Otwieram lodówkę a tam dzieci

Tomasino jestem pewna że ty dzieci nie masz. Ale to nie o to chodzi, pojawienie się malucha w życiu każdej kobiety jest rewolucją,nie dziw się że stanowi to sens ich życia codziennego. Tak po prostu już jest.

Pierwsze 3-4 miesiące jestem w stanie zrozumieć, ale każdy następny miesiąc tego ćwierkotania jest zwyczajnie nie do zniesienia! A potem takie po roku czasu piszą na forum, że nie mają znajomych i z nikim iść na kawę...

Moja koleżanka dostała świra na punkcie dziecka i mimo, że chłopak ma 3 lata i do przedszkola popyta, to to jest NADAL jej jedyny temat.

Ja spotkałam kiedyś kumpelę w sklepie. Tak się składało, że zaczeła opowiadać kto to dzieci nie urodził, kto zamierza, kto nosi w brzuchu itp it. Ja chcąc być wyrozumiała powiedziałam :" No wiesz...taki wiek, coraz częściej będziemy o tym słyszeć", a ona do mnie:" Taki wiek ?????!!!!!!!! To najwyższy czas !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" Spojrzała  na mnie z wyrzutem i politowaniem, jak to patrzy 25 letnia prawie zamężna dziewczyna, z bardzo wierzącej i praktykującej rodziny, uczęszczająca na oazę, do 25letniej (na ten czas) samotnej kobiety, nie myślącej o dzieciach, rodzinie itp.

Sam mam synka, którego kocham do szaleństwa ale szlag jasny mnie trafia jak widzę na facebooku moich znajomych, którzy co dwa dni muszą wkleić fotkę swojego słodkiego bobaska. "Ooooo niu niu niu jaki nasz maluszek uśmiechnięty, jakie ma nóżki, oczka, rączki...". Nie wiem skąd to się w ludziach bierze. Ja zdjęcia syna nie wrzuciłem w ogóle bo zresztą nic innego nie wrzucam na fb. Nie jestem zwolennikiem takiego swoistego ekshibicjonizmu. Moja żona zdjęcie synka wkleiła jedno i wystarczy. Po co relacjonować jego życie niemal z dnia na dzień tego nie rozumiem.
Do pasji doprowadzają mnie też ci, któzy robią sobie słodziutkei sesje u fotografa ze swoim maluszkiem i muszą je od razu wrzucić na facebooku. Sesja nie dla siebie na pamiątkę ale po to żeby się pochwalić? Nie ogarniam rozumem

a może kwestia w tym, że to jest NORMA, i jedynie mały odsetek ludzi (zwłaszcza kobiet) nie wariuje po narodzinach dziecka? A wszyscy Ci którzy tym chwaleniem się bulwersują (w tym ja) nie mają jeszcze dzieci, a czeka ich to samo?

mam 2 dzieci,nie mam żadnego ich zdjęcia na FB
mam za to znajomych którzy wychwalają pod niebiosa swoje dzieci na tym portalu
dla mnie to jest głupie i zarazem śmieszne
np jedna znajoma nie ma dnia aby nie wstawiła fotki córki
"a tu Maja je obiadek"
"Maja siedzi na nocniczku"
Maja śpi,Maja śpiewa,Maja ogląda bajkę,Maja całuje lalę...i tak codziennie kilka razy
do tego te masakryczne błędy w komentarzach pisanych przez mamusie Majki.

Skoro tak łatwo wystawić na widok publiczny dziecko siedzące na nocnkiu,dlaczego nie zrobimy tego ze sobą siedząc...na kiblu?

ja rozumiem wrzucić jakąś fotkę dziecka raz na jakiś czas,ale nie codziennie po 15 fotek w różnych sytuacjach

A co niektórzy nie widzą świata poza FB. Przecież to jest nowe uzależnienie. Tak właściwie to do czego używamy FB? Do tego co autor tematu miał na myśli? Czy po to, żeby szybko odczytywać jakieś informacje ze świata?

A nie zastanawiał Was fakt, że może osoby publikujące rzekome "wszystko" na portalach społecznościowych nie mają nic więcej do pokazania? Może to co widzimy to jest  wszystko co zdołają "wycisną" zw swojego życia? Zwróćcie uwagę na to, że nie chodzi tylko o ilość zamieszczanych zdjęć, ani jedynie o to co na zdjęciach się znajduje, ale również o FORMĘ wrzucanych zdjęć? tzn mam na myśli modę na robienie zdjęć niby od niechcenia, tak jakby nam nie zależało, np. pod tyt. " nie patrzę w obiektyw" " spoglądam niedbale w bok" "mam wyjebane" "wcale się nie staram dobrze wyjść". Tak jakby ludzie wstydzili sie faktu że im na czymś zależy.
To samo z modą." Poświęcam czas, wymyślam co ubrać, al tak żeby wyglądało od niechcenia, na luzie, tak jakbym nie włożył w to wysiłku"

