Najgorsza rzecz jaką powiedziała o Was teściowa - przykłady?

Najgorszej rzeczy jeszcze nie powiedziała bo zyje

Uwazam, że takie wątki nic nie wnoszą ani nie rozwiązują a jedynie służą do wzajemnego nakręcania się jakie te teściowe są złe.
Dlatego.

Moja teściowa powiedziała " powinnaś mnie po rękach całować, bo pozwoliłam, żeby mój syn się ożenił z kobietą z dzieckiem", potem usłyszałam, że jestem wyniosła i że mam ich za nic. Do dziś nie usłyszałam przepraszam.
Zanim zaszłam w ciążę teściowa dosłownie błagała o wnuka. Gdy go urodziłam i raz poprosiłam, aby została z nim na 10 minut usłyszałam "jak się narobiło dzieci trzeba je wychowywać". Więcej nie poprosiłam, za to teraz kochana teściowa płacze, bo synek przejrzał na oczy i wybrał życie w zgodzie z zona, a mamusi unika przez co teściowa nie widuje wnuków:)

Moja nie krytykuje, bo przestałam ją zapraszać. Nie rozumiem tylko skąd jej niechęć do mnie, bo gdy chciałam przełożyć ślub o rok (ze względu na śmierć mojej mamy i teścia), to mnie błagała, żebyśmy pobrali się w ustalonym wcześniej terminie. Skoro jestem taka zła po cholere chciała, żebym weszła do tej rodziny?

Co do ślubu to w pewnym sensie wstyd i tak był. Goście zaproszeni, zespól, sala, wszystko załatwione, a tu przed ślubem dzwonienie do gości, że wesela nie ma bo młodzi mają żałobę i zapraszają tylko na ślub.
Teściowa upokarzała mnie cztery lata, cztery lata mój mąż jej bronił, ale w końcu i on przejrzał na oczy. Ostatnio nawet życzeń na urodziny jej nie złożył tak ma jej dosyć.
Za to teraz jesteśmy naprawdę szczęśliwym małżeństwem i nawet kłótnie między nami się skończyły

U nas jeszcze jest ok  ale czas pokaże kiedy teściowa wybuchnie:) Bo też czasami ma humory;/

A ja swoją uwielbiam ?Jest marudną hipochondryczką i  ciągle narzeka, ale mam z nią niesamowitą więź i na swój sposób umiem ją zrozumieć i wesprzeć. Od niej też dostaję dużo wsparcia.Jest jedną z najbliższych mi kobiet na świecie. Ani ona nie mówi mi przykrych rzeczy, ani ja jej. Bywa, że jesteśmy ze sobą, nazwijmy to łagodnie, bardzo szczere, ale się nie ranimy.

A jak ja się cieszę, że dobry bóg nie obdarzył mnie synem. Jeszcze bym miała synową stawającą do rankingu... jakoś zięciom "reki ni nogi nie ugadałam"

O masz! - to zostawszy teściową NIE przestała być zwykłym człowiekiem...? Takim z ludzkimi humorami?  No skandal po prostu!

,,niestety będziecie mieć dzidziusia,, przy drugim naszym dziecku a na pytanie wszystkich dlaczego, bo to było na urodzinach innego wnuka wiec dużo ludzi to pow ze ,,a bo trzeba dziecku kupować prezenty na urodziny, komunie itd.,,
,,mile tak powiedzieć synowej w ciąży, i to wysoko bo to był 5 miesiąc bodajże, jeśli dobrze pamiętam

Czyli jednak
RANKING na najbardziej UKRZYWDZONĄ przez to wstrętne babsko jakim jest "dawczyni życia" ukochanego...
Że też w mózgu nie zagości refleksja, że kiedyś też będzie się matką czyjegoś męża
...a biorąc pod uwagę zapędy do zajęcia najbardziej eksponowanego miejsca w NINIEJSZYM rankingu... tylko współczuć przyszłym synowym... widzicie już oczami wyobraźni te wielkie, przyrośnięte do dziurki od klucza uszyska... by "łapać za słówka" i nadawać im odpowiednią RANGĘ?
Ludzie dzielą się na mądrych i głupich, przyzwoitych i podłych. NIE NA TEŚCIOWE i SYNOWE. Ani mądry ani przyzwoity nie potrzebuje podbudowywać swego EGO wieszając psy na kimś w necie. Niewiele się to różni od zwykłego hejterstwa

