Jak sobie poradzić po 2 latach i planach ...

Witam.

Nic na siłe bo nie warto. Pozatym radze wziąć się w garść bo jesteś chyba facetem.

Z praca to malo kiedy zalezy od nas samych... coz a jakbys mial z nia dzieci, dom i by Cie wystawila wtedy bo jak sam mowisz o prace blisko nie latwo a wtedy mialbys wiecej do utrzymania? Nie jest jeszcze tak zle bo jak widzisz moglo byc gorzej... popatrz z tej strony

Iceni - łatwo się mówi, ale jakoś nie widzę tego w jednym zdaniu. Nie wiem co mam myśleć dalej o tym wszystkim Nie odzywam się już kilka dni, bo może najwyższy czas dać jej spokój. Ale ciągle przychodzi mi żeby jeszcze napisać i spróbować ... Dziś taki piękny dzień na zewnątrz, a ja ciągle cierpię

Iceni ma rację . Przestań to roztrząsać. Bierz się za życie. Wierz mi, minie. Czas jest niesamowity. Boże ile ja już miałem tych JEDYNYCH, NAJLEPSZYCH, bez których sobie życia nie wyobrażałem hahahahahahahahaha. I co? Żyję i cieszę się życiem, nie patrzę wstecz tylko do przodu. Więc nie jęcz, weź się w garść. Skoro wyszło jak wyszło, najwyraźniej to ta jedyna nie była. Nic nie straciłeś. I jesteś o jedno doświadczenie bogatszy. I nie szmać się. Będziesz takich zachowań później żałować.

Konkretne i dobre rady dajecie Koledzy, postaram się też skorzystać i zastosować. Czas się ogarnąć...

Jak człowiekowi zależy, to zawsze walczy...Tylko co do odzywania się - daj jej zatęsknić... Od teraz nie odzywaj się, chobyś nie wiem, jak bardzo chciał. Wiem,że jest ciężko, ja tez jestem po tej samej stronie barykady. Ale odpuściłam po rozmowie telefonicznej -bo tak zechciał ze mna zerwać pon dwóch latach Żyj i rób to, co sprawia, że jesteś szcześliwy, bądź super facetem, choćby po to, że jak zobaczy Cie za kilka miesięcy, to pożałuje, kogo straciła Ale Ty może już dawno będziesz szczęśliwy ...z kimś innym

Zapewne nie zateskni bo po rozstaniu zaglaskales ja na smierc, co niestety czesto sie zdarza osobie porzuconej. Jest ciezko, ale trzeba dac czasowi czas, bo czas leczy rany. Najlepiej rozplanowac sobie dni co do minuty zeby miec jak najmniej czasu do rozmyslania.

Jacenty, zagłaskać nie zagłaskałem. Jeśli coś pisałem to nie narzucałem się bardzo i nie płakałem przez telefon. Przynajmniej mnie tak się wydaję, nie lubię siebie oceniać ale myślę, że nie było tak znowu źle. Na pewno musiała się domyśleć, że mi zależy. A tak jak pisze Madowa o miłość się nie prosi, doskonale to rozumiem, przeczytałem parę mądrych książek i wszędzie to podkreślają. Wiem, wiele rzeczy wiem, ale ... To nie jest tak hop siup :]

Witam w klubie orka Pracujemy nad emocjami!

Nie martw się, ja też walczę każdego dnia. Zostawił mnie z dnia na dzień, niby zapewniał o swojej miłości. Dlaczego? Bo mama była nieszczęsliwa, że mi poświęca czas..Po rozstaniu zadzwoniłam tylko raz. Teraz nie dzwonię, choć i tak liczę, że wróci, że zatęskni, bo miłość mamusi mu nie wystarczy...Ale wiem, co znaczy czekać ...

Panie i Panowie, dziś w miarę okej dzień, nie myślę za dużo i nie wzruszam się jak to zwykle było.
Tylko zastanawiam się czy to dzień, czy mam szanse na więcej takiego czasu :]
Cóż, jutro zobaczymy, pewnie będę w pracy na noc to wszystko odżyje znowu ...