Ha! chyba masz rację Nie mam fejsa, i jak spotykam starego znajomego to się dziwi, że żyję i że robię coś ciekawego  życiu ;] a rozmowa wygląda tak jak powinna, każdy opowiada co u niego słychać, a nie : " rzeczywiście, widziałam na twoim fejsie" " a co to za dzidzia? widziałam foty" itp itd:)
Offtop TEO - widziałam bloga i lubię Klaudię Klarę:) mimo, że nie zawsze się z nią zgadzam Ale jest boska!

mimo że mam konto na fb nie czuję potrzeby dzielenia się tam każdą chwila mojego życia
nie dodaje wpisów,bardzo rzadko coś komentuje,bardzo rzadko wciskam "lubię to"

ostatnio przeraziło mnie to że nawet w przypadku śmierci bliskiej osoby,mamy czas,siłę i ochotę wejsc na fejsa i poinformować o tym cały świat,komentowac,lajkować itd

oldo,
jest więcej ludzi, którzy nie korzystają z fejsa   Osobiście nie jestem zwolennikiem ani fejsa ani nk. Nie czuję potrzeby takiego eksponowania prywatnych, często wręcz intymnych, szczegółów z życia. Zdecydowanie preferuje spotkania "na żywo"

Ale mam znajomą, która nie tylko na fejsie - potrafi i na maila wysyłać zdjęcia swojej pociechy - żeby przypadkiem nic nie przegapić

Zgadzam się. Taki jakiś ekshibicjonizm panuje. Myślę, że gdyby nie dziecko, to wstawialiby 10 zdjęć swojej twarzy w różnych konfiguracjach, bo są właśnie tacy ludzie, co myślą, że muszą się wszystkim podzielić. A przecież takich co codziennie prawie wrzucają jakieś zdjęcia o innej tematyce jest wiele, więc to myślę, że nie jest oszalenie na punkcie dziecka jedynie, ale jakiś ekshibicjonizm. Ja nie mam jeszcze dziecka, ale z chłopakiem planujemy za 2 lata jakieś i nie sądzę, bym potem wrzucała tonę zdjęć maluszka. Owszem, na pewno coś wstawię, ale też nie codziennie, nie non stop. Granice uważam, że mam i sądzę, że wtedy też będę miała. Będę kochać swoje dziecko, dlatego tym bardziej nie będę wstawiać 1000 zdjęć, które byłyby identyczne, a wstawianie kupy to dla mnie tym bardziej bardzo kiepski pomysł i nie wpadłabym na coś takiego, eee   Myślę, że swoją reakcję mogę przewidzieć, bo np na profilu mam swoje z 3 zdjęcia i tyle. A właśnie jak pisałam obserwuję, że osoby, które wrzucają tyle zdjęć dzieci, to swoich zdjęć też mają tonę albo mieli wcześniej, czyli tacy ekshibicjoniści po części.

No taka natura bym powiedziała Myślę, że od tego to zależy. Tak samo jak Ci co wrzucają 500 zdjęć identycznych z urlopu i patrzcie gdzie byłem albo patrzcie jakie mam auto. Ekshibicjonizm, bo np mam znajomą, co zawsze często coś wrzucała na facebooka, po prostu tak ma hehe. A teraz odkąd ma 2 psy to już tym bardziej ciągle wrzuca np piesek w takiej pozie, za pół godziny wrzuca pieska w innej pozie, następnego dnia filmik z nim, kolejnego znowu coś z psem i to tak długo już z pół roku prawie będzie. Widać, że bardzo oszalała na punkcie tych psów, ale myślę, że właśnie ntura ekshibicjonistki sprawia, że tak często wstawia, bo jak piszę zanim je miała to też bardzo często coś wstawiała. No ja tutaj nie blokuję nic, bo nawet rzadko dość na fb wchodzę, ale tak to faktycznie irytujące, bo tak jak jiektóre matki 1000 zdjęć swoich dzieci tak ona 1000 zdjęć swoich psów, ciągle, ciągle.

Tak! Najbardziej podoba mi się, kiedy ktoś wstawia zdjęcie dziecka tuż po porodzie: pomarszczone, czerwone, ze zniekształconą jeszcze główką i zapuchniętymi oczami, a pod spodem komentarze: "ojejku, jaki słodziak!", "śliczny", "jaki podobny do tatusia"... Przecież noworodek nie jest nawet podobny do samego siebie jeszcze...

zdjecia z porodu z zakrwawionym dzieckiem i mamą -widzialam...za grosz intymnosci ale co kto woli
ja tez mam dziecko i zdjecie wrzuce raz na jakis czas z jakiego wypadu, raz na 2 miesiace moze
ogolnie nie mam czasu na wrzucanie wszystkiego,mam swoje zycie, jak wychodze na dwor na spacer to ze 3, 4 h mnie nie ma i wiodę mega ciekawy zywot jak dla mnie

Nie prawda-----ja nie mam ani NK ani Fb a istnieję.
Wiem oczywiście o co ci chodzi--zgadzam się w 100% że dla niektórtych te portale to całe życie.