I Nina ma rację - z bydłem, czy to teściowa, synowa czy insza ...owa NIE należy kontaktów utrzymywać "pro publica"
Wystarczy się nie zadawać zamiast obsmarowywać

Ja się związałam z takim facetem, który był bardzo zżyty z matką. Ona mnie znienawidziła chyba od dnia ślubu, bo wtedy wszystko się zaczęło. Cztery lata między nami mieszała, kłamała, zapraszała na święta tylko synka. więc śmiało mogę powiedzieć, że wredne teściowe istnieją. Ja wyciągałam rękę, ona ją odpychała. Teraz została sama, bo nawet mój mąż się od niej odwrócił.

a szanowne panie po co weszły na ten watek? czyżby z ciekawości co tam piszą?
,,ze tez w mózgu nie zagości refleksja,, ze temat jest z przymrużeniem oka pewnie zalozony i komus może ulzyc gdy napisze co go boli,
nikt nie podaje nazwisk faktów mogących pokazac o kim mowa
a Anhedonia zapewne już tesciowa wiec i podejście inne:)

mariola856: "a Anhedonia zapewne już tesciowa wiec i podejście inne:)"

Otóż to - nie tylko teściowa zapewne, ale też nie do końca przyjemna teściowa...niech zgadnę, że też ma jakieś ale do synowej (zakładam że ma synową) bo inaczej skąd to wzburzenie? Może też powie nie raz nie dwa "w żartach" synowej coś czego sama od nikogo w życiu nie chciałaby usłyszeć.

Dzisiaj jedyną wieksza bzdura niz to, że niby piszemy tu by sie dowartościować i celowo wieszamy psy, ot by sobie pogadac i tylek komus "myc", była dla mnie informacja  o fruwającym psie w jednym z najwiekszych polskich szmatławców.
Piszemy tutaj bo nas krew zalewa że nie może byc wizyty żeby tesciowa nie wbiła szpili. Nie mamy komu tego powiedzieć bo może mężuś się matce nie postawi tak w 100%? polecam ksiażkę "Toksyczni Teściowie" Forward S. - tam wyraźnie napisane jest że prędzej wodę z kamienia wyciśniesz niż z syna krytykę dla durnego zachowania matki. Oni są nauczeni że mamie zawsze mają robić dobrze, bo inaczej jest obraza. Dlatego nawet jak żona ma jakiś problem z teściową to on nic nie powie bo matka najważniejsza nawet jak gada takie bzdury jak mało który. Żal mi tak mówić o mężu ale czasami nie daję rady i zastanawiam się dlaczego on i pozostała rodzina daja przyzwolenie na takie odzywki, slowa, zachowania.

