koniec związku, dziecko, starsza kobieta

Nikt nie ma pomysłu jak do niej dotrzeć by sprowadzić to na koleżeńskie relacje tak by już nie chciała mi dokopać kosztem dziecka ? Dlaczego kobiety najczęściej odsuwają byłych partnerów od ich dziecka ? Z poprzednim facetem zrobiła to samo i on nie ma kontaktu z dzieckiem już 7 lat. No ja osobiście liczę na to, że jej się za parę lat ta ochota do wojenki znudzi bo ja nie odpuszczę dziecka i być może ona się uspokoi trochę ...

Ale mnie to zastanawia skąd u niej taka chęć by się na mnie wyżywać w dalszym ciągu. Skąd to się u niej wzięło. Pamiętam że jak już z nią byłem w związku i było między nami po prostu magicznie to czasem miała takie chwile, że lubiła mi czymś dokopać (albo wywalając mnie z mieszkania albo to zapraszając innego faceta pod moją nieobecność do domu) i wzbudzać we mnie zazdrość tak zupełnie bez przyczyny, a później tłumaczyła, że popełniła błąd że to nie tak jak ja myślę i mnie przepraszała. Tak jak by lubiła niezdrowe emocje. Skąd to się u człowieka bierze.

Oglądasz namiętnie Bergmana i stąd ten nick?:)

Tak do rzeczy. Kontakty z dzieckiem sądownie ustalone masz? Jeśli nie, to radzę to zrobić. Jak dajesz pieniądze na dziecko, rób to przelewem, nie z ręki do ręki. Kolekcjonuj paragony w przypadku jeśli kupujesz coś w sklepie. Na Twoim miejscu, zawiadomiłabym dzielnicowego o sytuacji, że straszyła Cię niebieską kartą itd. Na necie są numery na komendę i do dzielnicowych. Z taką kobietą nigdy nie wiesz co może Ci się kiedyś przydać, a w przypadku gdyby faktycznie chciała założyć Ci taką kartę masz przeciwdowód i możesz skutecznie się bronić. Kwestia taka czy w ogóle mogłaby ją założyć - według mnie nie, bo nie spełniasz przesłanek - tam chodzi o przemoc w rodzinie. No, ale w praktyce niejedno można zobaczyć.

Ona jest po prostu niestabilna emocjonalnie (może nawet zaburzona?? Ale ja się na tym nie znam, więc w tej kwestii się nie wypowiem). Szkoda dzieci, złe wzorce mają.

Charakter charakterem a ja nie mogę zrozumieć dlaczego takie baby szkodzą swoim dzieciom. Bo niestety może dojść do sytuacji, ze ojciec do dziecka pójdzie, a ona będzie cyrki urządzać.
Nie potrafie szczerze mowiąc nic rozsądnego doradzić :-(

Często się schodziliśmy i rozchodziliśmy (czasem sam wychodziłem bo nie mogłem z nią wytrzymać). Jednym razem wyleciałem bo rozpętała się kłótnia o to, że ja chciałem z nią iść do ginekologa, no i po wizycie zauważyłem, że daty się nie zgadzały bo jak się okazało okłamała mnie kiedyś świadomie informując o tym, że miała ciążę by mnie nakłonić do powrotu (tzn. z daty na USG dowiedziałem się, że gdy mnie informowała o zajściu w ciążę to faktycznie w nią jeszcze wtedy nie zaszła - ciąża miała miejsce dopiero później). No i zapytałem się dlaczego tak postąpiła i szlag ją trafił ... Poza tym ona ma córkę z pierwszego związku, która była świadkiem naszych kłótni co też było dosyć problematyczne dla dziecka.

Ja się jej nie boję tylko nie rozumiem takiego zachowania.

Nie chciała mnie pozbawić ojcostwa. Chciała alimenty na dziecko bo na pierwsze też dostaje. Ona najprawdopodobniej myślała, że drogą sądową uzyska więcej pieniędzy aniżeli przy polubownym porozumieniu ... no i się pomyliła bo ma sądownie mniej aniżeli by dostawała gdybyśmy byli razem.

Albo patologiczna albo BARDZO zraniona bo tak się zachowuje człowiek, który boi się ran do tego stopnia, że już się nie otworzy bo to grozi kolejnym ciosem. Naprawdę nie wiem co z nią zrobić bo mimo wszystko pewna poprawna jest w stosunku do tego co było dwa miesiące temu i to osiągnąłem spokojnym tłumaczeniem (choć cholera wie bo raz też na nią ryknąłem i postraszyłem żeby te kontakty z dzieckiem lepiej wyglądały bo wówczas inaczej to rozwiążę). No, ale ona podejmuje kwestie odnośnie dziecka nie licząc się ze mną i nawet wysłanie pisma do niej w oficjalnym tonie wiązałoby się z tym, że ona się zamknie jeszcze bardziej. Z jednej strony wysłanie do niej pisma miałoby sens bo w razie czego miałbym dowód (między innymi dzięki takim pismom zyskałem przychylność sądu), ale z drugiej strony nie chciałbym psuć kontaktów z dzieckiem bo w tej kwestii jest lepiej, a ona znowu mogłaby zacząć utrudniać.

Ciężki przypadek ... Bo ja zawsze miałem z nią ten sam problem odkąd pamiętam - wolałem nie rozmawiać o pewnych kwestiach by jej nie ranić co też ona miała mi później za złe, że jej wszystkiego co mnie boli nie mówiłem. No, ale nie dało się bo ona zawsze się śmiertelnie o wszystko obrażała - nawet o byle głupotę. Dlatego jeżeli było coś do przedyskutowania to wybierałem te szczęśliwsze momenty (przeważnie po udanym stosunku) bo wówczas było łatwiej z nią rozmawiać na te trudniejsze tematy.

Mimo całej jej zołzowatości to jest bardzo wrażliwa osoba, aż za bardzo. Coś jak liść mimozy. Bo moim zdaniem agresją i postawą zamkniętą reaguje człowiek, który się czuje zagrożony, a nie pewny siebie.

Ona wyszła bardzo młodo za mąż. Za namową matki wyjechała do Holandii i tam poznała obcokrajowca. Wzięli ślub, ale się rozeszli po dwóch latach i ona wróciła do Polski (nie wyjaśniła dlaczego, ale coś gadała, że on podobno był bardzo zazdrosny o nią, ale ja sądzę, że to było wynikiem jej młodego wieku i rozłąką z rodziną i nie mogła tego wytrzymać).  A pierwsze dziecko ma z facetem, który zostawił żonę i dziecko. Według wersji mojej eks oni już byli w separacji zanim ją poznał  choć z drugiej strony wygadała się kiedyś, że ta jego żona kilka razy do nich przychodziła. Oczywiście ona się przedstawiała w tych wszystkich relacjach jako ofiara, ale kiedyś też mi powiedziała,że ten jej drugi facet podejrzewał ją o romans i nawet jej ojcu o tym powiedział. Podobno się rozpił, wychodził z domu i nie wracał przez kilka dni, a koniec końców wyjechał sobie za granicę i wrócił po kilku miesiącach. Tylko relacje z jej strony mam bo tego faceta na oczy nie widziałem.