Dla mnie nie ma znaczenia czy dziecko ładne czy nie. Rozumiem, że mama chce wstawić zdjęcie, ale jeśli jest to przesada to nie jest fajne dla mnie, taka obsesja W ogóle byłoby mi niefajnie jakby np na facebooku widzieli mnie jako ledwie noworodka

A ja to chyba w ogóle nie umiem poznać, czy dziecko ładne czy brzydkie, dla mnie wyglądają mniej więcej tak samo... No, chyba, że jakieś jest czarne a inne białe, albo jedno ma jasne włosy a inne ciemne. ;-) Ale ogólnie nigdy nie czaiłam tego "jakie piękne dziecko!". Mam wrażenie, że każdy to mówi jak "dzień dobry", bo tak jest grzecznie, bo przecież małe dzieci wyglądają jak mali Winstonowie Churchillowie, a on nie był bardzo piękny...

Moja koleżanka, po 40-tce, zrobiła identycznie, tyle, że profil na facebooku i dla swojego psa, a nie dziecka. ;-)

Mnie to ogólnie nie przeszkadza, problem się zaczyna jak ktoś niepolubienie zdjęć czy nieprzyjęcie profilu do znajomych traktuje jak osobistą obrazę.

Moja znajoma wstawia "patrzy w lewo " "patrzy w prawo" "mina powazna" hahahahha
Matko jedyna... i zdjecia jak ssie cyca na zblizeniu.

Ja bym sie wstydzila troche.

A co do psow i kotow, to moge tysice obcych kotow ogladac i bede sie zachwycac jak swoimi

Nie czytalem tematu, ale u mnie na fb cyklicznie sie pojawiaja takie wpisy jak: oo moja corcia dzis sama wstala do szkoly, jestem taka dumna!
Albo relacje z wyrastania zabkow. Dzis pierszy, drugi, pozniej trzeci itp Troche mnie to bawi, ale ciesza sie mamuśki wiec spoko jest.

hahhaha

...patrzcie!
A ja nie mam konta na Fb!
I co?!......a....nie mam mnie-hi,hi,hi!
I komórki też nie mam!
I rym cym,cym!
I tra,la,la!
Tylko synuś już jest od X studentem-jak ten czas leci-łeeee!

Mam sporo znajomych którzy dodają wpisy typu czy również zdjecia z lewego profilu z prawego, to samo zdjęcie i takich zdjęć maja w albumach po 100.

Najbardziej mnie chyba razi to jak rodzice wstawiają zdjęcia w sieci jak dziecko siedzi na nocniku, gola dupka i nie powiem jeszcze jakie części ciala. Zero poszanowania do malych istotek. Zero.

Chyba nikt by nie chcial aby dodawać zdjecia z gołym tyłkiem (i nie tylko).

Po za tym taki fb, nk czy inne portale spolecznosciowe to wyżerka dla złodziei.

Ludzie dodają wpisy jedziemy na wakacje, a dzien wcześniej zdjęcie w salonie z plazma w tle do tego kino domowe a w garażu dwa auta prosto z salonu.

Nic w tym złego, że nie masz, spoko
Ja sama założyłam, ale dopiero w 2 liceum, nie obchodził mnie, że prawie wszyscy dawno mają. Jak ja nie chcę, to nie chcę, przecież nic na przymus. A założyłam tak bardziej dlatego, bo na studia przydawało się fakt, większość tam wrzucali, inaczej dość ciężko było coś więcej się dowiedzieć. Aczkolwiek wcześniej jakieś zgryźliwe uwagi, że nie mam jakichś idiotów zbywałam. A jedna dziewczyna  na studiach z grupy niby miło powiedziała, ale takie to dla mnie żałosne było jak powiedziała, że ja izoluje się, bo nie mam facebooka :

Przy czym nigdy tak nie było, a na studiach rozmawiałam chętnie, chciałam poznawać ludzi, rozmawiałam, nie unikałam ich wręcz przeciwnie, bo ja lubię poznawać ludzi itp, chociaż fakt nikogo tam na dłuższą znajomość koleżeńską nie poznałam (no właściwie 3 osoby tak, to czasem się spotkam z nimi, ale tak to rzadziej, bo tak nie mają czasu, a reszta jakoś ze mną nie chciała szczególnie, więc no nic, trudno), dlatego nic na siłę, skoro jakoś się nie udało, a parę znajomych miałam i mam realnie, do tego wspaniałą przyjaciółkę i obyło się bez facebooków, żeby się spotkać, umówić, więc żadnej izolacji nie było Tylko wtedy nie czułam potrzeby mieć facebooka. Teraz nie studiuję i nadal mam fb, ale nie tak dużo używam, mniej niż wiele osób. Zdjęcia mam właśnie z 3 tylko swoje i to wystarczy np inne zdjęcia moje z chłopakiem z wyjazdów czy ogólne wolę pokazywać na żywo najbliższym znajomym i tam nie wstawiam No albo czasem wyślę komuś z forum i tak jakoś wolę właśnie pokazać dla zainteresowanych niż ogólnie na fb wrzucać Czasem coś udostępnię, ale nie tak często i gram ostatnio czasem w gry tam, ale jakoś bardzo dużo tez nie.