Buahaha! Dobre, kurna bardzo dobre
No, ale do rzeczy. Z moją teściową też miałem kwasy. Właściwie nie znam osoby która by mnie tak szczerze nienawidziła jak Ona. Ile razy do nas przychodzili teściowie w odwiedziny i wynikała z tego jakaś sprzeczka, zawsze na końcu "mamusia" musiała mi wykrzyczeć, że mam się wynosić, odejść od jej córki i dzieci i wracać mieszkać do swojej matki (z którą mieszkałem jak byłem kawalerem). Teść, który był pod jej pantoflem uciszał rozsierdzoną żonę słowami: "Daj spokój to jest ich życie, jak sobie ja poukładają, tak będą mieli - nie wtrącaj się" po czym zbierali się i wychodzili z mieszkania (a nieprzyjemna atmosfera zostawała). Takie jazdy trwały ładnych parę lat, zawsze się pocieszałem, że jakoś to będzie - w końcu rodzice dali nam swoje błogosławieństwo w dniu ślubu (wszystko jest nagrane na płytce DVD). Ja w czasie tych kłótni za bardzo nie fikałem, bo mieszkanie w którym mieszkamy, teściowie przepisali przed ślubem na moją żonę, tak więc de facto mieszkam u niej i powinienem być wdzięczny moim teściom z ten gest. Trzy lata temu miało miejsce tragiczne zdarzenie - po krótkiej, acz nieuleczalnej chorobie teść zmarł. Teściowa została wdową. Postanowiliśmy z żoną ocieplić stosunki z teściową, poprzez częste wizyty, spędzanie świąt razem i robienie wspólnych imprez z okazji różnych rocznic (urodziny, imieniny itp.) I właściwe wydawało mi się, że wszystko jest ok, do momentu, gdy dwa lata temu poprosiliśmy ją o opiekę nad mieszkaniem w czasie naszej nieobecności, bo wyjeżdżaliśmy na dwutygodniowe wczasy. Dostała klucze, miała tylko podlewać kwiaty i karmić dwa koty. Po powrocie z wczasów pozornie wszystko było ok, ale nic nie można było znaleźć, bo "mamusia" w naszym mieszkaniu poukładała różne sprzęty, naczynia i inne rzeczy wg. własnego uznania. Dokonała również drobnych bieżących remontów, oraz przejrzała zawartość naszych mebli (komód, szaf, barku!). Po czym miała czelność przyjechać do nas i strzeliła nam kazanie, że to czy tamto jej się nie podoba, to by poukładała inaczej. Dowalała się również do wychowania naszych dzieci, zahaczyła o tematy religijne (dlaczego nie chodzimy całą rodziną na mszę niedzielną o 12?). Po czym wyszła zostawiając 8 stron A4 notatek zapisanych gęstym maczkiem co mamy zmienić w naszym życiu, bo tak dalej być nie może. Jeden wniosek nasunął się oczywisty: zakaz wstępu "mamusi" do naszego mieszkania pod naszą nieobecność. Zabraliśmy jej klucze i w następne wakacje poprosiliśmy kogoś zaufanego o opiekę nad mieszkaniem i kotami. I wiecie co się stało?
W dniu wyjazdu, gdy pakowałem torby do auta, przyszła teściowa. Wlazła do mieszkania i wdała się w gadkę z moją żoną, że czuje się odtrącona, że jest niepotrzebna i jest jej źle, bo się od niej izolujemy. Ja się przysłuchiwałem tej rozmowie i w pewnym momencie się wtrąciłem mówiąc, że to nie w porządku, że tak nam się wcinasz w nasze życie, w nasz porządek i chcesz żeby to wszytko było poukładane wg. Twoich reguł. I to była ta iskra zapalna, podniosła na mnie głos krzycząc:
"Ty się nie wtrącaj, Ty w tej rodzinie nie masz prawa głosu, jesteś tylko zbędnym przybytkiem!"
Tego było za wiele, nikt mnie jeszcze tak nie obraził, no po prostu teściowa przegięła. W pierwszej chwili chciałem ją uderzyć, ale otworzyłem drzwi i kazałem wyjść. Jej zdziwiona mina - bezcenne.
Jeszcze przed blokiem coś tam się odgrażała, coś krzyczała, ale już mnie to mało obchodziło. Wiem, że może nie było to zbyt mądre i eleganckie, ale pokazałem babie gdzie jest jej miejsce w szeregu i mam z teściową spokój. Od tego czasu minęło ok. 1,5 roku. Pogodziliśmy się, nie słyszę już krytyki na mój temat z jej strony i paradoksalnie życzę jej jak najlepiej, żeby jak najdłużej cieszyła dobrym zdrowiem i ma dłuuugo żyć.

A ZAMIAST zakładać wystarczyłoby POCZYTAĆ... tak raptem parę postów wzwyż - 17 od góry - zadałam sobie trud policzyć - (szczególnie w swoim własnym wątku) za co też "Ja dziękuję Bogu"
Dla smaczku dodam, że sama byłam "szczęśliwą posiadaczką" 2 teściowych... chciał - nie chciał: no w końcu sama sobie tych córek nie spłodziłam w drodze dzieworództwa.
Pięknie "wyłazi" owo drugie dno zamierzenia: "jak się chce uderzyć psa..."
I (dla porządku zaznaczę) TO dokładnie odnosi się TAK samo do szukających okazji do uszczypliwości synowych, jakże w tym działaniu przyjemnych jak i teściowych upierdliwych i wrednych
Znaczy "przyganiał kocioł garnkowi" uciśnione ?

