie ma już siły by się denerwować.

Ja wiem,że mojej dziewczyny czy później już żony nigdy bym nie uderzył i tego nigdy nie zrobię.Wiem,bo dużo cech charakteru mam po mamie.Naoglądałem się też dużo i wiem,że u mnie w domu tak nie będzie.Dlatego też pisałem we wcześniejszych postach o domu jako miejscu bezpiecznym.

Ja nie napisałem tego by się usprawiedliwiać,a ludzi traktuję normalnie,a nie jak szmaty.Wypraszam sobie.

Nie dziedziczy się skłonności do alkoholu i wyrywania panienek. Prawdą jest natomiast to, że sytuacje patologiczne, jakie bywały w rodzinnym domu mogą rzutowac na nasze dorosłe życie. Być może, że tu jest właśnie pies pogrzebany. Ale tak, jak dziewczyny piszą- to żadne usprawiedliwienie. Po to mamy w głowie taki narząd, zwany mózgiem, by robić z niego użytek. Twoim głównym problemem jest alkohol. Dostajesz po nim malpiego rozumu, więc chyba logicznym jest, że musisz przestać pić. Gdybyś się ograniczał ze spożywaniem napoi procentowych, to myślisz, że bardziej by się Wam układało w związku? Jeśli tak, to wyjście Masz jedno. Sam sobie odpowiedź kto lub co jest dla Ciebie ważniejsze- ona czy alkohol???

Znam mężczyzn, którzy stworzyli bardzo dobre związki, pełne miłości i wzajemnego szacunku.
Znam też takich, których związki dalekie są/były od partnerskiego modelu.

Co ciekawe, i w jednej, i w drugiej grupie są ci wychowywani bez ojca lub w patologicznej rodzinie oraz Ci, których rodziny były tymi 'dobrymi'.

Tere fere kuku, to są durne wymówki. Nie jesteś już dzieckiem by się zasłaniać rodzicami. Wiesz, że Twoje zachowanie rani dziewczynę, to się przestań się jak dupek zachowywać, chlać i wyrywać panny.

Nie jestem psychologiem, ale odpowiem, że dzieci mogą (choć nie muszą) powielać pewne wzorce zachowań, które obserwują w swoim domu i/lub najbliższym otoczeniu. Niemniej świadomość tego mechanizmu w żadnej mierze nie może służyć usprawiedliwianiu własnych błędów, za to może (i powinna) pomóc w lepszym rozumieniu siebie oraz w walce z problemem. Sam zauważasz, że zachowanie ojca było naganne i dla mamy krzywdzące, a jednak kopiujesz go, można zatem wysunąć przypuszczenie, że szukasz przykrywki, ale - wbrew temu, co piszesz - robisz to zupełnie świadomie.   

Nie generalizujmy. Z tym "nigdy" absolutnie nie mogę się zgodzić.

No to obyś obietnicy dotrzymał!!!