Elle, czemu długa droga przede mną?
Nie znam pojęcia prowokacji, chętnie poznam....
Ona wykonała działanie - podjęła decyzję, najlepszą dla niej.

" określenie opisujące uzyskanie informacji lub wymuszenie zachowania ofiary przez podstępne i celowe działanie osoby trzecie"
Czyli jestem niedojrzałym facetem ... dwoma słowami.

Tak, wiem, że mam zaniżoną samoocenę. Było wiele problemów ostatnio i nie czułem się jak prawdziwy facet, trudno było mi cokolwiek zmienić.
Ale nie rozumiem dalej tej prowokacji. To była prowokacja z mojej strony a nie z jej. Mogła się jej skończyć cierpliwość no nie?

Nie, wiesz tak sobie wpisałem dla zabawy ...

Słuchaj Elle, jestem tu po to żeby dowiedzieć się tego na co sam nie wpadłem i nie wpadam, może ktoś właśnie otworzy mi pewne klapki i popatrze na to z innej strony.

Tu nie chodzi o to, że ma być "mocno" czy "ostro", tylko ja czasem nie mam siły od podstaw tłumaczyć. Wtedy coś krótko sumuje i se idę

Przepraszam Cię.

Inteligencja jak i wiedza "książkowa" nie muszą przekładać się na samoświadomość czy inteligencję emocjonalną.
Jesteś tego przykładem.

Długa w sensie, że niewiele rozumieją z tego co się dzieje i czasem niewiele albo nic nie dociera. Uważają, że przytrafiła im się życiowa tragedia i siedzą i jojczą - wyuczona przez lata bezradność. Nie lubię tego i nie podziwiam takiego podejścia.

Witam. A mnie zostawił chłopak po prawie 3latach. Juz miesiąc bez niego a czuje się tak jakbym umarła.. Tak w środku. Czuje wielka pustkę , ciągły płacz, musze udawać ze jest ok. Nie znoszę widoku szczęśliwych zakochanych ludzi. Stwierdził ze mnie nie kocha i nie moze marnować mi życia. Blagalam o to by wrócił, niestety nic z tego. Po prostu potrzebuje się komuś wygadać. Czuje ze jestem bliska załamania nerwoego. Jeść nie mogę a jak juz coś zjem to wymiotuje, bol głowy, czuje jakby na serce coś ciężkiego mi urosło.

brokenone - czytaj różne wątki na forum, to dużo pomaga. Ja spędziłem chyba już tu kilka dobrych godzin.
Ale mnie się wydaję, że jak tak ktoś mówi po dłuższym czasie bycia ze sobą, a wcześniej, w miarę się dogadywaliście to musiało coś być od początku nie tak z jego strony. Ja sobie nie wyobrażam żebym był z kimś tyle czasu, a potem mógł powiedzieć w sumie bez szczególnego powodu "papa".

I nie pisz do niego , nie dzwoń i nie proś - większość ludzi tutaj to radzi i chyba mają rację. Ja jestem na etapie nie pisania od tygodnia, czasem się myśli i tak strasznie smutno jest, bo pogoda piękna tylko na spacer albo na jakiś wyjazd a tu nie można nic. Ta druga osoba prawie już zapomniała o moim istnieniu i bawi się świetnie z kimś innym, tak sobie tłumacze że nie ma sensu się już odzywać. I tak 4 miesiące walczyłem bez najmniejszego zrozumienia z tamtej strony, już wystarczy.
Czytaj forum, organizuj czas, staraj się jak najmniej wracać do przeszłości. Wiem, to cholernie trudne ale nie ma innego wyjścia ... Smutne to, ale tak właśnie jest ...

Mk32 - dziekuje te forum to chyba taka forma terapii. Tak sobie mysle ze chyb tkwilam tyle czasu w zwiazku bez przyslosci.. chcialam pojsc z nim na jakas terapie dla par , ale musza niestety  2 strony tego chciec. Walczylam, probowalam, ale juz sie poddalam. Bo po co walczyc skoro ta druga osoba tego nie chce. 2 dzien bez pisania.. najgorsze sa wieczory. Myslalam ze mnie nigdy nie spotka, ale chyba kazdy raz w zyciu to przezyl. Nie wiem czy ktos z was tak mial ale w pewnej chwili myslisz ze chcesz sie zemscic czyli moze by zmienic cos w sobie... mam nadzieje ze czas jednak wyleczy rany jak najszybcej i ze nie bedzie gorzej.