PS. basiakalic - zastanów się: skoro uważasz, że teściowa jest nienormalna... (co nie jest przecież wykluczone) to jak byś się zachowywała w stosunku do INNEGO wariata (gdyby nie był twoją teściową)?
No sorry, ale zdziebełka nawet obiektywności nie ma w twych wypowiedziach. Innego "wariata" unikałabyś i uciekała gdzie pieprz rośnie. Tu postanowiłaś... NO CO postanowiłaś??? UMIEŚCIĆ jej syna między "młotem a kowadłem" aby miał szansę ziścić się perfidny plan jego matki? Człowiek z żelaza nie wytrzyma takiego NACISKANIA z DWU stron... Ciebie mamusia nie uczyła, że wariatom się ustępuje (tutaj: IGNORUJE. A masz pojęcie jak to wkurza ową ignorowana osobę?) A ROBI SIĘ SWOJE ?
Tudzież, że mądrzejszy ustępuje? Bo z głupim to tak jest, że najpierw Cię sprowadzi do swego poziomu (czyżby już to zjawisko zachodziło), a potem POKONA doświadczeniem...

PS. II - naprawdę nie uważacie, iż WASZE dzieci są Waszym niesamowitym osiągnięciem?
to współczuję

Ja mam cudowną teściową. Żal mi Was, dziewczyny, że nie trafiłyście tak dobrze, jak ja.

A ja uważam, że problemy z teściową to tak naprawdę problemy między mężem i żoną, a synowe zamiast nasłuchiwać co też te okropne teściowe opowiadają i zbierać dowody potwierdzające ich okropieństwo, powinny raczej przyjrzeć się swoim małżeństwom, bo to tu jest pies pogrzebany. W zdecydowanej większości opowieści o wstrętnych teściowych w tle pojawia się mężuś, który nie potrafi odciąć pępowiny. Słyszymy - "nienawidzę obiadków u teściowej, ale co mam zrobić, muszę jeździć, bo mąż tego chce" albo "mieszkam z teściowa, bo mąż nie chce sie wyprowadzić, więc nie mam wyjścia" albo "teściowa się wtrąca i obgaduje mnie a mąż staje po jej stronie". W zdrowych związkach mąż jest dorosłym i dojrzałym emocjonalnie mężczyzną, wie czego chce, umie postawić granice i nie pozwoli też mamusi sobą manipulować. Maminsynek uczepiony matczynej spódnicy będzie wiecznie biedak "rozdarty" i pokrzywdzony, bo on przecież chce dobrze dla wszystkich.  Dlatego ja uważam, że tego typu sprawy należy badać już przed ślubem i nie liczyć na to że zmienimy faceta, weźmiemy go pod pantofelek i tak mu dogodzimy, że zapomni o garnuszku u mamusi. Tak sie nie stanie i teściowa też się nie zmieni. Nie ma też co sie kusić na jakieś pięterka w domu teściów i na sielsko-  anielskie życie w domu wielopokoleniowym połączonym z radosna pomocą tesciów w remontach i oczywiście w opiece nad dziećmi. Takie układy rzadko sie sprawdzają. My z mężem postawiliśmy na samodzielność i nie mamy żadnych roszczeń ani oczekiwań wobec rodziców. Pewnie dlatego w wątku takim jak ten mogę napisać tylko to co powyżej - uwielbiam swoja teściową i do rankingu najgorszych tekstów nic nie dorzucę.

Bzdura. Ja nie mieszkam z teściową, mąż nie zmusza mnie do kontaktów z nią a baba i tak miesza i opowiada bzdury moim sąsiadom. Szczerze jej nie cierpię, bo jest kłamczuchą, która patrzy tylko na czubek własnego nosa.

szeropinjon uważaj bo anhedonia zaraz cie zjedzie:0

Hmm, o proszę, przykład. Dzisiaj rano do mojego męża przyszła wiadomość głosowa od mamusi. Niech zgadnę, że nawet mi nie powie, co pisała. Jak sama nie zapytam, to nic nie wiem, czy żyje, czy nie żyje, czy dobrze u niej, czy źle. On sam tworzy między nami szklany mur, bo dystansuje nas od siebie już od początku, tak jakby wiedział, że nic z tego nie będzie bysmy się choc troche polubiły. No i nic nie jest. Oboje się o to postarali.