Kurczę ... Piątki i weekendy są ciężkie, kurczę ...

To nie do końca tak, ale część racji Ci przyznaję ...

Joannka - może nie żeby nie było, ale żeby inaczej wyglądały?
Oj, ciężki to temat, tylko Elle taka "twarda" jak strażnik z gwiazdą, na straży ...

Elle, ale ja mam poczucie, że w takich sytuacjach człowiek się zamyka, a dotychczasowe zainteresowania... jakoś nie wciągają jak wcześniej, bo w głowie tysiąc myśli.

Elle, dokładnie jak Joannka pisze, każdy miał swoje zainteresowania, ale spadły gdzieś dalej po rozstaniu.
Nie wiem, czy Ty tego nie chcesz zrozumieć, czy czasem jesteś taka nieczuła?
Nie wiem o co chodzi ...

Widzisz, paradoks polega na tym, że to Ty przyjmujesz w ten sposób życie: albo wielka euforia albo mega dół -cierpienie..
Ja widzę jeszcze mnóstwo innych opcji i kolorów, dlatego nie możemy się porozumieć, bo nie udzielam Ci rad w stylu który chciałbyś usłyszeć, czyli żałosne słowa pocieszenia, wyświechtane frazesy, od których nie pójdziesz ani milimetr do przodu w swoim myśleniu, tylko dalej będziesz kultywował swoja udrękę..

Twój wybór, ja wybieram co innego

A nie chce mi się już tłumaczyć, okłamuj się dalej. Jak ktoś chce to ruszy tyłek, jest 1000 sposobów żeby nie siedzieć w domu i nie zamartwiać się. Kiedyś tez miałam 1000wymowek jak Ty i każdego kto mnie próbował wybić z tego myślenia spuszczałam, a dziś się z tego śmieje i żałuję każdej minuty takiego pitolenia.

Niemniej powodzenia, bo każdy i tak robi po swojemu i git

Dziewczyna zachowała się ... Tego się nie da skomentować. Widocznie ona przez te dwa lata nie była Ciebie pewna. Kurcze, ludzie są w poważnym związku to nawet jeżeli jedna osoba wyjeżdża to druga powinna czekać a nie w tym czasie poznawać kogoś. Chamstwo.

......tak ona i myśli o niej, dlaczego?, tak dała nadzieję, a później taki cios...ciężko jak diabli..niezrozumiałe dla ciebie...ONA ODESZŁA, żyj dalej i  podwyższenie własnej samooceny to podstawa....gdy szanujesz siebie, gdy się po prostu lubisz nie przyjdzie Ci nawet do głowy upadlać się przed kobietą która odeszła..(a robiłeś to, chociażby wyczekiwanie przed pracą)...codziennie jakaś ekstra aktywność....da się, wiem..przeżyj rozstanie, zrozum tę lekcję, żeby znaleźć kobietę, z którą stworzysz trwały związek....uznałeś ten stan bycia z nią za oczywisty...to rozstanie realnie nie robi ci nic złego...żyjesz, jesteś zdrowy, przynajmniej fizycznie..... cały koszmar jest w twojej głowie..twoje ego krwawi...boli cię twój umysł.... ..trzymasz na siłę w myślach przy sobie kogoś kto nie chce być z tobą? ...kto ma kogoś innego...proszę pomyśl i weź się za siebie... czy w twoim przypadku warto się dowiadywać czemu do tego doszło?..już stało się i zaakceptuj...

Weekendy są najgorsze... Właśnie wróciłam z imprezowania od piątku.. Bo chciałam zapomnieć i tak moje zapominanie wyglądało, ze wszedzie widzisz ta osobe. Wszystko Ci ja przypomina. Chce zapomnieć a na każdym kroku czuje sie tak jakby ktoś wbijal mi noz w plecy. Elle to ile tobie czasu zajęło zapominanie ?