Nie pomyślcie, że mam chore fantazje, ale ja się serio zastanawiam czy mój mąż nie padł w młodości ofiarą tzw. kazirodztwa emocjonalnego. Bycie ze mną i on i jego matka poczytują jako degradację jej osoby, jakby ją zdradzono i porzucono. W koncu zanim poznał mnie, przesiadywał tam całymi dniami, matka rozwiedziona 5 lat temu miała tylko jego. Jak mnie poznał to była bardzo bardzo zazdrsona wrecz wrogo do mnie nastawiona, czułam to i byłam w szoku jak można kogoś nie lubić już zanim się odezwie.

I wracając do tego kazirodztwa emocjonalnego, możliwe że syn unika przy matce tematu mojego a przy mnie teamtu matki, bo czuje że biedna mama lepiej niech wie mniej niż więcej bo ona taka samotna...i lepiej niech nie wie że syn szczęśliwy bo pokochał ze wzjaemnością. Tak w ogóle muszę Wam powiedzieć że on bardzo unikał doprowadzenia do naszego pierwszego spotkania parę lat temu. Już wtedy czułam, że coś jest nie tak. Ja to od razu miałam ochotę się nim pochwalić, a on? Mówił mi tylko "po co ci znać moją matkę, to zbędne".

Czasem myślę, że sam nie dał nam szansy. Już nie wiem czy to on także ma problem, czy jedynie ona. Staram się spychać temat docinków jego matki w podświadomość, nie myśleć, nie analizować... ale kiedy widzę tajną wiadomość od matki, a on nawet nie pwoie co u niej....to wszystko odżywa. Znowu jest źle. Pieprzeni maminsynkowie...jeśli ta kobieta jeszcze raz przegnie a on mnie nie obroni to przysięgam że się wyprowadzam, albo cś się zmieni albo niestety, miłość miłością ale zdrowie ma się jedno. Znajdę dojrzałego gościa wpatrzonego we mnie a nie bezkrytycznej, bezwolnej mimozy. Jaka ja byłam głupia i ślepa.

Aha, to Twoim zdaniem co to znaczy oswoić się? czy można się oswoić z byciem chłopcem do bicia? Czy można się oswoić z nieustannym przyjmowaniem ataków? Zostać mam z nim i się oswoić z gnojeniem mnie przez matkę? Ja to raczej wolę odejść. I nie współczuj mi, ja to raczej Tobie współczuję buty i zacięcia w jechaniu po innych. Nie nazywaj mnie Słonkiem. A "współczuję" to dla mnie najbardziej obłudne słowo na świecie i nie chcę by ktokolwiek go wobec mnie używał:) ono nigdy nie wyraża prawdy, mówi się je albo z ironii jak Ty, albo z nieświadomości że błedem jest rzucanie słów na wiatr i mówienie że się komuś wspolczuje jak tak napraade nigdy sie nie pozna jaka jest jego sytuacja i jak to wygląda naprawdę, a Ty jesteś tym bardziej gołosłowna że sama nie jesteś teściową kobiety i sama nie wiesz, jak zachowywałabyś się na jej miejscu. A sądząc po tonie zgaduję, że łatwo by nie miała. Niech zgdanę: jesteś typem: dojrzałam, jestem teraz taka "radykalna", wszystko już jest dla mnie czarno białe. No dla nas może nie jest, może za 20 lat będzie. Postaw się na miejscu młodszych a nie jedź po nich.

P.S. Jak dla Ciebie postawienie facetowi wymagań "powiedz coś komuś kto mnie źle traktuje bez powodu" jest NIEREALISTYCZNYM wymaganiem to jak dla mnie nie myślisz jak normalna osoba. Bez urazy!

I po trzecie, naprawdę, naprawdę zejdź z tematu. Nie dotyczył, nie dotyczy, i nie będzie dotyczył Ciebie. Jasne, nie można Ci zabronić, forum jest dla wszystkich, ale jak masz tylko sączyć jad to zejdź ze mnie. I nie czytaj bo widzę że ciśnienie Ci się podnosi...dbaj o zdrowie i nie czytaj bo wg mnie jak się nie znasz na czymś bo tego nie przeżyłaś, to jesteś ostatnią osobą która się tu powinna wypowiadać.
Atakujesz, każdy to widzi. Daj na luz. A żeby załagodzić sytuację to pwoedzmy, że Twoja teza że co niektórzy lubią robić z siebie cierpiętników (błędna, ale załóżmy dla dobra sprawy Twojego pisania tutaj) to kto i co im zabroni robić z siebie ttych Twoich cierpiętników " "? Sama piszesz, że tutaj panuje dowolność. Więc daj nam w spokoju pławić się w naszym cierpieniu Ty tego nie pojmiesz, bo nie jesteś masochistką jak ja czy inne smutne synowe )))))

Jezu kochany, dajcie spokój Anhedonii. Każdy ma prawo do swojego zdania.
Czasem warto postarać się kogoś zrozumieć, zamiast najeżdżać. To przyjemniejsze, naprawdę.

A najlepszym sposobem na złośliwości jest...ignorowanie ich. To a propos teściowych.

Zgadzam się z Iceni
Jakby trochę ...pogrzebać w pamięci (z odrobiną złej woli oczywiście) to chyba kazda osoba "dorobiwszy się" teściowej wnet starałaby sie tutaj "własnouszymi usłyszanymi" przykładami przebić wszystkich innych...
I tu pytanie: po jaką cholerę? Wypadałoby uprzytomnić sobie, ze nawet i te teściowe są tylko ludźmi, z sobie własciwymi przywarami, słabostkami, urojeniami czy roszczeniami... Każdy z nas jest TYLKO człowiekiem, a z tym wiążą sie też i nasz słabości. Ktoś ich ...nie ma? Ktoś jest idealny? Cóż, znam jednego IDEALNEGO faceta - ale to bajka na inną okazję
Każdy z nas, też i te nasze teściowe są tylko ludźmi i - jako matki - chciałyby jak najlepiej dla własnych dzieci. Moze nie zawsze to wychodzi ...taktownie czy z klasą, ale cóż - życie. To chyba oczywiste.
Uswiadomiwszy sobie to właśnie wypadałoby z wyrozumiałością potraktować jakieś tam przykre teksty... W naszym zyciu i naszych słowach/zachowaniach ...zawsze było idealnie? Wątpię...
A tak na marginesie: moze i nas w przyszłości też czekają oceny potencjalnych synowych czy zięciów ...jako wrednych teściów?

no właśnie każdy ma prawo do własnego zdania,
a Anhedonia by mogla tez kogos zrozumieć a nie najezdzac, oceniac ludzi po jednym wpisie

moim zdaniem jeśli ktoś uważa temat za glupi bezzasadny to po co udziela się w nim obrazajac osoby które się wypowiadają tam, można przecież ZIGNOROWAC:) pokazac swoja klasę i mądrość

Oj tam oj tam, moja teściowa zepchneła mnie ze schodów Do dziś żyjemy jak pies z kotem a musimy mieszkać pod jednym dachem bo trwa sprawa o eksmisje...

Wątpię, żeby było tak, jak piszesz.
To mądra osoba i takie głupoty jej nie ruszają.

Ona po prostu ma inną opinię na ten temat, zbliżoną do mojej.
Ja np. uważam, że to bezsens drzeć koty z teściową. Lepiej zebrać siły na próby dogadania się, poszukania jakichkolwiek cech pozytywnych w osobie i na zbudowanie relacji (lepsze neutralna, niż negatywna).

Po co mieć wojnę w domu? Tego nie rozumiem.

Więc pozostaje życzyć każdemu szybkiego dojrzenia :-).

No to utwórzcie ranking takich synowych/zięciów/... nikt Wam nie broni Nikt tutaj ani przez chwilę nie utrzymywał, że TYLKO wśród teściowych zdarzają się jędze. Nawet jedna z nas opisywała teścia z piekiełka rodem Wystarczy przejrzeć posty.

Do Cynicznej mam pytanie: wyobraź sobie, że jesteś z mężem w odwiedzinach u teściowej, pada jeden z wyżej opisanych przeze mnie czy inne użytkowiniczki, tekstów, o, np. "Jednak jak synu byłeś tutaj cały czas, to było świetnie. fajnie było jak nie miałeś żony"(mówi to przy żonie) albo: "tylko patrzeć aż cię rzuci, u facetów to normalne" (samą ją ten jej niedawno rzucił, to się wyżywa) - powiedzmy, że ignorujesz to w tamtym momencie (bo cały czas to tutaj na forum zakładasz). A czy jak po tym numerze mąż nic matce nie odpowie, a nazajutrz dzwoni do niej "Co tam u Kochanej Mamy, może zakupy jej zrobić?" czyli nie tylko nie gani jej za głupotę ale też ją de facto za nią nagradza posługiwaniem jej mimo tego co robi wobec jego żony, to co wtedy robisz? Jeśli nie otwiera Ci się w kieszeni nóż, nie czujesz się z tym źle, i nie masz ochoty mu nic powiedzieć, to napisz to tutaj...ja tak nie mam. Powiem szczerze że jeśli to olałabyś i ani słowa mu o tym nie szpenęła ani jej, to zazdroszczę, i nawet nie wiesz jak chciałabym mieć tak bardzo w nosie. Wiele bym za to dała. Jeśli tak masz, szczęśliwa Ty.

Mówisz, po co nam wojna. A wojna to nie jest nasza wola. Często zwykłe zwrócenie uwagi mężowi w sytuacji jak ta powyżej, budzi przerażającą wręcz agresję w nim i to on wszczyna awanturę "znowu czepiasz się matki". Staje się chamski, bezkrytyczny i mściwy. Kto by to wszystko olał, niech pierwszy rzuci kamieniem.

Czy nie jest trochę tak, że syty głodnego jednak nie zrozumie, choćby nie wiem jak chciał? Przeżyłaś kiedyś coś podobnego?

Z tych trzech opcji zaznaczyłabym trzecią: ma to wszystko w d..... . Twierdzi, że zwrócił jej już uwagę kilka razy ale ona dalej gada te wszystkie bzdury. Twierdzi też, że nie da się nic zmienić bo ona jest nie do końca normalna i po co jej zwracać uwagę jak to nic nie da, i że najlepszym rozwiązaniem będzie jak jej będę unikała, skoro gada te rzeczy.

Ale dla mnie to trochę ucieczka...a nie stawienie czoła. Marzyłam o poprawnych stosunkach - on nie pomoże ich stworzyć, on uważa że lepiej by w ogóle nie istniały. A ja serio lubię klimaty rodzinne, lubię spotkania, miłą atmosferę, chciałam to stworzyć. Bo tutaj gdzie jestem mam tylko jego i jego rodzinę - moi mieszkają za granicą teraz.

Opcja druga też po trosze możliwa, bo jego matka to straszna histeryczka a jak coś jest nie po jej myśli to udaje że lada dzień trafi ją szlag. Mąż ma podejście: świrowi trzeba potakiwać. Ja mam podejście: świrowi trzeba tłuc do głowy mimo wszystko, bo żółtych papierów ona nie ma jednak, dałaby radę się chyba ogarnąć... a jak nie, to ją odizolować. A nie przyzwalać na samowolkę słowną.

Na razie jest tak, że jak słyszę, że mnie też ktoś zaprasza, to idę (chyba że jest tak że ostatnim razem przegięto, wtedy unikam). Jak tego wspolnego zaproszenia nie słyszę, to staram się nie ulegać namowom męża i zostaję w domu, w końcu nie zaprasza nas, tylko jego...on jest wtedy bardzo zdziwiony, że jej zaproszenia nie poczytałam jako coś dla nas obojga. Ja po prostu nazywam rzeczy po imieniu. Nie pcham się gdzie mnie nie chcą.

Nie mam jednego konkretnego sposobu zachowania względem niej, na swojej drodze spotkałam już radykałów, a raczej "radykałki" radzące: pod żadnym pozorem nie jeździj! albo takie osoby, które twierdzą że mimo wszystko lepiej mieć kontakt.

Gdybym ja wam o swojej napisala, byloby jak powiesc dedyktewistyczna. Do tej pory nie wiem, kto zacz, nie znam jej rodzicow, nie wiem ile ma dzieci z poprzednich zwiazkow. Na razie widzialam tylko dwoch chlopcow, a wydaje mi sie , ze to nie wszystko. Co troche dowiaduje sie nowych rzeczy.